ANG MGA TANONG NA HINDI MASAGOT

KABANATA 6

Hindi agad nakatulog si Althea matapos ang company event.

Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mukha ni Daniel. Ang kumpiyansang ngiti nito, ang paraan ng pagtawag nito sa pangalan niya, at ang mga salitang para bang walang nangyaring masama sa pagitan nila.

Akala niya, tuluyan na niyang naiwan ang lahat ng iyon.

Pero isang gabi lang pala ang kailangan para muling buksan ang mga sugat na matagal niyang pinagaling.

Napabuntong-hininga siya at kinuha ang phone sa bedside table. May isang bagong mensahe mula sa hindi pamilyar na numero.

Unknown Number:

I know you don't want to talk to me, but please give me a chance to explain. I miss you, Althea.

Napapikit siya.

Daniel na naman.

Hindi siya sumagot. Sa halip, binlock niya ang numero at inilapag ang phone.

Ayaw na niyang balikan ang nakaraan. Marami na siyang isinakripisyo para lamang makalimot.

At hindi niya hahayaang sirain muli ni Daniel ang kapayapaang matagal niyang hinahanap.

---

Kinabukasan, pumasok si Althea sa opisina na pilit na itinatago ang pagod sa mukha.

“Good morning!” bati ni Denise.

“Good morning.”

“Hey, you okay? You look like you barely slept.”

“Okay lang ako. Medyo maraming iniisip.”

Umupo si Denise sa tabi niya.

“About Daniel?”

Napatingin si Althea sa kaibigan. “Paano mo nalaman?”

“Because I know you. Hindi ka naman magiging ganyan kung simpleng problema lang.”

Tahimik na binuksan ni Althea ang computer niya.

“Hindi ko maintindihan kung bakit bumalik pa siya,” sabi niya. “After everything, bakit ngayon?”

“Maybe he wants something. Or maybe he finally realized what he lost.”

“Too late.”

“Exactly. And you don't have to entertain him just because he came back.”

Tumango si Althea.

“Thank you, Denise.”

“Always. Pero promise me, huwag mong hahayaang guluhin niya ulit ang buhay mo.”

“I promise.”

Bago pa sila makapagpatuloy, tumunog ang telepono sa desk ni Althea.

“Miss Monteverde, the CEO would like to see you in his office.”

Napatingin si Denise sa kanya at ngumiti.

“Good luck.”

“It's probably about work.”

“Of course. Work lang.”

Umiling si Althea bago tumayo.

---

Pagpasok niya sa opisina ni Sebastian, nakita niya itong nakatayo sa harap ng malaking bintana. Hawak nito ang isang tasa ng kape habang nakatanaw sa lungsod.

“Good morning, sir.”

Lumingon ito.

“Good morning, Althea. Please, sit down.”

Umupo siya sa sofa habang inilalagay ang folder sa kanyang kandungan.

“May kailangan po ba kayong ipaayos sa campaign?”

“Actually, I wanted to talk about the event last night.”

Napatigil siya.

“About the campaign, sir?”

“Not exactly.”

Naramdaman niyang bahagyang bumilis ang tibok ng puso niya.

“About the man who approached you.”

Napayuko si Althea.

“Daniel?”

“So that's his name.”

Tumango siya.

“Are you comfortable talking about him?”

Sandali siyang natahimik bago sumagot.

“Hindi po talaga. Pero I guess I owe you an explanation. I don't want you to misunderstand what happened.”

Umupo si Sebastian sa tapat niya.

“I'm listening.”

Huminga siya nang malalim.

“Daniel was my boyfriend before. We were together for almost three years. Akala ko siya na ang taong makakasama ko habang buhay.”

Tahimik lamang na nakinig si Sebastian.

“Pero habang tumatagal, nagbago siya. Naging cold, madalas akong iwasan, at palagi niyang sinasabing busy siya. I tried to understand him because I thought he was just having a hard time.”

“Until?”

“Until I found out he was seeing another woman.”

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Sebastian.

“I'm sorry.”

“It's okay. Matagal na iyon.”

“Did he apologize?”

Napangiti si Althea nang mapait.

“After I found out, he begged me to forgive him. He said it was a mistake. Pero hindi ko na kayang magtiwala sa kanya.”

“Then why is he back?”

“I don't know. And honestly, I don't want to find out.”

Natahimik silang dalawa.

“Althea,” mahinang tawag ni Sebastian.

Tumingin siya rito.

“You don't have to prove that you're okay just because you want to move on.”

Naramdaman niyang may kung anong kumurot sa dibdib niya.

“I'm trying, Sebastian.”

First time niyang tinawag ito sa pangalan habang magkasama silang dalawa sa opisina.

Bahagyang ngumiti ang lalaki.

“I know.”

“Pero ayokong maawa ka sa akin.”

“I'm not.”

“Then why are you being so kind?”

Saglit na tinitigan siya ni Sebastian.

“Because I care about you.”

Nawala ang mga salitang dapat sana niyang sasabihin.

Muli itong nagsalita.

“And I don't want someone from your past to make you doubt your worth.”

Napayuko si Althea. Hindi niya alam kung bakit mas madaling tanggapin ang mga salitang iyon kaysa sa mga pangako ni Daniel noon.

“Thank you,” mahina niyang sabi.

Tumango si Sebastian.

“You can go back to work. And Althea?”

