Share

Chapter 121

Author: Jd Martis
last update publish date: 2026-10-03 20:57:14

Sophia’s POV

Napakunot ang noo ko. Automatic na naging alerto ang pakiramdam ko habang nakatitig kay Mr. Valderama.

How does he know my dad?

Sure, sikat si Dad sa business world, pero iba ang paraan ng pagbanggit ni Mr. Valderama sa pangalan niya. It sounded personal, heavy, at may halong kakaibang pait na hindi ko maipaliwanag.

"Hmm... he's okay," sagot ko habang dahan-dahang umaatras nang kaunti. "Bakit niyo po naitanong, Mr. Valderama? Magkakilala po ba kayo ni Dad?"

Isang mabagal at mistery
Jd Martis

Everyone, uunahan ko na kayo!! Please don’t ship Mr. Valderama and Sophia. Minor po si Sophia, trese anyos pa lang siya, while Mr. Valderama is a freaking adult. Mali po iyon, and I hope we can all respect that boundary. Mr. Valderama is in the story for a reason, and his role has nothing to do with being romantically paired with Sophia. Please wait for the story to unfold.

| Like
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 122

    Celestine’s POVMatapos ang isang masaya at tahimik na hapunan kasama ang mga bata, umakyat ako sa aming silid upang maligo.Ang mainit na tubig na dumadaloy sa aking likod ay nakatulong upang maalis ang matinding pagod ng nakalipas na dalawang araw. Nagsuot ako ng simpleng panggabing damit na gawa sa sutla at dahan-dahang lumabas ng banyo habang pinapatuyo ng tuwalya ang aking basang buhok.Paglabas ko, nakita ko si Alessandro na nakaupo sa gilid ng aming malaking kama. Nakasalamin siya habang hawak ang ilang folder ng mga dokumento. Subalit halatang hindi naman talaga siya nagbabasa. Matigas ang kaniyang pagkaka-upo, nakatagaytim ang kaniyang panga, at ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa bakanteng kalawakan na para bang napakalayo ng kaniyang iniisip.Umupo ako sa tapat ng salamin at kinuha ang aking suklay."My love," mahinang panimula ni Alessandro, bumasag sa katahimikan ng silid.Napatigil ang kamay ko sa pagsuklay. Tumin

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 121

    Sophia’s POVNapakunot ang noo ko. Automatic na naging alerto ang pakiramdam ko habang nakatitig kay Mr. Valderama.How does he know my dad?Sure, sikat si Dad sa business world, pero iba ang paraan ng pagbanggit ni Mr. Valderama sa pangalan niya. It sounded personal, heavy, at may halong kakaibang pait na hindi ko maipaliwanag."Hmm... he's okay," sagot ko habang dahan-dahang umaatras nang kaunti. "Bakit niyo po naitanong, Mr. Valderama? Magkakilala po ba kayo ni Dad?"Isang mabagal at misteryosong ngiti ang gumuhit sa kaniyang mga labi. Bahagya niyang inayos ang cuffs ng kaniyang suit jacket. "We go way back, Sophia. Your father and I used to—""Sophia!"Isang madiin, malamig, at napakalakas na boses ang sumira sa katahimikan ng bakanteng hallway.Nalingon ako pabalik. Nakatayo sa dulo ng koridor si Dad. Suot pa niya ang kaniyang pormal na polo shirt at slacks, pero wala na ang kaniyang suit jacket. His jaw was clenched tight, and his dark eyes were burning with an intensity that ma

