MasukChapter 115Celine’s POV“What do you mean Clariz is our sister?” halos mapasigaw si Brent nang ipinagtapat namin ang lahat sa kanila ni Andrew.“This is wild, Mom,” pagrereklamo din ni Andrew.Alam kong hindi madaling tanggapin ang lahat. Ilang oras lamang ang lumipas mula nang malaman namin ni Alaric ang katotohanan, pero ngayon ay kailangan na rin naming sabihin ito sa mga anak namin.“We know, we kept this from you. The truth is me and your dad are both suffering. So that’s why itinago namin ito sa inyo. Dahil ayaw naming masaktan kayo.”Tumingin ako sa kanilang dalawa.“So please understand.”Hindi agad sila nakapagsalita.“Clariz is Andreia, your long lost sister.”Naiyak na sila pareho.Nakikita ko sa kanilang mga mata ang matinding emosyon. Parang pilit nilang pinoproseso ang lahat ng sinabi namin. Ang batang kailan lang nilang nakilala at nakasama, ang batang minahal na rin nila, ay ang kapatid pala nilang matagal nang nawawala.Hindi ko rin maiwasang maluha.“How about Dreia
Chapter 114Celine’s POVDito na kami natulog ni Alaric sa Casa Hernandez, yamang marami kaming dapat ayusin.Kasama na ang tungkol kay Dreia.Gusto kasi ni Alaric na ipagtapat na sa bata ang katotohanan. Sa tingin niya ay nasa tamang edad na ito para maunawaan ang lahat. Hindi na rin naman namin maaaring habambuhay na itago sa kanya ang mga bagay na may kinalaman sa tunay niyang pagkatao.Maaring magpasya si Dreia kung mananatili siya sa amin o kung gusto niyang umalis.Alam ni Alaric na hindi ko kakayaning mawala din si Dreia sa amin. Sa tagal ng panahon na nakasama namin siya, hindi na lamang siya basta isang batang nasa aming pangangalaga. Naging bahagi na siya ng pamilya namin. Mahal na mahal na rin namin siya.Kaya kung hindi matatagpuan kung sino talaga ang tunay na magulang niya ay baka ampunin na rin namin siya.Naisip ni Alaric baka aksidenteng napagpalit ang mga anak namin.Kaya isa pa ’yun sa mga nakikita niyang anggulo at posibilidad.Simula nang malaman namin ang tungkol
Chapter 113Celine’s POVLiteral na tumigil ang mundo ko nang makita ang balat na hugis kalahating puso sa balikat ni Clariz.Parang sigurado na akong anak ko siya.Sa loob ng ilang segundo, hindi ako nakagalaw. Hindi ko maipaliwanag ang naramdaman ko nang makita ko iyon. Isang maliit na marka lamang iyon sa balat niya, pero para sa akin, napakalaki ng ibig sabihin nito.Iyon ang birthmark na hindi ko kailanman nakalimutan.Ang marka na nakita ko sa balikat ng aking baby noon.Ang anak kong matagal nang nawala sa akin.Pero paano ko sasabihin?Ayaw ko namang maging padalos-dalos.Kailangang kong kontrolin ang aking emosyon.Hindi puwedeng basta ko na lamang sabihin kay Clariz na siya si Andreia dahil lamang sa isang birthmark.Paano kung mali ako?Paano kung dahil sa matagal ko nang pananabik sa anak ko ay hinahanap ko na lamang ang mga bagay na gusto kong makita?Pero matagal na akong nanabik sa anak kong matagal nang nawalay sa akin.At kahit sino ay hindi nagawang palitan siya sa p
Chapter 112Celine's POV“Mom, Tita Carol just called. Andun po si Dreia sa Casa Hernandez.”Nakahinga ako nang maluwag na pagkalipas ng ilang araw mula nang maglayas siya ay nagpunta na siya sa Casa.Tahanan niya rin iyon.At siguradong tinutulungan na siya ni Carol na maunawaan ang lahat.Mahal na mahal namin si Dreia at kahit gaano pa kabigat ang mga kasalanan niya ay mahal pa rin namin siya.Bilang ina, hindi ko kayang basta na lamang itapon ang isang anak kahit ilang beses niya akong saktan.Kahit ilang beses siyang magkamali.Kahit ilang beses niya akong biguin.Dahil ganoon magmahal ang isang ina.Kahit masakit, patuloy pa rin akong umaasa na darating ang araw na maiintindihan niya kung bakit namin ginagawa ang lahat ng ito.“Celine, pumunta ka rito.”“Why, Carol?”“We can't handle Dreia.”Napakunot ang noo ko.Ano na naman kaya ang ginawa niya?“Sige, I’m on my way.”Ano naman kaya ang ginawa niya?Na kahit saan na lang ay gumagawa siya ng gulo.Kailan ba siya titigil?Baka ta
