LOGINIRIS POV
Humihinto ang takbo ng mundo ko sa simpleng utos niya. Dahan-dahan kong itinataas ang aking nanginginig na kamay para kalasin ang tali ng gintong maskara sa likod ng ulo ko. Alam kong oras na matanggal ito, wala nang proteksyon ang mukha ko. Pero wala akong magagawa—ang isang totoong elite agent ay hindi matatakot na ipakita ang sarili sa kliyente niya.
Inalis ko ang maskara at lumingon sa labas ng bintana ng SUV para umiwas sa titig niya. Nararamdaman ko pa rin ang init ng mukha ko dahil sa halo-halong takot at pagod.
"You look younger than I expected, Agent Fox," puna ni Damian mula sa kabilang dulo ng backseat. Rinig ko ang kaluskos ng tela ng suit niya habang umaayos siya ng upo. "Sabi sa profile na ipinadala ng agency mo, marami ka nang hawak na high-profile corporate espionage cases."
Humarap ako sa kanya, pinipilit na huwag kumurap. "Sabi nga nila, looks can be deceiving, Sir Damian. Mas madaling mag-undercover kung hindi ako mukhang banta sa mga target ko."
"True," tipid niyang sagot. Lumingon siya sa driver's seat. "Arthur, paki-adjust ang temperature. Medyo malamig."
"Sige po, Sir," tugon ng driver habang may pinipindot sa dashboard.
Ilang minuto kaming binalot ng katahimikan habang binabaybay ng sasakyan ang maluwag na highway papasok sa isang eksklusibong subdivision. Kitang-kita ko sa bintana ang malalaking mansyon na may matataas na bakod at mga naglalakihang gate. Huminto ang sasakyan sa tapat ng isang ultra-modern na property. Gawa ito sa semento, salamin, at mga accent ng itim na bakal. Pagkabukas ng automatic gate, pumasok ang SUV sa malawak na driveway.
Lumabas agad si Damian pagkahinto ng sasakyan. Sumunod ako, ngunit halos mapatili ako nang maramdaman ko ang talas ng maliliit na bato sa driveway sa ilalim ng aking mga paa. Nakalimutan kong wala nga pala akong sapatos.
Napansin ni Damian ang paghinto ko. Tumingin siya sa mga paa ko, tsaka muling tumingin sa mukha ko. "Arthur, dinala mo ba 'yung mga emergency slippers sa likod?"
"Opo, Sir. Sandali lang po," mabilis na lumabas si Arthur at binuksan ang trunk. Inabutan niya ako ng isang pares ng simpleng tsinelas na panlalaki, medyo malaki sa akin pero sapat na para hindi masugatan ang mga paa ko.
"Salamat," bulong ko habang isinusuot ito.
"Follow me," ani Damian habang naglalakad patungo sa malaking pinto ng mansyon.
Pagpasok sa loob, sinalubong kami ng isang matandang lalaki na naka-vest at maayos ang tindig. Siya ata ang butler. Malinis ang buong paligid, minimalist ang mga gamit, at halatang napakamahal ng bawat detalye, mula sa leather sofa hanggang sa mga abstract na paintings sa dingding.
"Welcome back, Sir Damian," bati ng matanda. Tumingin siya sa akin, walang bakas ng panghuhusga sa kanyang mga mata kahit mukha akong basang sisiw na nakasuot ng malaking blazer at tsinelas ng lalaki. "Maghahanda po ba ako ng hapunan para sa inyo at sa bisita ninyo?"
"No need, Ricardo. Kumain ako sa gala," sagot ni Damian habang hinuhubad ang kanyang suit jacket at iniabot ito kay Ricardo. "But please prepare the guest room on the second floor. Siya si Agent Fox. Dito muna siya maglalagi habang may inaayos kaming proyekto."
"Masusunod po, Sir." Baling sa akin ni Ricardo. "Magandang gabi po, Ma'am. Kung may kailangan po kayo, sabihan niyo lang po ako."
"Salamat po, Kuya Ricardo," sagot ko na may kasamang pilit na ngiti.
"Ricardo na lang, Ma'am," malumanay na pagtatama ng matanda bago lumakad paalis para asikasuhin ang kwarto.
Naiwan kaming dalawa ni Damian sa malawak na sala. Lumakad siya patungo sa isang glass table kung saan may nakapatong na laptop at ilang mga folder. Naupo siya sa isang single sofa at sumenyas na maupo rin ako sa tapat niya.
