Kabanata 4

Kabanata 4

“Ha? Sino raw ang nakita ninyo?”

“Si Bad Daddy! Nakita po namin siya ng mga kuya ko. 'Yung palaging lumalabas sa TV. Ang pangalan niya ay... ano nga ulit? Sebastian! Si Sebastian, ang bad daddy na masungit!”

Habang nagsasalita, itinaas pa ni Amelia ang maliit nitong kamay at ginaya ang isang taong nakasimangot.

Biglang nakaramdam ng paninikip ng dibdib si Alessandra nang marinig ang sinabi ng anak.

Sa mga nakaraang taon, bihira na niyang marinig ang pangalan ni Sebastian.

Sa katunayan, dumating na siya sa puntong halos nakalimutan na niyang minsan ay naging bahagi ng buhay niya ang lalaking iyon.

Pero ngayong binanggit ni Amelia ang pangalan nito, sunod-sunod na bumalik sa kanyang alaala ang mga nangyari noon. Kahit limang taon na ang nakalipas, hindi pa rin niya napigilang makaramdam ng bahagyang kirot sa dibdib.

Pero bakit naman narito si Sebastian?

Ang alam lamang ng mga anak niya ay Sebastian ang pangalan ng kanilang ama. Ilang beses na rin nilang nakita ang mukha nito sa telebisyon, kaya posibleng napagkamalan lamang nila ang isang taong kamukha nito.

“Baka nagkamali lang si Amelia. Hindi naman pupunta rito ang taong iyon. Pero…”

Dalawang katok sa p***o ang biglang pumutol sa sasabihin ni Amelia.

“Sino iyon?”

“Miss Ales, busy po ba kayo? Pinapatawag po kayo agad ng manager. May isang VIP guest na partikular na nag-request na kayo ang humarap sa kanya. Gusto po ng manager na pumunta kayo roon as soon as possible.”

VIP guest?

Maraming kilalang personalidad at mayayamang kliyente ang kanilang auction house, pero kakaunti lamang ang mga taong kayang magpakaba nang ganoon sa kanilang manager.

Hindi tuloy maiwasan ni Alessandra na maging mausisa kung gaano ba kahalaga ang bisitang iyon.

“Okay. Sabihin mong pupunta ako. Sandali lang.”

“Pero Mommy, nakita talaga namin ang bad daddy!” nakakunot-noong ulit ni Amelia sa mahinang tinig.

Napatingin si Alessandra sa anak. Kumurap-kurap naman si Amelia gamit ang malalaki at inosente nitong mga mata.

“Mommy, papasok ka na naman po sa work?”

Bahagyang nadismaya ang bata.

Inilapag ni Alessandra ang anak sa sofa at hinaplos ang maliit nitong ulo.

“Amelia, wait for Mommy here, okay? Sandali lang ako. Babalik din agad ako.”

Gusto man ni Amelia na makasama pa ang kanyang ina, alam niyang may trabaho ito at ayaw niyang maging hadlang sa mga ginagawa nito.

Napakabait talaga ng bunso nilang anak.

“Okay po. Hihintayin ni Amelia si Mommy.”

Muling hinalikan ni Alessandra ang pisngi ng anak bago iniabot dito ang tinapay.

“Amelia, kainin mo muna ito. Mamaya, ilalabas kayo ni Mommy ng mga kuya mo. We'll have a big dinner together, okay?”

“Okay!”

Ngumiti si Alessandra sa anak, muling isinuot ang belo at tuluyan nang lumabas ng opisina.

Hawak ang tinapay sa dalawang maliliit na kamay, tumakbo si Amelia papunta sa p***o at sumilip sa labas upang tingnan ang paligid.

Ibinaba ni Amelia ang tinapay at tinapik ang kanyang cellphone watch. Sa inosente at pambatang tinig, tinawagan niya ang dalawa niyang kuya.

“Brothers, where are you? Pupuntahan kayo ni Amelia!”

Hindi nagtagal ay nakatanggap siya ng sagot mula sa mga ito. Isang location pin ang ipinadala sa kanya.

***

Sa underground parking lot, nakatayo ang dalawang maliliit na bata sa harap ng isang itim na kotse.

Nakaekis ang mga braso ni Andrew habang nakatingin sa kapatid niyang si Anton. Bahagya itong napakunot-noo at bakas sa mukha ang pagdududa.

“Are you sure na sa mayabang nating daddy ang sasakyan na 'to?”

Samantala, abala naman si Anton sa pagguhit sa katawan ng mamahaling sasakyan gamit ang dala nitong paintbrush.

Maingat nitong tinatapos ang huling guhit.

Mission accomplished!

“Sure ako. Nakita ko siyang bumaba rito kanina.”

Napatingin si Andrew sa malalaking letrang nakasulat sa gilid ng sasakyan. Mukha iyong mga kalmot ng aso dahil sa hindi maayos na pagkakasulat.

Tahimik niyang binasa ang nakasulat.

LIMANG TAONG NANG-IWAN NG ANAK, MAYABANG NA LALAKI.

Napahawak sa noo si Andrew at napailing na lang habang nakatingin kay Anton. Hindi siya makapaniwala sa ginawa ng nakababatang kapatid.

Kahit hindi pa nila personal na nakikilala ang kanilang ama sa loob ng maraming taon, pamilyar na sila sa pangalan nito. Ilang beses na rin nila itong nakita sa telebisyon, masayang dumadalo sa iba't ibang pagtitipon kasama ang ibang mga babae.

Kaya nang makita nila si Sebastian dito sa unang pagkakataon, agad nila itong nakilala.

Ayaw ni Alessandra na pag-usapan ang tungkol kay Sebastian sa harap ng mga anak. Karamihan sa mga nalalaman ng tatlo ay ikinuwento sa kanila ng matalik niyang kaibigang si Mica, na paulit-ulit nilang kinukulit para lamang marinig ang buong kuwento.

Alam ng mga bata kung bakit pinili ng kanilang ina na dalhin sila sa ibang bansa noon at mamuhay nang malayo sa kanilang ama. Dahil iyon sa masasamang ginawa ng kanilang Bad Daddy na labis na nakasakit kay Mommy. Hindi nito karapat-dapat na maging asawa ng kanilang ina, ni hindi ito karapat-dapat tawaging ama.

"Kuya, ano'ng ginagawa ninyo?" tanong ni Amelia habang tumatakbo palapit sa dalawa.

"Shh!" Agad na tinakpan ni Anton ang bibig ng kapatid. "Amelia, hinaan mo ang boses mo. May ginagawa tayong kalokohan."

Mabilis na tinakpan ni Amelia ang sarili niyang bibig. Tumango siya at nangakong hindi na gagawa ng ingay. Pagkatapos, napatingin siya sa mga salitang isinulat ng mga kapatid gamit ang makukulay na marker sa kotse.

"Kuya, mali ang pagkakasulat mo ng salita."

Alanganing iwinagayway ni Anton ang kamay. "Huwag mo nang pansinin ang maliliit na detalye."

Samantala, hinawakan ni Andrew ang kamay ni Amelia at tinanong ito, "Amelia, hindi pa tapos sa trabaho si Mommy. Gusto mo na bang umuwi?"

"Tinawag po si Mommy sa opisina ng manager," mahinang sagot ni Amelia.