Share

บทที่ 6

Penulis: Phat_sara
last update Tanggal publikasi: 2025-05-04 16:28:51

“ไม่ทำจริง ๆ บอกว่าเมาแล้วเละไงวะ~”

“มันเกี่ยวอะไรกับเมาเละล่ะ ยิ่งเมานี่แหละตัวดีเลย!”

“น้องชายเละจนไม่แข็งเข้าใจไหม~ อึก~ เขาแล้วนกเขาไม่ขันน่ะ ได้ยินชัดรึยัง~”

คุณคริชพูดมาแบบนั้นมันเลยทำให้ฉันเอี้ยวหน้าไปมองเขาในทันที พูดอะไรออกมาเนี่ย นกเขาไม่ขัน เรื่องจริงเหรอคะ? ทำไมฟังแล้วมันทั้งขำทั้งสงสาร หล่อ รวย แบดบอยซะขนาดนี้ มองยังไงก็เพอร์เฟคไปทุกอย่างแต่มาตายที่นกเขาไม่ขันนี่นะ!

“นอนได้ยัง หรือจะพิสูจน์~” เขาปรือตามองหน้าฉันแล้วก็พูดออกมา แต่ใครจะบ้าลองคะ เปลืองเนื้อเปลืองตัวเปล่า ๆ

“ไม่ค่ะ นอนค่ะ” ฉันยอมนอนแต่โดยดีเพราะร่างกายฉันมันก็เริ่มไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่เช้าเมื่อวานยันกำลังจะสว่างของอีกวัน ส่วนเรื่องที่เขาถามว่าจะพิสูจน์ไหม ไม่ต้องพิสูจน์ฉันว่าฉันก็เชื่อค่ะ เพราะคนเมามักจะพูดความจริงเสมอ

“อืม~ ตัวเธอหอมจัง” เขาหลับตาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนที่จะดึงฉันให้พลิกตัวหันไปหาเขาแล้วก็ดึงฉันให้ไปซุกที่อก ใจสั่นมาก~ นอนกอดกับผู้ชายที่แอบชอบนะคะบอกตรง ๆ ว่าถ้าไม่มีความแรดอยู่ในตัวบ้างจะไม่มีใครทำแบบนี้แน่นอน

จุ๊บ!

พอพูดจบคุณคริชก็จุ๊บลงที่หน้าผากฉันแล้วมันก็ทำให้ฉันตกใจจนต้องเงยหน้ามองเขา

“ทำอะไรคะ!” แค่กอดก็ไม่ไหวแล้วนะยังจะมาทำแบบนี้อีก ใจฉันมันจะทนปล้ำคุณคริชไม่ไหวแล้ว ฮ่า ๆๆ

“สวย~” เขามองหน้าฉันตาเยิ้มแล้วก็พูดออกมาเสียงเบา แต่ฉันหน้าแดงไปทั้งสองข้างเลย และมันก็เหมือนว่าฉันกำลังตกอยู่ในภวังค์ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาปิดปากฉันด้วยปากของเขาแล้วเรียบร้อย

“อื้อ~” จูบแรกในชีวิต คุณคริชจูบมาแผ่วเบาแต่กลับทำให้สติฉันกระเจิงก่อนที่เขาจะกอดฉันแน่นขึ้นแล้วก็สอดลิ้นเข้ามาในปาก ฉันที่กำลังตกใจก็ทำอะไรไม่ถูกไปเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจูบมันต้องทำยังไงเลยปล่อยให้เขานำทางเพราะแค่จูบคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้งคะ

“อืม~” ฉันรู้สึกว่าสติมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะคุณคริชเริ่มที่จะเพิ่มความร้อนแรงขึ้น เขาจูบเก่งจนฉันเคลิ้มตาม จากแผ่วเบาเป็นเร่าร้อน ลิ้นเขากระหวัดเกี่ยวไล่ต้อนลิ้นฉันจนฉันกล้าที่จะทำแบบเขาบ้าง

