Chapter 3

Mabilis ang tibok ng puso ni Alexi, tila ba gusto nitong kumawala sa kanyang dibdib.

Hindi. Hindi maaari ito.

Nanghina ang kanyang mga tuhod at bigla siyang dinaluyong ng matinding hilo at pagsusuka. Nanginginig ang buong katawan niya habang nakatitig sa lalaking nasa kanyang harapan.

Si Marco Villafuerte.

Sa dinami-dami ng tao sa mundo, bakit siya pa?

Ang malamig at tila walang emosyong kakambal ng kanyang dating asawa. Ang pinakamakapangyarihan at kinatatakutang bilyonaryo sa buong bansa.

“I-ikaw,” pabulong niyang sabi, halos hindi lumalabas ang boses. “Are you saying… the embryo is yours?”

Sandaling tumingin si Marco sa doktor bago ibinalik ang paningin sa kanya. “Yes,” malamig nitong sagot. “You’re carrying my child, Alexi."

Napaigtad siya. Hindi agad nagproseso sa utak niya ang mga salitang iyon. Nanatili itong nakabitin sa hangin, mabigat at nakakapanghina.

Humarap siya kay Dr. Rosales, punong-puno ng galit at kalituhan ang kanyang isipan. “How could you mix up something this serious?”

Napayuko ang doktor sa takot at inayos ang kanyang salamin. “There was a mistake,” nanginginig nitong sagot. “Nakilala ko po kayo agad nang dalhin kayo rito ni Mr. Villafuerte matapos ang aksidente. I am truly sorry, ma’am.”

“Ikaw—” Bigla siyang napasugod paharap, ang mga kamay ay tila handa nang sakalin ang doktor sa kinatatayuan nito. Napaatras naman ang doktor sa kanyang upuan, nanlalaki ang mga mata at nakataas ang dalawang kamay bilang depensa.

Ngunit pinigilan ni Alexi ang sarili. Ikinuyom niya ang kanyang mga palad bago mahigpit na yumakap sa sarili. Huminga siya nang malalim at dahan-dahang humarap kay Marco.

“So… what now?” tanong niya habang diretso ang tingin sa mga mata nito. “How do we fix this mess?”

Bumuntong-hininga si Marco at tumingin sa doktor. “Give us a moment alone.”

Nang walang dagdag na salita, sumenyas si Marco patungo sa hallway. Ilang segundo munang hindi gumalaw si Alexi. Nakatayo lang siya roon, nag-aalangan kung susunod ba o tatakbo palayo. Pero sa kabila ng sigaw ng isip niya, kusa pa ring humakbang ang kanyang mga paa.

Sumunod siya sa likod nito, nakahalukipkip, at sa bawat hakbang ay lalong namamasa ang kanyang mga palad. Ano ang sasabihin nito? Sisisihin ba siya? Bibigyan ng pera? O uutusan siyang ipalaglag ang bata?

Hindi. Hinding-hindi niya ipapalaglag ang bata. Kahit ano pa ang kapalit.

Huminto sila sa labas, sa tabi ng isang makintab na itim na Bentley na nakaparada sa gilid ng parking lot ng ospital. Ilang sandali silang nanatiling tahimik, nakatitig sa isa’t isa, kapwa tila hindi alam kung paano sisimulan ang usapan.

Mabilis ang kabog ng dibdib ni Alexi. Tuyong-tuyo ang kanyang lalamunan. Nakapako sa kanya ang mga mata ni Marco, malamig at mahirap basahin.

Bakit ayaw niyang magsalita? O ako na ba ang dapat mauna?

Sa wakas, nagsalita si Marco. Mababa ang boses nito.

“I owe you an apology,” sabi nito, mas mahinahon kaysa sa inaasahan niya.

Napatingin si Alexi sa kanya, hindi makapaniwala. Hindi niya inasahan ang isang paghingi ng tawad mula sa lalaking ito.

“It’s true. I didn’t know you were the one accidentally implanted with my embryo. I only found out when I brought you here… after I almost hit you with my car. That was when Dr. Rosales told me.”

Dahan-dahang tumango si Alexi. “Okay. But what happens now?”

Tumingin nang diretso si Marco sa kanyang mga mata. “Maybe there’s a reason this happened.”

Napakunot ang noo ni Alexi. “What do you mean?”

Naglabas ng malalim na hininga si Marco. “I’ve wanted revenge on Martin for a long time.”

Nang marinig ang pangalang iyon, tila may pait na gumapang sa lalamunan ni Alexi. “What? I don’t understand,” mahina niyang sabi.

Napatingin si Marco sa semento, naging mas mabigat ang tinig. “He’s always been jealous of me. At first, I refused to believe it. He’s my twin. I protected him. Gave him everything even before he asked. But it was never enough. His envy drove him to do something unforgivable.”

Tumigil ito sandali bago muling nagsalita.

“Five years ago, I was about to marry Harper. We were together for three years. I loved her. I would have given up everything for her.”

Hindi gumalaw si Alexi, halos hindi humihinga.

“And on the morning of our wedding, I found out she had been secretly meeting Martin,” bakas ang sakit sa mga mata nito. “She never loved me. She only wanted my money. That morning, she disappeared and ran away with him.”

Nanlaki ang mga mata ni Alexi. “He did that to you?”

