พี่ชายข้างบ้าน 6

เราสองคนแวะร้านบิงซูด้วยกัน ร้านนี้เปิดนานแล้วฉันมากับเฮียไฟบ่อย เรียกได้ว่าแทบทุกครั้งที่กลับมาบ้าน ก็อย่างที่รู้กันดีเฮียไฟชอบเอาของกินมาล่อฉัน วันนี้พิเศษหน่อยตรงที่เข้ามาในร้านแล้วเจอกิ๊บกับเฮียฌอห์ณ

“ดาว นั่งด้วยกันไหม” กิ๊บกรีดยิ้มและโบกมือเรียก

ฉันหันไปถามเฮีย “เรานั่งกับพวกเขาไหมคะ”

“เอาสิ” เมื่อเฮียอนุญาตฉันจึงเดินมาที่โต๊ะของกิ๊บ กิ๊บรีบลุกเดินไปนั่งข้างเฮียฌอห์ณ ฉันกับเฮียไฟจึงนั่งข้างกัน

“มึงไปไหนมา” เฮียทั้งสองเอ่ยทักกัน ฉันนั่งดูเมนู

“เฮียกินกับดาวหรือเปล่าคะ” เพราะปกติเขาชอบให้ฉันเลือกและกินกับฉัน เคยสั่งมาคนละอย่าง กินไม่หมด ตั้งแต่นั้นมาเฮียไฟจึงให้ฉันเป็นคนสั่ง

“อืม หนูสั่งเลย เฮียกินกับหนู”

“แต่หนูเลือกไม่ถูกระหว่างช็อกโกแลตกับสตรอว์เบอร์รี”

“เมื่อคืนหนูกินช็อกโกแลตไปแล้วไม่ใช่เหรอ” หมายถึงเค้กที่ฉันกินสินะ แซวไม่เลิกเลย น่าตีจริง ๆ

“งั้นเอาสตรอว์เบอร์รีนะคะ”

“ครับ” ได้คำตอบแล้วฉันก็จดและไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

กลับมานั่งคุยเล่นกับกิ๊บไปพลาง ๆ กิ๊บดูมีความสุขดีจัง ได้คบกับเฮียฌอห์ณด้วย เมื่อไหร่ฉันกับเฮียไฟจะได้ควงกันในฐานะอื่นบ้างนะ เฮ้อ อิจฉาคนรักกันจังเลย

“ถ่ายรูปคู่ให้หน่อย” บิงซูที่สั่งมาวางที่โต๊ะ ฉันจัดแจงถ่ายรูปอวดเพื่อนในกรุ๊ป ทว่าคำที่เฮียไฟพูดทำให้ฉันที่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเงยหน้ามองเฮีย เฮียจึงพูดว่า “ยิ้มดาว”

ร่างกายรีบหันไปยิ้มให้กล้องโดยอัตโนมัติแบบไม่ทันตั้งตัว “ดาวสวยหรือเปล่าคะเฮียฌอห์ณ ดาวไม่ทันได้ตั้งตัวเลย”

“สวยแล้ว” เฮียฌอห์ณตอบพลางยื่นโทรศัพท์คืนมาให้เฮียไฟ ครู่เดียวเฮียไฟก็ส่งรูปที่เพิ่งถ่ายเข้ามาในไลน์ให้ฉัน

“เฮียไฟแค่ทำหน้านิ่ง ๆ ก็หล่อแล้วอะ” เป็นแบบนี้มาตลอด คนหล่อทำยังไงก็หล่อ อิจฉาเบ้าหน้าเฮียไฟ

“หนูก็สวย” คำชมไม่เขินเท่าการที่เฮียเอียงตัวเข้ามาใกล้ ๆ โน้มใบหน้ามาอยู่ในระยะที่แค่เพียงฉันหัน หน้าเราอาจจะสัมผัสกัน ลมหายใจของเฮียเป่ารดผิวหน้าฉัน เราใกล้กันเกินไปแล้ว

