The CEO's Forbidden Desire의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

CHAPTER 1 — Althea Monteverde, 25, ay isang babaeng natutong huwag basta-basta magtiwala sa pag-ibig. Matapos masaktan ng lalaking akala niya ay makakasama niya habang buhay, nangako siyang hindi na muling magpapakatanga para sa isang relasyon.Para sa kaniya, mas mahalaga ang trabaho, pera, at kinabukasan kaysa sa mga matatamis na salitang madaling bawiin.Hindi siya mayaman, hindi rin siya nanggaling sa isang pamilyang may malaking pangalan. Lumaki siyang pinaghirapan ang bawat bagay na mayroon siya. Kaya naman nang makakuha siya ng trabaho sa isang malaking kumpanya sa Maynila, ginawa niya ang lahat upang mapanatili iyon.Isang umaga, maagang dumating si Althea sa opisina. Hawak ang kaniyang kape habang nagmamadaling pumasok sa elevator.Pagkapindot niya sa ika-labinglimang palapag, may biglang sumingit bago tuluyang magsara ang pinto."Hold the elevator, please."Napalingon siya.Isang matangkad na lalaki ang pumasok. Nakasuot ito ng itim na polo, mamahaling relo, at may mukhang

KABANATA 3Maagang dumating si Althea sa opisina kinabukasan. Sinubukan niyang kalimutan ang mensaheng natanggap niya mula kay Sebastian kagabi, pero paulit-ulit pa rin iyong bumabalik sa isip niya.Good night, beautiful. Don't work too hard tomorrow.Napailing siya habang binubuksan ang computer.“Good morning, Althea!”Napalingon siya at nakita si Denise na may dalang dalawang baso ng kape.“Good morning,” sagot niya.Inilapag ni Denise ang isang baso sa mesa niya. “Para sa'yo. Mukhang kailangan mo ng caffeine. Para kang hindi nakatulog.”“Salamat. Medyo napuyat lang.”“Napuyat kakaisip sa isang tao?”Muntik nang mabilaukan si Althea sa unang higop ng kape.“Denise!”Tumawa ang kaibigan niya. “Ano? Hindi ko naman binanggit kung sino.”“Wala akong iniisip.”“Sure ka? Kasi kagabi, ilang beses mong tiningnan ang phone mo habang nag-uusap tayo.”“May hinihintay lang akong message.”“Galing sa CEO?”“Tumigil ka nga.”Lalong natawa si Denise. “Okay, okay. Hindi na kita aasarin. Pero tanda

KABANATA 5Maagang pumasok si Althea sa opisina kinabukasan. Kahit ilang araw pa lamang ang nakalilipas mula nang maging mas malapit sila ni Sebastian, hindi niya maikakailang may nagbago na sa pagitan nila.Hindi na lamang siya basta empleyadong nakikipag-usap sa kanyang CEO. May mga sandaling naiisip niya ang mga mensahe nito, ang mga ngiti nito, at ang paraan ng pagtawag nito sa kanyang pangalan.“Good morning, Althea!”Napalingon siya. Si Adrian iyon, may hawak na dalawang kape.“Good morning.”“Coffee?”“Para sa akin?”“Of course. I remembered you like it with less sugar.”Napangiti siya. “Thank you. That's sweet of you.”“Just trying to be a good colleague.”Kinuha ni Althea ang kape. Hindi niya napansin ang bahagyang pag-angat ng kilay ni Denise na nakaupo sa kabilang mesa.“Wow. May pa-coffee na,” bulong ni Denise nang makalayo si Adrian.“Libre lang naman.”“Hindi ko sinabing may bayad.”“Denise!”Tumawa ang kaibigan niya. “Sige na. Hindi na ako makikialam.”---Bandang alas-

KABANATA 7Hindi mapakali si Sebastian buong gabi.Nasa loob siya ng kanyang silid, nakaupo sa gilid ng kama habang hawak ang isang baso ng whiskey. Paulit-ulit niyang naaalala ang mukha ni Althea nang pag-usapan nila si Daniel.May lungkot sa mga mata nito na pilit nitong itinatago.Hindi niya alam ang buong kuwento, pero sapat na ang mga nalaman niya para maintindihan kung gaano kasakit ang pinagdaanan ng babae.Kinuha niya ang phone at binuksan ang contact ni Althea.Ilang beses niyang pinag-isipan kung tatawagan ba niya ito. Gusto niyang siguraduhing maayos ang kalagayan nito, pero ayaw rin niyang magmukhang mapilit.Sa huli, nagpadala na lamang siya ng mensahe.Sebastian Villareal:I hope you're doing okay tonight. Don't let the past steal your peace.Ilang minuto ang lumipas bago niya natanggap ang sagot.Althea Monteverde:Thank you, Sebastian. I'm trying.Napangiti siya nang bahagya.Sebastian Villareal:That's enough for now. Get some rest.Hindi na siya naghintay ng sagot. I

KABANATA 9Maagang dumating si Althea sa opisina kinabukasan. Gusto niyang matapos agad ang mga revisions para sa client presentation nila ni Adrian. Bukod sa trabaho, nais din niyang maalis sa isip ang mga sinabi ni Daniel.Hindi niya alam kung bakit biglang nadamay ang pamilya niya sa lumang alitan ng Villarejo at Villareal.Habang inaayos niya ang mga papeles, napansin niyang may isang paper bag sa ibabaw ng kanyang mesa.“What's this?”“Good morning!”Napalingon siya kay Denise na may dalang kape.“Good morning. Kanino galing 'to?” tanong ni Althea habang itinuturo ang paper bag.“Hindi ko alam. Pagdating ko, nandiyan na 'yan.”Binuksan ni Althea ang bag. May sandwich at isang maliit na lalagyan ng prutas sa loob. May nakatiklop ding note.Don't skip breakfast. You have a long day ahead. — S.Napangiti siya nang hindi sinasadya.“Sino si S?” pang-aasar ni Denise.“Wala.”“Wala raw, pero bakit nakangiti?”“Denise, please.”Tumawa ang kaibigan niya.“Fine. Hindi na ako magtatanong.