มือของคุณคริชกำลังลูบไล้ไปตามแขนแล้วก็สะโพกของฉัน มือเขาร้อนซะจนฉันรู้สึกได้ว่าเวลาที่มันลากผ่านไปที่ไหนตรงนั้นจะร้อนผ่าวจนฉันขนลุก

ฉันเคลิ้มตามและสติหายไปแล้วจริง ๆ คงเพราะแอบชอบเขาด้วยมั้งคะ แล้วก็รู้สึกว่าถ้าเขาเมาแล้วเอ่อ...นกเขาไม่ขัน ก็หมายความว่าเขาก็คงจะทำได้แค่จูบ ถ้างั้นขอนับเงินคนนี้ตักตวงจูบจากผู้ชายในฝันก็แล้วกันก่อนที่จะไม่มีโอกาส

“อืม~” เสียงคุณคริชครางในลำคอ ขนาดเมาเขายังปลุกอารมณ์ผู้หญิงได้กระเจิงขนาดนี ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าไม่เมาและไอ้นั่นมันใช้งานได้ปกติ เขาจะร้อนแรงแค่ไหน -///-

คุณคริชถอนจูบออกจากปากฉันแล้วก็ลากริมฝีปากร้อนของเขาไปตามคาง ลำคอ จนมันไปหยุดอยู่ที่หน้าอกของฉัน

จ๊วบ~

“ว๊าย! คุณคริช อ๊ะ! พอค่ะ” พอปากเขาครอบครองยอดหน้าอกของฉันสติของฉันก็กลับมาทันทีเพราะเสื้อที่ใส่มันเป็นแค่เสื้อยืดโดนจูบจนสติกระเจิงเลยไม่ทันได้รู้ตัวว่าเขารั้งทั้งเสื้อนอกและเสื้อในขึ้นมากองบนอกตอนไหน

“อือ~”

จ๊วบ~

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~

ฉันพยายามดันไหล่เขาให้ออกไปจากตัวแต่เรี่ยวแรงมันกลับไม่ตรงกับความต้องการของสมอง เขาดูดหน้าอกฉันรุนแรงขึ้นเหมือนคนตะกละแล้วมันก็ทำให้ฉันเสียวไปทั้งตัวจนไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรแล้ว

“อื้อ~” จากที่พยายามดันไหล่เขาออกฉันไม่รู้ว่ามันกลายเป็นตัวเองจิกแขนเขาเพื่อระบายอารมณ์ตอนไหนกัน ฉันมีสติรับรู้แค่ว่าในเวลานี้ไม่มีเรี่ยวแรงปฏิเสธเขาได้เลย

“อื้ม หวาน~” คุณคริชผละจากหน้าอกแล้วก็เงยหน้ามามองหน้าฉัน แล้วเขาก็เอาลิ้นไปเลียที่ยอดอกฉันแต่สายตาเขากลับยังจ้องมองฉันอยู่meฉันต้องรีบหันหน้าไปอีกทางเพื่อหลบสายตา

“หึ ๆๆ เธอโคตรยั่วเลยรู้ตัวไหม~”

คุณคริชหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วเขาก็ก้มลงไปหาหน้าอกของฉันอีกครั้ง ส่วนอีกข้างก็โดนเขากอบกุมพร้อมกับบีบสลับกับคลึงที่ยอดหน้าอกเป็นว่าเล่น

“อื้อ~ อ๊ะ!” ฉันนอนบิดตัวด้วยความเสียว มันเสียวซ่านไปทั้งตัวจนทนอะไรแทบจะไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีมีหมดนะคะแต่ฉันแค่ต่อต้านเขาไม่ไหว และสำนึกด้านมืดมันก็คอยตอกย้ำให้ฉันปล่อยให้เขาทำแบบนี้ต่อไปเพราะฉันรู้สึกอยากรู้อยากลอง อยากให้เขาทำแบบนี้กับฉันไปเรื่อย ๆ ฉันกำลังต้องการเขา ถึงยังไงเขาก็ทำอะไรที่มันเกินเลยมากกว่านี้ไม่ได้ แต่สำนึกด้านดีมันก็คอยร้องออกมาว่าฉันเชื่อคำพูดของเขาได้มากแค่ไหนกัน ถ้ามันเกินเลยล่ะนับเงิน...

