MasukHalos mapahinto ang paghinga ni Jillian.Pagkakita niya sa mukha ng lalaking nasa loob ng suite, muntik nang kumawala ang sigaw na kanina pa nakabara sa lalamunan niya.Pero mabilis niya iyong pinigilan.Saglit siyang napatingin sa room card sa kamay niya.Pagkatapos, sa lalaki.At muli sa room card.Room 1608.Tumingin siya sa numero sa pinto.Tama.Kung ganoon...Bakit nandito si Bryan?At bakit...Bakit naka-bathrobe lang ito?!Hindi niya sinasadyang napatingin sa nakabukas na collar ng robe nito. Kitang-kita ang matatag nitong dibdib at balikat.Napakurap siya nang mabilis.Isa.Dalawa.Tatlo.Hindi pa rin nagbago ang nasa harapan niya.Mabilis siyang tumalikod.“Sorry! Sorry!” mabilis niyang sabi. “Maling kwarto ang napasukan ko!”Mahigpit niyang hinawakan ang room card.Bigla niyang naintindihan ang nangyari.Mali ang room card na ibinigay sa kanya ni Noah.“Grabe...” bulong niya sa sarili.Pinahamak talaga siya ni Noah!Kung ibang tao lang ang nasa loob ng kwartong ito, baka hi
Si Raymond ang head ng Publicity Department at siya rin ang direktang namamahala sa mga TV station at newspaper sa North Region. Dahil dito, siya ang isa sa mga direktang nakatataas nina Jillian at Trina sa KMN TV.Madalas makausap ni Raymond si Trina, kaya mas close ang dalawa kumpara sa relasyon nito kay Jillian.Nang marinig niya ang pinag-uusapan ng dalawa, ngumiti si Raymond.“Pinag-uusapan lang namin ni Jillian ang tungkol sa research project,” paliwanag ni Trina. “Bukas na kasi ang alis nila, kaya hindi natin alam kung kailan ulit magkikita.”Tumingin si Raymond kay Trina at bahagyang ngumiti.“Talagang magaling kang makakita ng potential sa isang tao, Trina.”Pagkasabi niya noon, inilapag niya ang dalawang baso ng alak sa harap nila.“Enjoy, ladies.”“Thank you,” masayang sagot ni Trina.Agad niyang kinuha ang baso at uminom.Sa crystal-clear na baso, kumikislap ang dark red wine. May light fruity scent ito at smooth ang lasa.“Hmm. Masarap ito.”Tumingin si Trina kay Jillian
Agad na kumunot ang noo ni Armando Liwanag.Sa wakas, naalala na niya kung saan niya nakita ang babaeng ito.Araw-araw, napakaraming tao ang nakakaharap niya. Imposibleng maalala niya ang bawat isa, lalo na’t isang beses lang naman niya itong nakita noon.At nang araw na iyon, sandali lang niya itong napansin.Pero ngayon, malinaw na sa kanya.Ang babaeng nasa harap niya na may magagandang mata ay si Jillian—ang dating girlfriend ng anak niyang si Marco.Ang babaeng dahilan kung bakit ilang linggo nang puro problema ang anak niya.Hindi maipaliwanag ni Armando ang nararamdaman niya. May halong inis, pagdududa, at hindi niya maitatagong pagkadismaya.Pero dahil naroon si Bryan Chen, hindi niya maaaring ipakita nang lantaran ang galit niya.Kaya saglit niyang pinigilan ang expression niya bago ngumiti nang malamig.“Bata pa kayo. Normal lang naman ang maghiwalay.”Tiningnan niya si Jillian mula ulo hanggang paa.“Simple lang si Marco. Hindi siya sanay sa mga komplikadong bagay. Sa tingi
Sa huli, hindi na tinawagan ni Jillian si Marco para tanungin pa kung ano ang nangyari.Matapos maghintay nang matagal, bumaba na lang siya sa bahay ng tiyahin niya, kinuha ang susi ng bahay, at umalis.Pagdating niya sa hallway, nakita niya si Yuan na paikot-ikot na naglalakad, halatang naghihintay sa kanya. Nang makita siya nito, agad itong nagtanong nang medyo malakas ang boses.“Ano bang ginagawa mo? Ang tagal ko nang kumakatok sa pinto mo pero hindi mo binubuksan.”“Sorry. May kausap lang ako sa phone kaya hindi ko agad narinig ang pagkatok mo.”Inalog ni Jillian ang hawak niyang cellphone. Wala ni kaunting pagbabago sa mukha niya.Tiningnan siya ni Yuan mula ulo hanggang paa, para bang chine-check kung may nangyari sa kanya. Nang wala siyang makitang kakaiba, saka lang siya bahagyang nakahinga nang maluwag.“Okay ka lang?”“Okay lang.”Hindi na nagtanong pa si Yuan.Habang inaayos ni Jillian ang ilang damit at inilalagay ang mga ito sa shopping bag, iniabot niya iyon kay Yuan.“
Pagkababa ng tawag, ibinagsak ni Yuan ang cellphone sa sofa.“Hayst!”Halatang bad mood siya.Karaniwan, makulit at palabiro si Yuan. Kahit seryoso ang usapan, nakakasingit pa rin siya ng kung anong joke para gumaan ang atmosphere. Pero ngayon, iba ang mukha niya. Matigas ang panga, nakakunot ang noo, at parang ayaw niyang may kumausap sa kanya.Napansin agad iyon ni Tita Belen.“Ano’ng nangyari?” tanong niya. “Tama ba ang narinig ko? Tinanggal ka sa trabaho?”Napatingin si Jillian sa kapatid.Hindi niya agad alam kung ano ang sasabihin.Umupo si Yuan at sumandal sa sofa. Saglit siyang tumingin kay Jillian bago agad umiwas.“Hindi naman big deal.”“Hindi big deal?” ulit ni Tita Belen. “Eh bakit parang galit na galit ka?”“May maliit lang na problema sa trabaho.”“Ano’ng problema?”Pinisil ni Yuan ang labi.“Noong nakaraang buwan, may nagawa akong pagkakamali. Simula noon, lagi na akong pinupuntirya ng mga boss.”“Eh di humingi ka ng tawad,” sabi ni Tita Belen. “Kung mali ka, aminin mo
Ang bahay ni Jillian at ang bahay ng tiyahin niya ay nasa iisang subdivision lang. Pero para mas madali ang pag-aalaga sa Daddy niya, mas pinili ng kanyang Tita Belen na doon na lang tumira ang Daddy niya sa bahay nila.Kaya kapag umuuwi si Jillian, hindi na siya dumidiretso sa sarili niyang bahay. Diretso agad siya kina Tita Belen.Medyo luma na ang subdivision. Sa ilang building, makikita na ang mga bakas ng panahon—may mga pader na kumukupas ang pintura at may ilang bahagi na nagsisimula nang magbalat.Pagkababa ni Jillian sa sasakyan, kumaway siya sa driver."Salamat po, Kuya."Ngumiti lang ang driver bago pinaandar ang itim na sasakyan at unti-unting umalis sa subdivision.Hinila ni Jillian ang maleta niya papunta sa bahay ng Ama. Hindi pa man siya nakakalayo, naamoy na niya ang mababangong pagkain na nagmumula sa iba't ibang bahay.Kumalam ang tiyan niya."Grabe, gutom na gutom na ako."Matagal siyang nasa biyahe at halos wala siyang nakain nang maayos buong araw.Umakyat siya s







