เข้าสู่ระบบkamusta kayooo? pasensya na super late update. ngayon lang ako nagkaroon ng time magsulat dahil sa biglaang tambak ng schoolworks kahit first week pa lang. ngayon lang ako nakahinga-hinga nang maluwag. nag-aadjust pa rin po sa time management kaya sana maging patient po kayo. maraming-maraming salamat po!
“You filed the case?” Saint nearly exclaimed. Gabriel immediately raised both his hands in protest. “T-teka, magpapaliwanag ako—” Susugurin na sana siya ni Saint kung hindi lang sila pinagitnaan ng mga pulis. “Sandali lang, Mr. Irvine. Huwag kayong magtalo rito sa loob ng istasyon. Nakakaabala kayo sa mga officer,” agad na awat ni Chief Robredo. “Kumalma muna kayo para mapag-usapan natin ang kaso ng anak niyo.” Sakto namang lumabas din si Chief Arroyo na siyang kumakausap kay Gabriel kanina. “He filed the case a few minutes ago. Nakumpleto niya na ang case profile at napunan niya na lahat ng impormasyong hinahanap namin. Sa ngayon ay mino-monitor na namin ang suspek sa hospital,” imporma ng chief. Mukha itong strikta dahil sa talim na rin ng boses nito. “You mean the investigation is already ongoing?” Saint blurted out, a bit surprised by the progress of the case. Sinulyapan niya si Gabriel na lukot ang mukha marahil sa takot. “As a matter of fact, yes,” pagtango ni Chief Ar
“What the heck are you saying, Radleigh?” Saint hissed angrily. “Nagkita na sina Gabriel at Evony, dad. Nagkita na silang dalawa kanina,” ulit ni Radleigh, mas desperado ang tono. “I didn’t know what to do. Evony was so weak after what happened and naabutan na lang namin siya ni Lori na yakap ni Gabriel at pinapakalma.” “Hindi man lang alam ni Evony na si Gabriel ang nakayakap sa kanya?” singhal ni Saint. “Sa tingin ko ay akala niya ako ang nakayakap sa kanya kaya wala siyang naging reaksyon maliban na lang noong nalaman niyang si Gabriel pala ang kayakap niya at hindi ako,” paliwanag ni Radleigh. Napasabunot siya sa kanyang buhok dahil sa sobrang frustration. “What should we do, dad? Hindi pa sila pwedeng magkitang dalawa hangga’t hindi pa nalalaman ni Evony ang totoo.” “It's just simple, Radleigh. Evony needs to know the truth immediately. Hindi na ito pwedeng patagalin pa. You need to tell her everything that happened during her disappearance.” “Pero, dad—” “I will talk to Ga
Nang marinig ni Evony ang pangalan ni Gabriel, mabilis siyang bumitaw sa pagkakayakap nito, mabigat ang paghinga na animo’y hinahapo. Lori quickly attended her while Radleigh faced Gabriel with anger on his face.“Why were you hugging my sister?! What are you doing here?!” Radleigh growled. “I-I didn’t mean to… she was scared, Radleigh! She was weak because of what happened to her.” Gabriel tried to explain but he only looked like he was buffling. He glanced towards Evony who was buried against Lori’s neck as she embraced her.“I'm gonna need you to stay away from my sister, Gabriel!” Radleigh threatened. “Kapag nakita kong malapit ka pa ulit sa kanya ay hindi ako mag-aalangang ipadampot ka sa mga pulis.”Gabriel was left stunned with a heavy heart when Radleigh gently dragged Lori and Evony outside. Saka naman pumasok umingay ang mga bulungan sa paligid mula sa mga taong wala silang kaalam-alam na nanonood pala. Radleigh was fuming mad as he led the way towards their car. Wala ng p