“คุณคริช พอแล้ว ไม่เอา อ๊ะ! หยุดได้แล้ว~” ฉันพยายามดึงสติแล้วก็ผลักเขาให้ออกไปจากตัวแต่มันก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี จนกระทั่งฉันรู้สึกได้ว่าท่อนล่างของตัวเองโดนเขาจัดการเรียบร้อยแล้ว

“ไม่ อื้อ~ ไม่คุณคริช อย่าจับ! อ๊ะ” ฉันร้องห้ามเพราะรู้สึกว่ามือของเขามันกำลังลูบแผ่วไล้ที่ต้นขาแล้วก็ลากขึ้นมาจับลงไปที่น้องสาวของฉัน ครั้งแรกกับการโดนมือของคนอื่นสัมผัสแถมยังเป็นมือของผู้ชายมันรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวจนฉันต้องร้องออกมา

จ๊วบ~

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~

“มันเปียกแล้ว~” คุณคริชดูดหน้าอกฉันเสียงดังแล้วก็พูดออกมาทั้งที่ปากยังงับหน้าอกฉันเอาไว้พร้อมกับเอานิ้วถูไปตามร่องรักของฉันแล้วก็สะกิดที่...ตรงนั้นนั่นแหละค่ะ -///- ฉันทนไม่ไหวกับสัมผัสที่เขามอบให้ แล้วมันร้อนไปหมดทั้งตัวเลย

“ซี๊ด~ คุณคริช” ฉันรู้สึกว่าตัวเองจิกแขนเขาแรงมาก ยิ่งเขาสะกิดตรงนั้นของฉันเท่าไหร่แรงจากมือทั้งสองข้างก็กดลงที่แขนของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

“ขอชิมหน่อย~” เขาเงยหน้ามาบอกฉันแล้วก็ขยับตัวลงไปด้านล่าง ฉันเข้าใจทันทีว่าเขากำลังจะทำอะไร แต่ไม่ได้นะนับเงิน มันจะเกินเลยไปกันใหญ่แล้ว

“คุณคริช มะ ไม่เอา พอแล้ว~” ฉันรวบสติและเรี่ยวแรงสุดท้ายที่มีดันตัวขึ้นแต่คุณคริชกลับล็อกขาฉันไว้ได้ทัน เขาก็ทำให้ฉันแทบจะกรี๊ดออกมาดัง ๆ เพราะเขาก้มหน้าลงไปที่น้องสาวฉันในทันทีแล้วก็ใช้ลิ้นเลียลงไปตามร่อง

แผล็บ~

“อื้อ~ ไม่ อ๊ะ! คุณคริช~ ซี๊ด~” สติฉันหายไปเต็มร้อยแล้วค่ะ ตอนที่เขาจูบ ไซร้ หรือดูดหน้าอกฉันยังพอมีสติรับรู้อยู่บ้างแต่ครั้งนี้ที่เขาทำแบบนี้ฉันไม่มีสติหลงเหลือพอที่จะห้ามเขาได้แล้วฉันรู้ตัวแค่ว่าเขาดันขาฉันให้ชันขึ้นแล้วก็จับมันให้แยกออกจากกัน จากนั้นเขาก็จัดการน้องสาวฉันเต็มที่ด้วยลิ้นของเขา

แผล็บ~

แผล็บ แผล็บ แผล็บ~

“ซี๊ด~ คุณคริช”

“อ่าส์~”

“อ๊ะ! เจ็บ! อื้อ~” เสียงครางที่น่าอายดังออกมาจากปากฉันไม่หยุด และก็ดังมากขึ้นกว่าเดิมเพราะเขากดนิ้วของเขาเข้ามาในร่องรักของฉันเต็มแรง มันเจ็บ คนไม่เคยต้องมาโดนนิ้วใหญ่ของผู้ชายกดเข้ามาทีเดียวมันเจ็บมาก ๆ นะคะ

