Chapter 1

"You're so tight Arya...." bulong ni Theon sa kaniya.

Napakagat labi na lamang si Arya habang unti-unting umuulos ito sa ibabaw niya.

"Sh*t! Damn..." he moaned as he thrust deeper into her core.

Napayakap na lamang siya rito, ang kaniyang paningin ay unti-unting lumalabo habang pabilis ng pabilis ang pagpasok labas nito sa loob niya.

"Ahh, I-m cumming...." bulong nito bago tuluyang sumabog ang mainit na likido sa loob niya.

____________

“Nagmamakaawa po ako sir, pakawalan niyo lang po ang kapatid ko… gagawin ko ang lahat ng gusto niyo…” puno ng pagmamakaawang sambit ni Arya sa harap ng lalaking nasa harapan niya.

Wala na siyang pakialam kung anong itsura niya sa mga oras na iyon at higit sa lahat ay wala siyang pakialam kung ano ang maging tingin nila sa kaniya. Ang pinaka-importante ay ang kapatid niya.

Bata pa lang sila ng maulila sila at dalawa na lang silang magkapatid ang naiwan para mabubay. Sapat lang ang kinikita niya sa isang bar bilang waitress sa pang-araw araw nila ng kapatid kaya halos gumuho ang mundo niya nang marinig niya ang sinabi ng kapatid niya nang tawagan siya nito kanina.

Nabangga daw siya ng isang kotse, sakay ito ng motor na hinuhulugan niya pa buwan buwan sa isang casa. Nang makita niya ang kaaawa-awang itsura ng kapatid sa presinto ay lumong-lumo at awang-awa siya.

Dahil walang lisensya ang kapatid niya ay siya pa ang nakulong at ang nakabangga sa kaniya ay akala mo isang Diyos na nakaupo doon at nakatingin sa kanilang dalawa ngunit sa halip na magmatigas pa ay lumuhod na lang siya sa harap ng lalaki para magmakaawa.

Narinig niya ang mahinang pagtawa nito. “Hindi mo ba alam miss kung magkano ang kotse ko? Kung magkano ang uubusin ko sa pagpapagawa ng sinira ng kapatid mo?”

Hindi niya nagawang umimik, nanatili lang siyang nakayuko at nakaluhod pa rin sa harapan nito.

“Baka kahit buhay niya ay hindi niya magagawang bayaran iyon.” Dagdag pa nito at halos napakuyom ang kanyang mga kamay. Napatagis din ang kanyang mga bagang dahil inaalipusta siya nito ng harap-harapan ngunit wala siyang magawa.

Hindi niya kayang lumaban dahil halata namang napakayaman nito. “Kaya nga po humihingi ako sa inyo ngayon ng tawad sir dahil sa nangyari.” muli niyang sabi rito.

“Sa tingin mo ba ay magagawa ang nasira kong kotse ng pagmamakaawa mo huh?” puno ng panunuyang tanong nito sa kaniya dahilan ara mag-angat na siya ng kanyang ulo at tingnan ito. Nakaupo ito sa kanyang harapan habang nakahalukipkip ang mga kamay.

May mayabang itong ekspresyon habang nakatingin sa kaniya at nababalot siya ng awra na napakalamig. Sa tabi nito ay nakatayo ang isang lalaki at nakatingin lang sa kaniya ngunit halata sa ekspresyon nito na naaawa na ito sa kaniya ngunit mukhang wala rin namang magawa.

“Gusto ko na ipaayos mo ang sasakyan ko para makalaya ang kapatid mo.”

“Ho? Sir, pero wala po akong pera. Paano ko po mapapaayos iyon?” gulat na tanong niya rito. Saan naman sana siya kukuha ng pera para ipangpaayos ang sasakyan nito na nagkakahalaga ng milyon-milyon? Malamang na ganun din kamahal ang pagpapaayos dito.

Tumaas ang kilay nito sa pagkabagot. “Pwes problema mo na iyon. Hindi ko na problema.” sagot nito sa kaniya at tumayo na mula sa kinauupuan pagkatapos ay nilampasan siya.

