CHAPTER 2

TALIA POV

Tatlong buwan ang mabilis na lumipas. Sa loob ng mga panahong iyon, naging routine ko na ang manatili sa tabi ni Santi tuwing gabi. Sa dilim ng kwarto niya, unti-unting nawala ang bagsik niya kapag ako na ang kasama niya. Sabay naming pinakikinggan ang ulan, pinag-uusapan ang mga kwentong binabasa ko sa kaniya, at kung minsan, hinahawakan niya lang ang kamay ko hanggang sa makatulog siya.

Naging takbuhan niya ako sa gitna ng kawalan ng pag-asa. At ako naman, hindi ko namamalayang unti-unti na palang nahuhulog ang loob ko sa kaniya. Alam kong bawal, alam kong mali, pero mahirap pigilan ang puso kapag nakita mo ang totoong kahinaan ng isang tinitingalang Santiago Elizalde.

Huling gabi ko na sana sa mansyon dahil bukas ang takdang operasyon sa mga mata niya. Pero bago pa dumating ang umaga, naganap ang isang bagay na hindi ko inaasahan.

Dinala kami ng matinding emosyon. Sa pagitan ng mga bulong niya na natatakot siyang makakita ulit pero hindi ako mahanap, at sa takot ko na baka huling gabi ko na siyang mahahawakan—bumigay kaming dalawa. Isang mapusok at mainit na gabi ang pinagsaluhan namin sa gitna ng dilim. Isang gabing naramdaman kong akin siya, at kaniya ako.

Kinaumagahan, nagising akong mag-isa sa kama habang mahimbing pa siyang natutulog sa tabi ko. Pipitasin ko sana ang gintong kwintas na naiwan niya sa side table bilang alaala nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto.

Napatayo ako agad, halos mayakap ko ang sarili ko sa gulat.

Pumasok si Chantal, kasunod ang stepmother ni Santi na si Madam Victoria. Pareho silang may nakakarimarim na ngiti sa mga labi habang nakatingin sa akin.

"I knew it. Sabi ko na nga ba, may kung anong milagro na kayong ginagawa ng fiancé ko sa dilim," nakangising saad ni Chantal, dahan-dahang lumapit sa akin habang hawak ang isang envelop. "You dirty little thief."

"M-Ma'am Victoria... Ma'am Chantal..." nanginginig ang boses ko. Parang biglang nawalan ng hangin sa paligid ko. *Lord, please, huwag ngayon.*

"Don't speak, Talia," malamig na sabi ni Madam Victoria. "Nakuha mo na ang huling hulog para sa operasyon ng lola mo. At ngayon, tapos na ang trabaho mo rito. Bukas na bukas, makakakita na si Santi. At sa oras na magtanong siya kung sino ang nag-alaga sa kaniya, si Chantal ang ituturo ng lahat."

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. "P-Pero... alam ni Sir Santiago ang boses ko. Alam niya ang—"

"Sino ang paniniwalaan niya? Isang hampaslupang nurse na walang mukha at pangalan sa kaniya, o ang fiancé niya na paborito ng pamilya niya?" putol ni Chantal, sabay hagis ng envelop sa mukha ko. "Ayan ang pera mo. Layas. At kapag nagpakita ka pa kay Santi o nagsumbong ka, sisiguraduhin kong matitigil ang gamutan ng lola mo sa ospital. I can block her medical access with one phone call, Talia. Subukan mo ako."

*Ang lola ko.* Siya na lang ang pamilyang mayroon ako. Hindi ko pwedeng isugal ang buhay niya para lang sa nararamdaman ko kay Santi.

Wala akong nagawa. Umiiyak kong binuhat ang mga gamit ko habang mahimbing pa ring natutulog si Santi dahil sa tindi ng pagod namin kagabi. Bago ako tuluyang lumabas, palihim kong ibinulsa ang gintong kwintas niya na may pendant na letrang *S*. Iniwan ko si Santi sa mansyong iyon, dala ang katotohanang hinding-hindi niya malalaman kung sino ang totoong nagligtas sa kaniya sa dilim.

