LOGINMinsan, kapag inalis mo ang lahat ng gusot tungkol sa pagmamahal at galit, mas nagiging malinaw ang mga bagay-bagay.Naupo roon si William na parang tulala.Palagi niyang iniisip na siya ang biktima at siya ang napagkakamalan.Pero nang magsalita si Shiena sa sandaling iyon, hindi naman niya sinusubukang ipagtanggol ang sarili niya, dahil wala siyang naaalala sa mga bagay na iyon!Ang sinasabi niya ngayon ay talagang pinakaobhetibong pananaw!Sa unang pagkakataon, nagsimula siyang seryosong mag-isip kung talaga bang wala siyang kasalanan.Dati nang pinuna siya ng kanyang guro at sinabi na ang pinakamalaking problema niya sa relasyon ay ang “kakulangan sa komunikasyon.”Pero nang sinubukan niyang makipag-usap nang maayos kay Shiena, isinara na pala nito ang puso nito sa kanya at ayaw nang marinig kahit isang salita ng kanyang paliwanag.Napakaironikong ang mga katotohanang ito na nagmumula sa puso ay masasab
Ginugol ni Shiena ang kaniyang kaarawan sa inuupahang villa.Bagama't ang kaniyang ina at si Clara lamang ang naroon, mainit at komportable ang naging atmosphere.Habang abala ang kaniyang ina sa kusina, masayang binubuksan ni Clara kasama si Shiena ang bagong dating na package nang biglang tumunog ang doorbell.Nang buksan ni Shiena ang pinto, natigilan ang tatlong tao sa loob nang makita nilang si William ang dumating."Shiena, muli tayong nagkita. Malapit na bang maubos ang gamot mo sa tiyan?"May magalang na ngiti sa mukha si William at nakasuot ng pormal na suit. Para bang hindi niya napansin ang maikling sandali ng awkward na katahimikan, at ipinaliwanag niya ang kaniyang sarili:"Naalala ko noong huli kang lumabas ng ospital, malapit nang maubos ang gamot sa tiyan na ibinigay ko sa iyo, hindi ba? Nagkataon lang na napadaan ako rito habang pauwi galing sa trabaho, kaya naisip kong dalhan ka ulit!"Tiningn
“Alam ko, bro. Huwag mong isipin na hindi ko nakikita ang maliit mong plano. Sinusubukan mong samantalahin ang sitwasyon, hindi ba? Huwag kang mag-alala, tutulungan kita!”Walang pasensiyang kumaway si Clara sa kanya, pagkatapos ay tumalikod at hinawakan ang braso ni Shiena. Lumabas ang dalawang magkapatid para mamasyal nang walang iniisip!Pagdating sa loob ng mall, nagsimula silang maglibang at mag-enjoy nang husto.May pera si Shiena, kaya nagwaldas siya at siya ang nagbayad para sa lahat ngayong araw.Sinubukan nila ang iba’t ibang klase ng damit sa clothing store, iniisip kung alin ang bagay sa kanila at kung alin ang madaling ipares sa ibang damit.Paulit-ulit na sinasabi ni Clara na kailangan niyang magbawas ng timbang.Nang mapagod sila sa pamimili, pumasok sila sa isang restaurant. Una nilang kinuhanan ng mga larawan ang masasarap na pagkain sa mesa, pagkatapos ay kumain sila nang walang pakialam sa kanilang it
Huwag mong hayaang magsimula ang kasal mo habang nasasangkot ka sa isang kaso ng pagpatay; talagang napakamalas niyon!Kaya sa halip na agad sumakay sa elevator, umatras siya papunta sa madilim na sulok ng pasilyo.Napakalapit nito sa kuwarto ni Vanessa, kaya malinaw nilang naririnig ang mga nangyayari sa loob.Sumandal si William sa dingding sa likuran niya, hindi nagsalita ni isang salita, at tahimik lamang na nakinig.Habang lumilipas ang oras, unti-unting humina ang pag-iyak sa loob.Nagsimula ito bilang nakakadurog ng pusong paghagulhol, pagkatapos ay naging putol-putol na pagsinghot, at sa huli ay tuluyang tumigil.Matapos maghintay nang halos sampung minuto, wala nang ibang kakaibang tunog na nanggaling sa kuwarto.Napabuntong-hininga si William. Nang makita niyang maayos naman ang lahat, sa wakas ay nakaramdam siya na maaari na siyang umalis nang panatag ang loob.Tumayo siya nang tuwid, inayos
“Makino, pakinggan mo ang mga sinabi mo noon, nakalimutan mo na ba ang lahat?”Paos na sa kakaiyak ang boses ni 9.Taos-puso at tunay ang bawat salita sa mga recording na ito; paano magiging peke ang mga iyon?Pati ang huli ay pinindot niya, na para bang iyon ang huli niyang pag-asa.“Mamahalin kita habang buhay, Vanessa, at hindi na magbabago ang isip ko!”Karaniwan ay hindi madaldal si William, kaya itinago niya ang lahat ng matatamis nitong sinabi.Sa tuwing nalulungkot siya, pinapakinggan niya ang recording na ito at gumagaan ang kanyang pakiramdam!Nakilala ni William ang sarili niyang boses, pero sa sobrang hiya niya ay gusto niyang ibaon ang mga paa niya sa lupa at maglaho na lang.“Sige na, maraming taon na ang lumipas. Talaga bang kailangan pa nating pag-usapan iyan?”Ilang taon pa lang ba siya noon? Labing-anim o labimpito?Sino ba ang hindi nakapagsasabi ng ilang kalokohan noong
“Paano nangyari iyon? Limang taon tayong nagsama! Napakabuti mo sa akin noon! Paano mo masasabi na hindi mo ako nagustuhan?”Desperadong umiling si Vanessa, talagang hindi niya matanggap ang katotohanang ito.Limang taon niyang naging kasintahan si William at pagkatapos ay tatlong taon pa niya itong hinintay.Pagkatapos ng walong taon ng paghihintay, ang natanggap ko lang kapalit ay ang malamig na “Hindi talaga kita nagustuhan”?Walong taon!Ilang walong taon ba ang mayroon ang isang tao sa buong buhay niya?Nang makita siyang ganito, alam ni William na kailangang linawin ang ilang bagay. “Vanessa, naaalala mo pa ba kung paano tayo nagsimulang magsama noon?”“Noon, tuwing may nagtatanong sa atin kung sino ang unang nanligaw kanino, palagi mong sinasabi na natural lang na nabuo ang relasyon natin.”Natigilan si Vanessa, hindi naiintindihan kung bakit bigla niya itong binanggit. “Hindi ba ganoon nga? Hindi ba
Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bum
Madilim na ang buong kalangitan nang gabing iyon. Walang tigil ang pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng mga kalsada ng Makati, kasabay ng nakakabinging ugong ng kulog sa kalayuan. Ang malamig na hangin ay tila may dalang bigat na hindi maipaliwanag. Mahigpit na hinawakan ni Shiena ang payong ha
“Ma’am Shiena, congratulations. Positive po ang pregnancy test ninyo.” Parang biglang tumigil ang mundo. Mahigpit na napahawak si Shiena Mae Alarcon sa laboratory result na iniabot ng doktor. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw, tila ba hindi nag-register sa isip ni
Hindi naging maayos ang tulog ni Shiena buong gabi.Marahil dahil sa sobrang tulog niya noong araw, o dahil sa bigat ng lahat ng nangyari—ang hiwalayan, ang katotohanang unti-unti na niyang tinatanggap—paulit-ulit siyang nagigising, pawis na pawis kahit malamig ang hangin.Kinabukasa







