Chapter Two

CHAPTER 2: Lance Azariel Verdejo 

“Lance, VAG’s performance is dropping at an alarming rate. Wala ka bang ginagawa? Since you sat as the CEO of this company parang Salviego Hotel lang ang pinakamagandang na-produce. Bakit?” ani ng babae—na siya ring kanyang ina at top investor—through video conference. 

“I know.” 

“If you can't pull yourself up from this point we have no choice but to be absolved by the Llamzon Group. How incompetent!” Bagsak ng panganay niyang kapatid na si Atty. Jared, na siyang humahawak sa legal services ng kumpanya. 

“I understand that.”

“Twenty-five percent drop from the performance rating within 10 months alone. Lance! Nag-iisip ka ba? No new connections, no good projects, no new names.” Dagan ng CPA niyang kuya na si Kael. 

“Got it.”

Ang mga short responses lang na iyon ang otomatikong lumalabas sa kaniyang bibig sa twing may meeting ang board of directors ng kumpanya o sa madaling salita, ang kaniyang pamilya. 

Wala nang bago sa mga sinasabi nila. Every week sa loob ng sampung buwan ay ‘yon at ‘yon pa rin ang naririnig niya. 

Walang naiba. 

“I hope you know what you're doing.” Bakas ang disappointment sa boses ng kaniyang ina bago tapusin ang call. 

Natapos ang online meeting yet nothing seemed to move after that. Lance has his lips in a tight line and his brows in a permanent frown. 

Isang malalim na paghinga ang hinugot niya bago niluwagan ang necktie sa leeg.

'Why does the crown light upon the head but heavy on the heart?' 

Akala ng marami kapag ikaw ang boss napakaswerte mo na. Pero malayo ito sa katotohanan dahil ang nakikita lang ng marami ay ang kapangyarihan at ang pera, hindi ang bigat ng responsibilidad. 

“Lance, why don't we go and have a drink? Napakaganda ng performance mo sa paghandle sa Salviego Project. You earned it,” he said sarcastically to himself as he leaned back on his chair at tinakpan ang mata niya gamit ang braso niya. 

Trying to pretend there's at least someone… just one who would be proud of him. 

He knew he was not the best. But all the time he gives his best. 

'I need to sweat this frustration out. I need to go to the gym.' 

Akmang patayo na sana siya nang mag-ring ng malakas ang cellphone dahil sa tawag na siya niyang sinagot agad.

“Rio.”

Ang nag-iisang kaibigan ni Lance since college days na mapagkakatiwalaan sa kahit anong bagay pero… ubod ng bwisit. 

“Why so cold, my dear Lance?” Rio chuckled in the other line. “Balita ko tapos na Salgego Project. Why don't we celebrate?”

“No. I have plans for tonight,” malamig niyang sagot. “And besides, Salviego ‘yon hindi Salgego.”

“Talaga lang ha? Anong plano iyan? Are you sure you're not fücking someone from the bar?” Halata ang panunuya sa boses nito. “I heard you grope someone there. Napaka-wild pala ang kaibigan kong ‘to HAHA!”

Namula ang punong tenga ni Lance at nag-init ang mga pisngi ng maalala niya ang mga nangyari halos ilang gabi pa lang ang nakararaan. 

Hindi niya sinasadyang madulas sa dìbdìb ng babae ‘yon at mas lalong wala siyang intensyon na isubsob ang mukha niya ng madiin pero ang lalaki sa likuran niya ang may kasalanan. 

Nabangga lamang siya kaya nangyari ang lahat. 

“Hindi kasi gano’n— urgh… May katabi kasi ako—”

“Hindi ko kailangan ng paliwanag mo, Lance,” sabat nito. “Alam ko namang nakakamiss ang katawan ng babae. ‘Yong lambot nito…”

Mabilis na bumalik ang alaala ni Lance sa lambot ng malulusog na bundok na ‘yon sa muka niya. 

“... sa bango.”

