LOGINELENA POV
Alas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Nakatingin ako sa bintana ng kwarto ko habang dahan-dahang nagpapalit ng kulay ang langit mula sa madilim na asul patungong liwanag. Martes na. Ito na ang araw ng grand press conference sa BGC. Humarap ako sa salamin at tinitigan ang aking suot. Pinili ko ang isang pormal na navy blue wrap dress na kumportable para sa aking limang buwang tiyan, at pinatungan ko ito ng isang puting structured blazer.
Habang inaayos ko ang aki
ELENA POVNatapos ang question and answer portion pagkalipas ng isang oras. Dahan-dahang nagtayuan ang mga foreign delegates para lumapit sa buffet area sa kabilang bahagi ng bulwagan, habang ang mga mamamahayag naman ay abala sa pag-upload ng kanilang mga huling ulat at video clips sa kani-kanilang mga news desk.Inalalayan ako ni Alexander na makatayo mula sa panel chair. Ramdam ko ang kaunting panginginig ng mga binti ko dahil sa tagal ng pagkakaupo, kaya mas lalo kong hinawakan ang braso niya. "Ayos ka lang ba? Gusto mo nang lumipat sa holding room?" mababang boses na tanong ni Alexander, puno ng pag-aalaga."Gusto ko munang makita ang reaksyon ng mga nasa VIP booth, Alexander," sagot ko habang inaayos ang aking puting blazer sa tapat ng aking tiyan. "Gusto kong siguraduhin na naintindihan nila ang bawat salitang binitawan ko sa harap ng mga camera."Tumango si Alexander at senenyasan si Karen na bantayan ang aming mga gamit sa lamesa. Naglakad kami p
ELENA POVNakatayo ako sa gilid ng backstage habang pinapanood mula sa screen ang dahan-dahang pagpuno ng mga upuan sa grand ballroom. Ang ingay ng mga sapatos, ang flash ng mga camera ng media, at ang pormal na bulungan ng mga foreign investors ay nagsasama-sama, lumilikha ng kakaibang ingay na nagpapakaba pero nagpapasabik din sa akin.Tumingin ako sa direksyon ng VIP holding booth sa dulo at itaas na bahagi ng ballroom. Medyo may kadiliman doon dahil tinted ang salamin, pero alam kong nandoon na sina Marcus at Sabrina. Nandoon sila sa loob, nakakulong habang napapaligiran ng mga security guards ni Alexander, naghihintay kung ano ang mangyayari. Napahawak ako sa tiyan ko nang mahigpit. Ito na 'yun. Ang sandali na ilang buwan kong pinaghandaan habang nagpapalakas ako sa mansyon ng mga Thorne sa Alabang. Noong mga unang linggo matapos ang nangyari sa yate, kapag naiisip ko ang mukha ni Marcus habang itinutulak ako sa tubig, ang akala ko talaga ay tuluyan nang natapos a
ELENA POVAlas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Nakatingin ako sa bintana ng kwarto ko habang dahan-dahang nagpapalit ng kulay ang langit mula sa madilim na asul patungong liwanag. Martes na. Ito na ang araw ng grand press conference sa BGC. Humarap ako sa salamin at tinitigan ang aking suot. Pinili ko ang isang pormal na navy blue wrap dress na kumportable para sa aking limang buwang tiyan, at pinatungan ko ito ng isang puting structured blazer.Habang inaayos ko ang aking hikaw, napansin ko ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko. Pero hindi ito dahil sa takot. Ito 'yung klase ng panginginig na may kasamang matinding excitement at gigil. Sa loob ng maraming buwan, nagtago ako, nagpalit ng mukha, at nagtiis na makita si Marcus na nagpapakasasa sa perang dapat ay sa pamilya ko. Ngayong umaga, sa harap ng lahat ng malalaking tao sa negosyo, tatapusin ko ang maruming laro niya. Hinaplos ko ang tiyan ko nang marahan. Ramdam ko ang kaunting pitik sa loob, na tila
