Mag-log inChapter 79Celine’s POVNagpaalam ako kay Alaric na hindi muna ako makakapunta sa Thorne Global. Mas kailangan ako ni Brent ngayon kaysa saanman. Ayaw kong maramdaman niyang may mali sa kanya dahil lamang hindi siya makapasok sa eskuwelahan.Nakaharap si Alaric sa akin, ngunit halata sa kanyang mukha ang matinding pagsisisi. Mula pa noong nangyari ang insidente sa paaralan, halos hindi ko na siya nakitang ngumiti nang totoo.“I’m very sorry, honey.”Marahan akong napabuntong-hininga.“Gusto ko sanang maayos na ito,” mahina kong sabi. “Ayaw kong habang buhay na parang nagtatago ang anak natin, Alaric.”Napayuko siya.Alam kong masakit sa kanya ang mga salitang iyon dahil iyon din ang pinakakinatatakutan niya.“Kung ako lang ang maaapektuhan, kaya kong tiisin,” pagpapatuloy ko. “Pero kapag tungkol na sa anak natin... ibang usapan na iyon.”Lumapit siya at marahang hinawakan ang aking mga kamay.“I know.”Wala siyang maipangakong agarang solusyon.Pero kilala ko si Alaric.Hindi siya sum
Chapter 78Celine's POVHabang masaya kaming nagkukuwentuhan nila Carol sa dining area, pansamantala kong nakalimutan ang lahat ng problemang kinakaharap namin. Nagkukulitan pa kami habang pinapanood sina Brent at Mindy na naghahabulan sa hardin sa labas ng salaming bintana.Napangiti ako.Ganito sana ang gusto kong buhay—payapa, simple, at malayo sa intriga.Pero ilang segundo lang ang lumipas ay naputol ang katahimikan.Napabuntong-hininga si Carol habang nakatitig sa cellphone niya. Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mukha."Oh my... this is bad."Nagtaka ako."Ano ba iyan, Carol?"Hindi siya agad nakapagsalita. Halatang nag-aalinlangan siyang ipakita sa akin ang nasa screen."Girl... you have to see this."Iniabot niya ang cellphone.Pagtingin ko sa video, para akong binuhusan ng malamig na tubig.Nandoon si Alaric.Mahigpit nitong yakap si Brent habang kinakarga ang anak namin. Kitang-kita ang pagmamahal sa mga mata niya habang hinahalikan ang noo ng bata.Pero hindi iyon an
SelflessChapter 77Celine's POV“Mom… Mom… wake up.”Marahan kong naramdaman ang maliliit na kamay na marahang yumuyugyog sa balikat ko.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.Nanlalabo pa ang paningin ko at mabigat pa rin ang talukap ng mga mata ko dahil halos madaling-araw na ako nakauwi mula sa Carusso Grand Hotel.Doon ako nagpalipas ng ilang oras kasama si Alaric.Matagal-tagal din kaming hindi nagkaroon ng pagkakataong makapag-usap nang payapa, kaya hindi ko namalayang lumipas ang oras.Pagtingin ko sa tabi ng kama, nakita ko ang pamilyar na ngiti ng anak ko.Si Brent.Nakasuot na siya ng malinis niyang school uniform, maayos ang pagkakasuklay ng buhok, at bitbit ang maliit niyang backpack.“Good morning, Mom,” masigla niyang bati.Napangiti ako kahit inaantok pa.“Good morning, baby.”Napasilip ako sa orasan.Alas siyete na pala.“Ay naku!”Mabilis akong napabangon.Iniabot niya sa akin ang isang sobre.“Mom, may invitation.”Kinuha ko iyon at agad binuksan.Habang binabasa
Chapter 76Alaric’s POVPagkabukas ko ng pinto ng bahay ay agad kong nakita si Diana na nakaupo sa sala. Nakapulupot ang isang paa sa isa pa habang tahimik na umiinom ng red wine. Halatang kanina pa niya ako hinihintay.Hindi ko siya pinansin.Hindi na ako nag-abalang makipagbatian o magpaliwanag.Diretso akong umakyat sa silid at binuksan ang aparador. Inilabas ko ang maliit kong maleta at isa-isang inilagay ang ilang polo, pantalon, mahahalagang dokumento, at laptop na ilang araw ko nang hindi nagagamit.Habang nag-iimpake ako, narinig ko ang mabibigat niyang yabag sa kahoy na sahig.Huminto siya sa may pintuan ng kuwarto."Oh, what a miracle. You're here."Punong-puno ng panunuya ang boses niya.Hindi ako lumingon.May mas mahalaga akong iniisip kaysa patulan ang isa na namang drama niya.Malapit nang matapos ang lahat.Halos kumpleto na ang mga ebidensiyang kailangan namin. Ang mga taong matagal naming pinaghihinalaan ay unti-unti nang nahuhulog sa sarili nilang patibong.Kaunting
