LOGIN“Hon… gising na!,” untag ko kay Irven.
“Hmnnp.. mmm.. ang sarap pa matulog, Hon!,” nakapikit pa ang mga mata na sagot nito. “Okay, hon… sleep ka muna, ako na bahala!,” h******n ko siya sa kanyang labi at hindi na ako nag-intay na gantihan niya rin ako, agad na akong tumalikod at bumaba ng kama. “Mmmm… uhmnn… love…!,” rinig kong wika ng asawa ko sa likod ko pero hindi ko na pinagkaabalahan pang lingunin siya. As usual, kailangan ko ng magmadali dahil magluluto pa ako ng almusal namin. Pero bago ako tumungo sa kusina ay inayos ko muna ang pampaligo ng aking pinakamamahal na mister. Naayos ko naman noong weekend pa ang susuoting niyang pang- opisina sa buong linggo. Biyernes ngayon at huling araw na may pasok si Irven sa opisina. Mag- lilimang buwan pa lang umuupo bilang presidente ng colleges si Irven. Alam kong nangangapa pa ito at naninibago sa bagong posisyon nito. Nag-iisa at tagapagmanang anak ang aking mahal na mister sa Ledesma Colleges na may mga branches sa iba’t- ibang panig ng Pilipinas. Inihanda ko na ang mga ingredients para sa lulutuin kong breakfast naming mag- asawa. I see to it na healthy ang kinakain ng aking mahal na asawa. Kaya’t pati lunch nito ay ako ang naghahanda at nagluluto. I quit teaching just to be a plain and full- time wife to Irven. Hindi naman niya ako pinagbabawalaan sa ano ang gusto kong gawin. Mas pinili kong pagsilbihan at supprtahan si Irven sa pag- abot ng mga pangarap niya sa buhay. Bukas na nga ang ikaapat na taong wedding anniversary naming mag-asawa. Sa nakalipas na taon, palagi ang mister ko ang sumusupresa sa akin pero ngayon gusto ko siyang unahan. Gusto kong maging special at intimate ang araw na iyon sa aming mag-asawa. Tamang- tama dahil sabado bukas at walang pasok sa opisina si Irven. Excited at napapangiti na lang ako sa naiisip na surpresa ko sa kanya. Alam kong matutuwa siya sa ibibigay ko sa kanya. Hindi naman ako natagalan sa pagluluto dahil gamay ko na ang proseso at pasikot- sikot sa araw- araw na ito lang ang parati kong routine. Hinding- hindi ako magsasawang pagsilbihan si Irven habang ako ay nabubuhay. Mahal na mahal ko ang aking asawa. Siya lamang ang kaisa- isang lalakeng nagmahal din sa akin ng tunay sa nakalipas na taon. Hinamak niya ang kanyang mga magulang upang makasama lang ako na siyang patunay sa totoo ang pag-ibig niya sa akin. Sa awa ng Diyos, mag-aapat na taon na kami bukas pero ni minsan hindi pa kami nag- aaway ng matindi ni Irven. Pareho kasi naming iniintindi ang isa’t isa. I am a submissive wife and Irven is a loving husband. What can I ask for? Kontento na ako sa kanya at kita ko naman na responsable at mapagmahal na asawa sa akin si Irven. May tiwala ako sa aming pag- iibigan. Wala akong hindi kayang tiisin para sa kanya. I love him so much and I felt his love for me too. Tinanggal ko na ang apron na isinuot ko matapos kong maihanda na ang pagkaing niluto ko sa lamesa. Hindi ko na naggawang maghilamos o mag-ayos paggising ko dahil mas mahalaga sa akin na lahat ng needs at kailangan ni Irven ay pulidong nakahanda na. Huli kong ginawa ang brewed coffee niya na ako laging nagtitimpla. Napapangiti na lang ako dahil isa sa minahal raw sa akin ng mister ko ang aking secret ingredient sa pagtimpla ng kape noong nililgawan niya pa ako kaya’t hanggang ngayon na mag- asawa na kami ay hindi pa rin nawawala ang kape tuwing umaga. “Hon… good morning… where is my shoes?,” bungad sa kanya ni Irven sa hapag. “Ah… sandali lang hon… kukunin ko… kain ka muna, breakfast is ready!,” malapad ang ngiti kong sumalubong sa kanya para ayusin ang kurbata niya. “Thanks hon… but I am sorry… I am gonna be late with my flight… Oh… I am sorry I forgot to tell you, I have to visit Cebu College for some inspection with the new buildings,” saad pa nito nakatunghay ang mukha sa maliit na salamin hindi man lang siya tiningnan nito. Medyo natigilan siya sa sinabi ni Irven. Kailanman ay hindi ito nakakalimot sa pag-update sa kanya ng mga whereabouts at coming meetings or activities nito. Pero agad naman niyang pinalawak ang isipan niya, baka nga nakalimutan lang nga nito sa dami ng gawain nito bilang bagong presidente.