CHAPTER 2

Talia's POV

Ang kasunod na mga oras ay nagliwanag na parang magkakahiwalay na eksena sa isang panaginip.

Naalala ko ang malamig na hangin nang lumabas kami ng bar, ang tahimik na biyahe sakay ng mamahaling sasakyan ni Gideon, at ang mabilis na pag-akyat ng elevator papunta sa penthouse suite ng kaniyang hotel. Walang gaanong salitaan. Puro titigan lang na puno ng hindi maipaliwanag na tensyon.

Pagkapasok na pagkapasok sa p***o, hindi na kami nakahintay pa. Hinila ako ni Gideon lapit sa kaniya, at sa unang pagkakataon ngayong gabi, nahalikan ako nang ganito katindi. Nawala ang lahat ng sakit, ang traydor na mukha ni Cedric, at ang galit na pumupuno sa dibdib ko. Sa bawat halik at hawak ni Gideon, tila unti-unting nabubura ang gabi na pumatay sa puso ko.

Gusto kong makalimot. Gusto kong maramdaman na buhay pa ako.

Kinaumagahan, nagising ako dahil sa liwanag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa glass wall ng suite. Kumikirot ang ulo ko mula sa nainom kong alak kagabi. Bumigat din ang katawan ko nang subukan kong gumalaw.

Nang imulat ko ang mga mata ko, ang pader ng dibdib ni Gideon ang pumasok sa paningin ko. Nakakulong ang isang braso niya sa baywang ko habang mahimbing siyang natutulog sa tabi ko. Sa ilalim ng maaliwalas na liwanag ng umaga, mas lalong lumitaw ang kaakit-akit niyang mukha—ang matangos niyang ilong, ang makakapal na kilay, at ang bahagyang nakabukas na labi.

Doon ako unti-unting pinaligiran ng katotohanan.

Nagkaroon ako ng one-night stand sa mismong araw na dapat ay kasal ko. At hindi lang basta kanino—kay Gideon Mercer. Ang lalakeng walang ginawa kundi mang-agaw ng mga headline sa business world dahil sa pagiging ruthless at walang awa sa negosyo.

Bumaba ang tingin ko sa aming dalawa sa ilalim ng kumot. Ang mga damit namin ay nakakalat pa rin sa sahig malapit sa p***o. Biglang sumikip ang dibdib ko sa matinding kaba at kahihiyan. Ano 'yong ginawa ko kagabi? Nagpadala ako sa galit at alak. Ginamit ko ang isang taong tulad niya para lang maghiganti sa sarili kong damdamin.

Dahan-dahan kong inangat ang braso ni Gideon mula sa baywang ko. Napatigil ako nang bahagya siyang gumalaw, pero nanalat lang ang kamay niya sa kama bago muling nagpatuloy sa paghinga nang malalim.

Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang bumangon sa kama. Bawat galaw ko ay tinitiyak kong walang lilikhang anumang ingay. Kinuha ko ang aking mga damit sa sahig at mabilis na isinuot ang mga ito sa loob ng banyo.

Harap sa salamin, kitang-kita ko ang gulo-gulong buhok at ang bahagyang pamumula sa leeg ko. Naghilamos ako ng malamig na tubig para magising ang utak ko. Kailangan kong umalis bago pa siya magising. Kapag nagising siya, ano'ng sasabihin ko? Na ginamit ko lang siya para makalimot? Na nasaktan ako kaya pumatol ako sa kaniya?

Hindi ko kayang harapin 'yon. Masyado nang magulo ang buhay ko ngayong araw para magdagdag pa ng panibagong komplikasyon.

Nang makalabas ako ng banyo, nakita kong tulog pa rin si Gideon. Kumuha ako ng notepad at pen sa ibabaw ng study desk sa gilid ng silid. Nanginginig ang kamay ko habang sumusulat ng ilang salita.

Salamat sa kagabi. Nakatulong ka para makalimot ako. Huwag mo na akong hanapin, at kalimutan na lang natin na nangyari ito.

Inilapag ko ang papel at ang ballpen sa nightstand sa tabi ng kaniyang telepono. Tinitigan ko siya sa huling pagkakataon bago ko kinuha ang bag ko.

Lumabas ako ng suite nang walang ginagawang ingay. Tahimik ang hallway ng hotel habang naglalakad ako patungo sa elevator. Sa bawat hakbang ko pabaon sa mabilis na pagbaba ng elevator, pabilis din nang pabilis ang kabog ng dibdib ko.

Paglabas ko ng VIP entrance ng hotel, sumalubong sa akin ang malamig na hangin ng umaga. May ilang sasakyan na sa kalsada at naggagandahang gusali na nagmamasid sa akin. Kinuha ko ang cellphone ko mula sa bag para patayin ito, pero bago ko man maipindot ang power button, sumabog ang mga notification sa screen ko.

May limampung missed calls mula kay Mama. Dalawampung text mula kay Cedric. At mga mensahe mula sa wedding coordinator na nagtatanong kung nasaan na ako dahil dalawang oras na lang bago ang seremonya.

Isang text mula kay Cedric ang lumabas sa notifications: Tali, nasaan ka? Huwag mong sisirain ang kasal na 'to. Mag-usap tayo bago makahalata ang mga magulang mo.

Natawa ako nang mapait habang nababasa 'yon. Wala man lang bakas ng pagsisi sa boses niya sa text. Ang inaalala lang niya ay ang pangalan ng pamilya niya at ang sasabihin ng mga tao.

Pinatay ko nang tuluyan ang cellphone ko at ibinalik ito sa bag.

Pumara ako ng isang taxi at mabilis na pumasok sa loob.

"Saan po tayo, ma'am?" tanong ng driver habang nakatingin sa akin sa rearview mirror.

Tumingin ako sa labas ng bintana habang unti-unting lumalayo ang hotel kung saan naiwan si Gideon. Wala na akong babalikang kasal, at siguradong malaking gulo ang aabutin ko sa pamilya ko kapag nalaman nilang hindi matutuloy ang kasal dahil sa akin.

"Sa Quezon City po," sagot ko habang inaayos ang strap ng bag ko. "Punta po tayo sa bahay ng mga magulang ko."