Akmang tatayo na sana siya para habulin ito ngunit bigla na lang namulikat ang kanyang paa kaya napasalampak siya sahig at napaiyak na lang.

~~~~

HINDI maipinta ang mukha ni Theon na pumasok sa loob ng meeting room kung saan ay naghihintay na ang kanyang mga kapatid na sina Thunder at Thiago. Naroon din sa loob ang kanyang ama na malamig ang mga matang nakatingin sa kaniya.

“Ano bang akala mo sa meeting na gagawin natin ngayon Theon? Laro?” malamig na tanong ng kanyang amang si Leon Alvaro sa kaniya. Napahilot ito sa sentido at pagkatapos ay nagpakawala ng isang mahabang buntong hininga.

“Sooner or later ay ikaw na ang magpapatakbo ng kumpanya kasama ng mga kapatid mo at hindi naman pwede na palagi ka na lang late.” sermon pa nitong muli sa kaniya na ikinabuntong hininga na lamang niya.

Agad na nanlamig ang kanyang mga mata at hindi na lamang piniling sumagot sa ama dahil hindi naman siya pinalaki ng kanyang ina na bastos. Isa pa ay ayaw na niyang maalala pa ang nangyari sa pinakamamahal niyang sasakyan dahil baka mainis lang na naman siya.

Sa kamalas-malasan ba naman kasi ay nabangga lang naman ang Rolls Royce na sasakyan niya kaninang papunta na sana siya ng kumpanya. Ang masakit pa ay hindi lang simpleng gasgas ang nangyari kundi nayupi pa talaga ang harapan ng kotse at basag pa ang harapang salamin ng kotse niya sa lakas ng impact.

“Theon…”

“Theon…”

Naramdaman niya ang pagtapik sa kanyang balikat dahilan para bumalik siya sa reyalidad. Itinuro ng kapatid niya ang kanyang ama na nasa harapan at malamig ng nakatingin sa kaniya. “Ano bang iniisip mo Theon?” naiinis na tanong na nito sa kaniya.

“Pasensya na po kayo sir, mukhang hindi pa rin po yata makapaniwala hanggang ngayon si sir Theon sa nangyari.” sagot ni Bran na nasa tabi niya. Nilingon niya ito at pinanlakihan ng mga mata, pinipigilan na magsalita. Ayaw na niyang malaman pa ng kanyang ama ang nangyari sa sasakyan niya dahil baka mamaya ay masermonan lang siya nito.

“Anong nangyari sa kaniya?” tanong nito at biglang nagbago ang mukha.

Nagpalipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa nito. Napalunok siya.

“Wala Dad—”

“Naaksidente po kami sir.” sabi ni Bran dahilan para mapatayo ang kanyang ama sa kinauupuan nito. Napuno ng pag-aalala ang mukha nito at naglakad patungo sa kanyang tabi.

“What? Naaksidente kayo? Then why are you here? Bakit hindi mo dinala si Theon sa ospital.” sermon nito kay Bran. sinulyapan siya nito. “Theon, may masakit ba sayo? Tell me, dadalhin kita sa ospital.” sabi nito na parang hindi na magkandaugaga pa.

“Dad, okay lang ako okay?” sagot niya at napabuntong hininga. “It’s just a minor accident so you don’t have to worry.”

Sinulyapan niya si Bran na noong mga oras na iyon ay hindi na makatingin pa sa kaniya. Mamaya lang kapag silang dalawa na lang ang magkasama ay sesermunan niya talaga ito. “No, kailangan nating makasiguro. It’s better to be sure. Let me call your mother first—-”

“Dad!” biglang saway niya rito. Natigilan ito nang tumingin sa kaniya. Nasa kamay na nito ang cellphone kung saan ay dali-dali niyang inagaw. “Ayokong mag-alala siya sa akin okay? Alam niyo naman si Mommy.”

“Pero Theon—”

“Okay lang talaga ako. I promise.” sagot niya rito at pagkatapos ay muling bumalik sa kinauupuan. “Nasaan na nga tayo ulit?” tanong niya ulit dito.

Sandali muna itong hindi gumalaw sa kanyang kinatatayuan bago bumuntong hininga at bumalik sa pagkakaupo bago tuluyang ipinagpatuloy ang meeting nila.

…