"Let's get down to business," seryosong sabi niya habang binubuksan ang laptop. "Bukod sa prototype na nanakaw, may hinala akong may balak silang mag-leak ng financial records ng Vance Tech para pabagsakin ang stocks namin sa susunod na linggo. I need you to run a background check on our Chief Operating Officer at sa Head of Security."
Naupo ako nang dahan-dahan, pilit na itinatago ang panginginig ng mga kamay ko sa ilalim ng mesa. Anong background check? Paano ba ginagawa 'yon? Wala akong alam sa ganito.
"Ano... may mga paunang files ka na ba tungkol sa kanila?" tanong ko, pinalalalim ang boses para magmukhang eksperto. "Mas madaling magsimula kung may core data na ako mula sa system mo."
"Narito ang mga basic profile nila," iniharap niya sa akin ang screen ng laptop. "Subalit, kailangan mo ring malaman ang decryption software na ginagamit nila para sa mga private files. Gagamitin mo ang protocol na ibinigay sa 'yo ng agency mo para pasukin ang backdoor ng server nila, tama?"
Napatitig ako sa mga code at graphs sa screen. Pakiramdam ko ay umiikot ang paningin ko.
Ano ba itong pinasukan ko? Akala ko ba imbestigador lang na nagmamasid? May kasama palang hacking ito? Isang maling pindot ko lang dito, malalaman niyang fake ako. Kailangan kong gumawa ng paraan.
"Sir Damian," panimula ko, lumingon ako sa kanya nang diretso. "Bilang isang propesyonal, hindi ko ginagamit ang mga standard protocols sa harap ng kliyente. Bahagi ito ng confidentiality agreement ng agency namin. Mas mabilis at mas ligtas kong magagawa ito kung nasa sarili kong kwarto at walang nakatingin."
Tinitigan ako ni Damian nang matagal. Sumandal siya sa sofa, pinagdaop ang kanyang mga kamay, at hindi inaalis ang kanyang matatalas na mata sa mukha ko. Napansin kong muling bumaba ang tingin niya sa aking mga braso na bahagyang nanginginig dahil sa lamig ng aircon.
"Nanginginig ka," pansin niya.
"M-Malamig lang ang aircon mo," palusot ko, hinigpitan ko ang hawak sa blazer ko.
"O baka naman dahil kabado ka?" humakbang siya nang kaunti paitaas, sumuri ang tingin. "Kanina ko pa napapansin ang mga galaw mo, Agent Fox. Masyado kang alerto para sa isang nakaupo lang sa sala. At ang mga sugat sa paa mo... hindi ba dapat mas maingat ang isang elite agent para maiwasan ang ganyang pinsala bago ang isang malaking operasyon?"
Lumunok ako ng laway. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko sa dibdib ko. "Sabi ko nga sa 'yo, mabilis ang mga pangyayari sa ibaba. Minsan, kailangang magsakripisyo para makuha ang impormasyon."
Bago pa siya makasagot, bumalik na si Ricardo bitbit ang isang first-aid kit at isang makapal na kumot. "Sir Damian, handa na po ang kwarto ni Ma'am. At nakita ko pong may mga galos ang kanyang paa kaya nagdala na rin ako ng gamot."
"Iwan mo na 'yan diyan, Ricardo. Ako na ang bahala," utos ni Damian nang hindi inaalis ang tingin sa akin.
"Sige po, Sir," inilapag ni Ricardo ang gamot at kumot sa mesa bago tuluyang umalis.
Kinuha ni Damian ang kumot at ibinato ito sa kandungan ko. "Balutin mo ang sarili mo. Ayokong magkasakit ang imbestigador ko bago pa magsimula ang totoong trabaho bukas."
"Salamat," sabi ko, mabilis kong ibinalot ang kumot sa aking katawan.
"Bukas ng umaga, dadaan tayo sa Vance Headquarters," seryosong pahayag niya habang isinasara ang laptop. "Ipakikilala kita bilang bagong strategic consultant ko para malaya kang makakilos sa loob ng gusali. Doon mo sisimulan ang pagmamasid sa mga target natin."
Tumango na lang ako, walang nagawa kundi sumang-ayon habang iniisip kung paano ko matatakasan ang susunod na araw.
