KABANATA 1

Elliana "Yanna" Montecastro

Ang mga kamay ko ay laging amoy fixer at lumang papel mula sa restoration studio—pero ngayon, ang pamilya ko naman ay binabahiran ng amoy ng ganid at panloloko.

Naka-upo ako sa gilid ng sofa sa mismong opisina ng sarili kong amang nagtakwil sa akin, habang tahimik na pinapanood ang abogado naming magbasa ng huling huling habilin ni Lolo. Pero hindi iyon ang masakit. Ang masakit ay ang lalaking nakatayo sa tabi ng step-mother ko, ang fiancé kong si Lucas, na kanina pa hindi makatingin sa mga mata ko.

"Ayon sa mga ebidensyang ipinakita ng Montecastro Holdings, si Elliana ang nagpalabas ng mga pekeng dokumento para ibenta ang mga lumang painting sa pribadong kolekta ni Lolo," seryosong sabi ng abogado.

Napatawa ako nang mahina. Sarili kong pamilya, ibinagsak ako para makuha ang buong art restoration firm na pinaghirapan kong buuin simula nang grumaduate ako. Si Lucas? Ayan, tahimik na nakahawak sa bewang ng stepsister ko habang pinapalabas akong magnanakaw.

"Ang galing niyo naman mag-imbento ng kwento," malamig na sabi ko habang nakatitig kay Lucas. "Ilang milyon ba ang suhol sa iyo ng pamilya ko para talikuran ang limang taon nating relasyon, Lucas?"

Namula ang mukha niya, pero si Dad na ang sumagot. "Tumahimik ka, Yanna! Wala kang kwentang anak! Dinungisan mo ang pangalan natin. Pinalayas na kita sa mansyon, at ngayon, wala ka nang karapatan sa kahit anong mana!"

Wala akong luha na pumatak. Ubos na ang luha ko kagabi pa lang. Ang natira na lang sa akin ay galit at ang katotohanang sarili kong pamilya ang tumaga sa likod ko. Wala na akong trabaho, walang pera, at ang apartment ko ay pinaalis na rin dahil sa utang na hindi ko naman ginawa. Bagong simula ba kamo? Eto, nasa pinakailalim na ako ng hukay.

Paglabas ko ng gusali, bumagsak ang malakas na ulan sa Maynila. Malamig, sakto sa nararamdaman ko. Habang naglalakad ako sa sidewalk na basa ang mga sapatos, nag-vibrate ang cellphone ko. Isang numero na hindi ko kilala. Sinagot ko agad nang may pagka-irita.

"Ms. Montecastro? I need to talk to you. Now," abrupt na sabi ng boses sa kabilang linya. Isang babae, mukhang may mataas na posisyon.

"Sino ka para utusan ako? Kung naniningil ka sa utang ng pamilya ko, wala na akong pakialam sa kanila," sagot ko habang pinupunasan ang mukha ko na pawis at ulan.

"Hindi ako naniningil. Gusto kong mag-alok ng negosyo na magliligtas sa iyo sa impyernong kinalalagyan mo ngayon."

Makalipas ang isang oras, nandito na ako sa isang mamahaling private lounge sa BGC. Kahit basang-basa ako, pinapasok pa rin ako dahil sa taong naghihintay sa loob. Si Madam Beatriz Fuentebella, ang matandang matriarka ng isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa bansa.

"Alam ko ang ginawa ng pamilya mo sa iyo, Yanna," diretsong simula niya habang umiinom ng tsaa. "At alam ko rin na kailangan mo ng malaking halaga para bayaran ang mga kasinungalingang ibinato nila sa pangalan mo."

Hindi ako nagsalita. Hinintay ko ang huli niyang sasabihin dahil alam kong walang libreng sakay sa mundo ng mga mayayaman.

"May ipinagagawa ako sa iyo," patuloy niya. "Ang apo kong si Kaelen ay nasa comatose ngayon dahil sa isang aksidente na pinaniniwalaan naming tangkang pagpatay. Para maprotektahan ang kanyang mga ari-arian laban sa mga traydor sa kompanya, kailangan niya ng asawa sa papel. Isang taong may sapat na talino para magpanggap, at walang mawawala sakaling mapahamak."

"Bakit ako?" tanong ko.

"Dahil wala ka nang choice, at higit sa lahat, kilala ko ang integridad mo bilang art restorer. Alam kong kaya mong magsaliksik nang tahimik."

Tinitigan ko ang kontrata na nakalagay sa mesa. Ilang milyon ang kapalit, kasama na ang proteksyon laban sa pamilya ko. Isang linggo pa lang ang nakalipas, simpleng arkitekto at restorer lang ang pangarap ko. Ngayon, papasok ako sa isang kasal na ang groom ay halos wala nang buhay sa isang ospital.

Kinuha ko ang bolpen at pinirmahan ang pangalan ko. Kung gulo ang gusto ng tadhana, ibibigay ko sa kanila.