ANG BAGONG KASAMA

KABANATA 3

Maagang dumating si Althea sa opisina kinabukasan. Sinubukan niyang kalimutan ang mensaheng natanggap niya mula kay Sebastian kagabi, pero paulit-ulit pa rin iyong bumabalik sa isip niya.

Good night, beautiful. Don't work too hard tomorrow.

Napailing siya habang binubuksan ang computer.

“Good morning, Althea!”

Napalingon siya at nakita si Denise na may dalang dalawang baso ng kape.

“Good morning,” sagot niya.

Inilapag ni Denise ang isang baso sa mesa niya. “Para sa'yo. Mukhang kailangan mo ng caffeine. Para kang hindi nakatulog.”

“Salamat. Medyo napuyat lang.”

“Napuyat kakaisip sa isang tao?”

Muntik nang mabilaukan si Althea sa unang higop ng kape.

“Denise!”

Tumawa ang kaibigan niya. “Ano? Hindi ko naman binanggit kung sino.”

“Wala akong iniisip.”

“Sure ka? Kasi kagabi, ilang beses mong tiningnan ang phone mo habang nag-uusap tayo.”

“May hinihintay lang akong message.”

“Galing sa CEO?”

“Tumigil ka nga.”

Lalong natawa si Denise. “Okay, okay. Hindi na kita aasarin. Pero tandaan mo, hindi lahat ng araw may CEO na nagme-message ng good night sa empleyado niya.”

Bago pa makasagot si Althea, tumunog ang elevator. Ilang empleyado ang sabay-sabay na lumabas, kasunod ang isang lalaking may dalang folder.

Matangkad ito, maayos ang buhok, at nakasuot ng simpleng navy-blue polo sa ilalim ng blazer. May ngiti itong madaling mapansin.

“Good morning,” bati ng lalaki sa kanila.

“Good morning,” sagot ni Denise.

“I'm Adrian Reyes. New project coordinator. Dito ba ang marketing department?”

Tumayo si Althea. “Yes. You're in the right place. I'm Althea Monteverde.”

Iniabot ni Adrian ang kamay niya. “Nice to meet you, Althea.”

“Nice to meet you, too.”

“Ah, ikaw pala si Althea,” sabi ni Adrian. “I've heard about you. Sabi nila, ikaw raw ang isa sa pinakamagaling sa team.”

Napangiti siya nang bahagya. “Naku, hindi naman. Marami pa akong kailangang matutunan.”

“That's a humble answer. I like that.”

Nagkatinginan sina Denise at Althea. May kakaibang ngiti sa mukha ni Denise na agad namang binalewala ni Althea.

“Come on,” sabi niya kay Adrian. “I’ll introduce you to the team.”

Habang ipinapakilala ni Althea si Adrian sa iba pang empleyado, hindi niya napansin na may isang taong nakatingin sa kanila mula sa kabilang bahagi ng opisina.

Si Sebastian.

Katatapos lang nito sa isang meeting nang mapadaan sa marketing department. Nakita niya si Althea na nakangiti habang kausap ang bagong empleyado. Hindi niya alam kung bakit biglang naging mabigat ang pakiramdam niya.

“Who's that?” tanong niya sa assistant niyang si Marco.

“Adrian Reyes, sir. New project coordinator. He transferred from our Singapore branch.”

Tumango si Sebastian, pero hindi inalis ang tingin kay Althea.

“Make sure he gets familiar with the company policies.”

“Yes, sir.”

Pagkatapos, nagpatuloy siya sa paglalakad papunta sa opisina niya.

---

Pagsapit ng alas-diyes, nakatanggap si Althea ng email mula sa executive office.

Subject: Project Coordination Meeting

Kailangan daw niyang dumalo sa meeting kasama sina Sebastian at Adrian para talakayin ang bagong advertising campaign ng kumpanya.

“Looks like magkakasama tayo sa project,” sabi ni Adrian nang makita ang email sa screen niya.

“Apparently,” sagot ni Althea.

“Good. At least may kakilala na ako sa team.”

Ngumiti siya. “Don't worry. Tutulungan ka namin.”

“I'm counting on you.”

Napatingin si Denise sa kanila at marahang kinurot ang braso ni Althea.

“Ano ba?” bulong ni Althea.

“Wala. Ang friendly ninyo.”

“Bagong empleyado siya. Normal lang 'yon.”

“Hindi ko naman sinabing hindi.”

Bago pa sila makapagpatuloy, bumukas ang p***o ng conference room.

“Miss Monteverde. Mr. Reyes.”

Sabay silang napalingon.

Nakatayo roon si Sebastian, seryoso ang mukha at malamig ang tingin.

“Good morning, sir,” bati ni Adrian.

“Good morning. Let's start the meeting.”

Pumasok silang dalawa. Umupo si Althea sa tabi ni Adrian habang nasa unahan si Sebastian.

Nagsimula ang meeting sa pagpapaliwanag tungkol sa campaign. Ipinakita ni Althea ang mga konsepto at plano ng marketing team. Habang nagsasalita siya, paminsan-minsan ay nagtatanong si Sebastian tungkol sa mga detalye.

“Why did you choose this concept?” tanong nito.

“Because it focuses on the customers' experience, sir. We want them to feel connected to the brand, not just see another advertisement.”

“Interesting.”

Nagpatuloy siya sa pagpapaliwanag.

“Your presentation is well-prepared,” komento ni Sebastian. “I can see that you've put a lot of effort into this.”

