Chapter 5

“WE DON’T have nothing to talk about…” nag-iwas ng tingin si Alaina. Kung gusto nitong mawala siya na parang bula sa buhay ng nga ito ay ayos lang sa kaniya, pero kung sasabihin nitong kailangan niyang ipalaglag ang bata sa sinapupunan niya ay ibang usapan na iyon.

Kahit na hindi niya lubos inaasahan ang pagdating nito ay hindi niya ituturing ito na isang malaking pagkakamali. Oo nga at aksidente ang lahat pero ang pagkakaroon ng baby ay isa pa ring blessing galing sa Diyos alam niya.

Sinalubong niya ang mga mata nito. Seryoso itong nakatitig sa kaniya noong mga oras na iyon, na para bang hindi natuwa sa naging sagot niya ngunit wala siyang pakialam.

Pilit niya pinatatag ang kanyang kalooban. Hindi niya alam kung bakit ito pumasok sa loob ng silid niya sa totoo lang pero isa lang ang sigurado niya, he wants to get rid of the baby bago pa malaman ng lahat na ito ang ama ng dinadala niya.

Kung sabagay, hindi niya ito masisisi kung sakali man dahil kahit sino naman talaga siguro ay magugulat kapag nalaman na ito ang ama ng bata dahil magiging palaisipan kung paano ito nabuo.

Bukod pa doon, isa ito g respetadong businessman kaya may iniingatan itong imahe at reputasyon. Kapag pumutok ang balita na nabuntis nito ang asawa ng anak nito ay tiyak na magiging isa iyong malaking kahihiyan hindi lang nito kundi ng buo nilang pamilya.

Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamay at ilang beses na humugot ng malalalim na buntong hininga tyaka nagsalita.

“If you’re here to tell me to get rid of the baby, I will not do it. Kung gusto niyo ay aalis na lang ako ng hindi ipinapaalam sa lahat ang tungkol sa nangyari sa ating dalawa.” hindi ito sumagot kaya mas lalo lang humigpit ang pagkakakuyom ng mga kamay niya.

Hindi pa rin ba siya nito pinaniniwalaan? Paano kung iniisip nitong maghabol siya kung sakali man? Na baka kapag lumaki ang bata ay hanapin pa rin siya nito.

“Kung gusto niyo na magkaroon tayo ng kasunduan na may pirma ko at ng abogado ay hindi ako magdadalawang isip na pumayag basta huwag niyo lang sabihin sa akin na ipalaglag ko ang bata.” tuloy-tuloy na sabi niya kahit na halos manginig na ang buong katawan niya sa takot at kaba.

Ayaw niyang mag breakdown sa harapannito, ayaw niyang ipakita rito na mahina siya, na natatakot siya kaya pinilit niyang maging matatag sa harapan nito kahit na halos mangilid na ang mga luha niya.

Sandali itong natigilan bago nagsalubong ang mga kilay nito. “What? Ipalaglag? Sino ang nagsabi niyan sayo?” naguguluhang tanong nito sa kaniya.

“Yan ang dahilan kaya kayo nandito hindi ba?” mahina niyang tanong.

“No, no. That's not the reason why I am here.” sagot nito sa kaniya. “I am here to talk about the baby, not to get rid of it. How can I be so heartless to do that?”

Napakagat labi si Alaina pero hindi pa rin siya mapanatag. Natatakot pa rin siya  para sa magiging baby niya. Idagdag pa na ilang beses niya pa lang nakita ang lalaking nakatayo sa harap niya noong mga oras na iyon at hindi siya sigurado kung tama ba na magtiwala siya rito. Puno siya ng pagdadalawang isip.

Napa buntong hininga ito bago napahilot sa sentido. “I know na hindi perpekto ang pagsasama niyo ni Sigmund o mas tamang sabihin na peke lang naman ang lahat ng ito kaya kung napipilitan ka lang sa lahat ng ito, pwede mo na siyang hiwalayan.” sabi nito.

“Anong kapalit ng lahat ng iyon?” tanong niya. Tiyak na meron at meron iyong kapalit.

“Live with my Mom. mas safe ka doon kung kasama ka niya.” sagot nito na bahagyang ikinabilis ng tibok ng puso niya.

Ang ina nito ay walang iba kundi ang lola ni Sigmund. Close naman silang dalawa ng matandang babae pero, paano kapag nalaman nito ang tungkol sa pagbubuntis niya at hindi si Sigmund ang ama? Tiyak na magiging disappointed ito sa kaniya at ayaw niya iyong mangyari.

Dahil dito ay bigla na lang tuloy niyang namiss ang lola niya. Kung buhay pa siguro ito ay hindi siya mai-stress ng ganun para isipin ang tungkol sa kung anong sasabihin ng ibang tao sa kaniya dahil may kakampi siya pero ngayon kasi, wala siyang ibang malapitan, wala kahit na isa.

“I will respect your decision to keep the baby pero sana ay huwag mo akong tanggalan ng karapatan sa kaniya. Kung ayaw mong ipaalam sa kanila na ako ang ama, that’s okay with me. Basta gusto ko lang ay malapit lang siya sa akin at makita ko siya kung sakali man. Pagdating ng araw, kung sakali man na may isip na siya ikaw na ang magsabi sa kaniya na ako ang ama niya dahil wala akong balak na pangunahan ka.”

Napatitig siya sa mukha nito. Wala siyang makitang bakas ng kasinungalingan sa mga mata nitong nakatitig sa kan iya. “I will still be his or her father, just let me be.”

May bahid ng pakiusap ang boses nito. Hindi siya nakasagot noong mga oras na iyon ay tumatakbo ang isip niya. Naparaming bagay ang naiisip niya.

“I’ll give you some time to think about it. Pero sana ay huwag mong ilayo sa akin ang bata.” muling usal nito sa kaniya.

Ilang sandali pa ay bigla na lang itong humakbang palapit sa kaniya. Sa bedside table ay may ibinaba itong isang card. “Use it to buy ng mga bagay na gusto mo or…” may inilabas pa itong muling isang card, this time, isa na itong business card. “Tawagan mo ako kung may gusto ka.”

Dagdag nitong sabi sa kaniya.

Hindi siya nakasagot. Para siyang nakalutang noong mga oras na iyon. Ang buong akala niya talaga ay ipapalaglag nito ang bata at ayaw nito itong mabuhay man kaya nagulat siya sa totoo lang. Hindi niya akalaing papayag itong i-keep ang baby, pero bakit? Hindi niya maiwasang magtaka sa totoo lang.

Ang mga ganitong tipo ng tao ang mga ayaw ng commitment pero ito? Kakaiba siya.

Ilang sandali pa ay tuluyan na itong umatras at lumabas ng silid niya. Naiwan siyang nakatayo doon bago nilingon ang dalawang card na ibinaba nito sa bedside table.

Seryoso ba talaga siya?

Napahawak siya sa kanyang puson at napakagat labi. Kahit papano ay medyo nabawasan ang takot at kaba niya dahil sa mga sinabi ng lalaki.

Pero ganun pa man ay natatakot siya. Natatakot siya na baka madismaya sa kaniya ang matandang babae dahil lang sa nabutis siya ng iba kahit na asawa na niya si Sigmund.

Ayaw niyang magalit o madismaya man lang ito sa kaniya.

…