KABANATA 4

Elliana "Yanna" Montecastro

Tahimik ang silid maliban sa mahinang ugong ng aircon at ang makina sa tabi ng higaan. Ipinatong ni Kaelen ang mga siko niya sa kanyang tuhod at itinukod ang mga palad sa kanyang mukha habang pilit inaalala ang mga nangyari bago siya nawalan ng malay. Makalipas ang ilang sandali, dahan-dahan niyang inangat ang mukha, at ang mga mata niyang kanina ay nag-aapoy sa galit ay napalitan na ng malamig na kalkulasyon. Malinaw na hindi siya basta-bastang negosyante; ang tipo ng taong kayang magpatakbo ng bilyun-bilyong imperyo habang pinag-aaralan ang bawat galaw ng mga kalaban niya.

"Sabihin mo sa akin ang lahat ng alam mo tungkol sa kung paano ako napunta dito, Yanna," seryosong utos niya, habang nakatitig nang diretso sa mga mata ko.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo at naglakad palapit sa bintana, tinitingnan ang abot-tanaw ng siyudad sa labas habang inuayos ang mga salita sa isip ko. "Simple lang ang kwento ko, Kaelen. O gusto mo Mr. Fuentebella pa rin ang itawag ko sa iyo?" tanong ko habang nilingon siya nang bahagya.

"Kaelen na lang," sagot niya nang mabilis, walang ganang marinig ang pormalidad. "Unless gusto mong tawagin kitang asawa sa papel."

Napairap ako nang bahagya pero hindi na ako umimik sa biro niya. Ibinalik ko ang tingin ko sa labas bago nagsimulang magsalita. "Kahapon ng umaga, akala ko normal lang ang araw ko. Isa akong art restorer at historical archivist. Pero habang nasa opisina ako ng sarili kong ama, ibinagsak ako ng pamilya ko kasabwat ang dati kong fiancé na si Lucas. Pinagbintangan nila akong nagbenta ng mga pekeng painting para nakawan ang mana ko. Pinalayas nila ako, pinagkaitan ng trabaho, at iniwang walang-wala."

Huminto ako nang sandali para lunukin ang pait sa lalamunan ko bago nagpatuloy. "At doon pumasok ang lola mo. Sinabi niya na kailangan ko ng proteksyon laban sa kanila, at kapalit noon, kailangan kitang pakasalan para magkaroon ako ng legal na kapangyarihan na tulungan kang bantayan ang mga ari-arian mo habang comatose ka. Yun ang dahilan kung bakit nandito ako, nakasuot ng damit na basa sa ulan, at nakikipag-asaran sa iyo ngayon."

Tahimik si Kaelen habang nakikinig. Walang ekspresyon ang mukha niya, pero alam kong pinoproseso ng utak niya ang bawat detalyeng ibinigay ko. Hindi siya nagulat sa kwento ko tungkol sa sarili kong pamilya—marahil dahil nasanay na rin siya sa maruming mundo ng mga mayayaman kung saan ang pera at kapangyarihan ang tanging diyos ng bawat isa.

"Lucas," mahinang sambit niya, pamilyar ang pangalan sa dila niya. "Lucas Valderama? Ang nagmamay-ari ng isa sa mga minor suppliers ng art materials sa South District?"

Nanlaki ang mga mata ko nang konti. "Kilala mo siya?"

"Hindi ko siya personal na kilala, pero ang kumpanya nila ay may mga transaksyon sa isa sa mga subsidiary ng Fuentebella Group," sagot ni Kaelen habang tumatayo nang dahan-dahan sa higaan, pilit na iniiwasan ang sakit sa kanyang katawan. "At kung ang pamilya mo at ang Lucas na yan ay magkasabwat, ibig sabihin ay hindi lang basta personal na galit ang dahilan kung bakit ka nila tinanggal sa eksena. May kinalaman ito sa mga lumang dokumento at titulo ng lupa na hawak ng art foundation niyo."

Napaisip ako sa sinabi niya. Tama siya. Ang pamilya ko ay matagal nang may hawak ng mga dokumentong nagpapatunay sa pagmamay-ari ng ilang heritage properties sa Tagaytay—ang mismong lugar kung saan nangyari ang aksidente ni Kaelen.

"Kaya pala," bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang lumalapit sa kanya para alalayan siya nang makita kong bahagyang natumba ang balanse niya. "Nagtagpo ang mga interes nila. Gusto nilang makuha ang mga dokumento sa akin para magamit sa ilegal na real estate expansion sa Tagaytay, habang ang mga kalaban mo naman sa kumpanya ay gustong alisin ka sa pwesto."

"Exactly," sagot ni Kaelen habang hinahawakan ang braso ko para magpatatag. Nang magtama ang mga mata namin, napansin ko kung gaano kalapit ang mukha namin sa isa't isa. Ang amoy ng malinis na damit ng ospital at ang natural na amoy ng lalaki ay biglang umabot sa sistema ko. Pero mabilis din siyang lumayo para hindi maging awkward ang sitwasyon. "Kaya mula ngayon, Yanna, hindi na basta kasal sa papel ito. Isa na itong alyansa."

Tumango ako nang may seryosong ekspresyon. "Anong plano mo? Hindi ka pa pwedeng lumabas dito dahil siguradong babantayan ng mga kalaban mo ang bawat galaw mo kapag nalaman nilang nagising ka na."

"Tama ka," sabi niya habang naglalakad papunta sa lamesa para kunin ang cellphone na ibinigay ng mga nurse kanina. "Para sa mundo, comatose pa rin si Kaelen Fuentebella. Kailangan nating palabasin na lumalala ang kondisyon ko para maging kampante ang mga traydor sa board of directors."

"At ano ang gagawin ko?" tanong ko.

"Ikaw ang magiging mata at tenga ko sa labas," sagot niya habang nakatitig sa akin nang may kakaibang kumpiyansa. "Babalik ka sa pamilya mo at kay Lucas. Ipapakita mo sa kanila na mahina ka pa rin at walang laban, habang lihim nating kinakalap ang mga ebidensya laban sa kanila."

Isang ngiti ang sumilaw sa labas ng labi ko. Magandang laro ito. Kung akala nila ay tapos na ang laban para sa akin, nagkakamali sila. Kasama ko na ngayon ang isa sa pinakamakapangyarihang tao sa bansa, at handa na kaming gumanti.