“Siyanga pala, uuwi dito ang pamangkin ko sa susunod na linggo. Mabuti na rin iyon para may makakasama tayo rito,” pahayag ni Manang Weng habang nag-aalmusal kami isang umaga. “Hindi ho ninyo nabanggit na may pamangkin pa pala kayo,” tugon ko rin. “Hindi ka naman nagtanong eh,— hindi bale, tiyak na magkakasundo kayo ‘nun, mabait din iyon at simpatiko—!,” malapad na ngiti ang sumilay sa labi niya ako Manang Weng habang nagkukuwento. “Simpatiko? Lalake ho ang pamangkin n’yo?,” may konting gulat na tanong ko. “Oo, Bel—- bakit gulat na gulat ka diyan? Huwag kang mag-alala, hindi manloloko si Eric tulad ng salawahan mong mister at isa pa huwag mo sanang isipin na lahat ng lalake ay parepareho dahil may natitira pa ring mababait tulad ng pamangkin ko,” mahabang paliwanag at pagtatanggol ni Manang Weng sa tinutukoy nitong pamangkin. “Hala si Manang, ang dami namang sinabi. Siyempre nagulat lang ako. Hindi ko kasi inaasahn na may kapamilya pa ho kayo maliban sa bunso ninyong kapatid
“Salamat talaga, Manang Weng, ang dami po nating benta!,” untag ko kinahapunan matapos naming makauwi galing sa eskwelahan. “Oo nga, Bel!!! Huwag kang magpasalamat sa akin, ikaw naman talaga ang nagpursiging magnegosyo!,” bulalas pa nito. “Kahit na ho, hindi dahil sa puwesto ninyo sa eskwelahan hindi mabebenta ang mga gawa ko. At dahil diyan, tanggapin ninyo ho itong maliit na pasasalamat ko sa inyo,” sabi ko pa sa kanya sabay abot ng dalawang libo sa kamay niya. “Naku, Bel—- hindi ko matatanggap iyan. Mabuti pa itabi mo na lamang iyan para sa panganganak mo. Mas kailangan mo iyan kaysa sa akin!,” tanggi pa nito na ibinalik sa kamay ko ang pera. “Sige na ho, Manang Weng, may naitatabi pa naman ho ako, huwag ho kayong mag-alala. Para ho talaga iyan sa inyo pambili ng gusto ninyo ho. Nakakahiya na kasi ho talaga, wala man lang akong ambag sa mga gastusin dito sa bahay,” pamimilit ko pa. “Ay sus ang buntis na ito—- huwag ng makulit, basta hindi ko iyan tatanggapin! Itabi muna l
“Bel, bakit hindi ka pa natutulog? Aba’y hatinggabi na, makakasama sa baby mo ang pagpupuyat!,” nag-alalang bulalas sa akin ni Manang Weng nang maabutan niya ako sa sala na nag-aayos ng mga orders na flower bouquets. “Ngayon lang naman to, Manang Weng. Ayaw ko kasi mapahiya tayo sa mga magulang na umorder sa atin para sa mga teachers ng mga anak nila,” turan ko pa sa butihing matanda. “Sigurado akong masasayahan ang mga teachers na makakatanggap ng mga fuzzy wire bouquet na gawa mo, Bel!,” may pagmamalaki na saad naman nito sa akin. “Sana nga ho, Manang Weng. Excited na nga ho ako para bukas. Sana maubos lahat ng iba ko pang ginawa,” may pag- alala ko pang sabi. “Haist—- sigurado akong ubos ang lahat ng mga iyan, Bel. Sa ngayon, matulog na tayo para maaga nating maihatid ang mga ito sa tindahan,” kumbinsi pa sa akin ni Manang Weng. “Sige ho, Manang Weng. Lalagyan ko lang ng ribbon itong isa at papasok na ho ako sa kuwarto,” huli kong sabi sa kanya bago siya pumasok sa kanyan