Inabot ni Damian sa akin ang isang keycard mula sa kanyang bulsa at inilapag ito sa ibabaw ng mesa, malapit sa kinaroroonan ko. "Iyan ang susi sa kwarto mo sa itaas. Magpahinga ka na, Agent Fox. Maaga ang gising natin bukas."
IRIS POVEksaktong alas-singko ng hapon nang matapos ko ang huling query sa terminal ng laptop ko. Sumandal ako sa ergonomic chair at minasahe nang bahagya ang batok ko. Medyo naninigas na dahil halos apat na oras din akong nakatutok sa screen habang hinihimay ang mga IP logs na binigay sa amin ni Mark."Tapos na ang shift mo, di ba?" tanong ni Mark mula sa katabing mesa habang nag-aayos ng mga gamit niya. "Umuwi ka na. Baka pagalitan ka pa ni Sir Damian kapag naabutan kang nagpupuyat sa pag-trace niyan."Napangiti ako nang mahina habang isinasara ang laptop. "Hindi naman siguro magagalit, pero baka pagsabihan lang. Ayos na rin 'to, may na-flag na kaming dalawang IP address na naka-route sa isang server sa Hong Kong.""Magandang simula 'yan," sagot ni Mark, sabay sukbit ng bag niya. "Sige na, ingat sa biyahe. Kita tayo bukas ng hapon.""Salamat, Kuya Mark. Ingat din."Inilagay ko sa backpack ang silver laptop ko at ang bagong ruled notebook,
IRIS POVNakaupo ako sa arm chair sa loob ng Room 204, nakatingin sa blangkong whiteboard sa unahan habang hinihintay ang pagdating ng propesor. May ilang estudyante sa tabi ko na nag-uusap tungkol sa mga subjects at sa mga nagbago sa curriculum mula noong nakaraang taon. Tahimik lang ako, nakapatong ang isang kamay sa bagong ruled notebook na binili namin ni Damian kahapon.Bumalik na nga ako. Dalawang taon din akong nawala sa ganitong eksena.Medyo naninibago pa rin ako sa tunog ng mga sapatos sa semento at sa amoy ng chalk at papel sa loob ng classroom. Pero habang pinagmamasdan ko ang mga nakapaligid sa akin, dahan-dahang nawawala ang pagkailang. Hindi naman ako ang sentro ng atensyon dito; isa lang ako sa maraming estudyanteng gustong matapos ang semestre.Bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalaking naka-checkered polo at may dalang folder. Inilapag niya ang mga gamit sa teacher's desk at humarap sa klase."Good morning, everyone," bati niya, bahagyang isinulat ang pangalan n
IRIS POVLinggo ng hapon, at tahimik ang loob ng mansyon maliban sa mahinang tunog ng aircon sa study room at sa kaluskos ng mga dahon sa labas ng bintana. Nakalatag sa mesa ang mga bagong notebook at reference books na binili namin kahapon ni Damian. Nakabukas na rin sa tabi nito ang bago kong silver na laptop, habang tinitingnan ko ang class schedule ko para sa Lunes.Mag-uumpisa na ulit ako bukas. Hindi lang basta enrollment—may kasama pang pag-check ng lumang record ko sa school.Medyo bumibilis pa rin ang tibok ng puso ko kapag naiisip ko 'yon. Paano kung may nakita nga silang bagay sa account ko noon na hindi ko alam? Alam kong wala akong ginawang masama, pero kapag may pumasok nang ibang tao sa kwento—lalo na si Tita Marissa at ang abogado niya—hindi mo alam kung anong kayang gawin.Bumukas nang bahagya ang pinto ng study room. Pumasok si Damian na nakasuot ng simpleng itim na t-shirt at komportableng pants, may hawak na dalawang baso ng malamig na calamansi juice. Inilapag niy
IRIS POVSabado ng umaga, at hindi ako nakatulog nang maayos dahil sa mga naiisip ko mula pa kagabi. Nakahiga pa rin ako nang tumunog ang mahinang katok sa pinto ng kwarto ko. Pagbukas ko, nakita ko si Ricardo na may dalang tray ng kape at pandesal, kasunod ang isang maliit na envelope."Magandang umaga, Iris," bati ni Ricardo habang inilalapag ang tray sa maliit na mesa malapit sa bintana. "Pinabibigay po ni Sir Damian. Galing daw po iyan sa opisina ni Atty. Santos kaninang madaling araw.""Salamat po, Kuya Ricardo," sagot ko habang lumalapit at kinukuha ang envelope.Pag-alis ni Ricardo, binuksan ko agad ang sobre. Isang kopya ng liham na ipinadala ni Atty. Santos sa registrar at sa IT office ng unibersidad ang laman niyon, kalakip ang ilang tanong tungkol sa naging status ng account ko dalawang taon na ang nakalipas.Sana makuha agad 'yung logs. Para kahit papaano, malinaw na kung may gumalaw talaga sa record ko.Pagbaba ko sa dining area, nakaupo na si Damian sa dulo ng mesa, naka
IRIS POV"Record ng pagnanakaw ng data?" ulit ko, halos hindi ko maibaba ang hawak kong chopsticks. Nanlamig bigla ang mga daliri ko kahit mainit pa ang sabaw ng miso sa harap ko. "Paano magkakaroon ng ganoon? Nag-drop out lang ako dahil walang pambayad ng tuition si Tita Marissa noon. Hindi ako nag-access ng kahit anong bawal sa system ng school."Inilapag ni Damian ang telepono niya sa mesa at sumandal nang bahagya. Kalmado ang mukha niya, pero kitang-kita sa mga mata niya na seryoso na ang sitwasyon. "Iyan ang gagamitin ng abogado ni Marissa para sirain ang kredibilidad mo bilang testigo. Kapag napaniwala nila ang piskal na may history ka ng pag-access ng data nang walang permiso, pwedeng palabasin nila na sanay ka nang gumawa ng ganoon—kahit dito sa Vance Tech.""Hindi totoo 'yon," mabilis kong sagot, halos mapataas ang boses ko kahit nasa private room kami. Napahawak ako sa gilid ng mesa. "Wala akong ganoong record. Kung mayroon, sana hindi ako nakapag-apply o nakapag-transfer sa
IRIS POVPagkalabas namin ng gusali ng piskalya, ramdam ko ang biglang pag-ihip ng hangin sa labas. Tirik ang araw sa tanghali, pero parang nabawasan ang bigat sa balikat ko. Sumakay kami sa itim na SUV kung saan naghihintay si Arthur. Binuksan ni Damian ang pinto para sa akin bago siya sumunod sa loob."Saan tayo kakain?" tanong ko habang inaayos ang seatbelt ko. Napansin kong hindi pabalik sa direksyon ng mansyon ang liko ng sasakyan."Sa isang tahimik na lugar," sagot ni Damian, sabay kuha sa kanyang telepono para tingnan ang mga messages. "Arthur, sa BGC tayo. Sa private dining room.""Masusunod po, Sir," tugon ni Arthur mula sa driver's seat.Sumandal ako sa upuan at napatingin sa labas ng bintana. Ang daming sasakyan sa kahabaan ng EDSA, pero wala akong maramdamang inip. Sa isip ko, paulit-ulit na nagpe-play ang mukha ni Tita Marissa kanina sa loob ng conference room. Ang galing niyang magpaawa sa harap ng piskal, pero nang magsalita si Atty. Santos at ilatag ang lahat ng ebiden
IRIS POVHingal na hingal ako habang tumatakbo sa madilim at basang eskinita. Ramdam ko ang bawat patak ng malamig na ulan na humahagupit sa mukha ko, pero wala akong panahong punasan 'yon. Masakit na ang mga paa ko. Kanina pa ako walang sapatusan dahil naiwan ko ang high heels ko nang tumalon ako
IRIS POVBumubukas ang pinto nang dahan-dahan, at bawat pulgada ng pag-galaw niyon ay nagpapabigat sa dibdib ko. Humahakbang ako pabalik sa mas madilim na bahagi ng suite, pilit na itinatago ang aking katawan habang nakatitig sa likod ni Damian. Kung sisilip ang security sa loob at makikilala ako,
IRIS POVHumihinto ang pagtibok ng puso ko dahil sa matinding kaba. Nakakapit ako nang mahigpit sa velvet na kurtina, pilit na hindi gumagawa ng kahit anong tunog habang ramdam ko ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. Ang boses ng lalaki ay masyadong pinalaki ng tahimik na silid. May awtoridad i
IRIS POVBumubulusok pababa ang elevator, at kasabay niyon ay ang tila pagbagsak din ng buong sistema ko. Nakasandal ako sa malamig na pader ng bakal, hawak ang braso kong nangingilo pa rin sa higpit ng pagkakahawak ni Damian kanina. Nararamdaman ko ang bawat patak ng luha na gumugulong sa pisngi k