“S-sino ka?! Anong ginagawa mo rito sa loob?!” naghihisterikal na sigaw ni Evony nang tangkain ng lalake na lapitan siya. “Huwag kang lalapit!” “Tama nga ang iniisip ko,” nakakatakot na halakhak ng lalake. “Matapang ang bunsong Irvine.” “Sino ka?!” Umalingawngaw ang malakas na boses ni Evony sa banyo. Sinubukan niyang umatras ngunit gayon din naman ang pag-abante ng lalake. Ngayon ay tumama na ang kanyang likod sa pinto. “Hindi mo na kailangang malaman ang pangalan ko, Irvine. Ang importante ay tatatak ang mukha ko sa isip mo sa tuwing pipikit sa gabi,” nakakakilabot nitong turan saka muling humalakhak. Inumpisahan nitong kalasin ang kanyang seatbelt kaya halos isubsob na ni Evony ang kanyang katawan sa pinto. “A-anong gagawin mo, huh? H-huwag kang lalapit! T-tatawag ako ng pulis!” “Pulis?” Malawak na ngumisi ang lalake. “Walang magagawa ang pulis sa saradong banyo. Mag-isip ka.” Hinagis nito ang seatbelt sa sahig at tinanggal ang butones ng pantalon. Unti-unti nang nang
“Ito, dito tayo.”Hinila ni Lori si Evony sa loob ng isang branded na clothing store. Awtomatiko namang nagsiliwanag ang mga mukha nila na animo’y nasa palasyo ng mga magagandang damit. “Pick whatever you want, it’s my treat.” Kinindatan siya ni Lori.Sumimangot naman siya. “Anong ‘my treat’ ka dyan? No. I’ll pay for it on my own.”“Sige na! Treat ko ‘yan sa iyo ‘no. Ngayon nga lang ulit tayo nagkita,” pilit ni Lori. “Mamili ka lang ng kung anong gusto mo… little sis.”Lumukot ang mukha ni Evony sa tinawag sa kanya ni Lori kaya naman napahagalpak ng tawa ang babae. “Kadiri, Lori! Huwag mo ng uulitin sa akin ‘yan ha? Mas matanda kaya ako sa ‘yo,” disgustong turan ni Evony.“Eh bakit? Magiging asawa ko na ang kuya mo, natural lang na ate mo na ako.” Lumawak ang mapang-asar na ngisi ni Lori. “Unless hindi mo ako tanggap para sa kuya mo?”“Hindi tanggap? Eh sino bang nagpakilala sa inyong dalawa? 'Di ba ako?” Umirap si Evony. “Basta hindi kita tatawaging ate. Ang weird kaya pakinggan.”
“Tanay? All this time nasa Tanay ka lang pala?” bulalas ni Lori. Napangiwi naman si Evony. “I had no money or whatsoever at that time. Hindi naman ako pwedeng lumipad papuntang ibang bansa.” “Saan ka tumira roon?” tanong naman ni Radleigh habang hinihiwa ang steak ni Lori. “I lived in a quiet and small neighborhood near the shore. It was like a beach house, tahimik at payapa roon.” “Kinaya mo mag-isa?” Lumamlam ang mga mata ni Lori. “Well, I was not actually alone. May pamilya akong kasama roon.” Kumunot naman ang noo ni Radleigh. “So you’re saying that you lived in Tanay with a family? Nakitira ka sa kanila?” “If you put it that way, then yes.” Evony sighed. “Maybe pwede niyo silang i-meet after the wedding? Kayong bahala.” “I don’t think papaabutin nina mom and dad until wedding kapag nalaman nila itong kwinento mo,” iling ni Radleigh saka naman sinalinan ng tubig si Lori na ini-enjoy ang maliliit na hiwa ng steak. “I am certainly sure na mag-i-insist silang pumunta sa Tanay
After a week of being hospitalized, the Irvines moved to a new mansion. Inabandona nila ang dati nilang bahay para i-preserve ang kanilang mga memorya roon kasama ang mga kasambahay nilang nasawi. Doon din hinold ang funeral kung saan dumalo ang pamilya ng mga kasambahay nila. Bilang pakikiramay,
In just a second, nasa sahig na si Chief Hanz habang nakaapak sa likod niya si Roman, umiigting ang panga sa galit dahil sa pagtatraidor nito sa kanila.“M-maniwala kayo! Walang akong kinalaman sa sinasabi ni Evony! Sinungaling ang batang ‘yan!” pilit nitong depensa sa sarili habang nagkakawag-kawa
Evony’s blood ran cold. She felt the shaking terror inside her body, making the hair on her nape stood. Ngayon lang siya natakot nang ganito. Ngayon lang siya sobrang kinabahan. Mariin niyang inapakan ang accelerator ng sasakyan at iniwasan ang mga dumadaang kotse sa napakalawak na highway. Para s
Hatinggabi na pero hindi pa rin makakatulog nang maayos si Gabriel. Oras-oras siyang umiidlip dahil nagigising din naman siya kaagad. Binabantayan niya kasi sa pagtulog si Evony na para bang mawawala ito sa paningin niya. Bukod pa rito, medyo nilalamig din siya kahit na makapal naman ang kumot at s







