MasukPagkatapos niyang itanong iyon, ibinaling ni Celestine ang kaniyang tingin sa teleskopyo sa balkonahe.Mas lalong naging awkward ang mukha ni Sebastian. Hindi siya lumingon, sa halip ay ibinaba ang kaniyang ulo at naiilang na muling kinamot ang kaniyang ilong. "Kung sasabihin ko sa 'yong ginagamit ko 'yan para tumingin sa mga bituin at sa buwan, hindi ka maniniwala, 'di ba?"Natawa na lang si Celestine sa matinding inis, ang kaniyang ngiti ay napakaganda at nakatutukso: "Naging mag-asawa tayo, pero kailanman ay hindi ko nalamang may interes ka pala sa astronomiya."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Sebastian, at saka lang siya nagsalita nang walang kapiro-pormang kumpyansa sa sarili: "Uhm... Sa totoo lang, hindi naman ako madalas tumira rito, kaya wala naman akong nasisilipan.""Nang-eespiya? At least may kaunti ka palang self-awareness sa ginagawa mo." Nang-uuyam na ngiti ni Celestine, nakatitig sa guwapo at malalim nitong mga kilay at mata, hindi pa rin makapaniwala. "Ikaw ang kil
Naglakad siya sa likod ng pinto at maingat na nagtanong. Ang bisita ay sumagot na inutusan siya ni Mr. Riego na maghatid ng tanghalian.Maingat na binuksan ni Celestine ang pinto—si Kenji Castro nga na bodyguard ni Sebastian."Ma'am, eto po ang tanghalian niyo. Bilin po ni President Riego na dito muna kayo mag-stay. Kapag natapos na po siya sa ginagawa niya, siya na mismo ang pupunta rito para sunduin kayo," maagalang na ipinasa ng bata ang bilin ng kaniyang boss habang iniiwan ang pagkaing galing sa isang high-end restaurant."Sige, salamat," nakangiting sagot ni Celestine habang kinuha ang pagkain at isinarado ang pinto.Gutom na rin talaga siya, kaya hindi na siya nagpakabait sa sarili—pumasok siya sa loob at umupo para kumain.Muling tumawag si Sebastian, pero hindi niya ito sinagot.Tatlong beses niyang pinalipas at in-reject ang tawag.Ilang sandali lang, tumunog ang kaniyang WeChat, at nagpadala ng voice message si Mr. Riego: "Anong problema na naman? Bakit mo ako binababaan ng
Bumukas ang pinto ng elevator at dalawang babae ang lumarang sa loob.Nang makitang pumasok ang isang napakagwapong lalaki—na ang mukha, tindig, at pananamit ay talagang nakatutukso at napakagandang tingnan—agad na nagliwanag ang mga mata ng dalawang babae, halatang napatulala.Subalit sa kasunod na segundo, nawalan agad sila ng ganang hangaan ang guwapong lalaki.Dahil ang dalawang lalaking pumasok ay mas malamig pa sa isa't isa.Ang makipot na loob ng elevator ay parang instant na lumubog sa ikalabing-walong antas ng impiyerno, napakamigaw at nakapanghihinay hanggang sa kabilang buto na nagdulot ng panginginig sa mga tao.Maliwanag na may apat na taong nakatayo sa harap at likod, pero ang paligid ay napakatahimik na parang sa loob ng morgue.Hindi hanggang sa bumaba ang elevator sa unang palapag at bumukas ang pinto, tsaka lumabas ang dalawang lalaki nang sunod-sunod. Ang babae sa likod ay mabilis na huminga nang malalim para kumuha ng hangin."Diyos ko, napakagwapo sanang lalaki, k
