Chapter 4

“Wait, so you're saying na... nakatira ka ngayon sa ninong mo?” tanong ni Charity, ang kaibigan ni Yvonne.

“Yup. I am staying with him for the next three months before I go abroad,” tugon niya saka uminom ng iced coffee.  

Nakatambay sila ngayon sa isang sikat na cafe. Wala kasi siyang maisip na gawin sa bahay ng ninong niya dahil pumasok na ito sa trabaho.

“Wait, is that the hot ninong you told me about?” interesadong tanong ni Charity, saka naningkit ang mga mata habang nakatitig sa kanya. “The one na always mong pinagyayabang sa akin noong high school tayo?”

“Yes,” mabilis niyang sagot. “He’s that ninong,” dagdag niya pa at hindi mapigilang maalala ang naganap kaninang umaga. "At mas lalo pa siyang hot ngayon. I think no one can resist him."

Hindi niya tuloy mapigilang mapakagat ng labi dahil sa magkahalong hiya at kakaibang init na nararamdaman.  

She can still feel her ninong’s warm hands on her chest.

“Yvonne, matagal na tayong magkaibigan...” nakangising sabi ni Charity saka sumandal sa balikat niya.  

“...and you know I like older men, right? And you mentioned na wala pang girlfriend ang ninong mo, so...”

“At anong gusto mong gawin ko?” 

Humagikhik ang kanyang kaibigan. “Can you introduce me to him? I promise I’ll be a good ninang to you.”

Pabirong sinabunutan ni Yvonne ang kaibigan. “Knowing you, there’s no way I’d introduce him to you.”

“Girl, that was offensive!” nakangusong sabi ni Charity."

“Kung ayaw mo akong maging ninang, then at least let me have a taste of your hot ninong.”  

“Tumigil ka nga!” Hindi niya mapigilang mainis dito. Hindi niya rin maintindihan ang sarili.  

Alam niyang gano’n na talaga ang ugali ng kaibigan at sanay na siya roon, pero hindi niya alam kung bakit nairita siya nang pagdiskitahan nito ang ninong niya.

“You’re gatekeeping him!” angal nito. “Just let me see him, please?”  

“Pinakita ko na siya sa picture, Charity. Ilang beses mo na nga siya tinitigan, diba!"

“Oo nga, but he probably looks better in person,” giit ng kaibigan saka nito inilingkis ang braso sa braso ni Yvonne.  

“Behave lang ako, promise. Just let me see that ninong of yours.”

Labag man sa loob niya ay wala siyang nagawa kundi ang tumango.  

“Fine. I’ll ask him kung pwede,” sagot na lang niya. "Pero hindi ko maipapangako na pwede kita dalhin sa bahay niya."

Dahil sa isip niya, kapag patuloy niya pang tinanggihan ang kaibigan ay baka magduda na ito.  

Wala kasing nakakaalam na may crush siya sa ninong niya.  

Hindi niya rin alam kung kailan, basta isang araw nagising na lang siya na iba na ang tingin niya sa Ninong Abraham niya.  

He was no longer a godfather to her, but a man she wishes to be with.  

Pero alam niya rin naman na hindi mangyayari ‘yon, kaya nga hindi na niya pinagtuunan ng pansin ang nararamdaman at piniling ibaling sa iba ang atensyon niya.

“Let’s go there tonight. I want to see him agad-agad,” atat na sabi Charity. “Don’t worry, I’ll buy food for us.”

“My ninong knows how to cook,” aniya. “And he’s a good cook. Masarap siyang magluto.”

“I bet his cooking is as good as him,” pabirong segunda ni Charity t napadila pa sa ibabang labi.  

“Kung gaano kasarap ang luto niya, mas masarap siguro siya,” dagdag nito at humagikhik

“Ang landi mo talaga,” saway niya rito at sabay silang natawa.

Pero totoo naman ang sinabi ni Charity. Masyadong malaking impact at epekto ng Ninong Abraham niya sa kanya, para bang... nababaliw na siya rito.