Masuk“Siyanga pala, uuwi dito ang pamangkin ko sa susunod na linggo. Mabuti na rin iyon para may makakasama tayo rito,” pahayag ni Manang Weng habang nag-aalmusal kami isang umaga. “Hindi ho ninyo nabanggit na may pamangkin pa pala kayo,” tugon ko rin. “Hindi ka naman nagtanong eh,— hindi bale, tiyak na magkakasundo kayo ‘nun, mabait din iyon at simpatiko—!,” malapad na ngiti ang sumilay sa labi niya ako Manang Weng habang nagkukuwento. “Simpatiko? Lalake ho ang pamangkin n’yo?,” may konting gulat na tanong ko. “Oo, Bel—- bakit gulat na gulat ka diyan? Huwag kang mag-alala, hindi manloloko si Eric tulad ng salawahan mong mister at isa pa huwag mo sanang isipin na lahat ng lalake ay parepareho dahil may natitira pa ring mababait tulad ng pamangkin ko,” mahabang paliwanag at pagtatanggol ni Manang Weng sa tinutukoy nitong pamangkin. “Hala si Manang, ang dami namang sinabi. Siyempre nagulat lang ako. Hindi ko kasi inaasahn na may kapamilya pa ho kayo maliban sa bunso ninyong kapatid
“Salamat talaga, Manang Weng, ang dami po nating benta!,” untag ko kinahapunan matapos naming makauwi galing sa eskwelahan. “Oo nga, Bel!!! Huwag kang magpasalamat sa akin, ikaw naman talaga ang nagpursiging magnegosyo!,” bulalas pa nito. “Kahit na ho, hindi dahil sa puwesto ninyo sa eskwelahan hindi mabebenta ang mga gawa ko. At dahil diyan, tanggapin ninyo ho itong maliit na pasasalamat ko sa inyo,” sabi ko pa sa kanya sabay abot ng dalawang libo sa kamay niya. “Naku, Bel—- hindi ko matatanggap iyan. Mabuti pa itabi mo na lamang iyan para sa panganganak mo. Mas kailangan mo iyan kaysa sa akin!,” tanggi pa nito na ibinalik sa kamay ko ang pera. “Sige na ho, Manang Weng, may naitatabi pa naman ho ako, huwag ho kayong mag-alala. Para ho talaga iyan sa inyo pambili ng gusto ninyo ho. Nakakahiya na kasi ho talaga, wala man lang akong ambag sa mga gastusin dito sa bahay,” pamimilit ko pa. “Ay sus ang buntis na ito—- huwag ng makulit, basta hindi ko iyan tatanggapin! Itabi muna l
“Bel, bakit hindi ka pa natutulog? Aba’y hatinggabi na, makakasama sa baby mo ang pagpupuyat!,” nag-alalang bulalas sa akin ni Manang Weng nang maabutan niya ako sa sala na nag-aayos ng mga orders na flower bouquets. “Ngayon lang naman to, Manang Weng. Ayaw ko kasi mapahiya tayo sa mga magulang na umorder sa atin para sa mga teachers ng mga anak nila,” turan ko pa sa butihing matanda. “Sigurado akong masasayahan ang mga teachers na makakatanggap ng mga fuzzy wire bouquet na gawa mo, Bel!,” may pagmamalaki na saad naman nito sa akin. “Sana nga ho, Manang Weng. Excited na nga ho ako para bukas. Sana maubos lahat ng iba ko pang ginawa,” may pag- alala ko pang sabi. “Haist—- sigurado akong ubos ang lahat ng mga iyan, Bel. Sa ngayon, matulog na tayo para maaga nating maihatid ang mga ito sa tindahan,” kumbinsi pa sa akin ni Manang Weng. “Sige ho, Manang Weng. Lalagyan ko lang ng ribbon itong isa at papasok na ho ako sa kuwarto,” huli kong sabi sa kanya bago siya pumasok sa kanyan
HIS POV WARNING RATED SPG! READ ⚠️ AT YOUR OWN RISK ⛔️!!! “Hindi mo ako mahal Isabel, kung mahal mo ako bakit bigla ka na lang nawala na parang bula!,” wika ko sa kawalan habang nakamasid sa labas ng glass wall na halos matatayog na mga gusali ang makikita sa labas. Binaling ko ang aking paningin sa babaeng mahimbing pa ring natutulog sa couch. Napangiti ako ng bahagya na hindi umabot sa aking puso. Wala na ang init sa aking sistema at katinuan na lang ang naiwan. “Yeah—- I get it!!!! Bakit nga ba hinahanap pa kita Isabel? Mommy is right, wala kang kwentang babae—- you can’t give me a child!! Olivia is my life right now, she is here! Hindi siya umalis at pinapaligaya niya ako parati!,” humithit ako ng sigarilyo habang nakatanaw pa rin sa labas na nakatapis pa rin ng tuwalya ang ibabang parte ng aking katawan. Hindi ko napaglaban ang tukso dahil na rin sa kawalang- gana ko kay Isabel na nakalimutan ng ayusin ang sarili. She is dull and lifeless in bed. Akala ko noong una ay hi
