CHAPTER 2:

SA KAUNA-UNAHANG pagkakataon ay nakaharap ni Amelia si Don Ignacio, ang lalaking lumapastangan sa kanyang ina. Ang taong naging dahilan kung bakit nito tinapos ang buhay. Ramdam niya ang pangangatal ng kanyang mga kalamnan. “Amelia, what’s wrong?” Tanong ni Criselda nang mapansing tila natahimik siya. Palihim silang nagkatinginan ng Kuya Danny niya saka mabilis siyang ngumiti, “Nothing.” Pilit niyang isinantabi ang totoong nararamdaman ng mga sandaling iyon. “Happy Birthday.” Niyakap niya si Criselda at iniabot dito ang regalo niya. Ngunit ang kanyang mga mata ay muling nabalik kay Don Ignacio, naririnig niya ang halakhak nito habang kausap ang isa sa mga apo. Sixty Five years old na si Don Ignacio ngunit matikas pa rin ito at mukhang malakas pa. Ang totoo, mas mukha pang matanda ang Daddy niya gayong fifty five years old lamang ito. Sabagay, simula nang mamatay ang Mommy niya, hindi na nabalik pa sa dati ang sigla ng ama.

Pansin rin niya, madalas ay nilulunod nito ang sarili sa alak at pag-iisa. Kung siya nga lamang ang masusunod, ang gusto niya ay mag asawa na lang muli ang kanyang Daddy para hindi na ito nalulungkot. Pero mahal na mahal ng Daddy niya ang kanyang Mommy at mukhang sarado na ang puso nito para humanap pa ng babae. 

Hinila siya ni Criselda patungo sa ama nito. “Pa, this is Danny’s little sister. Si Amelia,” masayang sabi nito saka bumaling sa kanya, “Amelia, meet my gorgeous father!”

Nakatitig na nakatitig sa kanya ang matanda. Siniko ito ni Criselda, “Pa, baka naman matakot saiyo si Amelia. Alam kong maganda sya, pero masyado ka ng matanda para sa kanya, okay?” Tumatawang sabi ng dalaga saka hinila na siya palayo dito, “Pasensya ka na, matinik talaga sa mga babae si Papa,” anitong bahagya pang rumolyo ang mga mata, “Hindi yata yan nababakante.”

Napakuyom ang kanyang mga kamay. Nakita niya ang Kuya Danny niya, may kausap na isang matangkad na lalaki. Kumaway ito sa kanila.

Kaagad silang lumapit sa kinaroroonan nito. May kung anong dumagundong sa dibdib niya nang bumaling sa kanila ang lalaking kausap nito.

Si Justin Jensen. Bakit parang mas lalo itong gumagwapo habang tumatagal? Hey, saway niya sa sarili. Hindi siya dapat na nadidistract ng itsura nito.“Oh Amelia, Justin, nagkakilala na kayo before, hindi ba?"

Tumango ang lalaki at nakipagkamay sa kanya. “Yeah, I met her before, sa engagement day ninyo ni Danny.” sabi nito saka matiim na tiningnan siya. Pakiramdam niya ay nanuot iyon sa kanyang mga kalamnan. Di niya maipaliwanag ang saktong nararamdaman. Basta ang tiyak niya, nagdulot iyon ng nerbiyos.

LUMAYO si Amelia sa selebrasyon. Hindi siya sanay uminom kaya ilang drinks pa lang ay nahihilo na siya. Ayaw naman niyang istorbohin ang Kuya Danny niya na mukhang nag eenjoy pa ng husto. 

Habang pinagmamasdan nga niya ang Kuya Danny niya at si Criselda, parang nakaramdam siya ng panghihinayang. Alam naman kasi niya ang totoong kakahinatnan ng relasyon ng mga ito. Gusto pa naman sana niya si Criselda para sa Kuya Danny niya. Kaso’y anak ito ni Don Ignacio. 

Naglakad siya patungo sa terrace, kung saan tahimik at malayo sa karamihan. Ang totoo, hindi siya mahilig sa mga ganitong pagtitipon. Kung hindi nga lamang nasa plano na nila ito ng Kuya Danny niya, nunkang makikiparty siya. 

“And what do you want me to do, ha Pamela?” Narinig niyang sabi ng isang lalaki mula sa dilim. May kausap ito sa telepono. Kahit kaunting liwanag lamang mula sa lampost ang nakikita niya, hindi maipagkakaila sa tindig at sa boses nito na si Justin Jensen ang lalaking iyon.