พอฉันร้องแบบนั้นคนเมาก็เหมือนจะรับรู้ได้เพราะเขาหยุดขยับนิ้วแล้วแช่มันไว้แบบนั้นก่อนที่จะใช้ลิ้นของเขาปลุกเร้าอารมณ์ฉันแทน

“ซี๊ด~ คุณคริช อื้อ~” ฉันเริ่มเสียวซ่านอีกครั้ง ความเจ็บที่โดนนิ้วของเขามันลดลงจนฉันเริ่มขยับสะโพกเพื่อบรรเทาความเสียว

คุณคริชเริ่มขยับนิ้วมือและมันก็ทำให้ฉันเสียวจนใจแทบขาด จากที่ขยับสะโพกเบา ๆ กลับกลายเป็นว่าฉันยกสะโพกขึ้นรับจังหวะการขยับนิ้วของเขาซะอย่างนั้น

“คุณคริช นับจะ อ๊ะ อ๊ะ! ไม่ไหวแล้ว อื้อ~” ฉันโดนคุณคริชรัวนิ้วและลิ้นใส่ไม่นานก็รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ ยิ่งครางดังเขาก็ยิ่งรัวนิ้วและลิ้นไม่ยั้งจนกระทั่งตัวฉันกระตุก รู้สึกได้ว่าในร่องรักของฉันมันตอดรัดนิ้วของเขาถี่รัวแล้วสมองฉันก็ขาวโพลนไปหมด

แผล็บ~

“อื้ม~ หวาน~” คุณคริชค่อย ๆ ถอดนิ้วของเขาออกแล้วก็เอาลิ้นมาเลียที่น้องสาวของฉันmeฉันกระตุกแล้วเด้งสะโพกเข้าหาเขาเป็นจังหวะเพราะความเสียวอีกครั้ง

“พะ พอแล้วค่ะ” ฉันร้องห้ามเสียงแผ่วพร้อมกับหายใจหอบถี่เหมือนคนที่เพิ่งไปวิ่งมาราธอนมา พอเสร็จแล้วสติก็กลับมา ฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย ฉันเพิ่งปล่อยให้คุณคริช...

-///-

น่าอายเป็นบ้าเลยนับเงิน

คุณคริชยอมผละออกจากตรงนั้นของฉัน ฉันรับหันหน้าหลบไปอีกทางเพราะไม่กล้าสู้หน้าเขา ถึงเขาจะเมาแต่มันก็หน้าอายมากไม่ใช่รึไงคะ เรารู้จักกันอย่างผิวเผินเองนะแต่ฉันกลับให้เขามาถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ นึกแล้วก็โกรธตัวเองเหมือนกัน

นับจากวันนี้ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาแล้ว แม้แต่แอบมองก็ไม่รู้ว่าจะกล้ารึเปล่า

เตียงมันยวบนิดหน่อย และฉันก็เห็นจากหางตาว่าเขากำลังขยับตัวหยุกหยิก

“นับเงิน~” คุณคริชขยับตัวเป็นนั่งคุกเข่าแล้วก็เรียกชื่อฉันพร้อมกับเอามือจับที่ขาสองข้างของฉันแล้วเขาก็ดึงให้มันแยกออกจากกัน

“คุณคริช! จะทำอะไร!” ฉันตกใจที่เขาแทรกตัวเข้ามา อย่าบอกนะว่าจะทำแบบเมื่อกี้อีก ครั้งนี้ฉันไม่ยอมแน่!

“มันตื่น~” คุณคริชปรือตามองฉันตาเยิ้มพร้อมกับเอาลิ้นเลียริมฝีปากเบา ๆ ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงมาไซร้คอฉัน แต่เมื่อกี้เขาหมายความว่ายังไง อะไรตื่น?