HIS POV WARNING RATED SPG! READ ⚠️ AT YOUR OWN RISK ⛔️!!! “Hindi mo ako mahal Isabel, kung mahal mo ako bakit bigla ka na lang nawala na parang bula!,” wika ko sa kawalan habang nakamasid sa labas ng glass wall na halos matatayog na mga gusali ang makikita sa labas. Binaling ko ang aking paningin sa babaeng mahimbing pa ring natutulog sa couch. Napangiti ako ng bahagya na hindi umabot sa aking puso. Wala na ang init sa aking sistema at katinuan na lang ang naiwan. “Yeah—- I get it!!!! Bakit nga ba hinahanap pa kita Isabel? Mommy is right, wala kang kwentang babae—- you can’t give me a child!! Olivia is my life right now, she is here! Hindi siya umalis at pinapaligaya niya ako parati!,” humithit ako ng sigarilyo habang nakatanaw pa rin sa labas na nakatapis pa rin ng tuwalya ang ibabang parte ng aking katawan. Hindi ko napaglaban ang tukso dahil na rin sa kawalang- gana ko kay Isabel na nakalimutan ng ayusin ang sarili. She is dull and lifeless in bed. Akala ko noong una ay hi
WARNING ⚠️ RATED SPG, READ ⚠️ AT YOUR OWN RISK!! “Arghmm, fucking shit, babe! So good—- keep on moving—- ahhhh!!,” malakas kong hiyaw habang umiindayog sa ibabaw ko si Olivia na pati dalawang pinagpala nitong soso ay umaalog- alog. “Ohhhh shitty!!!you are so fucking huge, babe, ahhh—ahhh!!,” nagdedeliryong anas ni Olivia na walang tigil sa pagmura habang tumitirik ang mga mata sabay ngisay sa nalasap na kasukdulan. “That’s awesome, babe, galing mo!!,” komento ko sa kanya at ginawaran ng halik ang kanyang labi nang lupaypay itong bumagsak sa aking dibdib. I gently laid her to bed while caressing her young and vibrant face. It was past two in the morning and I can’t get enough of her. We had sex the whole night in my private office here in the university. This has been my fave routine since Isabel left or shall I say since I fall out of love with her. Yes, I cheated on her but I never regretted it. Si Olivia ang pumuno sa kakulangan ni Isabel sa aking pagkalalake. “Mmmm…!,” Oli
“Tahan na Bel, hindi makakabuti sa pinagbubuntis mo ang sobrang pag-iyak,” turan pa ni Manang Bel habang hinahagod nito ang aking likod. Si Manong Kanor naman ay nakikinig lamang sa usapan namin ni Manang Weng. Matapos kasing pinasibat ko kaagad ang sasakyan na lulan namin ay ilang milya lamang ang tinakbo ng sasakyan ay pinahinto ko rin. “Ang sama- sama nila, pinagkaisahan nila ako!,” sisinghot- singhot na sabi ko pa. “Ssshhh…. tama na Bel, hindi sila dapat iniiyakan mo. Mga wala silang kwenta!,” may diin pa sabi ni Manang Weng. “Tama si Weng, Bel! Mabuti pa ay kumain muna tayo, nagugutom na mga alaga kong bulate sa tiyan!,” sabat pa ni Mang Kanor na hinimas- himas pa ang tiyan kaya’t sabay kaming natawa ni Manang Weng. “Ahhh—ehh— pasensiya na ho at naabala ko kayo, sige ho, kain muna tayo! Mabuti pa siguro Mang Kanor mag- drive- tru na lang ho tayo, sobrang init po sa labas,” agad kong inayos ang aking sarili at pilit na pinaglalabanan ang sakit na nadarama sa muling pagtr
“Ate, ang baho muna, maligo ka na nga!,” angal sa akin ni Nica matapos kong magluto ng mga putaheng ihahain ko mamaya sa surprise anniversary dinner date namin ni Irven. “Oo mamaya na, tatapusin ko munang linisin ang mga kalat ko rito,” saad ko pa sa bunsong kapatid. “Hay, naku, ate… ako na baha
“Wow!!!— ang ganda naman ng naggawa nating set- up, ate!,” hiyaw pa ni Nica matapos namin ayusin ang mga balloons sa may parte ng hardin. Dito ko naisipang e- set ang intimate dinner date namin ni Irven bukas ng gabi. Siguro naman ay nakauwi na rin ito mula sa Cebu. Mula kasi kaninang umaga na uma
“Hello, mom—-,” she cut me short immediately. “Where is Irven? Kanina pa kaming naghihintay sa kanya dito sa airport, his dad is so furious! Hindi mo siguro inaasikaso ng mabuti ang asawa mo kung kaya’t palagi na lang nahuhuli sa mga business meetings and other gatherings ng kumpanya!!,” galit at
“Oi, ate, huwag ka ng malungkot, I am sure may supresa sa iyo si kuya Irven pagbalik niya,” pukaw sa akin ni Nica dahil saglit akong napa-isip. “Haist… iyon na nga bunso, gusto kong supresahin ang kuya mo para maiba naman… buti pa kaya tulungan mo ako!,” untag ko kay Nica. “Ai bet ko iyan ate!!!