“Thank you, sir.”

“However, I want you to revise the last part. Make it more personal. I want the campaign to leave an impression.”

“I understand, sir. I'll work on it.”

Tumango si Sebastian. “Good.”

Nang matapos ang meeting, nagligpit na ng gamit si Althea. Lumapit si Adrian at tinulungan siyang ayusin ang mga papel.

“Great presentation,” sabi nito.

“Thank you. Ikaw rin, maganda ang suggestions mo.”

“Maybe we can discuss some ideas over lunch?”

Bago pa makasagot si Althea, narinig nila ang boses ni Sebastian.

“Mr. Reyes.”

Napalingon si Adrian. “Yes, sir?”

“I need the project documents before the end of the day. Please coordinate directly with me.”

“Of course, sir.”

Pagkatapos ay tumingin si Sebastian kay Althea.

“Miss Monteverde, stay for a moment. I need to discuss something with you.”

Tumango siya. “Yes, sir.”

Lumabas si Adrian at nagpaalam. Naiwan si Althea sa conference room kasama ang CEO.

“Sir, may kailangan po ba kayong ipa-revise sa presentation?”

“Sit down.”

Umupo siya sa tapat nito.

“About the campaign, I want you to lead the creative direction.”

Napakurap siya. “Ako po?”

“Yes. You know the concept better than anyone else.”

“Thank you, sir. I'll do my best.”

“I know you will.”

Sandaling natahimik si Sebastian. Tiningnan niya ang folder sa harap niya bago muling nagsalita.

“By the way, you seem comfortable with Mr. Reyes.”

Nagulat si Althea sa biglang pagbabago ng usapan.

“Adrian? He's new, sir. I was just helping him get familiar with the team.”

“Adrian?”

Napagtanto niyang tinawag niya ito sa pangalan.

“Mr. Reyes, I mean.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Sebastian.

“There's no need to correct yourself. You're colleagues.”

Hindi maintindihan ni Althea kung bakit parang may diin ang bawat salitang sinasabi nito.

“Is there anything else, sir?”

Walang sagot si Sebastian sa loob ng ilang segundo.

“No. You may go.”

Tumayo si Althea at kinuha ang folder niya.

“Thank you, sir.”

Pagkalabas niya, napahawak siya sa dibdib. Hindi niya maintindihan kung bakit parang kailangan niyang magpaliwanag tungkol sa simpleng pakikipag-usap niya kay Adrian.

Samantala, naiwan si Sebastian sa conference room.

Hindi niya gusto ang naramdaman niya nang makita si Althea na nakangiti sa ibang lalaki. Wala siyang karapatang magtanong. Hindi naman sila magkasintahan. At higit sa lahat, siya ang boss nito.

Pero hindi niya maitatanggi ang katotohanang nagseselos siya.

---

Lunch break na nang lumapit si Adrian sa desk ni Althea.

“Ready for lunch?”

Napatingin siya sa relo. “Oh, yes. Let's go.”

Tumayo na sana siya nang biglang tumunog ang phone niya.

May bagong message.

Sebastian Villareal:

Come to my office. We need to discuss the campaign.

Napabuntong-hininga siya.

“Sorry, Adrian. Mukhang kailangan kong tapusin muna ang isang bagay.”

“It's okay. Maybe next time?”

“Sure.”

Ngumiti si Adrian bago umalis.

Kinuha ni Althea ang notebook niya at naglakad papunta sa opisina ng CEO.

Pagpasok niya, nakatayo si Sebastian sa tabi ng malaking bintana. Nakatalikod ito sa kanya habang nakatanaw sa lungsod.

“Sir?”

Lumingon ito.

“I thought you were having lunch.”

“I'm about to, sir. But I received your message.”

Tumango si Sebastian at itinuro ang upuan sa harap ng mesa.

“Sit.”

Umupo siya. “What would you like to discuss?”

Lumapit si Sebastian sa mesa at inilapag ang isang folder.

“The campaign can wait until tomorrow.”

Nakunot ang noo ni Althea. “I'm sorry, sir?”

“Wala naman talaga akong kailangang ipadiscuss ngayon.”

Napatingin siya rito. “Then why did you ask me to come here?”

Sandaling natahimik si Sebastian bago bahagyang ngumiti.

“Because I wanted to see you.”

Nanlaki ang mga mata ni Althea.

“Sir…”

“Don't look so surprised, Althea.”

“I'm your employee.”

“I know.”

“And you're my boss.”

“I haven't forgotten that.”

Tumayo si Althea, hindi alam kung paano sasagutin ang sinabi nito.

“Then please don't make things complicated.”

Nawala ang ngiti sa mukha ni Sebastian.

“Is that what you think I'm doing?”

“I'm just trying to keep things professional.”

Matagal siyang tinitigan ni Sebastian bago tumango.

“Fine. We'll keep things professional.”

Tumango si Althea at nagpaalam.

Pagkasara ng p***o, napahawak siya sa noo.

Hindi niya alam kung ano ang mas nakakatakot—ang posibilidad na may nararamdaman siya para sa CEO, o ang katotohanang tila hindi na nito kayang itago ang sarili nitong nararamdaman.

Sa loob ng opisina, muling tumingin si Sebastian sa p***o.

Hindi siya sanay na may babaeng kayang tumanggi sa kanya nang ganoon kadali.

At lalong hindi siya sanay na may isang taong gusto niyang habulin kahit alam niyang dapat siyang umiwas.