“คุณคริช ไม่เอา อย่าทำอีกนะ!” ฉันเอากำปั้นทุบหลังเขาเต็มแรงเพื่อให้เขาหยุด ถึงจะภายนอกแต่ไม่เอาอีกแล้ว ครั้งเดียวก็เกินพอ

“อืม~ มันตื่นได้ไงไม่รู้นับเงิน~” คุณคริชไม่ได้สนใจกำปั้นของฉันที่กระหน่ำทุบลงที่หลังเขาแต่เขาพูดเสียงอู้อี้อยู่ข้างหูฉันจากนั้นเขาก็เอามือไปยุ่มย่ามที่น้องสาวของฉันแค่แป๊บเดียวเท่านั้นแล้วฉันก็รู้สึกเหมือนจะขาดใจตายในเวลาต่อมา

“อืม~ ขอนะนับเงิน~”

สวบ!

“อ๊ะ! กรี๊ด!!! เจ็บ! ฮื่อ ๆๆๆ เจ็บ ฉันเจ็บ!” ฉันร้องออกมาเสียงดัง ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามันดังลั่นมากแค่ไหนรู้แค่ร้องเท่าไหร่ก็ไม่สามารถที่จะบรรเทาความเจ็บปวดของร่างกายในตอนนี้ได้เลยแม้แต่น้อย

“โอ้ว~ นับเงิน~ ซี๊ด~ อย่าดิ้นเมียจ๋า~ อ่าส์~”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 121

    “อ๋อ สินสอดไงครับ”“อ้าว พี่คริชไม่เอาไปเก็บเหรอคะ”“เก็บทำไมไม่ใช่ของพี่ สินสอดหนูก็ต้องให้หนูเก็บสิครับ คนของคุณแม่ที่ดูแลสินสอดในงานเขายกเข้ามาให้”“ของนับอะไรคะของพี่คริชต่างหาก รีบเก็บเลยค่ะมันอันตราย” ฉันรีบบอกพี่เขาที่เอาแต่พูดเล่น ถ้าบอกว่าเป็นกระเป๋าสินสอดฉันก็อยากให้รีบเก็บในที่ปลอดภัย คือ

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 120

    “ยังไม่เคยทำได้สักครั้งเลยนะคะพี่คริช นับกินยาคุมดีกว่าค่ะ แล้วนั่นถุงอะไรคะถุงร้านขายยารึเปล่าทำไมมันใบใหญ่จังเลย” ฉันเพิ่งสังเกตเห็นถุงที่พี่คริชวางไว้ที่โต๊ะ ถุงจากร้านขายยาแต่ใบใหญ่ ไม่รู้พี่คริชเป็นอะไรรึเปล่า“อ๋อ ถุงของใช้ส่วนตัวพี่ หนูอยากดูไหม” พี่คริชยิ้มแล้วก็ยื่นถุงร้านขายยามาให้ฉัน ของใ

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 119

    ​“ว่าไงครับ แต่งงานกับพี่ได้ไหม เราแต่งงานกันนะ” พี่คริชกอดฉันพร้อมกับจูบที่ผมแล้วก็พูดออกมา น้ำเสียงของเขามันมีแต่ความอบอุ่น ฉันอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ยิน เฮียเร่งให้ตอบน้องก็อยากตอบ อยากตอบตั้งแต่เฮียพูดคำแรกแล้วแต่มันมัวแต่ตะลึงตื่นเต้นดีใจร้องไห้น้ำตาไหลพรากเลยไม่ทันได้ตอบไงคะ“แต่งค่ะ นับจะแต่งงาน

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 118

    หมับ!“ไม่ต้องกิน” พี่คริชคว้าข้อมือฉันที่กำลังจะลุกวิ่งเอาไว้พร้อมกับพูดเสียงแข็ง“คะ?” พูดมาว่า ไม่ต้องกิน แสดงว่าพี่เขาเข้าใจสินะว่าฉันหมายถึงอะไร“พี่บอกว่าไม่ต้องกินไงครับ ห้ามกินพี่ไม่ให้หนูกิน”“กินฉุกเฉินแค่วันนี้แล้วค่อยกินแบบปกติค่ะ ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินมานานแล้วไม่อันตรายหรอกนะคะ” ลืมไปค่

