5- ISABEL

“Wow!!!— ang ganda naman ng naggawa nating set- up, ate!,” hiyaw pa ni Nica matapos namin ayusin ang mga balloons sa may parte ng hardin.

Dito ko naisipang e- set ang intimate dinner date namin ni Irven bukas ng gabi. Siguro naman ay nakauwi na rin ito mula sa Cebu. Mula kasi kaninang umaga na umalis siya ay hindi na nakatawag sa akin.

Busy lang siguro masyado sa trabaho nito. Hindi na rin ako nag- abala pa disturbuhin si Irven kapag nasa sa trabaho siya. Pwera na lang kung emergency or urgent na talaga.

Malaki ang tiwala ko sa aking mister. Wala na akong mahihiling pa sa Diyos dahil binigyan niya ako ng napakaresponsable at matapat na asawa.

Kaya lang nararapat lang na pagsilbihan ko siya sa abot ng aking makakaya.

Hindi niya lang ako minahal kung hindi ay inako niya ang lahat ng responsibilidad ko sa aking mga kapatid. Siya ang nagpapaaral kay Jerry at Nica. Kung baga inahon niya kaming lahat sa kahirapan.

“Sana magustuhan ni Irven ang inihanda natin, Nic!,” may agam agam na sabi ko sa aking bunsong kapatid.

“Huwag ka ngang nega ate Bel, ang ganda- ganda kaya ng ginawa mo—- anong tayo, halos ikaw lang nga ang naghanda ng mga ito.. finishing touches na lang nga ako!,” diin pa ni Nica sa kanya.

“Sure ka bunso, hindi ba over o ang corny?,” nag-aalanganin kong sabi.

“Haist—- ang ate ko talaga, hindi sabi eh, atsaka isa pa ate, napakathoughtful nga ng gestures at efforts mo, kasi ang madalas ang lalake ang gumagawa ng lahat ng ito, pero—- ikaw nag- abala ka ng ganito ka bonggang anniversary date, siguradong mas maiinlove sa iyo si kuya Irven, sure ako doon!,” mahabang pahayag pa sa akin ni Nica kaya’t nabuhayan ako ng loob.

“Sana nga!,” pinaglapat ko ang aking dalawang palad bilang panalangin na sana matuwa ang aking mister nang sa gayon masuklian ko ang lahat ng sakripisyo at pagmamahal niya sa akin.

“Wait lng ate, tumatawag si kuya Jerry sagutin ko muna!,” sabi pa ni Nica na tinipa ang video call ng kanyang android phone.

“Hello Nic, nandiyan ba si ate Bel pakausap naman!,” tumambad ang gwapong mukha ng aking kapatid na si Jerry sa screen nakasuot pa ito ng puting uniforme ng nursing.

“Oi, Jerry napatawag ka,” saad ko ng itinapat ni Nica ang screen sa harap naming dalawa.

“Ate Bel salamat sa pinadala mong allowance natanggap ko na,” wika pa ni Jerry na nakangiti pero mukhang pagod at puyat sa duty nito.

“Walang anuman Jerry, basta’t alagaan mo iyang sarili mo at mag- iingat ka palagi, narito lang si ate mo at kuya Irven mo na handang sumuporta sa iyo!,” wika ko pa sa kanya.

“Oo naman ate, kayo diyan mag- iingat din kayo—- Nic, alagaan mo si ate para sa akin ha, hindi pa ako makakauwi diyan ang hectic ng schedule ko!,” sabi pa ni Jerry na humikab na.

“Oo kuya— mukhang gusto munang matulog ah—- huwag sobrang trabaho pahinga ka rin—- hindi ka na makakhanap ng chicks niyan!,” buska ni Nica kay Jerry na nakatawa kaya’t nakisabay na rin ako.

“Hoy, Nica may ganyan ka ng nalalaman ah—- hindi ko pa iyan iniisip at ikaw rin mag-aral ka munang mabuti bawal muna pagsyosyota, nagkakaintindihan ba tayo?,” seryosong pangaral ni Jerry kay Nica.

“Opo kuya, biro lang ikaw naman sobra muna mang seryoso! Alam mo ba kuya fourth wedding anniversary nila ate at kuya Irven bukas ito nga oh, may pasurprise dinner date si kay kuya Irven,” masayang pahayag ni Nica kay Jerry na ipinakita pa ang inaayos naming set- up sa hardin.

“Wow, ang ganda ate! advance happy anniversary sa inyo… sayang wala ako makakachibog sana ng masarap na luto mo ate!,” malungkot na saad ni Jerry.

“Okay lang iyan… pag- uwi mo dito ipagluluto kita ng paborito mong pagkain, promise iyan!,” pampalubag loob ko sa aking kapatid.

“Salmat ate Bel, the best ka talaga! Sige na ate, Nic—- matutulog na ako maaga pa ang duty ko bukas— good night!,” paalam pa ni Jerry.

“Okay bye,” sabay naming wika ni Nica at ini- off na ang call.

“O— bunso, matulog ka na rin, ako na bahala rito!,” nagsimula na akong magligpit ng kalit namin ni Nica.

“Sure ka ate!,” sabi ni Nica.

“Oo— good night na bunso!,” tinaboy ko na si Nica papasok ng silid nito.

May ngiti sa puso at isip ko na maayos ang mga kapatid ko at higit sa lahat ay buo ang pagmamahalan at pagmamalasakit namin sa isa’t isa.