ANG UNANG PAGLAPIT

CHAPTER 2 —

Kinabukasan, maagang nagising si Althea. Hindi niya alam kung dahil ba sa excitement sa bago nilang proyekto o dahil hindi mawala sa isip niya ang lalaking naghatid sa kaniya kagabi.

Ilang beses niyang tiningnan ang sarili sa salamin habang naghahanda.

Simple lamang ang kaniyang suot: puting blouse, itim na palda na hanggang tuhod, at isang pares ng itim na heels. Hinayaan niyang nakalugay ang mahaba niyang buhok.

"Perfect," bulong niya sa sarili.

Pagdating sa opisina, agad siyang sinalubong ni Denise.

"Good morning, Miss Future Mrs. Villareal!"

Napatingin sa kaniya si Althea.

"Denise! Huwag kang maingay."

"Relax. Wala namang nakakarinig."

"At saka CEO ko siya. Huwag kang kung anu-ano."

"Eh bakit namumula ka?"

"Mainit!"

Tumawa si Denise.

"Whatever you say, girl."

Hindi pa sila nakakapagpatuloy sa pag-uusap nang lumabas si Sebastian mula sa kaniyang opisina.

"Good morning, Althea."

Tumayo siya.

"Good morning, sir."

"Come to my office. We have a meeting in ten minutes."

"Yes, sir."

Bago pumasok si Sebastian, napatingin ito kay Denise.

"Good morning."

"Good morning, sir!" mabilis na sagot ng babae.

Nang maisara ang p***o, agad na hinawakan ni Denise ang braso ni Althea.

"Girl! Ngumiti siya sa akin!"

"Normal lang 'yan. CEO siya. Dapat talaga bumabati."

"Pero iba ang ngiti niya sa'yo."

Hindi na siya sumagot.

Pagpasok ni Althea sa opisina ni Sebastian, nakita niyang nakahanda na ang mga dokumento sa mesa.

"Sit down."

Umupo siya at binuksan ang kaniyang notebook.

"This is our upcoming project. We need to launch the campaign within six weeks."

Tiningnan niya ang mga larawan at presentation.

"Ang ganda nito, sir. Pero I think we need to change the concept."

"Why?"

"Because the target market is younger. Mas magiging effective kung gagamit tayo ng relatable stories instead of traditional advertisements."

Tahimik na nakinig si Sebastian.

"Go on."

Ipinaliwanag ni Althea ang kaniyang mga ideya. Habang nagsasalita siya, napansin niyang hindi inaalis ng lalaki ang tingin sa kaniya.

"That's actually a good idea," sabi nito.

"Thank you."

"I like how passionate you are about your work."

Ngumiti siya.

"Pinaghihirapan ko po kasi ang bawat project."

"I can see that."

Nang matapos ang meeting, tumayo si Althea para kunin ang mga dokumento.

"Wait."

Napalingon siya.

"Coffee?"

"Sorry?"

"Would you like some coffee?"

"Okay lang po."

Tumayo si Sebastian at naglakad papunta sa maliit na coffee station sa loob ng kaniyang opisina.

"How do you take it?"

"One sugar, please."

"Noted."

Inabot nito ang tasa sa kaniya.

"Thank you."

"You're welcome."

Habang umiinom sila, napansin ni Althea ang isang framed photograph sa ibabaw ng mesa.

Isang magandang babae ang katabi ni Sebastian sa larawan. Magkahawak-kamay sila at parehong nakangiti sa camera.

"Your girlfriend?" hindi niya napigilang itanong.

Sinundan ni Sebastian ang kaniyang tingin.

"That's my ex-fiancée."

Napahinto siya sa pag-inom.

"Sorry. I didn't mean to pry."

"It's okay. We're no longer together."

Hindi na siya nagtanong pa.

May kung anong dahilan kung bakit hindi niya gustong malaman ang tungkol sa babaeng iyon.

At hindi niya maintindihan kung bakit.

Pagsapit ng tanghali, sabay na lumabas ng opisina sina Althea at Sebastian.

"Let's have lunch."

"Sir, may dala po akong pagkain."

"Then I'll eat with you."

Napatingin siya rito.

"You're kidding, right?"

"Do I look like I'm joking?"

Hindi siya nakasagot.

Sa cafeteria, maraming empleyado ang napatingin sa kanilang dalawa. Hindi kasi pangkaraniwan na makitang kasabay ng CEO ang isang ordinaryong empleyado.

"Althea, dito tayo!"

Tinawag siya ni Denise mula sa kabilang mesa.

"Go ahead," sabi ni Sebastian. "I'll get my food."

Mabilis na lumapit si Althea sa kaibigan.

"Girl! Bakit kasama mo siya?"

"May meeting lang kami."

"Meeting sa cafeteria?"

"Denise!"

Nagtawanan sila.

Maya-maya, dumating si Sebastian dala ang kaniyang pagkain at umupo sa tabi ni Althea.

"Mind if I join you?"

"Of course not, sir," sagot ni Denise.

Tahimik na kumain si Althea habang si Denise naman ay halos hindi mapakali.

"Sir, may girlfriend po kayo?"

Napatingin si Althea sa kaibigan.

Talaga naman!

"No," maikling sagot ni Sebastian.

"Single po kayo?"

"Denise," saway ni Althea.

Ngumiti lamang si Sebastian.

"Yes. I'm single."

"Wow! Good to know, sir!"

Halos mabilaukan si Althea.

Napatawa si Sebastian nang makita ang reaksiyon niya.

"Enjoy your lunch," sabi nito.

Bandang hapon, nagkaroon ng problema sa presentation files. Hindi mabuksan ang ilang importanteng dokumento at kailangan nilang ayusin ang lahat bago matapos ang araw.

