CHAPTER 5

KITANG-KITA kong pinagpawisan si Omeng kahit todo na ang aircon sa aking opisina.  Alam ko namang labag sa kalooban nito ang magpanggap bilang boyfriend ko lalo pa at ganito kung tingnan ito ni Mommy. Kulang na lang ay bigkasin ni Mommy ang salitang 'hampas lupa' sa harapan nito.  Sabagay, ito naman talaga ang purpose ko.  Ang manggalaiti sa inis si Mommy.

"Nakikipagnobyo ka sa dakila mong alalay?  Wala ka na bang kahihiyan, ha Pamela?" Dinig kong sita ni Mommy sa akin saka muling ibinalik ang tingin kay Omeng.  Nakita kong napatungo si Omeng, hiyang-hiya habang pinapasadahan ng tingin ni Mommy.  "At ikaw lalaki, ang kapal naman ng mukha mo para samantalahin ang vulnerability ng anak ko.  Alam mong milya-milya ang layo ng estado ninyong dalawa and yet ang lakas ng loob mong makipagrelasyon sa anak ko?"

Nag-angat ng mukha si Omeng, parang biglang nawala ang hiya nito nang tingnan ang Mommy ko nang mata sa mata, ngunit nang magsaita ay punong-puno pa rin ng paggalang ang boses nito, "Ma'm, una sa lahat hindi ko kayo masisisi kung mababa ang tingin ninyo sa akin.  Pero kung inaakala nyo hong pinagsasamantalahan ko si Pamela, nagkakamali ho kayo.  Mahal ko siya at nakahanda akong patunayan sa inyo na balang araw, aangat rin ang buhay ko.  Hindi ko man matapatan ang karangyaang mayroon siya ngayon, sisiguraduhin ko hong kaya ko siyang buhayin ng maayos at bigyan ng disenteng pamumuhay."

Ang lakas ng tawa ni Mommy.  Napalunok naman ako.  Parang masyado namang ginalingan ni Omeng ang pag-arte, pati ako ay parang napaniwala nitong tagos sa puso ang lahat ng mga sinasabi nito lalo na nuong binigkas nito na mahal niya ako.  Hah, teka bakit pati ako ay nabibilog ng lalaking ito?  Napakurap-kurap ako. Hindi ko maipaliwanag ang nerbiyos na gumapang sa himaymay ng aking katawan lalo na nang bumaling pa sa akin si Omeng para tingnan ako.

At ewan ba kung guni-guni ko lang ang mga nakita ko sa mga mata nito habang nakatingin sa akin.

What the fuck.

Naiinis ako kay Omeng sa galing nitong umarte.  Huminga ako ng malalim para payapain ang natataranta kong damdamin.  Isa ba akong hangal para talaban ng mga sinasabi nito?  Pinilit kong ibalik ang sarili ko sa wisyo.

"Nasisiraan ka na ba ng bait?  At sa palagay mo, mapapaniwala ninyo akong dalawa na may relasyon nga kayo?" Dinig kong sabi ni Mommy.

Natigilan ako.  Hindi pala effective ang drama naming ito ni Omeng?

Buong akala ko ay napaniwala ko na si Mommy sa palabas naming ito.  

Napangisi si Mommy, "I know you too well, Pamela.  Sa akin ka nanggaling kaya hindi mo ako mabibilog sa palabas mong ito.  Alam kong ginagawa mo lang ito para galitin ako.  Ikaw pa, papatol sa isang kagaya niya?"

Hindi kaagad ako nakasalita.

Muling nagpatuloy sa pagsasalita si Mommy, "At ikaw lalaki," anitong lumapit at umikot kay Omeng, "Feeling mo papatulan ka talaga ng anak ko? Huwag kang ilusyunado.  Hindi ikaw ang tipong magugustuhan ng anak ko.  Kung magkano man ang ibinayad saiyo ni Pamela, dodoblehin ko, layuan mo lang sya.  Hindi ka nababagay sa kanya!" Galit na galit na sabi ni Mommy dito.

Ako ang naawa kay Omeng.  Kung kanina ay kinakitaan ko ito ng kumpiyansa, ngayon ay para itong basang sisiw sa harap ni Mommy.  Muli itong napatungo.  At ewan kung ano ang pumasok sa utak ko, bigla kong nilapitan si Omeng, "Talaga nga palang hindi nyo ako kilala kung iniisip ninyong ginagawa ko lang ang lahat ng ito para pasakitan kayo!" sabi ko kay Mommy, "Para ano?  Matagal na kayong walang epekto sa buhay ko," nakatitig ako kay Mommy, ang dami kong gustong isumbat dito ngunit mas pinili kong asarin na lamang ito, "Omeng is right.  Nagmamahalan kami at wala akong pakialam sa kung anuman ang estado ng pamumuhay niya.  And yeah, you might be right na hindi ako kayang buhayin ni Omeng sa klase ng katayuan nya.  Pero hindi naman iyon mahalaga sa akin.  Ang importante, masaya ako.  Napapasaya nya ako."

"Tigilan mo na ang kalokohan mong ito, Pamela!" Sigaw sa akin ni Mommy.

Napangiti ako, "Kailan pa naging kalokohan ang magmahal, ha Mommy?  Hindi ba yan ang sinabi mo sa akin nuong sumama ka kay Ninong? Ikaw ang nagturo sa aking ipaglaban ang nararamdaman ko," may sarcasm na sabi ko.  Nakita ko ang pangangatal ng katawan ni Mommy, iyong isang kamay nito, parang gustong-gusto nang dumapo sa pisngi ko, nagpipigil lang.

Mas lalo kong tinapangan ang pagkakatitig ko kay Mommy.  Iyong mga mas masasakit na gusto kong sabihin sa kanya, idinaan ko na lang sa pagtitig sa kanya.  At para mas lalo pang madagdagan ang nararamdaman nitong galit, hinalikan ko si Omeng.

Nagulat si Omeng sa mapangahas na ginawa ko.  Ramdam kong gusto niya akong itulak palayo.  Pero mas nagulat ako sa sarili ko.  Nagulat ako dahil bakit parang nagustuhan ko ang lasa ng mga labi ni Omeng?  At bakit parang may mga kuryenteng nanunuot sa kaliit-liitang himaymay ng aking katawan ng mga sandaling ito.

Pero bago pa ako tuluyang mawala sa aking katinuan ay mabilis na akong lumayo kay Omeng, "By the way, hindi ko pa pala sainyo nasasabi, We are getting married by the end of this month!"  Anunsyo ko.

Hindi lang si Mommy ang nagulat sa sinabi ko, pati si Omeng na waring tinakasan ng kulay ang mukha nang marinig ang sinabi ko.