LOGINMADISON:
DAMN! Napapamura na lamang ako sa isipan na muntik pa akong masamid habang nakatitig ito sa akin! Kung bakit naman kasi nakakatibok puso ang titig niya! "Careful." Caleb's calm voice only made me more embarrassed. Nag-iinit ang mukha ko nang abutan niya pa ako ng tubig. "I'm fine.” Tugon ko matapos uminom. I immediately lowered my head and focused on eating. Gosh. This is embarrassing. Why was I acting like this? I was Madison Madrigal. People feared me. Respected me. Some even trembled in my presence. Yet one ridiculously handsome man sat beside me, and suddenly I couldn't even look him in the eye. The worst part? He didn't seem affected at all. Nakakainis ha? Apektado ako pero siya. . . hindi?! Masyado ba siyang gwapo sa akala niya? Muli kaming nagpatuloy kumain. Malakas pa rin ang ulan sa labas. The room felt colder with every passing minute. Yet somehow. . . I felt hot. Pinagpapawisan na nga ako kahit malamig ang silid. The couch wasn't exactly designed for two people either. Ang liit nito para sa aming dalawa. Since Caleb was left-handed, nagkakasagian ang siko namin habang kumakain kami. A simple touch. Nothing more. Yet every time our skin met, my heartbeat sped up. Again. And again. And again. Parang lulukso ang puso ko sa tuwing sasagi ang balat namin sa isa't-isa. Meanwhile, Caleb remained perfectly composed. As if nothing had happened. As if my existence wasn't affecting him in the slightest. He simply continued eating. Calm. Collected. Napakagwapo, ang swabe ng kilos. At napaka-attractive ang dating. I secretly glared at him. How unfair. Ang lakas ng dating kahit simpleng kumakain lang. Tsk. **** After dinner, Caleb cleaned everything. Nanatili ako sa upuan. Nakamata dito na mag-isang niligpit ang lahat. He literally did everything himself. He gathered the trash. Wiped the table. Organized the leftovers. And somehow left the tiny room cleaner than before. "Do you always clean up yourself like this?" I asked. "Yes, boss." "Why?" He looked genuinely confused. “Because I can do it myself, boss.” I rolled my eyes. Well, may punto naman siya. Kami rin naman ay tinuruan nila mommy na maging malinis sa bahay hindi lang sa sarili. Kaya hindi na nakapagtataka kung tinuruan din siya ng mga magulang niya sa gawaing bahay. A few minutes later, he picked up our wet clothes. Napanguso ako na nakamata pa rin dito. "Uhm, dadalhin ko lang ito sa laundry shop sa baba, boss." Aniya. "No." He blinked. "No?" "Yes, no." Nangunotnoo ito. "Why?" I remembered the women downstairs. The ones practically drooling over him. My eyes narrowed. "Because I'm coming with you." Naipilig niya pa ang ulo pero tumango din sa huli. "A’right, boss." Napangisi ako na kumapit sa braso nito at lumabas ng silid. Sumakay kami ng elevator pababa. Tahimik naman ito at hinayaan lang akong kumapit sa braso niya. Damn. Ang tigas ha? The moment we entered the lobby again, I knew I had made the correct decision. Napapangisi na lamang ako sa isipan at hindi maiwasang mapataas ng kilay. Several women instantly looked toward Caleb. Nagbubulungan pa sila at napapairit na nakatitig kay Caleb. Tsk. Did these women have no shame? Ang lalandi. Ang sarap pagsasampalin e. Pasimple akong bumitaw sa braso nito at yumapos sa baywang niya. Natigilan naman ito na napasulyap sa akin. I pretended not to notice. Mahirap na. To my surprise, he simply walked beside me. And somehow. . . that made me feel strangely victorious. **** After dropping our clothes off at the laundry shop, we headed toward the hotel's coffee shop. Pasado alasnueve pa lang kaya marami pang tao. Idagdag pang malakas pa rin ang ulan kaya maraming tao dito sa lobby ang nagpapatila ng ulan. I was secretly