Chapter 111Celine’s POV“Seriously, Dreia?”Halos hindi makapaniwala si Andrew habang hawak niya ang kanyang wallet at cellphone.“Do you think you can get away with this?”Tahimik lamang si Dreia, ngunit kitang-kita sa mukha niya ang pagkainis.“Hey guys,” pangaawat pa ni Brent kay Andrew at Dreia. “Calm down.”“Anak, bakit ba?” tanong ko kay Andrew.“You know, Mom, I went to her room and found this.”Itinaas niya ang kanyang wallet at cellphone.Napatingin ako sa mga iyon.“Bakit, ano ba iyan?”“These are my wallet and cellphone.”Napatingin siya kay Dreia.“Siya pala ang kumuha o rather, siya ang nag-utos na kumuha.”Napatitig ako kay Dreia.“Dreia, is this true?”“No, Mom. Andrew is lying.”Napailing siya.“Tsaka bakit ba sa tuwing may mali sa bahay na ito, ako na lang ang lagi ninyong pinagbibintangan?”“Cut the act, Dreia.”“Wala namang gagawa niyan kundi ikaw lang.”“Bakit, nakita mo bang ginawa ko?”“Baka ikaw lang iyan, para mapagtakpan mo ang ginawa mo ng isang araw na pagb
Chapter 110Celine’s POV“Wala pa rin ba si Andrew?”Hindi ako sinasagot ni Dreia.Tahimik lang siyang nakaupo habang kinakain ang natitira niyang pagkain, pero halata sa mukha niya na may iniisip.Pagkatapos naming mag-dinner ay ipinatawag ni Alaric ang security ni Andrew at Dreia.“Bakit ninyo hinayaan si Andrew? Bakit hindi ninyo siya kasama?”“Kasi po sabi ni Ma’am Dreia, may lakad daw po si Sir Andrew. Kaya nauna na po si Ma’am Dreia.”Nagkatinginan na lamang kami ni Alaric.Kanina pa kasi namin tinatawagan si Andrew pero hindi nito sinasagot ang tawag.Hindi ko maiwasang mag-alala.Hindi naman ito normal kay Andrew.Napakafriendly ni Andrew at amiable. Pero hindi naman siya iresponsable para pagalalahanin ang kanyang mga magulang.Kung may lakad siya, nagsasabi siya.Kung male-late siya, tumatawag siya.Kaya hindi ko maiwasang kabahan.“Nasaan daw siya?” tanong ni Alaric.“Ang sinabi lang po ni Ma’am Dreia ay sumama raw po si Sir Andrew sa barkada.”Napatingin ako kay Dreia.“Dr
Chapter 41Celine’s POVNakatanggap ako ng tawag mula sa school ni Brent habang nasa gitna ako ng meeting. Kanina lamang ay maayos kong ipinapaliwanag sa mga department heads ang bagong project proposal para sa kumpanya, ngunit nang makita ko ang pangalan ng school sa screen ng cellphone ko ay bigl
Chapter 12Alaric’s POVNagalala ako sa aksidente ni Celine. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may nangyari sa kanya na masama. Inaasahan at inaakala ko pa naman na lahat ay magiging maayos doon sa gusaling iyon. Pero nabigo ako. Humanga ako sa kanya dahil may alam din talaga ito sa kan
Chapter 8Alaric Thorne POV“Di ko maiwasang maawa sa babaeng ito. Ang babaeng ito na asawa ko. Napakaliit ng katawan. Napakahina. Ano bang paghihirap ang mga naranasan pa niya at ano pa ang daranasin sa piling ko?” “At ngayon, siya ang magiging ina ng anak ko. Hindi ako makapaniwala na naisang
KABANATA 5Celine Herrera POV Dalawang araw na ang lumipas mula nang magising ako sa clinic na ito. Sa loob ng dalawang araw na iyon, wala akong ibang nakita kundi ang mga nurse na nagdadala ng masustansyang pagkain at ang mga bodyguard na nakatayo sa labas ng pinto ko. Hindi ako pinapayagang lum







