Chapter 3

Nakakagat labi si Yvonne, habang nakatingin sa itaas ng kisame. Hindi niya maipaliwanag kung bakit hindi maalis-alis sa isipan niya ang nakita niya kanina... ang umbok ng kanyang Ninong Abraham.

“M-Malaki...” naibulalas na lang niya at ‘di mapigilang mamula dahil sa hiyang nararamdaman.

She knew her ninong caught her staring at his bùlge, at ang mas nakakahiya pa ay mukhang sinaway pa niya ito. But she didn’t mean to stare. Iyon ang unang beses na nakita niya ang ninong sa ganoong ayos. She had always seen him in his formal suit, o kung hindi man ito naka-amerikana ay naka-long sleeves naman.

Siguro ay nanibago lang siya. Ipinikit na lang niya ang kanyang mga mata at piniling matulog nang maaga. Gusto niya rin kasing makita ang ninong niya bago ito pumasok sa trabaho bukas.

Kinabukasan ay maaga siyang gumising. Naghilamos lang siya at pinuyos ang kanyang mahaba at maalong itim na buhok. Nang makita niyang alas-sais pa lang ng umaga ay dali-dali na siyang bumaba sa living room.

Pero pagkababa na pagkababa niya ay rinig niya agad ang ingay sa kusina kaya napasilip siya rito. At napaawang na lang ang kanyang bibig at namilog ang mga mata nang makita ang kanyang ninong na nagluluto habang tanging apron, puting sando, at itim na boxers lang ang suot. Hulmang-hulma ang maskuladong katawan nito sa sandong suot na tila ba’y mahigpit na niyayakap ang katawan nito.

May kung anong napukaw sa loob niya na hindi niya mawari, lalo na nang makita niya kung gaano kalapad ang likod at balikat ng ninong niya; kung gaano katikas ang mga braso nito.

"Does he work out?" naitanong na lang niya sa isipan habang pinagmamasdan ang lalaki. Her ninong looked so sexy. Pero hanggang paghanga lang ang nararamdaman niya sa kanyang ninong dahil alam niyang hanggang doon lang din naman ang puwede niyang maramdaman. Liban sa agwat nila ng edad ay kaibigan pa ito ng ama, at higit sa lahat, ninong niya.

Ano na lang ang sasabihin ng ibang tao kung malaman nilang may gusto siya sa ninong niya, ‘di ba?

“Yvonne?” Napakurap siya nang marinig ang boses ni Abraham. Hindi niya namalayang natulala na pala siya habang nakatitig dito.

“N-Ninong, good morning!” bati niya rito at pilit na ngumiti kahit na sa loob niya ay hiyang-hiya siya dahil muli na naman siyang nahuli ng lalaki na nakatitig dito.

“Akala ko late ka nagigising?” nagtatakang tugon ng lalaki bago nito inayos ang apron na suot para ikubli ang katawan.

“Did daddy tell you that?” aniya saka tuluyang pumasok sa kusina at prenteng umupo sa stool malapit sa counter kung saan nagluluto si Abraham.

“Yeah,” maikling tugon nito bago ibinalik ang atensyon sa niluluto.

“What are you making?” tanong niya para may mapag-usapan sila. She doesn’t want things to go awkward between them.

“Bacons and sausages,” tipid na sagot nito sa kanya.

Napanguso siya. It seems like hindi gusto ng ninong niya na makipag-usap sa kanya. “Oh, I like that. Do you usually cook for yourself, ninong?” interesado niyang tanong. Napapaisip kasi siya kung may girlfriend na ba ito dahil walang nababanggit ang daddy niya at wala rin siyang nakikitang babae na kasama nito.

Kinagat niya ang labi dahil sa bahagyang prustrasyong nararamdaman. “Why don’t you let your girlfriend do that for you?” aniya.

Saglit itong huminto para balingan siya.

“Girlfriend?” Bakas sa mukha nito ang pagtataka. “And where did you get the idea that I have a girlfriend? Did your dad tell you?”

“Hula ko lang,” aniya at nagkibit-balikat. “I mean, it’s impossible na wala kang girlfriend. You’re almost perfect, ninong... from physique to wit down to your wealth,” paliwanag niya pa para makumpirma kung may girlfriend na ba ang ninong niya. “You have them all.”

“I don’t know where did you get that idea, pero wala akong girlfriend, Yvonne. I’m too busy for that,” sagot nito at itinuloy ang pagluluto. “Since you’re already here, why don’t you toast a few slices of bread while I prepare these on the table?”

“Oh, sure!” aniya at dali-daling bumaba saka kinuha ang loaf bread na nakahanda na sa gilid ng counter.

Hindi niya mapigilang mapangiti. Hindi niya alam kung bakit tuwang-tuwa pa siya na walang girlfriend ang ninong niya.

Single ang ninong niya!

**

“What do you prefer—coffee or milk?” tanong ni Abraham sa inaanak na nakatalikod sa kanya. 

Kitang-kita niya ang napakagandang hulma ng katawan nito... wari mo’y isang hourglass dahil sa liit ng baywang at laki ng balakang.  