enjoying the disappointed expressions from the women who assumed Caleb was taken. Serves them right. Kahit kita nilang may babaeng kasama si Caleb ay walang kahiya-hiya ang mga itong nagpapa-cute sa kanya. Mabuti na lang. . . hindi namamansin si Caleb. As we crossed the lobby, Caleb casually placed a hand on my shoulder and gently guided me away from a group of guests. Napasinghap ako na bumilis ang tibok ng puso ko sa pasimpleng pag-akbay nito sa akin! The gesture lasted only a few seconds. Professional. Protective. Nothing more. Yet my heart almost exploded. This man didn't even realize what he'd done. Damn. Ako ang babae. Hindi pwedeng ako ang unang mahulog at bibigay sa aming dalawa noh? No way! Pagpasok namin ng coffeeshop, inalalayan niya pa akong maupo at pumwesto kami sa sulok. The coffeeshop was quiet. Warm. Comfortable. And for the first time since meeting him, I managed to have a real conversation with Caleb. Wala pa kasi akong kaalam-alam sa kanya. Hindi naman siguro kalabisan kung kilalanin ko siya, right? "So. . . how long are you staying in the country, Caleb?" I asked. "A month." Simpleng sagot nito na napasimsim sa kape niya. Napanguso ako. "Only a month?" "Pwede ring hindi abutin ng isang buwan, boss." I frowned. Napabusangot ako sa sagot nito. Damn. That wasn't nearly long enough. Ang bilis naman niya. Wait. . . why do I care? "Ahem! Okay.” Tugon ko na pilit pina-normal ang boses at itsura. “Where did you grow up?" “Dito rin sa bansa, boss.” Napanguso ako. "What about your family? Do you have siblings?" muli kong tanong. His eyes briefly darkened. Ilang segundo ang lumipas bago ito sumagot. "Yeah, before. . ." Something about his expression made me regret asking. Kita kasi ang pagdaan ng galit at kirot sa mga mata niya, so I changed the subject. “How about friends? May mga kaibigan ka ba?” pag-iiba ko ng usapan. Huminga siyang malalim saka sumimsim sa kape niya bago umiling. “Wala akong matatawag na kaibigan, boss.” “That's weird. Bakit naman wala? You're not that friendly?” tanong ko pa. Then we talked about travel, hobbies, favorite foods, random things. Kung ano-ano ang mga itinatanong ko sa kanya. Hindi siya ngumingiti, hindi rin nagsusungit. Pero nanatiling malamig at kalmado itong sumagot sa mga tanong ko. Hindi rin siya nagtatanong ng tungkol sa akin. "Do you have a girlfriend?" Nakagat ko ang ibabang labi at napayuko na kinastiguhan ang sarili. Damn. Bakit ko ba naitanong iyon? Oh no. Nakakahiya! Caleb looked equally surprised. For a moment, he didn't answer. His ears turned slightly red. Nahihiya akong tumitig dito para aralin ang itsura niya. "You do have one," I muttered. "No. I'm single, boss." Something inside me immediately relaxed. Then he added– "But someone already owns my heart." My smile froze. A strange ache settled inside my chest. Bwisit. Bakit nasaktan at nadismaya ako sa sagot niya? I stared into my coffee. "Oh, I see." ***** An hour later, we returned to the room. The rain had finally weakened. The exhaustion from training, driving, and everything else was beginning to catch up with me. I yawned. Caleb looked tired too. Kahit hindi niya sabihin ay makikita naman sa mga mata niya. The moment we entered the room, however, a new problem appeared. Both of us stopped. Our eyes landed on the bed. One bed. I scratched my head. Damn. This was awkward. Napangiwi ako. I glanced toward the couch. Masyado iyong maliit. Especially for someone built like Caleb. Napababa ako ng tingin sa sahig. The floor wasn't much better. Cold. Hard. And uncomfortable. Ang sama ko naman kung dito ko siya patutulugin sa sahig na gan'tong maulan, ‘di ba? I looked at him. He looked at the bed. Then back at me. Neither of