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 117

    ไม่อยากจะบอกแต่ก็ต้องบอกว่าสาว ๆ ที่นี่จ้องพี่คริชตาเป็นมันกันทั้งนั้น ซึ่งมันก็เรื่องปกตินะคะไม่มองสิแปลกผู้ชายของนับเงินหล่อลากไส้ หล่อระทดนกเขาระทวยขนาดนี้ ฮ่า ๆๆ“คริช~ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ นีน่าคิดถึงจังเลย” นั่งสวีทกันได้สักพักก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ใส่ชุดเดรสสีแดงเพลิงเดินเข้ามาทักพี่คริช อื้อ

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 116

    “เลิกหื่นก่อนค่ะ หิวรึยังคะ” ฉันดุเบา ๆ แล้วก็ถามพี่คริชที่กำลังเอามือมาปัดปอยผมให้ฉัน“หิวแล้วครับ แต่ที่จริงขอไข่ลวกสัก 10 ฟองกับนมสัก 2 ก็น่าจะพอนะ” พี่คริชบอกแล้วก็ลดสายตาลงมองหน้าอกของฉัน“พี่คริช!”“ฮ่า ๆๆ ไม่เขินสิที่รัก มา ๆ มาให้ผัวโอ๋เร็ว” พี่คริชหัวเราะอารมณ์ดีแล้วก็ดึงฉันไปกอด นึกว่าจะจบ

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 101

    “มะ ไม่ กูไม่ได้ตั้งใจฆ่ามึง กูไม่ได้ตั้งใจ” พี่อาร์ตปล่อยมือออกจากมีดเหมือนคนที่กำลังช็อกแล้วก็ถอยหลังช้า ๆ ก่อนที่จะเอาแต่พูดว่าไม่ได้ตั้งใจซ้ำ ๆ แล้วก็วิ่งหนีออกไปจากบ้านส่วนฉันก็ทรุดลงไปที่พื้นห้องน้ำ พอโดนแทงมันทำให้ทุกส่วนในร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงไปหมด เลือดสีแดงสดค่อย ๆ ไหลออกมาจากแผล โชคดีที่พ

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 100

    “อย่าบอกนะคะว่าคนที่เขียนด่านับ... / เออกูเอง! กูเขียนยั่วให้มึงไปตบไปอาละวาดอีเลขากับอีซิลเวียร์ให้คุณคริชเอือมระอาแต่มึงดันไม่เดินตามเกมของกู! กูถึงได้ยอมเสียสละตัวเองให้เขาทำร้ายกูปางตายไงอีโง่!”เพี๊ยะ!พี่อาร์ตตอบมาแล้วก็ตบฉันอีกครั้ง ร่างกายพี่อาร์ตน่ะมันดูเป็นผู้ชายแมน ๆ ไม่มีส่วนไหนเลยที่บ่ง

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 99

    ​“ทำไมคุณคริชถึงมาส่งนับ”“คะ? อะไรนะคะ”“จะถามซ้ำทำไมในเมื่อได้ยินชัด! ทำไมคุณคริชถึงมาส่งนับ!”“พี่อาร์ตเป็นอะไร ออกไปนะคะ”“ตอบสิ! เลิกกันแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขามาส่งนับทำไม อยากให้พี่คลั่งใช่ไหม!”“พี่อาร์ต...พี่อาร์ตอย่า! กรี๊ด!!!”ฉันกรี๊ดออกมาลั่นบ้านเพราะพี่อาร์ตตรงเข้ามากระชากแขนฉันเต็มแรง“

  • So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์   บทที่ 98

    “...” ฉันอ้าปากค้างไว้ 5 วินาทีแล้วก็หุบลง นับเงิน! อย่าโง่ อย่าปอดแหก ขอโทษเดี๋ยวนี้!“พะ...” เฮ้อ! อยากจะร้องไห้ อยากหยุดวันเวลานี้ไว้ T_T นอกจากโง่แล้วก็ยังโง่มากอีกด้วย เกลียดความโง่ของตัวเอง ขอโทษพี่คริชซะ ไม่ขอโทษวันนี้แล้วเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้คุยกับเขา หรือจะรอไปขอโทษตอนที่พี่เขามีลูกมีเมียแล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status