Chapter 75Celine's POV“I’m sorry, Celine. You went through all that because I left you,” malungkot na sabi ni Romi habang magkatabi kaming nakaupo sa lounge ng opisina. Halatang may bigat pa rin ang konsensya niya dahil sa mga nangyari nitong mga nakaraang buwan.Ngumiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya.“Naku, girl. Wala 'yon. Wala namang nangyaring masama sa akin,” sagot ko. “Oo, maraming pagsubok ang dumating, pero nalampasan din naman natin.”Umiling siya.“Kung hindi sana ako nag-resign, hindi ka mapapasok ng mga taong masama,” dagdag pa niya. “Pakiramdam ko, pinabayaan kita.”Napabuntong-hininga ako bago nagsalita.“Romi, wala kang kasalanan. Huwag mong akuin ang responsibilidad sa mga desisyong ginawa ng ibang tao. Ang mga masasamang tao, hahanap talaga ng paraan para manggulo kahit nandiyan ka pa.”Napatingin siya sa akin.“Ang mahalaga ngayon, isipin mo na lang ang sarili mo at ang baby ninyo ni Ethan. Huwag mong hayaang ma-stress ka. Kaya naming harapin ang mga pro
Chapter 74Celine’s POV“Ma'am Celine… patawarin nyo po ako. Hindi ko po talaga gustong gawin iyon sa inyo,” umiiyak na pakiusap ni Sunshine habang nakayuko. Halos hindi na niya maitaas ang tingin sa akin dahil sa sobrang hiya at pagsisisi.“But you still did,” malamig kong sagot.Parang tinamaan siya ng sampal sa sinabi ko. Lalong bumagsak ang kanyang balikat at tuluyan na siyang natahimik. Wala na siyang naisagot dahil alam niyang totoo ang sinabi ko.Tahimik kong pinagmasdan ang mukha niya. Kita ko ang pagsisisi, ngunit hindi na nito mababago ang nangyari.Totoo, nagkaroon siya ng limang milyong piso. Isang halagang sapat para baguhin ang buhay ng isang taong lubog sa utang at desperado.Pero ano ang naging kapalit?Ang sarili niyang dangal.Ang tiwalang ibinigay ko sa kanya.At ang reputasyon niyang matagal niyang binuo.Sa isang iglap, nawala ang lahat.Kung iisipin, hindi ko rin naman siya lubusang masisisi. Napakalaking tukso ng perang inialok sa kanya, lalo na sa isang taong d
One Villain At A TimeChapter 62Celine’s POVNagkaroon ng pinakamahalagang shareholders’ meeting sa kasaysayan ng Thorne Global, at iyon din ang araw na pormal akong ipakikilala ni Alaric sa lahat ng board members, investors, at committee heads ng kumpanya.Hindi ito basta simpleng pagpupulong.Is
Chapter 53Alaric's POV“Mr. Thorne, we have already secured the deal with HCAF.”Hindi ko agad inangat ang aking tingin mula sa dokumentong binabasa ko. Tahimik kong pinagmasdan ang mga numerong nakalagay sa kontrata bago ko dahan-dahang isinara ang folder.“Good.”Tumayo ako at lumapit sa floor-t
Chapter 52Celine’s POVPagkatapos kong makipag-meeting sa isang mahalagang kliyente, diretso akong nagtungo sa isang eksklusibong bar kung saan naghihintay na ang mga kaibigan ko.Sa wakas, kompleto kaming lahat.Walang board meetings.Walang financial reports.Walang investors na kailangang kumbi
Chapter 48Alaric’s POVHindi ko alam kung hanggang kailan ko pa ito matitiis.Sa bawat araw na lumilipas, mas lalo lamang akong nahihirapang ilayo ang sarili ko kay Celine. Para bang bawat pagtatangkang iwasan siya ay lalo lamang akong itinutulak papalapit sa kanyaKanina sa party, halos mawalan a