Pero nag-panic na nang husto si Celestine.Nasa tabi lang niya ang laptop at pumasok ang isang WeChat message. Nag-aalala siyang baka nakahanap na si Tricia ng solusyon, kaya mas lalo siyang nabalisa."Sebastian, huwag ka ngang manggulo! Nagagalit na ako!""Kapag naging cooperative ka, bibitawan din kita agad..." Hinalikan ng lalaki ang kaniyang mga labi, sumusipsip na parang nakulam, at ang kaniyang mga salita ay mas lalong naging passionate at nakatutukso.Tinitigan nang maigi ni Celestine ang kaniyang guwapo at matalim na mga anggulo, nag-dalawang isip nang isang segundo, at kagat na sana ang kaniyang mga ngipin nang biglang tumunog ang telepono ni Sebastian.Parang nakatanggap ng amnestya mula sa bitayan!Huminga nang maluwag ang babae at pilit na nagpaalala, "Phone mo, sagutin mo na muna!"Nawasak ang maganda niyang mood. Inilabas ni Sebastian ang telepono mula sa bulsa ng kaniyang suit, handa na sanang sigawan ang sinomang tumatawag sa kabilang linya, pero nang tingnan niya nang
Baka kasi kapag nalaman ni Claire Sevilla na nakapasok pala siya sa isang kinikilalang elite family at may dalawang anak pa rito, gagawin nito ang lahat para lang makadikit at makinabang.At kapag nangyari 'yun, mas lalong madudurog ang napakasensitibo niyang pride, at mas lalo lang siyang magmumukhang nakahihiya sa harap ng pamilya Riego.Ayaw niyang maipit o magamit si Sebastian nang dahil sa mga tinatawag niyang kamag-anak.Pero ang mga rason na ito ay sobrang hirap sabihin nang diretso. Alam niyang kahit sabihin pa niya, hindi pa rin 'yun seryosohin ni Sebastian at iisipin lang nitong nag-o-overthink lang siya.Kaso, kahit hindi na niya sabihin, nahuhulaan na rin ni Sebastian ang nangyayari sa isang tingin pa lang sa kaniya."Ganyan ka ba katakot na malaman ni Ms. Claire ang tungkol sa 'tin?" makahulugang tanong ni Sebastian.Hindi kumibo si Celestine."Natatakot ka bang sisihin ka niya dahil pinalampas mo ang ganito kagandang marriage? O natatakot kang pilitin ka niyang makipagba
Bukod kina Gabriel Domingo at Sebastian Riego, walang ibang nakakaalam ng totoong past ni Celestine.Kahit matagal na silang magkaibigan ni Floriece, ang alam lang nito ay ulila na siya—na lumaki siya sa lolo at lola niya, at nang mawala ang mga ito, may mabubuting taong nag-sponsor sa pag-aaral niya hanggang sa makatapos siya ng college.Kaya ngayong biglang sumabog ang balitang 'to, maging si Floriece ay naguluhan din."Celestine, kung 'yung babae nga talaga ang biological mother mo... wala ka ba talagang planong makipagkilala?" tanong ni Floriece. "Iilang dekada rin kayong nagkalayo, and now that she's looking for you, baka naman..."Bilang ina, umaasa lang din si Floriece ng a happy reunion.Pero bago pa man niya matapos ang sasabihin, pabalang at malamig siyang pinutol ni Celestine. "Limang taong gulang pa lang ako nung iwan niya ako. It’s been almost twenty years, Floriece... Anong klaseng ina ang magagawang talikuran ang anak niya nang dalawampung taon? Ngayong bigla siyang mag
Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi."Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti."Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celest
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot
Alas-dos ng madaling araw. Sa gitna ng katahimikan, naging alarm clock ni Celestine ang iyak ng baby niya.Puyat, pagod, at wala sa sarili, kinuha niya ang anak mula sa bisig ni Yaya Belen. Sanay na siyang kumilos kahit nakapikit habang tinatanggal ang top para mag-breastfeed. Akala niya, matatapos
Hindi nagtagal, mismong si Vice President Lim ang nag-effort na pumunta sa kaniya. Todo pakiusap ito na huwag muna siyang umalis at paulit-ulit pang nag-tanong kung may nang-away ba sa kaniya o kung may nagawa silang mali sa management.Nanatiling tahimik si Celestine. Wala siyang binanggit na kahi