ELENA POVLunes ng umaga. Masakit ang likod ko paggising ko, kaya medyo matagal akong naupo sa gilid ng kama para i-stretch ang katawan ko. Tiningnan ko ang malaking bintana kung saan dahan-dahang sumisikat ang araw. Bukas na ang Martes. Bukas na ang araw na nakatakda para sa press conference sa BGC.Habang inilalagay ko ang aking mga kamay sa aking limang buwang tiyan, naalala ko ang sinabi ni Alexander kagabi tungkol sa pagpapanatili ng distansya muna ng mga dating kasosyo ni Marcus. Kitang-kita ko sa mga mata ni Alexander ang matinding pag-aalala, hindi lang para sa transaksyon kundi para sa kaligtasan naming mag-ina. Noong una, akala ko talaga ay purely business lang ang dahilan kung bakit niya ako tinutulungan. Iniisip ko pa nga na baka investment lang ang tingin niya sa akin para makuha ang North hub. Pero sa bawat utos niya kay Mang Tomas na doblehin ang bantay sa tapat ng kwarto ko, at sa paraan ng pagpigil niya sa akin na bumiyahe ngayon para hindi ako mapagod
ALEXANDER POVInilapag ko ang cordless phone sa ibabaw ng lamesa sa sala pagkatapos ng tawag ni Atty. Santos. Linggo ng gabi. Mula sa kinalalagyan ko, tanaw ko si Elena sa dining room na dahan-dahang humihigop ng kanyang gatas bago umakyat para matulog.Kung titingnan ko ang takbo ng mga nakaraang araw—mula noong serves natin ang asset freeze hanggang sa tangkang pagmamasid nina Marcus sa labas ng gate gamit ang pulang sedan—mas lalo kong nakikita kung paano nababago ang takbo ng laro. Noong una ko siyang dinala rito, plano ko lang talaga siyang gamiting kasangkapan para pabagsakin ang pamilya Valerius. Pero habang tumatagal, habang pinapanood ko siyang hawakan ang tiyan niya at harapin ang mga banta nang may kakaibang tapang, nerealize ko na hindi na lang ito tungkol sa interes ng Thorne Group. May iba nang bigat. Sa tuwing nakikita ko siyang nasasaktan o napapagod, may kung anong protektibong instinct na gumigising sa akin bilang lalaki. Hindi ko pwedeng
ELENA POVSabado ng hapon. Napakabagal ng takbo ng oras dito sa mansyon. Nakaupo ako sa tapat ng vanity mirror sa kwarto ko habang dahan-dahang sinusuklay ang buhok ko. Suot ko ang isang malambot na gray sweater at cotton shorts. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. Medyo nagbago na talaga ang hulma ng mukha ko, mas may laman na ngayon kumpara noong mga unang buwan na halos hindi ako makakain dahil sa trauma at grabeng morning sickness.Napahawak ako sa pisngi ko. Dalawang araw na lang, grand press conference na sa BGC. Sa totoo lang, kahit anong pilit kong magpakatatag, may kaunting kaba pa ring gumagapang sa dibdib ko. Hindi dahil natatakot ako kina Marcus at Sabrina, kundi dahil ito na ang unang beses na haharap ako sa buong business community bilang ang bagong may-ari ng kumpanya ng pamilya ko. Paano kung may makakilala sa akin mula sa mga lumang kliyente ni Papa? Paano kung magdulot ng malaking iskandalo ang biglang paglitaw ko bilang Alana Herrera? Pero kapag naiisip ko ang gi
ELENA POVAng Manila Hotel ay punong-puno ng mga taong ang tanging libangan ay ang magpakitang-gilas ng kanilang yaman. Sa labas, mahaba ang pila ng mga mamahaling sasakyan, habang sa loob ay umaalingawngaw ang tugtog ng mga biyolin at ang kalantog ng mga basong kristal. Isang charity gala ito, pero
ELENA POVIsang buwan ang mabilis na lumipas sa loob ng mansyon ni Alexander. Ang bawat umaga ko ay nagsisimula sa tunog ng mga alon na humahampas sa mga bato sa ibaba ng bangin, at bawat gabi ay nagtatapos sa pag-aaral ng mga papeles na ibinibigay ni Alexander sa akin. Ang aking mga sugat sa labas
ELENA POVHindi ako kumurap habang nakatingin sa lalaking nasa harap ko. Ang tubig na tumutulo mula sa aking basang buhok ay humahalo sa dugo sa aking noo, ngunit hindi ko iyon pinansin. Ang hangin sa islang ito ay tila tumigil sa pag-ihip, naghihintay kung sino sa amin ang unang gagawa ng hakbang.
ELENA POVMaalat ang lasa ng dagat sa aking bibig. Sa bawat pagbuka ng mga mata ko, tanging kadiliman at ang malamig na yakap ng tubig ang sumasalubong sa akin. Pakiramdam ko ay hinihila ang aking mga binti pababa, tila may mga kamay na ayaw akong hayaang makaahon. Ngunit may isang pintig sa loob ko







