MasukTHE PROTECTOR’S VOWOrion’s POVHindi ko maialis ang paningin ko sa screen sa sala kanina. Ang bawat imaheng lumilitaw—ang mga larawan ni Spring sa loob ng club, ang malalaswang karatula, at ang kanyang mga mata na punong-puno ng takot—ay tila mga saksak sa dibdib ko. Bilang lead guitarist ng Celestial, sanay ako sa ingay, sa spotlight, at sa panghuhusga ng publiko. Pero ang makita ang isang inosenteng kaluluwang gaya ni Spring na dinudurog sa harap namin? Ibang klase ang poot na nararamdaman ko. Nang dalhin siya ni Zoe sa silid, hindi ako mapakali. Alam kong papasok si Haven. Alam ko kung paano mag-interoga ang Shadow Reaper—malamig, diretsahan, at walang pakundangan sa emosyon. Tumayo ako sa labas ng pinto, nakasandal habang pilit na pinakikinggan ang usapan sa loob. Ang bawat hikbi ni Spring ay tila kuko na kumakalmot sa aking sikmura. Ang aking kamay, na sanay humawak ng gitara nang may lambing, ay unti-unting nakuyom nang mahigpit hanggang sa pumuti ang aking mga buko. Anong silb
Shattered MasksSpring POVIlang araw na rin ang nakalipas simula nang huli akong makatanggap ng tawag o text mula kay Mr. Chua. Sa bawat araw na lumilipas, unti-unti kong pinapaniwala ang sarili ko na baka napagod na rin siya, o baka nakahanap na siya ng ibang "espiya" na mas madaling utusan kaysa sa akin. Sa wakas, ang tensyon sa aking dibdib ay nagsimula nang humupa. Nakahinga ako nang maluwag, naisip ko na baka, sa gitna ng lahat ng ito, may pag-asa pa pala akong mabuhay nang payapa sa tabi ng Celestial.Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi pala isang paglaya—isa pala itong paghahanda para sa isang malaking pasabog.Sa hapunan ng gabing iyon, ang mesa ay hindi lamang puno ng masusustansyang pagkain ni Zoe Bree, kundi puno rin ng tensyong halos kasing-init ng nilutong sabaw. Nakaupo ang lahat: si Sirius na seryoso katabi si Haven, si Archer at Orion na tahimik, si Rigel na masaganang kumakain at sina Neptune at Zoe na nagbabangayan tungkol sa gulay.Nakahain ang organic herb-crus
The Missing MelodyOrion's POVSanay ako sa ingay. Sa mundong ginagalawan ng Celestial, ang ingay ay katumbas ng tagumpay—ang tilian ng mga tagahanga, ang malakas na beat ng drums ni Rigel, at ang sabay-sabay na pagtibok ng puso ng mga taong nanonood sa amin. Ngunit dito sa loob ng Celestial Sanctuary, may isang uri ng katahimikan na hindi ko mawari. At sa gitna ng katahimikang iyon, napansin ko siya: si Spring.Mula noong unang araw na dumating siya, iba na ang pakiramdam ko. Hindi siya katulad ng ibang staff na nakasalamuha ko na. May kakaibang bigat sa bawat hakbang niya, isang anino na tila pilit na nagtatago kahit nasa harap na siya.Habang nag-aayos siya ng mga kagamitan sa music room, hindi nakatakas sa aking paningin ang panginginig ng kanyang mga kamay. Akala ko noong una ay dahil lang sa nerbiyos o dahil bago siya sa trabaho, ngunit habang tumatagal, nakikita ko ang pattern. May takot sa kanyang mga kilos—takot na hindi galing sa pagiging mahiyain, kundi sa isang bagay na
The Bonds of BetrayalAng hangin sa loob ng Celestial Sanctuary ay tila mas magaan kaysa sa nakaraang mga araw. Sa music room, itinuturo ni Orion kay Spring ang mga simpleng chords sa gitara. Ang bawat nota ay tila isang payapang daloy ng tubig na nagtatanggal ng mga tinik sa puso ng dalaga. Sa loob ng ilang sandali, nakalimutan ni Spring ang kanyang pagiging espiya; nakalimutan niya ang banta ng sniper, ang takot kay Haven, at ang dumi ng nakaraan sa Club de Oro."Ang galing mo, Spring. Mabilis kang matuto," nakangiting sabi ni Orion, ang mga mata ay puno ng paghanga.Ngunit ang masayang sandaling iyon ay biglang naputol nang tumunog ang cellphone sa bulsa ni Spring. Isang encrypted message ang lumabas sa screen. Dahil sa pag-aakalang isa na naman itong utos na paglilinis, agad niya itong binuksan habang nakatalikod nang bahagya kay Orion.Ngunit hindi ito text. Isang voice call mula kay Mr. Chua.Sa matinding kaba, lumabas siya ng silid at nagtungo sa pasilyo. "Mr. Chua? Ano po
SHADOWS OF DOUBTAng unang umaga sa Celestial Sanctuary ay hindi sinalubong ng sikat ng araw para kay Spring, kundi ng isang mabigat na pakiramdam na tila may nakadagan sa kanyang dibdib. Sa loob ng marangyang mansyong ito, bawat sulok ay may lihim, at bawat anino ay tila may mata. Habang naglilinis, hindi siya mapakali. Pakiramdam niya, kahit saan siya lumingon, naroon ang malamig na titig ni Haven Diamond Fortaleza—ang babaeng tila binabasa ang bawat tibok ng kanyang puso.Habang bitbit ang isang tambak ng mga bagong labang tuwalya patungo sa pool area, narinig niya ang ritmo ng mga yabag na naging dahilan ng kanyang pagkatigil. Pababa ng hagdan si Haven, ang bawat galaw ay disiplinado at matalim."Spring," tawag ni Haven.Napatigil ang dalaga, halos malaglag ang mga tuwalya sa kanyang mga kamay. Ang boses ni Haven ay hindi lang basta pagtawag; ito ay isang pag-utos na kayang magpatigil sa kanyang mundo."Bakit nanginginig ang mga kamay mo?" tanong ni Haven, lumalapit nang daha
The Gap Between Loyalty and BetrayalAng gabi sa Antipolo ay balot ng malamig na simoy ng hangin, ngunit sa loob ng Celestial Sanctuary, tila nagliliyab ang konsensya ni Spring. Ang bawat paghinga niya ay may kasamang bigat na tila tinatabunan ng mga pader ng mansyong ito. Nakaupo siya sa gilid ng kanyang kama sa servant’s quarters, ang maliit na silid na naging pansamantalang santuwaryo niya, ngunit sa halip na kapayapaan, tila ito ay naging isang malamig na bilangguan.Sa kanyang palad, mahigpit niyang hawak ang isang maliit na device na kasingliit lamang ng butones—isang signal jammer at transmitter na ibinigay ni Mr. Chua bago siya pumasok sa mansyon. Ang plastik na gilid nito ay bumaon sa kanyang balat, isang paalala ng kanyang maruming misyon."Kailangan mo lang itong idikit sa ilalim ng main console sa command center," boses ni Chua ang tila bumubulong sa dilim, isang boses na kailanman ay hindi niya makakalimutan. "Isang beses lang, Spring. Pagkatapos noon, malaya na ang nanay