ใจดาวสั่นแล้วนะ เฮียไม่ได้อ่อยใช่ไหม

“มึงก็ใกล้น้องเกินไปไอ้ไฟ” ใช่ เห็นด้วยกับเฮียฌอห์ณ ใกล้จนใจดาวหวั่นไหว

“กูก็ใกล้กันแบบนี้ตลอด ดาวเป็นน้องเป็นนุ่งจะทำไม”

โอ๊ย เบื่อคำว่าน้อง อะไรก็น้องตลอด ฮึ๋ย

“เออ ๆ น้องก็น้อง อย่าน้องไม่นุ่งแล้วกัน” เฮียฌอห์ณก็พูดเกินไป น้องไม่นุ่งอะไรทำดาวคิดไปไกลแล้ว

“พูดไปเรื่อย บอกไว้เลยต่อให้โลกนี้เหลือดาวเหนือคนเดียวกูก็ไม่มีทางทำอะไรทั้งนั้น กูแยกแยะได้ อะไรสำคัญอะไรของเล่น” เฮียไฟพูดออกมาด้วยน้ำเสียงชัดเจน

บางทีปล่อยให้ดาวรักเฮียไฟไปเรื่อย ๆ โดยที่ไม่ต้องมาฟังเฮียตอกย้ำมันน่าจะดีกว่าหลายเท่าเลย พอได้ยินแบบนี้บ่อย ๆ ดาวโคตรเจ็บ บิงซูวันนี้ไม่หวานเพราะพนักงานทำผิดสูตรหรือเพราะคำพูดของเฮียไฟทำดาวขมคอ

บ้านหลังน้อยของดาวเหนือ

“อ้าวแม่” ขนของที่เฮียไฟซื้อให้เข้ามาในบ้านฉันก็เอ่ยทักแม่ แม่กำลังแยกผ้าของลูกค้าตามป้ายที่ลูกค้าเขียนชี้แจงมา

แม่กลับมาบ้านมีสองอย่าง ได้จนวงเลิกกับหมดตัว

“หอบหิ้วอะไรมาซะเยอะ”

“เสื้อผ้าจ้ะ เฮียไฟซื้อให้”

“ไปรบกวนคุณไฟหรือเปล่า แม่บอกกี่ทีแล้วว่าอย่าไปรบกวนเขานัก เกรงใจเขา” รับบทแม่ที่ดีแบบนี้แสดงว่าแม่ได้มาเยอะพอสมควร

“เฮียเต็มใจซื้อให้ ดาวไม่ได้ขอเลยค่ะ” ไม่อยากได้ด้วย เพราะมีแต่ของแพง

“บางทีก็ต้องปฏิเสธให้เป็นนะดาว”

“ค่ะ” ยิ้มเจื่อนให้แม่แล้วถือของเข้าห้องนอน อยากบอกแม่ว่าปฏิเสธแล้วแต่เฮียไฟไม่ฟังดาว ทว่าพูดไปก็เท่านั้น ไม่ต่อความแม่ดีที่สุด

แม่ไม่ได้ไม่ชอบเฮียไฟ กับเฮียไฟแม่ก็ปกติดี เพียงแค่แม่ไม่ได้อยากให้เฮียไฟมาเป็นลูกเขย แม่บอกว่าเฮียไฟค่อนข้างรักความโสด และแม่ดูออกว่าฉันชอบเฮียไฟมานานแล้ว แม่ไม่อยากให้ฉันเสียใจจึงพยายามพูดอ้อมมาตลอดเพื่อให้ฉันเจียมตัว แม่ชอบบอกว่าเรากับเขามันต่างกัน

แม้ว่าแม่จะไม่ค่อยใส่ใจฉัน แต่แม่ก็รู้ความรู้สึกของฉัน

“ดาวมาหาแม่หน่อย” เสียงของแม่ดังเข้ามาในห้องนอน ต้องมีเรื่องจะพูดอีกแน่ ๆ

“จ้า ๆ” ฉันจึงรีบ ไม่อยากให้แม่รอนาน

“ดาว” แม่นั่งที่เก้าอี้ไม้มองมาที่ฉันด้วยสายตาจริงจัง

“คะ” ท่าไม่ดีแล้วสิ จากท่าทีของแม่เรื่องที่พูดน่าจะเป็นเรื่องสำคัญ

“มีแฟนหรือยัง”