WARNING ⚠️ RATED SPG, READ ⚠️ AT YOUR OWN RISK!! “Arghmm, fucking shit, babe! So good—- keep on moving—- ahhhh!!,” malakas kong hiyaw habang umiindayog sa ibabaw ko si Olivia na pati dalawang pinagpala nitong soso ay umaalog- alog. “Ohhhh shitty!!!you are so fucking huge, babe, ahhh—ahhh!!,” nagdedeliryong anas ni Olivia na walang tigil sa pagmura habang tumitirik ang mga mata sabay ngisay sa nalasap na kasukdulan. “That’s awesome, babe, galing mo!!,” komento ko sa kanya at ginawaran ng halik ang kanyang labi nang lupaypay itong bumagsak sa aking dibdib. I gently laid her to bed while caressing her young and vibrant face. It was past two in the morning and I can’t get enough of her. We had sex the whole night in my private office here in the university. This has been my fave routine since Isabel left or shall I say since I fall out of love with her. Yes, I cheated on her but I never regretted it. Si Olivia ang pumuno sa kakulangan ni Isabel sa aking pagkalalake. “Mmmm…!,” Oli
“Tahan na Bel, hindi makakabuti sa pinagbubuntis mo ang sobrang pag-iyak,” turan pa ni Manang Bel habang hinahagod nito ang aking likod. Si Manong Kanor naman ay nakikinig lamang sa usapan namin ni Manang Weng. Matapos kasing pinasibat ko kaagad ang sasakyan na lulan namin ay ilang milya lamang ang tinakbo ng sasakyan ay pinahinto ko rin. “Ang sama- sama nila, pinagkaisahan nila ako!,” sisinghot- singhot na sabi ko pa. “Ssshhh…. tama na Bel, hindi sila dapat iniiyakan mo. Mga wala silang kwenta!,” may diin pa sabi ni Manang Weng. “Tama si Weng, Bel! Mabuti pa ay kumain muna tayo, nagugutom na mga alaga kong bulate sa tiyan!,” sabat pa ni Mang Kanor na hinimas- himas pa ang tiyan kaya’t sabay kaming natawa ni Manang Weng. “Ahhh—ehh— pasensiya na ho at naabala ko kayo, sige ho, kain muna tayo! Mabuti pa siguro Mang Kanor mag- drive- tru na lang ho tayo, sobrang init po sa labas,” agad kong inayos ang aking sarili at pilit na pinaglalabanan ang sakit na nadarama sa muling pagtr
“Don’t you worry, hon… babalik naman ako kaagad bukas… in time for our fourth wedding anniversary!,” saad pa ni Irven sa akin ng makabalik ako galing sa pagkuha ng sapatos niya. Nakaupo na siya sa couch at tila hininhintay na suotan ko siya ng sapatos. Hindi naman ako nag- atubiling suotan siya ng
“Hon… gising na!,” untag ko kay Irven. “Hmnnp.. mmm.. ang sarap pa matulog, Hon!,” nakapikit pa ang mga mata na sagot nito. “Okay, hon… sleep ka muna, ako na bahala!,” h******n ko siya sa kanyang labi at hindi na ako nag-intay na gantihan niya rin ako, agad na akong tumalikod at bumaba ng kama.
“I love u my wife, please come back to me!,” pagsumamo sa akin ni Irven na nakaluhod sa aking harapan. Hindi ko mapigilan ang pangilid ng mga luha ko pero mas pinili ko ang patibayin ang aking kalooban. “Love? Anong alam mo sa pagmamahal? Taksil ka? Pagmamahal ba iyon?,” sumbat ko sa kanya. “
“Ate, ang baho muna, maligo ka na nga!,” angal sa akin ni Nica matapos kong magluto ng mga putaheng ihahain ko mamaya sa surprise anniversary dinner date namin ni Irven. “Oo mamaya na, tatapusin ko munang linisin ang mga kalat ko rito,” saad ko pa sa bunsong kapatid. “Hay, naku, ate… ako na baha







