CHAPTER 6

BZZZ.

Napatigil si Tala sa pag-aayos ng kaniyang buhok nang marinig ang sunod-sunod na vibration ng kaniyang smartphone sa ibabaw ng lamesa. Pagka-unlock niya ng screen, halos mabitawan niya ang kaniyang suklay nang makita ang notification mula sa kaniyang online banking app.

Martinez Holdings Corp. has transferred PHP 60,000.00 to your account.

Remarks: Corporate Event PDA Rate Card Settlement.

Napalunok si Tala habang paulit-ulit na binibilang ang mga zero sa screen. Anim na pung libong piso. Sampung libo para sa dessert course holding hands, at limampung libo para sa hindi inaasahang "Hon" at halik sa harap ng mga reporters kagabi.

Naramdaman na naman ni Tala ang biglang pag-init ng kaniyang mga pisngi nang maalala ang malambot at firm na labi ni Ethan sa kaniyang mga labi. Umiling siya nang marahas para gisingin ang kaniyang sarili. “Business lang ito, Tala! Sweldo mo 'yan bilang strategic asset. Huwag kang marupok,” sermon niya sa kaniyang sarili.

Ngunit bago pa man niya tuluyang ma-enjoy ang kaniyang unang kinita, pumasok ang isang tawag mula kay Mama Let.

"Tala, apo! Naka-pack na ba ang mga gamit mo?" masiglang tanong ng matanda sa kabilang linya. "Nasa labas na ang Rolls-Royce ni Ethan para sunduin ka. I already talked to Ethan, at sa bachelor pad niya ka muna titira sa guest room habang nag-aayos pa ng kasal. Ayokong mapahamak ka sa maliit mong apartment, lalo na't pinagkakaguluhan ka na ng media ngayon."

Noong una ay nahihiya at ayaw talagang pumayag ni Tala dahil hindi naman sila totoong magkasintahan ni Ethan at conservative ang kaniyang pagpapalaki. Subalit, napakapersistent ni Mama Let. Ang sabi ng matanda, itrato niya ito bilang proteksyon mula sa mga reporters at regalo mula sa isang lola na itinuturing na siyang tunay na apo. Dahil sa lambing at pag-aalala ni Mama Let, wala nang nagawa si Tala kundi ang pumayag.

Makalipas ang isang oras, nakatayo na si Tala sa gitna ng malawak at marangyang bachelor pad ni Ethan sa isang eksklusibong condominium sa Bonifacio Global City.

Contrary sa inaasahan ni Tala na isang malamig at parang opisina na mansyon, ang espasyo ni Ethan ay bagamat minimalist ay napakacozy. Ang mga dingding ay may malambot na shades ng gray at puti, may malaking leather sofa na nakaharap sa city view, at may isang mamahaling massager chair sa sulok na halatang paboritong tambayan ng CEO pagkatapos ng mahabang araw sa board meeting.

Ang kusina naman ay hindi ganoon kadambuhala, ngunit napakatipid at functional ng bawat appliances—kumpleto sa high-end espresso machine, modernong oven, at malinis na kitchen island.

"You can stay in the guest room at the end of the hallway, Miss Banaag," malamig na boses ni Ethan mula sa kaniyang likuran habang ibinababa ang kaniyang corporate folder sa counter. "Don't worry, my space is highly secured. Walang reporter na makakapasok dito. At mayroon akong isang mahalagang rule sa kusina."

"Ano 'yon, Mr. Martinez? No food in the living room?" tanong ni Tala.

"No. Huwag mong pakikialaman ang mga kitchen tools ko," seryosong sagot ni Ethan. "Contrary to what people think, I prefer cooking my own meals sometimes. It’s my way of de-stressing. I don’t like other people touching my knives."

Napataas ang dalawang kilay ni Tala sa gulat. Isang multi-billionaire tycoon na marunong at mahilig magluto? Napakabihirang hidden talent para sa isang tulad nito!

"Wow. International CEO turned chef," tawa ni Tala. "Huwag kang mag-alala, Client. Ako naman ang eksaktong kabaligtaran mo. I am a certified food eater. Mahilig akong kumain at hinding-hindi ako pihikan. Kahit anong lutuin mo, uubusin ko nang walang reklamo."

Bahagyang natigilan si Ethan sa kaswal at masayahing tugon ni Tala, bago dahan-dahang nailipat ang kaniyang tingin sa paanan ng babae. Doon ay may nakalapag na isang pirasong traveling bag—isang luma at simpleng bag na tila doon na nakasiksik ang buong buhay nito.

"Is that... everything?" kunot-noong tanong ni Ethan, itinuro ang nag-iisang bag.

"Oo," kaswal na sagot ni Tala. "Provided naman kasi karamihan ng gamit sa tinutuluyan ko dati, kaya bukod-tanging mga damit ko lang, iilang pirasong libro para sa pag-aaral ko, ang aking luma at may basag na smartphone, at ang aking laptop ang dala ko. Kasya na silang lahat dyan."

Tinitigan ni Ethan ang bag, pagkatapos ay ang lumang smartphone ni Tala na kasalukuyang nakapatong sa counter. Ang screen nito ay may malaking lamat at halatang sinaunang modelo na na halos hindi na kayang mag-load ng mga modernong aplikasyon.

Nang walang sinasabi, humakbang si Ethan patungo sa kaniyang master bedroom at pagbalik niya ay may dala na siyang isang maliit ngunit eleganteng itim na kahon. Ibinaba niya ito sa tapat ni Tala.

"Ano ito?" tanong ni Tala.

"A relocation gift," kaswal na sabi ni Ethan habang nakapamulsa. "It’s the latest flagship smartphone model. Napuna ko na halos hindi na gumagana ang gamit mo. Bilang fiancée ko sa harap ng publiko, you need a device that matches the corporate standards. I already had Mark transfer your SIM card and create a secure cloud backup."

Napatitig si Tala sa mamahaling telepono. Mas mahal pa ang halaga ng regalong ito kaysa sa kabuuang tuition f*e niya para sa isang buong taon!

"Mr. Martinez, hindi ko ito pwedeng tanggapin—"

"It’s not a personal gift, Miss Banaag. It’s a business utility item para mas mabilis mong ma-update ang Excel rate sheets mo," pagputol ni Ethan na may kasamang bahagyang mapaglarong tono sa kaniyang boses. "Now, go to your room and unpack. Bukas ay may mas malaking operational task ka kay Mama Let."

Tumingin si Tala sa kahon, pagkatapos ay kay Ethan, at sa kauna-unahang pagkakataon ay ngumiti siya ng isang tunay at marahang ngiti na walang halong negosyo. "Salamat, Client. Gagamitin ko ito para i-compute ang susunod na invoice mo nang may high-definition resolution."

Naiwang nakatayo si Ethan habang pinapanood si Tala na masayang buhatin ang kaniyang nag-iisang bag patungo sa guest room. Sa loob-loob niya, ang kaniyang malamig at tahimik na bachelor pad ay tila biglang nagkaroon ng kaunting buhay na hindi niya inaasahan.