Chapter 3

“Dito ka lang, okay? Huwag kang lalayo. Hahanapin kita mamaya kapag may free time na ako.” bilin niya rito. Tumango naman ito kaagad sa kaniya. Bukod doon ay iniwanan niya ito ng mga pagkain para hindi naman ito magutom.

Muli niya itong hinalikan sa noo bago tuluyang umalis dahil kailangan na niyang bumalik sa loob. “Ayos ka lang ba talaga dito?” tanong niya rito. 

“Yes Mommy.” sagot nito sa kaniya at nagsimula ng mag-drawing. Napa buntong hininga na lang siya. Kung pwede lang sana siyang mag-absent at samahan ang anak niya ay para mamasyal na lang ay ginawa na niya pero hindi kasi pwede. Kailangan talagang naroon siya.

“Babalikan din kita kaagad, okay?” muling sabi niya rito na ikinatango lang nito.

Ilang sandali pa ay tuluyan ng tumalikod si Kenna at bumalik sa loob ng hotel.

SAMANTALA, sa likod ng hotel dumaan si Nathan dahil ayaw niya sa harapan. Masyado siyang makakuha ng atensyon kapag doon siya dumaan. Ito ang unang beses niyang pumunta sa hotel na iyon dahil unang-una ay ngayon lang naman talaga siya umuwi pagkatapos ng ilang taon na pananatili sa ibang bansa.

Hindi nga pa sana siya uuwi sa totoo lang kung hindi lang dahil pinilit siya ni Olivia, ang kapatid niya na umuwi para sa birthday ng pamangkin niya. Idagdag pa na kaya din siya umuwi ay para maayos na ang ilang taon niyang problema na hanggang ngayon ay hindi pa rin niya nareresolba— ang pagkakaroon ng asawa.

Hindi naman sa ayaw niyang mag-asawa pero wala pa kasi talaga siyang balak na itali ang sarili niya iisang babae. Hindi pa siya handang isuko ang kalayaan na meron siya. Kung makakahanap man siya ng babae na pwede niyang pakasalan at maging asawa ay yun sanang walang ibang gusto kundi ang makipag kasundo sa kaniya pero kasi, karamihan kasi sa mga babaeng nakikilala niya ay walang ibang hinangad kundi ang mapalapit sa kaniya para sa iisang bagay— dahil sa yaman na meron siya.

Umaaligid ang mga babae sa kaniya  dahil sa parehong rason na iyon kaya medyo turn off siya kaagad sa mga ito. Ayaw niya sa mga babaeng mga parang linta kung kumapit sa kaniya.

Habang naglalakad ay bigla na lang siyang napadaan sa garden kung saan ay nakita niyang may isang bayang babae ang nakaupo sa isang upuan at abalang gumuguhit. Kaagad na napaangat ang kanyang mga kilay. Anak kaya ito ng mga guest nila sa hotel? Pero bakit dito pa sa garden? E sa pagkakaalam niya ay may private na palaruan sa loob ng hotel kaya hindi niya maiwasang hindi mapataas ang kilay. Hindi niya namamalayan ay naglakad na pala siya palapit dito hanggang sa bigla na lang siyang napatitig sa iginuguhit nito. 

Isa itong guhit na na pambata, isang babae at isang lalaki at sa gitna ay isang bata. Naisip niya, baka iginuguhit nito ang Mommy at Daddy nito. Hindi nagtagal ay bigla na lang itong nag-angat ng ulo at tumingin sa kaniya.

Nang magsalubong ang kanilang mga mata ay biglang bumilis ang tibok ng puso niya sa hindi  niya malamang dahilan. Bukod pa doon ay meron siyang naramdaman na familiarity habang nakatingin sa bata. 

Kitang-kita niya kung paano nagliwanag ang mukha nito. “Sir, may asawa na po ba kayo?” biglang tanong nito sa kaniya na ikinagulat niya.

“What?” bahagya pa siyang natawa sa tanong nito.

Bigla itong bumaba sa kinauupuan nito at hinawakan ang kamay niya. Napakainit ng kamay nito at ni wala man lang siyang galit na naramdaman noong mga oras na iyon kahit na hindi siya ganun kahilig sa mga bata.