Amoy ngang matamis na rose ang babaeng iyon. Somehow, nakakakalma ang amoy nito na kung bibigyan siya ng pagkakataon ay hindi niya agad aalisin ang mukha niya. 

“...ang init.”

Hindi na napigilan pa ni Lance ang imagination niya na tuluyang lumaro dahil sa provocation ng kaibigan niya. 

Sa kung paano niya mamasahin ang dalawang bundok na iyon. Marahan ba o agresibo?

Maliban sa matamis na amoy, ano kaya ang lasa nito sa dila niya?

Ano kaya ang tunog na lalabas sa mga labi ng babaeng iyon kapag nakapasok na siya sa kweb—

“Lance, ano na?”

Biglang hinatak ng boses ni Rio ang utak ni Lance pabalik sa realidad.

“Halika na. Let's drink. Huwag mo na alalahanin ang babaeng ‘yon. I'm 90% sure na ‘di kayo magkikita ng two consecutive times.”

“Fine, I'll go.”

Tumayo na siya pero bigla siyang napayuko at napasinghap ng maramdaman ang sakit ng puson niya at makitang nakabukol na ang pants niya ay iika-ika siyang pumasok sa CR ng office. 

“Ano bang meron sa babaeng ‘yon?” He growled while unbuckling his belt. “Fück.”

***

Pumasok siya sa bar at mabilis na nakita si Rio na may kayakap na babae na habang papalapit siya ay umalis din papunta sa CR. 

“Hey, buddy. I thought you'd never come,” Rio said. 

Umupo siya sa tabi nito at akmang o-order na nang magtagpo ang mata nila ng bartender. 

'WHAT THE?!' 

Nanlaki ang mata at hindi maitago ni Lance ang pagkagulat kaya napatingin siya sa gilid na parang tinatakpan ang mata dahil sa awkwardness. 

“Ano pong order niyo, Engr. Lance?” Nakangiti, walang utal, at walang bahid ng hiya ang tanong ng babae. Hindi rin maikakaila na nakatitig lang ito na parang sinasaksak siya ng mga mata nito. Damang-dama niya ang madilim na aura ng babae habang nakatingin sa kaniya. 

'Hindi daw magkikita ng dalawang beses na magkasunod. Kupäl ka talaga, Rio! Eto nga siya sa harap natin ngayon!' 

“Oh, wow. You know him, miss?” natatawang usal ni Rio sabay akbay kay Lance. “Alam mo, Miss, single ‘tong kaibigan ko for a very long time. Do you wanna hang out sometime? Just the two of you?” kindat niya sa babae. 

“Ah, mukang halata nga po,” pagtawa ng babae. 

'Mukang ano? Mukang uhaw sa babae?!'

He can't deny na parang gano’n na nga since kanina lang ay tínigäsan siya dahil lang sa pag-imagine sa babae. 

At hindi lang sa kung sinong babae. Kundi sa bartender mismong ito na hindi niya kilala maliban sa pangalan. 

Pilit na inaalis ni Lance ang pagkakaakbay ni Rio sa kaniya habang mahinang sinabi ang order. “One scotch, please.” 

“Right away.”

Hindi makita ni Lance ang reaksyon ng babae habang nakatalikod ito at ginagawa ang order niya. Pero isa lang ang alam niya, galit ito sa kaniya. 

Sino ba naman ang hindi magagalit sa nangyari? Nagpunta ka sa lugar para mag-relax tapos may stranger na susubsob sayo? 

'Goddammit.' 

Ang pabagsak na paglapag ng inumin niya ang nakapukaw muli ng atensyon niya. 

“Eto na po, sir.” 

Halos maramdaman ni Lance ang pagtiim bagang ng babae. 

Napalunok na lang siya ng makita na ang dapat na makinis at hugis bilog na yelo na siyang nasa scotch ay basag-basag na parang tinipak lang gamit ang kutsilyo. 

“Enjoy your drink, sir.” Nakangiti pa rin ito sa kaniya. 

He cleared his throat, “S-Sure. Thanks.” Nanginginig ang kamay niyang kinuha ang aläk at sumimsim.