보관함
검색
홈 / Romance / Taming The Heir / Chapter 51

공유

Chapter 51

작가: Purple Hyacinth
last update 게시일: 2024-04-14 14:24:28
Dumarating ang init nang sunod-sunod. Hindi ito katulad ng lamig noong nakaraang gabi—matalas, panlabas, malupit. Iba ito. Nag-aalab ito mula sa loob palabas, gumagapang sa aking mga ugat, bumabalot sa aking mga iniisip, turning my skin hypersensitive.

Narinig ko na ang boses ni Cairo bago pa ako makapagtuon ng pansin sa mukha niya. “Avern. Look at me.”

Sinusubukan ko. Ginagawa ko talaga. Ngunit ang mundo ay patuloy na lumalabo sa mga gilid, ang liwanag ay kakaibang yumuko, ang langit ay masy
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터
댓글 (1)
goodnovel comment avatar
Bratinela17
Nice story ...
댓글 더 보기

최신 챕터

  • Taming The Heir    Chapter 107

    Ang kwento ni Vaica ay nagsimula nang tahimik, halos hindi sinasadya, sa anino ng matayog na pamana ng kanyang pamilya.Sa edad na dalawampu't lima, hindi na siya ang batang babaeng naghahasik ng mga talulot sa kasal ng kanyang mga magulang. She had grown into a woman who carried the Dela Cruz fire and the Villagracia steel in equal measure—sharp-eyed, quick-witted, and unflinchingly direct. She headed the strategic defense consulting arm of Veron, a role that demanded she move through boardrooms and classified briefings with the same grace she once used to charm her way onto her father’s shoulders.Hindi siya nakipag-date. Hindi talaga. As in.There had been polite invitations over the years—sons of tycoons, rising politicians, even a few foreign diplomats who thought charm and a private jet would be enough. Vaica always declined with the same cool smile: “Thank you, but I’m not looking.”Until Joaquin Malraux.He wasn’t supposed to be different.Joaquin was twenty-eight, a senior a

  • Taming The Heir    Chapter 106

    Ang oras ay nagdaan nang iba sa tahanan ng Villagracia–Veron. Hindi tahimik ang paglipas ng mga taon, kundi may layunin—sinukat sa mga milestone, tagumpay, mga sugat na tapat na tinamong, at tawa na tumunog sa mga ari-arian, boardroom, at kalangitan. Inayos ni Avern ang kanyang tayo sa shooting range, kalmado at tumpak, tulad ng lagi niyang ginagawa kapag mahalaga ang focus. “Vaica, siko sa loob. Kontrolin mo ang paghinga,” paalala niya. Si Vaica—ngayon ay dalawampu’t limang taong gulang, matikas, matalim ang mata, at walang pag-aalinlangang anak na babae niya—humugot ng dahan-dahan at binaril. Dead center ang target. Pinanood ng mga triplets nang may pagkamangha. “Cool,” bulong ni Arvo. “Gusto ko ulitin ‘yon,” sabi ni Vieno. Nakapamewang si Conrad. “Talunin ko ang score niya.” Ngumisi si Avern. “Maganda ang confidence. Mas maganda ang katumpakan.” Ibaba ni Vaica ang baril, nakangiti. “Nakakatakot ka kapag nagtuturo.” “Ganyan ka makakaligtas,” mahinang sagot ni Avern. Sa ka

  • Taming The Heir    Chapter 105

    Ang unang hapdi ay matalim—pero maikli lang. Katatapos lang ni Avern na ayusin ang meryenda ng mga bata nang may kakaibang init na kumalat sa pagitan ng kanyang mga hita. Natigilan siya, kumurap nang isang beses, saka dalawang beses. “Oh,” bulong niya sa sarili, mahigpit na hinawakan ang counter. Halos hindi na siya nakarating sa lababo bago siya masuka. Si Cairo, na humihuni habang naghahanda ng almusal, biglang lumingon. “Avern? Hoy—ano’ng nangyari?” “Huwag—” Itinaas niya ang kamay nang matalim, maputla ang mukha. “Huwag kang lumapit.” Natigil si Cairo sa kalagitnaan ng hakbang, nagulat. “May ginawa ba akong—” Umiling siya, hingal na humihinga, lumulon ang pagkahilo na parang alon na ayaw pumasa. “Ang amoy. Hindi ko kaya—please lang.” Agad binuksan ni Cairo ang mga bintana, pinatay ang stove, at gumalaw nang may urgency na para sa emerhensya. “Itatapon ko na. Sorry, love. Hindi ko alam.” Hindi siya sumagot. Hindi niya kaya. Sumunod ang pagkahilo—mahinahon sa una, saka matali