Pero hindi doon nagtapos ang bangungot ko.

Isang linggo pagkaalis ko sa mansyon, habang nag-aayos ako ng mga papel sa ospital, gumuho ang mundo ko. Inatake sa puso si Lola. Kahit anong gawin ng mga doktor, hindi na nila ito naisalba. Namatay ang lola ko nang hindi man lang nagagamit ang perang pinaghirapan kong makuha mula sa mga Elizalde.

Naiwan akong mag-isa. Walang matutuluyan, walang pamilya, at basag na basag ang puso.

Nakalubog ako sa pinakamababang dako ng buhay ko nang makaramdam ako ng kakaibang hilo habang naglalakad sa kalsada isang tanghali. Sinasabayan pa ito ng pagsusuka tuwing umaga. Sa takot ko, bumili ako ng pregnancy test sa botika at dinala ito sa pampublikong banyo ng isang mall.

Nanginginig ang mga kamay ko habang hinihintay ang resulta. At nang makita ko ang dalawang pulang guhit, tuluyan na akong napaupo sa sahig.

*Buntis ako.* Buntis ako sa lalaking hinding-hindi na ako makikilala.

Kinabukasan, habang nakaupo ako sa isang karinderya habang kumakain ng lugaw, napatingin ako sa maliit na telebisyon na nakasabit sa pader. Balita sa showbiz at business ang palabas.

"Bilyonaryong si Santiago Elizalde, matagumpay na naibalik ang paningin! Sa isang exclusive interview, nagpasalamat ito sa kaniyang fiancé na si Chantal para sa walang sawang pag-aalaga sa kaniya sa madilim na yugto ng kaniyang buhay. Nakatakda na ring ganapin ang kanilang engrandeng kasal sa susunod na taon."

Nakita ko sa screen si Santi. Guwapong-guwapo, suot ang mamahaling tuxedo, at nakangiti sa mga camera habang nakaakbay kay Chantal. Mukhang masayang-masaya siya. Mukhang kumbinsido siya na si Chantal ang babaeng kayakap niya gabi-gabi sa kwarto niya.

Hinaplos ko ang tiyan ko habang pumapatak ang mga luha ko sa mangkok ng lugaw. *Mas mabuting ganito, baby. Malayo tayo sa kanila. Hindi natin sila kailangan.*

Inayos ko ang mga natitira kong gamit, kinuha ko ang perang natitira sa akin, at sumakay ako sa unang bus biyaheng probinsya—sa isang maliit at liblib na bayan kung saan walang nakakakilala sa akin. Doon ko binuo ang bagong buhay ko, malayo sa karangyaan at kasinungalingan ng mundong ginagalawan ng ama ng anak ko.

Limang taon akong nagtago at nagpakasipag para buhayin ang anak ko. Nag-aral ako ulit, kumuha ng mga certification, hanggang sa maging isang ganap na Child Behavior Therapist. Lahat ng hirap ay tiniis ko para lang kay Zeke—ang matalinong batang lalaki na may pambihirang talino na ngayon ay limang taong gulang na.

Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga gamit sa klinika ko sa probinsya, tumunog ang cellphone ko. Isang hindi kilalang numero ang tumatawag.

"Hello? Is this Ms. Talia Soler?" tanong ng isang pormal na boses ng lalaki sa kabilang linya.

"Yes, speaking. Sino po sila?" sagot ko habang ipinupusod ang buhok ko.

"I am the personal attorney of the Elizalde Family. We are urgently looking for the best Child Behavior Therapist in the country to handle a special case—a young boy who stopped speaking after a tragic accident. We are willing to pay triple your current rate, plus a luxury condo in Bonifacio Global City, if you sign the exclusive contract today."

Nabitawan ko ang hawak kong ballpen. Parang biglang huminto ang tibok ng puso ko sa pagkakabanggit ng apelyidong iyon. Lumipas na ang limang taon, pero ang pangalang iyon pa rin ang mabilis na nagpapabalik ng lahat ng takot at sakit sa dibdib ko.

Inilayo ko nang kaunti ang telepono sa tainga ko habang nakatitig sa kawalan.