"Althea, can you check this?"

Lumapit siya sa computer ni Sebastian.

"Let me see."

Tumayo ito upang bigyan siya ng puwang. Ngunit nang yumuko siya para tingnan ang monitor, bahagyang nagdikit ang kanilang mga balikat.

Napansin niyang napakalapit nila sa isa't isa.

"Is something wrong?" tanong ni Sebastian.

"Wala po."

"Then why are you holding your breath?"

Napatingin siya rito.

"You're standing too close."

Bahagyang umatras si Sebastian.

"Sorry."

Naramdaman ni Althea ang pamumula ng kaniyang pisngi.

Matapos ang ilang minuto, naayos din niya ang problema.

"Okay na, sir."

"Thank you."

"You're welcome."

Habang inaayos niya ang mga gamit, biglang nagsalita si Sebastian.

"Althea, may gusto akong itanong."

"Ano po iyon?"

"Are you always this careful around men?"

Natigilan siya.

"Depende po sa lalaki."

"And what about me?"

Tumingin siya nang diretso sa mga mata nito.

"Especially you."

Sandaling natahimik si Sebastian bago ngumiti.

"Why?"

"Dahil CEO kita."

"Only because I'm your CEO?"

Hindi agad nakasagot si Althea.

Sa halip, kinuha niya ang kaniyang notebook.

"I should get back to work."

Hindi siya pinigilan ng lalaki.

Ngunit bago siya tuluyang makalabas, narinig niya ang sinabi nito.

"Althea?"

Lumingon siya.

"Yes?"

"Don't forget your coffee. You left it here."

Napangiti siya nang bahagya.

"Thank you."

Pagsapit ng alas-sais ng gabi, naghahanda na siyang umuwi nang makatanggap siya ng mensahe mula kay Sebastian.

Come to my office before you leave.

Napabuntong-hininga siya.

May kailangan na naman kaya?

Pagpasok niya, nakita niyang nakatayo ang lalaki sa tabi ng malaking bintana.

"May kailangan po kayo?"

"Yes. I want to discuss tomorrow's schedule."

Lumapit siya sa mesa at inilabas ang notebook.

"Tomorrow, we have a meeting with the creative team at nine. After that, we'll review the campaign materials."

"Good. And after work?"

Napatingin siya.

"After work?"

"Are you free for dinner?"

Natigilan siya.

"Is that part of our schedule?"

Napatawa si Sebastian.

"No. That's a personal invitation."

"Sir..."

"Sebastian."

Napailing siya.

"Sebastian, I don't think that's a good idea."

"Why?"

"Because you're my boss."

"I know."

"And I don't want complications."

Nawala nang bahagya ang ngiti nito.

"I understand. I won't force you."

Nagulat si Althea sa sagot nito.

"Thank you for understanding."

Tumango si Sebastian.

"But the invitation stands. If you ever change your mind, let me know."

Pag-uwi ni Althea, agad niyang tinawagan si Denise.

"Girl, may sasabihin ako."

"Ano na naman? Huwag mong sabihing may date kayo ng CEO!"

"Nag-aya siya ng dinner."

Isang malakas na sigaw ang narinig niya mula sa kabilang linya.

"WHAT?!"

"Mahina!"

"At tinanggihan mo?"

"Of course!"

"Bakit naman?"

"Dahil boss ko siya, Denise."

Sandaling natahimik ang kaibigan.

"Althea, may gusto ka ba sa kaniya?"

Hindi agad siya nakasagot.

"Honestly, I don't know."

"Then be careful. Minsan, hindi mo namamalayan na nahuhulog ka na pala."

Pagkatapos ng tawag, humiga siya sa kama.

Ilang minuto ang lumipas nang tumunog ang kaniyang cellphone.

Isang mensahe mula sa hindi pamilyar na numero.

Good evening. This is Sebastian. I hope you got home safely.

Napangiti siya.

Good evening, sir. Yes, I did. Thank you.

Ilang segundo lamang ay may sumunod na mensahe.

You can call me Sebastian, remember?

Napakagat siya sa labi.

Good night, Sebastian.

Hindi pa man niya naibaba ang cellphone, may panibagong mensahe.

Good night, beautiful. Don't work too hard tomorrow.

Biglang napaupo si Althea.

Ilang beses niyang binasa ang mensahe.

Beautiful?

Napahiga siyang muli at tinakpan ng unan ang kaniyang mukha.

"Lord, huwag naman sana."

Pero hindi niya napigilang ngumiti.

Sa kabilang bahagi ng lungsod, nakangiting nakatingin din si Sebastian sa kaniyang cellphone.

Ilang sandali niyang pinagmasdan ang pangalan ni Althea sa screen.

Hindi niya inaasahang magiging interesado siya sa isang empleyado. Lalo na sa isang babaeng hindi natatakot sumagot sa kaniya.

Ngunit may isang bagay siyang hindi maipaliwanag.

Sa tuwing nakikita niya si Althea, gusto niyang mas makilala ito.

Gusto niyang malaman kung ano ang nagpapasaya rito, kung ano ang kinatatakutan nito, at kung sino ang dahilan kung bakit tila may pader itong itinayo sa paligid ng puso niya.

Ngunit hindi niya alam na sa kabilang panig ng kuwento, may isang taong hindi pa tuluyang nawawala sa buhay ni Althea.

Isang lalaking minsan nang nangakong hindi siya sasaktan.

At isang lalaking maaaring muling bumalik upang guluhin ang lahat.

Dahil ang nakaraan ay hindi laging nananatili sa nakaraan.

Minsan, bumabalik ito sa pinakamasamang panahon.

At maaaring iyon ang maging unang pagsubok sa damdaming unti-unting nabubuo sa pagitan nina Althea at Sebastian.