“Tingnan niyo po itong drawing ko!” biglang sabi nito at kinuha ang papel sa mesa. “Ito po ang Mommy ko,” itinuro nito ang babae na nakahawak sa kamay ng bata sa gitna. “At ako naman po ito,” turo naman nito sa batang nasa gitna, “at ito ay kayo. Kayo ang Daddy ko!” bulalas nito na ikinagulat niya.

“Teka bata… hindi, mali ka. Hindi ako ang Daddy mo.” sabi niya habang umiiling pa ngunit bigla na lang itong tumungin sa kaniya at ngumuso. Sa sumunod na sandali at suminghot singhot na ito habang namumula ang mga mata.

Nataranta siya ng wala sa oras dahil ito pa lang ang unang beses na makaka-encounter siya ng ganito. Paano kung sugurin siya ng nanay nito dahil ang akala ay pinaiyak niya ang anak nito? Bigla siyang umupo sa harapan ng bata at napa buntong hininga. Hindi niya alam ang gagawin niya ng mga oras na iyon sa totoo lang.

“Teka bata, hu-huwag ka ng umiyak. Ano bang gusto mo? Gusto mo ng candy? Laruan? Pera? Sabihin mo sa akin at ibibigay ko sayo.” sabi niya rito sakaling tumigil ito sa pag-iyak.

Sa puntong iyon ay bigla itong tumigil. Ang mapupula nitong mga mata ay tumingin sa kaniya. May bahid pa ng luha ang mga mata nito kung saan ay dali-dali niyang pinunasan gamit ang kanyang panyo.

“Pwede po bang maging Daddy ko na lang kayo?” tanong nito sa kaniya. Ang inosenteng mukha nito ay nakakaawa ngunit napakahirap na bagay ng gusto nito. Hindi naman ganun kadali ang gusto nito kaya paano niya ito maibibigay?

“Teka bata…” huminga siya ng malalim. Paano niya ba ipapaliwanag dito ang lahat. “Ano kasi, uhm, hindi ganun kadali ang hinihiling mo. kung gusto mo ay bilhan na lang kita ng laruan yung pinakamaganda sa lahat. Ano sa tingin mo?” tanong niya habang nakangiti ngunit nanatili ang ekspresyon nito bago umiling sa kaniya.

“Ayoko po ng laruan. Ang gusto ko po ay kayo, na maging Daddy ko.” sabi nito sa kaniya at napayuko pa. “May school activity po ako at gusto kong pumunta doon kasama kayo. Pwede po ba yun na lang?” nag-angat ito ng ulo at tumingin sa kaniya na may pagmamakaawang mukha. 

Parang may kung anong dumagan sa dibdib niya ng mga oras na iyon habang nakatingin sa malungkot nitong ekspresyon. “I… I…” hindi niya magawang matapos ang kanyang sasabihin hanggang sa napapikit na lang siya ng wala sa oras at napahilot sa kanyang sentid. “Fine, just once lang huh?” tanong nito sa kaniya na kung saan ay agad na nagliwanag ang mukha nito.

“Talaga po?” masayang masaya na tanong nito sa kaniya. “At, at pwede po ba kayong tawaging Daddy?” tanong pa nitong muli sa kaniya na ikinatigil niya sandali.

Daddy? Tatawagin siya nitong Daddy?

Napatitig siya sa mukha ng batang babae ng wala sa oras. Kung magkakaroon siya siguro ng ganito ka-cute at kabibong anak at tatawagin siyang Daddy ay magiging masaya kaya siya?

Isang ngiti ang dahan-dahang kumurba sa kanyang labi at mahinang tumango. “Okay. call me your DAddy as you want pero sigurado ka bang walang magagalit?” tanong niya rito dahil baka mamaya ay mapaaway pa siya ng wala sa oras.

Umiling ito. “Wala na po akong Daddy.” sagot nito sa kaniya dahilan para makaramdam siya ng awa para sa bata. Kaya ba ito ganun dahil sabik ito sa pagmamahal ng ama?

…