INICIAR SESIÓNKasamang hinahalikan at kinakalong ni Celestine ang mga bata. Nang lumingon siya, naroon pa rin sa kaniyang mukha ang napakasaya at makinang na ngiti.Ang liwanag ng umaga ay dahan-dahang tumatawid sa balcony, nagre-reflect sa malinis na sahig, at tumatama sa pagitan ng mga kilay at mata ng babae.Malinaw na nakita ni Sebastian na ang araw ay tila sumasayaw sa mga anggulo ng kaniyang mukha at mga kilay—sobrang liwanag at ganda na nakatutulala at nakapagtutulak ng damdamin."Anong sinabi mo?" Hindi iyon narinig nang maayos ni Celestine, kaya itinataas niya ang kaniyang tingin at nagtanong.Subalit natigilan muna ang lalaki nang dalawa hanggang tatlong segundo bago tuluyang nabalik sa sarili, at inulit ang kaniyang tanong: "Nagtatanong ako kung kailan mo balak bumalik sa probinsya niyo.""Ah..." Nag-isip si Celestine tungkol sa petsa, tumingin sa lalaki at sinabi: "Gusto ko sanang bumalik ngayong araw. Sakto kasing maganda ang panahon nitong dalawang araw."Tsaka pakiramdam niya, kahapo
Nagtatakang tumingin sa kaniya si Celestine: "'Di ba sinabi mo kanina na umorder ka na ng pagkain nung nasa daan ka pa lang?""Gusto ko sana nung una, kaso sinabi mong wala kang ganang kumain, kaya nawalan na rin ako ng gana."Pero ngayong nakita niyang kumalma na ang mood nito, nung makalayo na siya ay saka pa lang siya muling nakaramdam ng gutom.Ayaw sana siyang intindihin ni Celestine, pero nang maalala ang kaniyang sensitibo at mabilis masaktang tiyan, napabuntong-hininga na lang siya at tumayo: "Magluluto na lang ako ng noodles, wala nang ibang stock."Ilang araw na siyang hindi nakauwi rito sa Azure Residence, kaya bulok na ang mga ingredients sa refrigerator."Well, marunong naman akong magpalambot ng noodles. Ako na lang." Gusto na naman magpakitang-gilas ni Sebastian at nagmamadaling tumayo."Galing ka ba sa mansyon nina Lolo?" tanong ng babae."Mm.""Nakatutog na ba ang mga bata?"Mahinang sinabi ni Sebastian, "Uhm... Hindi pa ako nakakaalis nung pauwi na sila sa kwarto, pe
Ayaw sana munang magsalita ni Sebastian Riego tungkol sa usaping ito, pero nag-alala siyang baka kung ano pa ang isipin ni Kristine Sanchez, kaya sa pagbabago ng kaniyang isip ay deretsahan na siyang nagsabi: "Nung maghiwalay kami, saka ko lang narealize na matagal ko na palang minamahal si Celestine. Hindi ko lang narealize noon dahil sa maraming bagay."Bahagyang kumurbada ang kaniyang mga labi at nagpatuloy: "Tsaka napakabata pa ng dalawa naming baby. Sobrang kawawa ang mga bata kapag walang ina. So whether it's for myself or for the kids, I really want to remarry her."Nang marinig ito ni Kristine Sanchez, ang kaniyang puso ay parang pinupunit ng kutsilyo sa sakit, pero pinilit niyang panatilihing kalmado ang kaniyang mukha.Habang pinatatahimik ni Victoria ang kaniyang apo sa kabilang tabi, ang kaniyang atensyon ay paminsan-minsang lumilipad patungo sa living room.Bilang ninang, siyempre naaawa siya sa kaniyang inaanak.Pero sa kabilang banda, ayaw na rin niyang maging manugang
Nang makita ng binatang kasama ni Claire Sevilla ang nangyari, mabilis itong lumapit para protektahan ang kaniyang amo.Agad namang hinila ni Claire Sevilla ang kaniyang secretary at pabulong na sinabi: "Okay lang. Wala silang magagawang masama sa 'kin."Wala nang natitirang gana kumain si Celestine. Umiwas siya sa mesa at gustong-gusto nang umalis.Hahabol pa sana si Claire Sevilla, pero maagap siyang hinarangan ni Tricia. Lumingon si Tricia at mabilis na nagsabi kay Monica Chen: "Ate Monica, pakahatid muna si Celestine palabas.""Sige."Kinuha ni Monica Chen ang kaniyang mga gamit at bag, at umalis kasama si Celestine.Hindi man lang talaga tiningnan ni Celestine si Claire Sevilla kahit isang beses, at dumeretso sa pinto nang hindi man lang lumingon."Celestine! Celestine!"Natataranta at umiyak na naman si Claire Sevilla sa matinding pagmamadali."Celestine! Ang daddy mo ang dapat humingi ng tawad sa 'kin! Kung magagalit ka man, sa daddy mo ka magalit!""Hindi ko sadyang iwan ka no
Sumunod ang binata sa kaniya paakyat sa ikalawang palapag. Nang makitang pumasok si Floriece kasama ang kaniyang anak sa isang private box, bumalik ito sa may hagdanan para maghintay.Hindi nagtagal, nakatayo na si Claire Sevilla sa labas ng pintuan ng private room.Ititaas na sana ng binata ang kaniyang kamay para kumatok sa pinto nang biglang magngitngit ang mga ngipin ni Claire Sevilla at mabilis na hinila ang manggas ng lalaki."Ma'am Claire?"Mabilis ang tibok ng puso ni Claire Sevilla. Ipinatong niya ang isang kamay sa kaniyang dibdib, ipinikit ang kaniyang mga mata para pakalmahin ang sarili, at pabulong na nagsalita: "Teka lang, 'wag ka munang magmadali."Sakto namang may dumaang waiter. Lumingon si Claire Sevilla at tinawag ang waiter para magtanong, "May mayroon pa bang available na private room sa palapag na 'to?"Medyo nag-alangan ang waiter, "May minimum consumable amount po ang private room, baka po hindi niyo maabot dalawa.""Walang problema. Kung kulang man ang order n
Hindi na sumagot si Sebastian, sa halip ay kalmadong nagtanong, "Nasaan ang kainan?""Ha? Darating ka?" Hindi na hinintay ni Celestine na sumagot ito at agad na tumanggi, "Anong gagawin mo sa dinner ng studio namin? Tsaka puro kami babae roon. Isa kang malaking lalaki..."Kahit na medyo gumanda na ang relasyon nilang dalawa, ex-husband at ex-wife pa rin sila. