Se connecter"What?"Pasado alas dos na. Kaya pala tinanong ako kanina ng matanda kung bibili pa ba ako o hindi na. Iyon pala. Tanghalian na.What the fuck!Isang malalim na hininga ang pinakawalan ko. Saka ako bumaling sa may counter. Pero....Mukha ng hindi ko inaasahang tao ang nakita ko."What are you doing here?" Tanong niya agad sa akin.Hindi pa man ako nakakasagot ay umupo na siya sa katapat ng upuan ko.Saka! Paanong napunta siya dito ng hindi ko namamalayan! Nakatingin ako sa istasyon nila at wala akong nakitang Dan Bautista na lumabas."Hindi mo ba alam na kanina pa kita tinitignan dito. Akala ko nagkataon lang pero sa tingin ko hindi. Akala ko ba nagkalinawam na kayo ng boss mo na hindi mo na kailangang kumuha ng impormasyon sa DG namin." Mahaba nitong paninita sa akin."Bakit? Kung nandito ba ako iyon na ang pakay ko?" Pabalang ma sagot ko."Then what? Lukuhin mo na ang lolo mong panot pero huwag ako Vience Viernes.""Hmmmp!." Sasabayan ko na sana ng tayo para umalis na lang ng hindi
"Idadaan na lang kita sa bahay mo." Kuway alok niya ng sumabay siya sa paglabas ng bahay niya."Hindi na kailangan.""Kaya mong maglakad hanggang gate ng subdibisyon?" Tinaasan pa niya ako ng kilay. "Walang ibang sasakyan ang pumapasok dito maliban sa nakatira dito kaya huwag ka ng magreklamo. Lalabas din naman ako." Sabi niya bago sumakay na sa kotse nito.Saka ko lang napagtanto at napansin. Hindi lang isa. Hindi lang dalawa kundi apat na iba't ibang sasakyan ang nakaparada pa sa kanang bahagi ng maluwang na garahe niya."Ano pang hinintay mo? Maglalakad ka na lang ba o sasakay.""Oo na! Heto na." Pasigaw na sagot ko sa kanya saka padabog na sumakay."Dami mo pang inarte eh.""Nah nah nah!" sabay irap."Tusukin ko kaya ang mata mo ng hindi mo na magawa iyan. Hindi bagay sayo. Para kang sangganong ewan.""Paki mo ba.""Aba't-." Pero hindi na niya itinuloy ang gusto sanang sabihin bagkos pinaandar na ang kotse at ng makalabas ng gate ng bahau niya ay para na kaming lumilipad sa kalsad
Napabalikwas ako ng bangon ng maalala ko na nasa ibang bahay pala ako.Damn me!Napasarap yata ako ng tulog dahil ng tignan ko ang orasan ay pasado alas onse na ng umaga.Yata!! Napasarap nga ako ng tulog.Ikaw ba naman ang matulog sa komportableng kama at tahimik na kapaligiran. Paanong hindi ako makakatulog ng maayos. Pero hindi na mahalaga iyon sa ngayon. Dahil hindi dapat ako makaramdam ng kapayapaan sa hindi ko naman bahay.At bakit hindi man lang niya ako ginising o sinita. Binulabog para magising ako ng umaga."Dan Bautista." Muli ay sigaw ko na naman.Wala akong pakialam kung nakakbulahay na ako sa buong bahay. Tutal naman siya lang naman ang tao sa loob.Umalis ako sa kama. Nagtungo sa banyo at maghilamos man lang. Kailangan ko ng umuwi naman at hindi dito ko sisimulan ang unang araw ng bagong taon.Mabilis na lumabas na ako ng silid. Hinanap ang Dan Bautista na iyon para naman kahit papaano ay makapagpaalam din ako. Hindi na iyong basta basta na lang na aalis.Nasa baba na a
"We are friends now okay" kuway tanong ko pa na para bang naiintindihan lang ako.Bahagyang humalingjing ito at naglalambing pa yata dahil gumalaw ang ulo at parang gusto haplusin ko pa iyon."Be good." Sabi ko pa.Umupo na ako sa maliit na upuan na napasadyang nasa balcony na. At sa harapan ko ay doon na naupo din si Granger at sabay na naming pinanuod ang wala na yatang katapusang fireworks.15, 20 minutos ba o mas higit pa. Hanggang sa paisa isa na lang ang ilaw sa kalangitan."Tapos na." Saka ako tumayo. "Let’s go inside now." Aya ko pa sa aso na agad namang sumunod sa akin.Isinarado ang glass door ng balcony bago tuluyang lumabas ng silid.Ng makababa na kami sa sala ay doon ko naramdaman ang pagkalam ng sikmura ko."Gutom na ako." Bulong ko pa sabay hawak ng tiyan ko habang nakatingin lang din sa akin si Granger. "Are you hungry too?" Tanong ko sabay turo ng tiyan ko.Tumahol ito dahilan para mapangiwi ako. Ang lakas ng tahol na para bang gusto na namang manalapa pero nanatali
"Happy New Year mga apo." Si lolo at inisa isa niya kaming tinignan."Happy newyear din, lolo." Halos sabay sabay naming bati dito."Mauuna na ako, lolo."kuway paalam ko kay lolo ng matapos ang halos dalawampung minuto na nanuod ng fireworks display."At bakit ka uuwi agad? Tanong ni lolo. “Ikaw na nga lang ang naiwan dito dahil nauna na ang mga pinsan mo. Aalis ka kaagad. Di sana inagahan mo ng dating at ng nakapag kwentuhan pa tayo." Paninirmon na naman niya sa akin.Napakamot ako ng ulo."May naiwan kasi akong hamster sa bahay lolo at kailangan ko ng pakainin. Baka gutom na." Pagdadahilan ko.Totoo naman. Naiwan ko doon si Vience at hindi ko alam kung gising na nga ito o tulog pa rin hanggang ngayon. Pero sure ako na gising ito dahil sa ingay ng paligid kanina. At alam ko na mag bubunganga siya pag nakita ako."Ewan ko sayong bata ka.""Lolo, hindi na ako bata.""Yeah! Pero ikaw itong hindi ko maturuan. Ang tigas ng ulo mo.""Iyan na naman tayo, lolo. Sige na. Mag-uuwi ako ng pagka
Sinalubong ako ni Granger ng makababa na ako ng kotse. Agad naman akong pumasok para sana alamin at tignan na si Vience kung tapos na nga ito sa paglilinis. At ang akala ko ay maabutan ko siya sa sala na naghihintay pero wala siya doon.Iginala ko ang paningin ko sa paligid. Pero hindi ko siya makita? Naglilinis parin ba siya hanggang ngayon?Ewan ko lang. Kaya naman agad akong umakyat sa ikalawang palapag ng bahay para tignan siya sa huling kwarto na sinabi kong linisan niya at ang silid na iyon ay mismong silid ko.And Goddamnit! What a view?Ang kaninang paglunok ko bago ako umalis ng bahay ay mas lumala pa ng makita ng dalawang mata ko ang ayos niya.Damn it!Damn it!Damn it again and again!She is lying in the middle of my bed like a sleeping beauty. Wearing one of my white polo shirts. And also wearing one of by boxer short na tanging suot na tumatakip sa kaselanan niya."Damn you, little hamster." Hindi ko talaga mapigilan ang mapamura. Nabusog na din yata ako ng laway ko dahi
Hindi na naman ako mapakali ngayong magkatabi kami sa kama sa unang gabi ng kasal namin.Kahit na mahigit isang linggo na nairehistro ang kasal namin ay parang ito pa lang ang opisyal na pagsasama namin na naisapubliko. At napag usapan na rin namin na susuukang palaguhin at pagtibayin kung ano na a
"Anong gusto mong pag-usapan natin?" agad niyang tanong nang dalhin ko siya sa restaurant na pagmamay-ari ko.At tulad ng dati, Italian pasta ang inorder niya."Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Gusto ko, habang nasa loob tayo ng kasunduan natin, ay huwag mo nang babanggitin ang yumao kong asawa.
"Saan ko ilalagay ang mga damit ko?" tanong niya sa akin.Ang tono ng boses niya ay may halong hindi makapaniwala at punong-puno ng pagtataka."You can put that beside my clothes."Tumango siya at nagsimula na ngang ilagay ang mga damit niya sa tabi ng mga damit ko. Habang nag-aayos siya, napapasul
"Your wife is healthy, mr. Hidalgo. At masasabi ko na sa araw na ito at sa susunod na tatlong araw ang mainam na pagbuo ng bata." sabi na ng doctor sa kanila matapos siyang suriin ng mabuti ng doctor. "The more, the better. After that, babalik kayo sa akin pagkalipas ng tatlong linggo para makita k