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 120

    Sophia’s POVKinaumagahan, alas-siyete na ng umaga pero wala pa rin sina Mom at Dad.Nakatayo ako sa may kusina habang inaayos ang baon ni Celone. Si Yaya Linda naman ay halatang balisa habang nagtitimpla ng gatas. Buong gabi kaming hindi nakatulog nang maayos ni Celone dahil bigla na lang nawala sina Mom matapos 'yong matinding away nila kagabi."Ate Sophia... di ba talaga sila uuwi?" mahinang tanong ni Celone habang nakatitig sa cereal bowl niya, handa na namang maiyak."Uuwi 'yon, Celone. Huwag kang mag-alala," pagsisinungaling ko. Pero sa totoo lang, naghahanda na ako sa utak ko kung paano kami mag-eexplain sa school kapag nagtanong ang guidance counselor.Biglang narinig ang tunog ng bumukas na napakalaking main door.Mabilis akong lumabas ng kusina, nakahanda ang dibdib ko sa pinakamalalang eksena, akala ko hiwalay na sila o kaya may dala nang abogado si Dad. Pero nang makita ko silang dalawa na pumasok sa living room, napatigil ako sa gitna ng silid.Gulo-gulo ang buhok ni Dad.

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 119

    Celestine’s POVHumarurot ang sasakyan sa gitna ng madilim at tahimik na kalsada. Nakasandal ang ulo ko sa malamig na salamin ng bintana habang umiikot pa rin ang paligid dahil sa dami ng nainom ko. I was waiting to see the familiar high gates of our mansion, pero nagtaka ako nang lumiko ang SUV patungo sa isang eksklusibong residential tower sa Puerto Rosario.It was one of Alessandro’s private penthouses, isang lugar na matagal na naming hindi napupuntahan."Bakit tayo nandito?" asik ko habang pilit na itinutulak ang door ng sasakyan. "Ayoko rito, Alessandro. I want to go home to my children!"Hindi siya sumagot. Binuksan niya ang dior sa side ko, unceremoniously pulled me out, at hawak ang aking pulso habang hila-hila ako pabalik sa private elevator. Galit ang kaniyang boses sa bawat paghinga, at ang kaniyang hawak sa akin ay mahigpit parang ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo.Nang makapasok kami sa loob ng penthouse, marahas niyang isinarado ang door at ibinalandra ako

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 118

    Celestine’s POVAng mga salita ni Sophia ay parang matatalim na salamin na dumaan at dumurog sa kaibuturan ng aking puso.Habang naririnig ko ang marahas na pagbalandra ng doir ng kaniyang kwarto sa ikalawang palapag, pakiramdam ko ay nawalan ako ng hangin. I stood there in the middle of the sprawling, ice-cold living room, trembling uncontrollably as tears blurred my vision. I turned my head slowly to look at Alessandro. Nakatunganga lang siya habang nakatitig sa hagdan, his face completely drained of color, his usual intimidating, unyielding posture shattered into pieces. His hands were frozen in mid-air as if he were trying to reach for the children who had just rejected us.For the first time in eight years of our marriage, the invincible Alessandro Virelli looked completely defeated.Pero hindi ko na kayang manatili roon para panoorin siyang madurog, dahil nararamdaman kong sabay kaming nawawasak. Ang amoy ng mansyon, ang nakakabinging katahimikan, at ang mabigat na kasalanan na

  • The CEO's Little Matchmaker   Chapter 117

    Sophia’s POVKinabukasan, matapos ang malaking away nina Mom at Dad sa living room, maagang nagising ang buong bahay. It was Sunday—the day of their company’s much-anticipated annual Charity Gala.Unang bumaba si Dad, dressed in a bespoke charcoal suit that fits him perfectly. He looked completely composed and powerful, as if the heated argument from the night before had never happened. Wala ni isang bakas ng pagod, inis, o galit sa kaniyang mukha. His expression remained calm and unreadable.Maya-maya, sumunod si Mom. Breathtaking as always, she descended the staircase wearing a deep emerald silk dress that flowed elegantly with every step. Her hair was swept into a flawless chignon, revealing her delicate features and giving her an effortlessly sophisticated appearance.Kung hindi mo sila kilala, you would never guess that just hours ago, the two of them had been standing in the same room, exchanging words that could have shattered the silence of the entire house."Good morning, swe

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status