  • Taming The Heir    Chapter 104

    Ang umaga ay namulaklak na parang pangako. Ang Villagracia Estate ay naging parang mula sa alamat—mga arko ng garing na binalot ng sariwang sampaguita at rosas, kristal na chandelier na nakabitin sa ilalim ng bukas na langit, ang aisle na may linya ng mga petal na parang natapon na bituin. Puno ang bawat upuan: mga dignitaryo, mga malikhaing tao, mga lider ng negosyo, matatandang kaibigan, bagong kaalyado. Pero sa kabila ng kadakilaan, may katahimikan sa hangin na nagsasalita ng isang bagay na intimo, isang bagay na pinaghirapan. Hindi ito basta kasal. Ito ay tagumpay. Nakatayo si Cairo sa altar, magkahawak ang mga kamay sa harap, nakakagat ang panga na parang pinipigilan ang damdamin para mapabilis ang oras. Si Zapherous ay nakatayo sa tabi niya bilang best man, bumubulong ng pang-aasar sa ilalim ng hininga. “Mukhang matutumba ka na,” sabi ni Zapherous. Humugot nang nanginginig si Cairo. “Kung matumba man ako, itayo mo ako. Matagal ko nang hinihintay ‘to.” Nagbago ang musika—ma

  • Taming The Heir    Chapter 103

    Ang pinto ay dahan-dahang sumara sa likod namin. Walang palakpakan. Walang camera. Walang karamihan. Kami lang ni Cairo. Sa unang pagkakataon mula sa bagyo ng mga panata, headline, tawa, at luha, bumalot sa amin ang katahimikan na parang basbas. Ang suite ay naliligo sa malambot na ginintuang liwanag, dahan-dahang gumagalaw ang kurtina mula sa bukas na pinto ng balkon, dala ng gabiing simoy ang mahinang pabango ng bulaklak at pagdiriwang mula sa ibaba. Dahan-dahang lumingon sa akin si Cairo, na para bang natatakot na masira ang sandali kung masyadong mabilis ang galaw. “Asawa ko na ako,” sabi niya, halos hindi makapaniwala. Ngumiti ako, lumilipad ang puso. “Asawa ko na ako.” Mabigat ang mga salitang iyon sa pinakamabuting paraan—sagrado. Inabot niya ako, hindi nagmamadali, hindi mapag-utos—si Cairo lang, matatag at sigurado. Inilagay niya ang mga kamay sa baywang ko, hinaplos ng mga hinlalaki ang sutla ng gown ko. Inilapat niya ang noo sa akin, at nanatili kami roon, naghihigop

  • Taming The Heir    Chapter 102

    Ang umaga ay namulaklak na parang pangako. Ang Villagracia Estate ay naging parang mula sa alamat—mga arko ng garing na binalot ng sariwang sampaguita at rosas, kristal na chandelier na nakabitin sa ilalim ng bukas na langit, ang aisle na may linya ng mga petal na parang natapon na bituin. Puno ang bawat upuan: mga dignitaryo, mga malikhaing tao, mga lider ng negosyo, matatandang kaibigan, bagong kaalyado. Pero sa kabila ng kadakilaan, may katahimikan sa hangin na nagsasalita ng isang bagay na intimo, isang bagay na pinaghirapan. Hindi ito basta kasal. Ito ay tagumpay. Nakatayo si Cairo sa altar, magkahawak ang mga kamay sa harap, nakakagat ang panga na parang pinipigilan ang damdamin para mapabilis ang oras. Si Zapherous ay nakatayo sa tabi niya bilang best man, bumubulong ng pang-aasar sa ilalim ng hininga. “Mukhang matutumba ka na,” sabi ni Zapherous. Humugot nang nanginginig si Cairo. “Kung matumba man ako, itayo mo ako. Matagal ko nang hinihintay ‘to.” Nagbago ang musika—ma

  • Taming The Heir    Chapter 56

    I didn’t know I was being stolen. Hanggang sa hiniling sa akin ni Cairo na magdala ng ilang gamit at magtiwala sa kanya. “Nagtatrabaho pa rin tayo, 'di ba?” tanong ko, medyo nang-aasar, kalahating naninigurado, habang dumadaan ang sasakyan niya sa karaniwang likuan patungo sa distrito ng opisina. H

  • Taming The Heir    Chapter 53

    Hindi kailanman mahilig si Cairo sa mga kaarawan. Ipinaalala nito sa kanya ang oras—kung gaano ito kabilis lumipas, ang mga inaasahan ng mga taong tahimik na kumakapit sa mga petsa nang walang pahintulot. He preferred ordinary days, the kind where work spoke louder than celebration. Kaya nang puma

  • Taming The Heir    Chapter 50

    Mas maamo ang dagat sa umaga. Nakakalito nga. Humahaba na ang bagyo, nag-iwan ng maayos na katahimikan na halos nagpaparamdam sa isla na kalmado. Tahimik kaming naglalakad ni Cairo sa baybayin, sinusuri ang mga lawa at bato para sa anumang nakakain—mga kabibe, damong-dagat, mga palatandaan ng buha

  • Taming The Heir    Chapter 49

    Hindi agad tumitigil ang pagyanig. Nababawasan ito, pagkatapos ay bumabalik nang sunod-sunod, pinagtataksilan ako ng aking katawan sa kabila ng bawat onsa ng aking pride. Inayos ni Cairo ang kanyang tindig, isinandal kaming dalawa sa kahoy na dingding ng kubo habang isa na namang bugso ng hangin a

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status