Chapter 7

Ngunit bago pa makalapit si Criszah, mabilis siyang itinulak ng tiyuhin ni Jude.

"Umalis ka nga riyan!" galit nitong sigaw. "Tingnan mo ang ginawa mo kay Mama!"

Mabilis nitong sinalo ang ina. "Ma! Ma, gising!"

Lalong naging magulo ang paligid.

May mga taong tumatawag ng ambulansya, may mga umiiyak, at may mga nagkakagulong tumulong.

Maya-maya, dumating ang medic ng venue at inalalayan ang matanda papunta sa isang pribadong silid habang hinihintay ang ambulansya.

Gusto sanang sumunod ni Criszah.

Pero agad siyang hinarangan ng ilang kamag-anak.

"Saan ka pupunta?" malamig na tanong ng isa.

"Nahimatay na nga si Lola dahil sa gulong dala mo, gusto mo pang sumunod?"

"Tama. Hindi ka ba nahihiya?" sabat pa ng isa.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Criszah.

Nanginginig sa galit ang buong katawan niya, pero wala siyang maisagot.

Dahil sa totoo lang... Wala siyang karapatang makipagtalo. Hindi niya kadugo ang matanda.

At kahit anong sabihin niya, mas paniniwalaan pa rin nila ang sarili nilang bersyon.

Bahagyang nanginig ang labi niya.

Sa pagkakataong iyon, isang tao lang ang naisip niyang makakatulong sa kanya.

Si Jude. kaya tumingin siya rito. Punong-puno ng pagsusumamo ang mga mata niya.

"Jude..." paos niyang tawag.

"Kahit sandali lang. Hayaan mo akong makita si Lola. Pagkatapos noon, aalis na ako."

Saglit na natahimik si Jude.

Akala ni Criszah papayag na ito.

Pero ang sumunod na mga salita nito ang tuluyang dumurog sa kanya.

"Hindi ka puwedeng pumasok. Wala ka namang alam kung paano magligtas ng buhay."

Nanlaki ang mga mata niya. "Jude!"

Hindi nagbago ang ekspresyon ng lalaki.

"Nagkamali ka, pero alam kong hindi mo sinasadya. Pero hindi ito ang tamang oras para manghimasok sa sitwasyong wala ka namang alam. Ang mabuti pa umuwi ka na muna."

Parang may bumara sa lalamunan ni Criszah.

Hindi siya makahinga. Hindi siya makapagsalita.

Sa unang pagkakataon sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama... Muntik na niyang kamuhian si Jude.

Hindi dahil sa hindi siya nito ipinagtanggol.

Kundi dahil pinili nitong maniwala sa iba kaysa sa kanya.

Ilang minuto pa ang lumipas bago dumating ang ambulansya.

Nang buksan ang mga pinto nito, agad na inalalayan ng mga nurse ang matanda papasok.

Kasunod naman noon, lumapit si Rena kay Jude.

Marahan nitong hinawakan ang braso ng lalaki.

"Jude..."

Mahina ngunit malambing ang boses nito.

"Samahan mo na ako."

"Mga babae naman ang mag-eeksamin kay Lola. Nahihiya akong mag-isa."

Tumango si Jude.

"Sige."

Isang salita lang. Pero sapat na iyon para maramdaman ni Criszah na parang may humigpit sa dibdib niya.

Mariin niyang kinagat ang loob ng kanyang labi.

Ayaw niyang umiyak. Lalo na sa harap nila.

Napansin naman ni Rena ang pamumutla ng mukha niya.

Lumapit ito at hinawakan ang kamay niya.

Parang isang mabait at maalagang kaibigan.

"Ahm, Criszah, huwag ka nang mag-alala."

Ngumiti ito nang bahagya.

"Aalagaan ko sina Lola at Kuya Jude para sa'yo."

Parang sampal ang bawat salitang binitiwan nito.

Ngunit wala nang lakas si Criszah para makipagtalo.

Sa ngayon... Ang mahalaga ay maging ligtas si Lola.

Iyon lang. Tahimik niyang sinundan ang mga tao palabas ng venue.

Mula sa gilid ng kalsada, nakita niyang sumakay sina Jude at Rena sa ambulansya.

Magkatabi.

Parang sila ang tunay na pamilya.

At siya...

Isa lamang audience sa isang palabas.

Pagkaalis ng ambulansya, saka lang tuluyang nanghina ang mga tuhod niya. Dahan-dahan siyang naupo sa gilid ng kalsada.

Walang pakialam sa mga taong dumadaan.

Pakiramdam niya, bigla na lang siyang nawalan ng direksyon.

Parang may bumunot sa pundasyon ng buhay niya. Hindi niya alam kung saan siya pupunta.

O kung para saan pa siya lalaban. Nang makita siya ni Secretary Quinn makalipas ang ilang minuto, napabuntong-hininga ito.

"Ma'am Criszah."

"Kapag may balita na tungkol kay Madam, agad kitang ite-text."

Nag-angat siya ng tingin.

Maputla ang mukha niya habang pilit na ngumingiti.

"Salamat."

Tumango ito. at natahimik sila Sandali.

Saka naalala ni Criszah ang folder na hawak niya.

Dahil sa nangyari, hindi na niya naibigay kanina.

Pero hindi ibig sabihin noon na mawawala na ang dahilan kung bakit niya ito dinala.

Naipadala na ang legal notice. At masyado nang malayo ang narating ng lahat para umatras pa siya.

Huminga siya nang malalim. Pagkatapos ay iniabot ang folder sa kaharap.

"pwede po bang makisuyo? Pakibigay ako nito kay Jude."

Napakunot-noo ito.

"Kayo na lang po siguro ang magbigay—"

"No. Imaw na lang po."

Pinilit ni Criszah ang sarili niyang magsalita nang maayos.

"Nandiyan ang divorce agreement. Pakisabi na lang na pirmahan niya. Kung may tanong siya, maaari niya akong kontakin."

Natigilan ito at hindi makapaniwala sa narinig.

Parang hindi nito naproseso agad ang narinig.

Unti-unti itong napatingin sa folder.

Pagkatapos ay bumalik ang tingin kay Criszah.

Punong-puno ng pagkagulat ang mukha nito.

"Sandali...Gusto mo pong hiwalayan si Sir?"

Para bang hindi ito makapaniwala.

"Oo." Tipid niyang sagot.

"Tama ba ang narinig ko?”