Naglabas ng mapait na tawa si Marco. “Yes. He humiliated me in front of the world. Dragged my name through the dirt. My businesses suffered. And then, as if that wasn’t enough, they got married in secret. A month later, Martin abandoned her. He admitted he only married her to hurt me. Harper couldn’t take it. She took her own life.”

Napatakip ng kamay si Alexi sa kanyang bibig. Bumigat ang sikmura niya. Anong klaseng halimaw ang pinakasalan niya?

Galit na galit si Martin kay Marco. At hindi lang si Marco ang sinaktan nito. Pati siya. Dahil sa kawalan ng puso nito, namatay ang kanyang ina sa gitna ng paghihirap.

Muling nagsalita si Marco, kontrolado ang boses. “He destroyed me in ways you can’t imagine. I want him to feel that same pain.”

“You mean… revenge?” tanong ni Alexi.

Tumango si Marco. “Martin is infertile. That’s his biggest insecurity. I planned to have a child with my fiancée just to show him that I could have everything he never will. To rub it in his face.”

Huminga ito nang malalim. “But my fiancée, Gracie, refused to get pregnant. She said it would ruin her body. I ended the relationship and looked for a surrogate. That’s how this mistake happened.”

Napahawak si Alexi sa kanyang tiyan. “So what do you want me to do now?”

“I don’t want to complicate your life any further,” mahinahon nitong sabi. “But you need to understand something. Once Martin finds out, he’ll come after you. He’ll turn your life into hell.”

Nangatal ang boses ni Alexi. “What are you saying?”

“That’s why there’s only one way to protect you and the baby,” sabi ni Marco. “A contract marriage.”

Nanlaki ang mga mata ni Alexi. “WHAT?!”

Parang may humahampas na tambol sa loob ng kanyang dibdib. “A contract marriage? Are you out of your mind? You can’t be serious.”

Nanatiling kalmado si Marco. Para bang karaniwang bagay lang ang sinabi niya.

“Magsalita ka naman,” singhal ni Alexi. “Buntis na nga ako sa anak mo dahil sa aksidente, tapos gusto mo pang makipag-peke ng kasal sa akin? Sa kambal ng ex-husband ko? Hindi ba kabaliwan ‘yan?”

Lumambot ang tingin ni Marco. “Alexi,” mahinahon nitong tawag. “Calm down.”

“Paano ako kakalma?” sigaw niya.

“This doesn’t have to be real,” sabi ni Marco. “It’s just a show for Martin. We both know infertility is his weakest point. Once he finds out you’re carrying my child, it will destroy him.”

Lumapit ito nang bahagya. “You were a good wife. Loyal. And he threw you away. You owe him nothing. Let him feel what it’s like to lose everything.”

Natahimik si Alexi. May bahagi ng sarili niyang nagsasabing baliw ito. Pero ang sugatang bahagi niya, ang uhaw sa hustisya, ay hindi makatanggi.

Marahan siyang lumunok. “I’ll think about it,” mahina niyang sabi.

“Take your time,” sagot ni Marco. “But remember this. Martin will come back. And you cannot let him win.”

**

Hindi mapakali si Martin. Pabalik-balik siya sa gitna ng sala na parang isang rabid na aso, hindi mapigil ang mga paa sa mabilis na paglakad. Sumakit na ang kanyang panga sa tindi ng pagkakangitngit ng ngipin habang halos mabasag ang cellphone sa higpit ng kanyang pagkakahawak.

Nasaan na ang gagong iyon? Bakit wala pa ring tawag?

Muli niyang sinulyapan ang screen ng telepono. Wala pa rin. Ang wallpaper lang niyang mukhang mayabang ang bumungad sa kanya.

“Useless idiot,” bulong niya bago marahas na ginulo ang kanyang buhok.

Ilang oras na ang lumipas mula nang utusan niya si William na buntutan si Alexi. Malaki ang ibinayad niya para masubaybayan ang bawat galaw ng babae. Kailangan niyang malaman kung sino ang lalaking nakabuntis dito.

Muli niyang dinial ang numero ni William. Walang sagot.

“Sagutin mo ang telepono!” sigaw niya sa bakanteng kwarto.

Noong ibabato na niya ang cellphone, bigla itong nag-vibrate.

Spy William.

Tumigil ang mundo ni Martin. Mabilis niyang sinagot ang tawag. “Speak,” utos niya.

Mababa ang boses sa kabilang linya. “Sir, alam ko na kung sino ang ama ng bata.”

Huminto si Martin. “Sino?”

May sandaling katahimikan. “Si Marco Villafuerte po. Ang kambal ninyong kapatid.”

“WHAT?!” sigaw ni Martin.

“Hindi lang po iyon,” dagdag ni William. “Inalok niya si Alexi ng contract marriage.”

Nanlamig ang buong katawan ni Martin.

Contract marriage?

“NO!” sigaw niya bago ibinalibag ang cellphone sa sahig. Napahawak siya sa ulo, galit na galit.

“Akin siya,” ungol niya. “Hindi ko hahayaang kunin niya ang sa akin.”

Nanlilisik ang kanyang mga mata habang nakatitig sa kawalan.

Kailangan niyang harapin si Marco. Kailangan niyang bawiin ang kanya.