Nakapakagat na lang siya ng labi nang maisip kung ano kaya ang hitsura ng inaanak kapag wala itong saplot.  

Dahil sa naisip ay unti-unting nagising ang alaga niya.

‘Shít!’ Muli siyang napamura at napailing sa naisip.  

Hindi niya lubos akalaing isang dalaga lang pala ang pagpapantasyahan niya.  

Never did it ever cross his mind that he’d be hórny over a 19-year-old girl, at ang mas malala pa, inaanak niya at anak ng best friend niya.

“I’ll go with milk, ninong,” tugon ng dalaga. “Hindi kasi ako mahilig sa coffee unless it’s iced,” dagdag nito.

Tumango lang siya bago pasimpleng inayos ang suot na apron para itago ang naninigas niyang alaga.  

Pagkatapos ay nagtimpa na siya ng gatas para sa inaanak at kape naman para sa kanya.

“I’m done with the bread,” sambit nito saka inilapag sa mesa ang iilang slices ng tinapay.

“Maupo ka na. I’m almost done with these,” aniya saka binilisan ang pagtitimpla.

Nang matapos ay inilapag na niya ito sa tapat ng babae saka siya umupo sa kabilang dulo ng mesa para umiwas sa temptasyon.

“Ninong...” tawag nito sa kanya.

Nagtaas siya ng dalawang kilay. “Yes?”

Tumitig sa kanya ang dalaga. “Don’t you like me here? I mean, baka napilitan ka lang na patirahin ako rito sa bahay mo because Dad asked you to,” diretsong sambit nito.

Natigilan si Abraham sa narinig. “No...” mariing tanggi niya.  

And that’s the truth. He actually initially thought na magandang oportunidad din ito para makabawi siya sa inaanak, lalo na sa mga panahong hindi niya ito nakasama.  

Hindi niya lang inasahan na iba ang mararamdaman niya sa oras na nakita niya ito.  

“Pakiramdam ko ay ilang ka sa akin. Hindi mo ako kinakausap masyado... parang... napipilitan ka lang..."

Napamura siya sa isipan dahil hindi niya alam kung paano sasagutin ang inaanak.  

“W-Well... Look at my clothes, they’re inappropriate. I don’t want you to see me wearing only these up close,” rason niya. 

“But I’m fine with it.”  

“Ako, hindi,” mabilis niyang tugon. “Look, kahit pa ninong mo ako at inaanak kita, we’re both grown-ups, Yvonne. I’m a man and you’re a woman. It’s inappropriate for you to see me like this,” giit niya.  

“Is that the only reason bakit ka dumidistansya, ninong?”  

"No. I might do something bad to you if we get too close." Iyon ang nais niyang isagot sa dalaga, pero alam niyang hindi niya pwedeng sabihin ‘yon.  

“Yes. But, don’t worry, I’ll wear decent clothes next time.”

“Okay.”

Nagsimula na silang kumain. Nakatuon lang sa pagkain ang atensyon ni Abraham kahit pa natatakam siyang ibaling ang mga mata niya sa dalaga.  

He has to learn to control his urges dahil ikakapahamak niya lang ito. 

Maya-maya pa’y narinig niyang tila nasamid ang dalaga kasunod ng pag-ubo nito.  

Pag-angat niyang tingin ay natapunan na ng gatas ang dibdib nito.  

Dali-dali niyang kinuha ang tissue na nakapatong sa mesa at nilapitan ang dalaga. 

“Are you okay?” nag-aalalang tanong niya rito habang pinupunasan ang gatas sa katawan ng dalaga. 

“Y-Yes, ninong...” tugon nito. “I just... I just choked on my milk. Sorry...”  

“Good. Next time y—”  

“N-Ninong...” namumulang sambit ng dalaga sa kanya. 

“Yes?” 

“C-Can you take your hands off my... chest?”

Namilog ang mga mata niya nang napagtanto ang ginawa.

“S-Sorry!”  

Agad niyang binawi ang kamay niya at bumalik sa kanyang kinauupuan.

“I... I’m sorry, Yvonne. I... I...”  

Hindi niya magawang kompletuhin ang gusto niyang sabihin dahil pinangunahan na siya ng hiya... at libóg.

“It’s okay...” tugon ng dalaga. “I... I know you were just surprised.”

“Nawala na sa isipan ko. I am sorry,” tuwid niyang sambit.  

Sing-tuwid ng alaga niyang nagngangalit na sa loob ng boxers niya.

Tumango lang si Yvonne sa kanya at itinuloy ang pagkain.

Namayani ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Pero sa loob ng isipan ni Abraham ay halos mabingi siya sa lakas ng tawag ng laman.  

Ga-bakal sa tigas ang pagkalaláki niya, dahil hindi maalis-alis sa isipan niya ang nangyari.  

Damang-dama niya pa rin sa kamay niya ang lambot ng dibdib ng inaanak... sobrang lambot.

Parang... gusto niya ulit iyon mahawakan.