“Yes?”

“If Daniel bothers you again, let me know. But I'll respect your decision on how you want to handle it.”

---

Paglabas ni Althea sa opisina, agad siyang nilapitan ni Adrian.

“Hey, Althea. Do you have a minute?”

“Sure. What's up?”

“I reviewed the latest campaign materials. I have a few suggestions. Maybe we can discuss them over lunch?”

“Okay. Send me the details, and we'll go through them.”

“Great. By the way, are you free this weekend?”

Napatingin siya rito.

“Why?”

“I was thinking of inviting some colleagues for coffee. Nothing formal. You can bring Denise, too.”

“Sounds nice. I'll ask her.”

“Perfect.”

Hindi nila napansin na may isang taong lumabas mula sa elevator sa kabilang bahagi ng hallway.

Si Sebastian.

Nakita niyang nakangiti si Althea habang kausap si Adrian. Hindi niya maiwasang maalala ang naramdaman niya noong gabing magkasabay silang bumaba sa elevator.

Mabilis niyang inalis ang tingin.

Wala siyang karapatang magselos.

Pero hindi ibig sabihin na hindi niya iyon nararamdaman.

---

Pagsapit ng hapon, nakatanggap si Althea ng isa pang mensahe mula sa bagong numero.

Unknown Number:

I saw you last night. You're with someone new now? Is he your boyfriend?

Napakunot ang noo niya.

Hindi niya alam kung paano nakuha ni Daniel ang bagong numero niya. Binura niya ang mensahe at nagpatuloy sa trabaho.

Ilang minuto pa ang lumipas nang makatanggap siya ng tawag.

Sa pagkakataong iyon, sinagot niya.

“Daniel, stop calling me.”

“Althea, please. Just listen to me.”

“Wala na tayong dapat pag-usapan.”

“I know I made mistakes.”

“Mistakes? You cheated on me, Daniel. Hindi iyon simpleng pagkakamali.”

“I'm sorry. I was stupid. I know that now.”

“Then you should have realized it before you hurt me.”

“Can we meet? Kahit isang beses lang. I want to explain everything.”

“There's nothing you can say that will change what happened.”

“Please, Althea. I miss you.”

Napapikit siya at pinigilan ang sarili na maiyak.

“Hindi mo ako nami-miss. Nami-miss mo lang ang taong palaging nandiyan para sa'yo.”

“That's not true.”

“Then prove it by leaving me alone.”

Pinatay niya ang tawag.

Nanginginig ang kamay niyang ibinaba ang phone sa mesa.

“Althea?”

Napalingon siya at nakita si Denise.

“Are you okay?”

Umiling siya.

“Tumawag na naman siya.”

Lumapit si Denise at niyakap siya.

“It's okay. You're safe. Hindi ka na niya kayang kontrolin.”

Hindi napigilan ni Althea ang pagpatak ng luha.

Sa kabilang bahagi ng opisina, nakita ni Sebastian ang dalawa mula sa glass wall ng kanyang office. Hindi niya narinig ang kanilang pinag-uusapan, pero nakita niya ang luha sa mga mata ni Althea.

Gusto niya itong puntahan.

Gusto niyang malaman kung sino ang muling nanakit dito.

Pero pinili niyang maghintay.

---

Gabi na nang matapos si Althea sa trabaho. Habang naglalakad siya papunta sa lobby, nakita niyang naghihintay si Sebastian malapit sa entrance.

“Sebastian?”

Lumingon ito.

“Done for the day?”

“Yes. Ikaw, hindi ka pa umuuwi?”

“I'm about to.”

Nagkaroon ng maikling katahimikan.

“Althea, can I ask you something?”

“Sure.”

“Do you still have feelings for him?”

Napatingin siya rito. Hindi niya inaasahan ang tanong.

“Who?”

“Daniel.”

Umiling siya.

“No. I don't love him anymore.”

“Are you sure?”

“Yes. What happened before changed the way I see him. I don't want to go back to that kind of relationship.”

Tumango si Sebastian.

“That's good.”

“Why are you asking?”

Tiningnan siya nito nang diretso sa mga mata.

“Because I don't want to be another man who makes you feel uncertain.”

Napahinto si Althea.

“Sebastian…”

“I know we haven't defined anything between us. And I know you're still trying to understand what you feel. I'm not asking for an answer tonight.”

Lumapit ito nang bahagya, pero nanatili ang distansya sa pagitan nila.

“I just want you to know that my intentions are genuine.”

Hindi agad nakasagot si Althea.

Sa unang pagkakataon, gusto niyang maniwala sa mga salitang naririnig niya.

Ngunit natatakot pa rin siya.

Dahil alam niyang ang pinakamahirap gawin matapos masaktan ay ang muling magtiwala.

At habang nakatayo sila sa lobby, hindi nila alam na sa labas ng gusali ay may isang taong naghihintay sa paglabas ni Althea.

Si Daniel.

Nakita nito ang dalawa at mahigpit na napakuyom ang mga kamao.

“Sebastian Villareal,” bulong niya.

Unti-unting nabuo ang isang mapanlinlang na ngiti sa kanyang labi.

Kung ang CEO ang dahilan kung bakit hindi na siya pinapansin ni Althea, kailangan niyang malaman kung paano ito mapapalayo sa babae.

Hindi pa tapos ang laban niya.