“ไม่มี แม่ถามไรเนี่ย แล้วกินข้าวมาหรือยัง แม่อยากกินไรไหมเดี๋ยวดาวไปซื้อ…”

“มีแฟนหน่อยดาว แม่ห่วงดาวนะ” ห่วงแล้วทำไมขยันไปเล่นไพ่ “คนในวงมันพูดกันว่าแม่ขายดาวให้คุณไฟ ที่มีกินมีใช้เพราะยกดาวให้เป็นของเล่นคุณไฟ”

อ่อ ห่วงเรื่องนี้นี่เอง “ดาวไม่ได้ทำแบบนั้น แล้วเฮียไฟก็คิดกับดาวแค่น้องสาว แม่จะสนคำพูดคนอื่นทำไม”

“ดาวเป็นลูกแม่ แม่ก็ต้องสนสิ ถ้าไม่อยากให้แม่สน ดาวก็มีแฟน ดาวไม่มีแฟนสักทีแบบนี้ใครมันจะเลิกพูด รีบมีแฟนแล้วพามาแนะนำให้แม่รู้จัก”

“แม่ แฟนไม่ใช่มาม่านะที่จะหาซื้อที่ไหนก็ได้”

“ครั้งนี้แม่จริงจังนะดาว” แม่เล่นจ้องหน้าขนาดนี้ ไม่ต้องบอกดาวก็รู้ว่าแม่จริงจัง แต่ดาวรักเฮียไฟจะให้ไปเป็นแฟนกับคนอื่นได้ไง “ถ้าที่วิท’ลัยมันหายาก ฝึกงานก็หาได้นะที่ฝึกงานน่ะต้องมีคนชอบลูกสาวแม่อยู่แล้ว”

“แม่! ดาวไปฝึกงานไม่ได้ไปหาแฟนนะ”

“ไม่รู้อะ แกรีบ ๆ มีแฟนซะที แม่ไม่อยากให้คนพูดว่าแม่ขายลูกกิน”

“แม่ก็ไม่ได้ขายดาวนะ”

“แม่รู้ แต่คนอื่นมันพูด แกไม่รู้ตัวหรือไงตั้งแต่ที่คุณไฟเอาแกไปบอกร้านค้าว่าแกเป็นแฟน ชาวบ้านก็พาลือไปทั่ว” อ่อ ร้านค้าที่เป็นร้านของแม่แฟนเก่าเฮียไฟ แต่ตอนนั้นเฮียแค่พูดให้แม่ของพี่หัวหอมเข้าใจเพื่ออยากช่วยพี่หัวหอมที่เป็นแฟนเก่าเฮีย

“โถ่แม่ เรื่องนั้นมันกี่ปีมาแล้ว ลืม ๆ มันเถอะ”

“จะกี่ปีแล้วยังไง ทุกวันนี้แม่ก็ยังไม่เข้าใจทำไมต้องเอาแกไปอ้าง ผู้หญิงก็มีตั้งมากตั้งมาย ถ้าเขารักแกมันก็ดี แต่เขาไม่ได้รักแกไงดาว แม่เป็นห่วงแกนะ แม่ไม่อยากให้ดาวเจ็บ”

“…” อืม ดาวก็รู้ว่าเฮียไฟไม่ได้คิดกับดาวแบบที่ดาวคิดกับเฮีย

“ดาวห้ามคิดทำอะไรที่มันไม่ดีนะลูก อย่าสิ้นคิดไปเป็นของเล่นคุณไฟเด็ดขาด”

“ดาวไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นแม่ ต้องให้ดาวทำยังไงแม่ถึงจะเลิกพูดเลิกคิดเรื่องนี้”

“ดาวก็รีบมีแฟนสิ มีแฟนสักคนแม่จะได้เบาใจ ไหน ๆ คุณไฟก็เห็นดาวเป็นแค่น้องสาว ดาวมีแฟนคนอื่นมันจะได้เลิกนินทาลูกแม่”