IV- ISABEL

“Hello, mom—-,” she cut me short immediately.

“Where is Irven? Kanina pa kaming naghihintay sa kanya dito sa airport, his dad is so furious! Hindi mo siguro inaasikaso ng mabuti ang asawa mo kung kaya’t palagi na lang nahuhuli sa mga business meetings and other gatherings ng kumpanya!!,” galit at matinis na tinig ni mommy Adora.

“Walang galang na po mom—- kanina pa po umalis si Irven… mahigit kuwarenta’y singko minutos na po! Hin-di ko po pinapa—-,” again she cut me short.

“Pag-aasikaso na lang nga ng asawa mo ang maitutulong mo ay palpak ka pa rin!,” nakakainsultong paratang sa akin ni mommy na agad na pinatay ang linya.

She was always like that kung kami lang ang nag-uusap. Pero kapag nariyan at nakikinig si Irven sa aming usapan ay akala mo’y sinong butihing ina.

Hinayaan ko na lang ang pag-aalipusta sa akin ni mommy. Mahal na mahal ko si Irven kaya lahat ng mahal niya at mahalaga sa buhay niya ay pinapahalagahan ko na rin.

Nagpakawala ako ng malalim na buntong- hininga. Ganito siguro kapag mahal na mahal mo ang mister mo dahil kaya mong tiisin ang lahat kahit nakakababa na ng loob.

Tinapos ko na lang lahat ng mga gawaing bahay upang okupahin ang aking pag-iisip. Mabuti pang pagurin ang pisikal na katawan ko kaysa mag-isip ng kung ano- ano tungkol sa asawa ko.

May tiwala ako kay Irven. Baka nagkataon lang na nahuhuli siya sa mga meetings dahil sa may tinatapos pa na trabaho or nagkaroon lang ng aberya sa biyahe.

Kumain lang ako ng lettuce salad para pananghalian ko at pagkatapos ay naligo na nga ako. Buong maghapon ay ako lang naman mag-isa sa napakalaking bahay namin ng asawa ko.

Inabala ko na lamang ang aking sarili sa surprise anniversary gift ko kay Irven. Natapos ko na ang fuzzy wire flower bouquet na ginawa ko para sa asawa ko.

Hindi ibig sabihin na babae lang ang puwedeng makatanggap ng bouquet puwede rin naman ang mga lalake.

Naisip ko na busog naman sa materyal na bagay ang mister ko kaya mas mainam na bigyan ko siya ng isang bagay na kakaiba at pinaghirapan kong gawin.

Kalakip ng bouquet ay isang maliit na puting envelop na naglalaman ng pinakatangi- tangi kong surpresa sa aking mister.


Alam kong matagal niya na itong hinihintay kaya’t sigurado akong lubos siyang masasayahan kapag nalaman niyang nagdadalang-tao na ako.

Ingat kong hinimas ang aking impis na sinapupunan. May buhay ng naipunla sa pag-iibigan naming mag-asawa.

Noong isang araw lang ay galing nga ako sa aking Ob- gynie dahil nagpatingin ako dahil dalawang buwan na rin akong delayed.

Hindi ko na lang ipinaalam kay Irven dahil ayaw ko na siyang abalahin pa. Hangga’t hindi ako sigurado na buntis ako ay ayaw ko muna siyang bigyan ng false hope.

Maraming beses na kasing nangyari sa amin na umasa kaming buntis na ako noong una at ikalawang taon ng aming pagsasama.

Tumigil na rin kami sa kaaasa. Kung para sa amin ay para sa amin. Nakabuti rin kasi ang hindi ko pa pagbubuntis upang matutukan ni Irven ang kanyang pangarap na maging CEO ng group of colleges ng Ledesma.

Sa tingin ko perfect timing ang pagbubuntis ko ngayon dahil nga sa pagtalaga na kay Irven na legal na CEO ng Ledesma Group of Colleges. Nagretiro na tin kasi ang daddy nito.

“You are a perfect gift to us baby. Daddy and I love you so much, anak ko!,” bulong ko sa aking sinapupunan.

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa swivel chair na inuupuan ko habang inaayos ang flower bouquet na ibibigay ko kay Irven. Madalas na rin akong antukin at nakakaidlip nitong mga huling araw marahil dala ng aking pagbubuntis.