us spoke for several seconds. Tila pareho kami ng naiisip. “Uhm, you can use the bed, boss. Sa sofa ako.” Aniya. “No. Hindi ka nga magkasya doon e. Paano ka matutulog doon?” sagot ko. Naipilig nito ang ulo. “Dito na lang sa sahig kung gano'n–” “Seryoso ka ba? Magkakasakit ka. Ang sama ko naman no'n.” Sikmat ko dito. “Pero–” “No buts. Gusto mong pagalitan ako ng daddy ko, hmm?” Napakamot siya sa ulo. Lihim naman akong napangisi. This man could survive a war but couldn't solve a simple sleeping arrangement. Namula ang pisngi nito na napaiwas ng tingin sa akin. Lalo naman akong napangisi. Caleb suddenly looked nervous for the first time all night. . . maybe he might have guessed exactly what I was about to suggest. Humakbang ako na humawak sa roba nito. Napalunok pa siya na dahan-dahang napalingon sa akin. “Bakit, Caleb. . . bakla ka ba? Hindi mo kayang. . . makatabi ang isang babae sa kama, hmm?” I teased him. Namula ito na nagulat at napaawang ng labi. “What the–” aniya na unti-unting. . . napangisi. Napalunok ako na napabitaw dito, pero yumapos ang isang braso niya sa baywang ko at hinila ako padiin sa kanyang halos ikasigaw ko! Namimilog ang mga mata ko ditong dahan-dahang yumuko na inilapit ang mukha! Oh God! I'm dead! “You think I am gay, hmm?” pabulong tanong nito na ikinasinghap ko. “E kung. . . punlahan kaya kita, Ms Madison Madrigal. Tingin ko naman. . . hindi magagalit si Tito Delta.” “H-ha?"MADISON: I woke up in the middle of the night. Nahihimbing na si Caleb sa tabi ko. Nakayapos sa baywang ko ang braso nito, habang ang isa ay naging unan ko. We're still both naked. Tanging ang makapal na kumot lang ang nakabalot sa aming katawang magkayakap. Hindi ko alam pero–bigla akong binundol ng kakaibang kaba sa kalagitnaan ng gabi. Maingat kong inalis ang braso nitong nakayapos sa akin. Madilim na dito sa loob ng silid, pero nakabukas ang mga ilaw sa labas ng villa. I carefully got out of the bed. Inabot ko ang panty at strapless night dress ko sa paanan ng kama at isinuot ito. Naigala ko ang paningin at pinakiramdaman ang paligid. Hindi ko alam kung bakit may kakaibang nagpaparamdam sa akin ngayon. But whatever that was, I must prepare myself. Magaan bawat paghakbang kong nilapitan ang bedside table at ingat na ingat na binuksan ang closet. I picked up my sniper rifle there. Dahan-dahan ko iyong ikinasa at naglakad patungo sa may bintana. Caleb was still lying on the bed.
MADISON: NANGINGITI ako habang dahan-dahan kaming naglalakad ni Caleb dito sa pampang. I slept the whole day because my body is so weak and still sore. Paano ba naman, hindi ako tinatantanan ni Caleb kagabi. Ang mokong, nahumaling nang bumembang! Mabuti na lang at hinayaan niya akong makapagpahinga sa buong maghapon, kaya heto at nakabawi-bawi kahit paano ang katawan ko. It's already 5 o'clock in the afternoon. Hindi na masakit sa balat ang sikat ng araw, at kay gandang pagmasdan ng sunset sa dagat. Kahel na kahel ang kulay ng kapaligiran at kay gandang pagmasdan ng kulay kahel na kalangitan. Ang sarap din sa balat ng malamig na simoy ng hangin, idagdag pang tahimik dito at kay ganda ng tanawin. Kahit ang pinong buhangin ay kay sarap tapakan at hindi ito masakit sa paa kundi–nakaka-relax pa nga. Sinasabayan naman ni Caleb ang dahan-dahan kong paghakbang. Medyo mahapdi pa kasi ang kepyas kong namamaga na sa kakabembang nito sa akin. Hawak-hawak nito ang kamay ko habang nakasandal p
MADISON:NANGINGITI ako habang nakasandal kay Caleb. Nakaupo kami sa gilid ng bathtub, habang yakap-yakap ako nito. After our wild sex earlier, my body collapsed. Naubos ang naipon kong lakas sa isang round lang! Namamaos na rin ang boses ko dahil sa kakahiyaw kanina nang binabayo niya ako! The lavender bubble bath that he mixed in the water smelled good. Its smell reigns inside the bathroom, helping to relax our body and mind while we soak in the warm water here in the bathtub. Pareho kaming tahimik, pero tila nagkakaunawaan ang aming puso at katawan. Ang sarap namnamin ng bawat minutong lumilipas, habang nakakulong ako sa bisig ng lalakeng pinakamamahal ko. Ngayon, buo na ang tiwala ko sa kanya. Panatag na ulit ang puso at isipan ko na kasama siya. Siguro dahil matagal na siyang nakaukit sa puso ko, kaya nagawa ko pa ring magtiwala at piliin ito, sa kabila ng mga nalaman ko sa kanyang katauhan. Sa ngayon, walang ibang mahalaga sa akin kundi–ang makasama ko siya. And there's only o
MADISON:PASADO alasyete na ng gabi nang muli akong magising. Natulog kasi ulit ako kanina, matapos ang dalawang beses na pag-angkin muli ni Caleb sa akin. Ang lalakeng ‘yon–napakahilig. Ang taas ng stamina sa katawan. Pakiramdam ko ay ang luwag-luwag na ng akin na ilang beses na niyang binayo. Hindi pa naman siya regular size kundi–XXL!“Honey, the tub is ready. Maligo na ba tayo?” tanong nito, na bagong labas ng banyo.Pinaningkitan ko ito. Pasipol-sipol naman ito na may pilyong ngising naglalaro sa mga labi, habang naglalakad palapit sa akin dito sa kama.“Caleb ha? Mahapdi na.” Pagbabanta ko.He softly chuckled and shook his head. He sat at the edge of the bed. Nakapaskil pa rin ang mapaglarong ngisi sa mga labi niya, at ibang-iba ang kinang sa mga mata nito.“What? Wala naman akong ginagawa a.” Painosenteng saad nito.“Hwag ako, Caleb. Alam na alam ko na namang may pinaplano ka. Ikaw–napakaharot mo ha? Parang hindi ka naman inosente e. Ako ba talaga ang una mo?” nagdududa kong pa
MADISON:NANGUNOTNOO ako na mahinang napaungol nang maramdaman ang basang facetowel na dumadampi sa mukha ko. I tried to stop him, but my body was too weak. I can't even raise my hand. “Sandali lang, honey. Punasan lang ulit kita para bumaba na ang lagnat mo,” dinig kong wika ni Caleb na may halong lambing at pag-aalala.Ramdam ko ngang mas lumala ang karamdaman ko ngayon, kumpara kaninang umaga. Ngayon, halos hindi na ako makagalaw, maski ang idilat ang mga mata ko ay sobrang hirap gawin. He gently wiped me from my face, down to my neck, chest and arms. Tumatayo ang mga balahibo ko sa katawan dahil sa malamig na tubig, pero nakatulong nga iyon para maibsan ang panghihina ko. “What time is it?” I asked weakly. Kahit ang boses ko ay namamaos.“It's already 2 o'clock in the afternoon, honey. Kaya mo bang bumangon? Kumain ka na muna. I cooked porridge for you,” sagot nito.After wiping me, he fixed my blanket. Wala pa akong suot, kaya ang sarap mabalot sa makapal at malambot niyang kum
MADISON: NAPAUNGOL ako nang maramdaman ang sobrang pangangalay ng buong katawan ko. Sobrang bigat ng katawan ko, na halos hindi ako makagalaw. Masakit ang ulo ko lalo na sa pribadong parte ng katawan ko. I smiled when I felt myself locked in Caleb's arms, as he hugged me tightly. His arms wrapped around me. Para tuloy akong pusa na nakasiksik sa kanya. I don't remember what time we slept last night. Pero natatandaan ko pa ang mga namagitan sa aming dalawa ni Caleb kagabi. Gano'n din ang pag-ungot nito ng isa pang round na pinayagan ko. Bago pa man ako tuluyang nakaidlip, naramdaman ko itong muling umulos sa ibabaw ko. “Gosh, I'm not a virgin anymore. Totoo ngang may namagitan sa amin ni Caleb kagabi,” usal ko sa isipan na naaalala kung paano ako inangkin ni Caleb. A sweet smile appeared on my lips as I remembered what happened between me and Caleb last night. Kung paano kami napapaungol. The way he thrust inside me. His flushed and sweating face, while his jaw tightened and his ey







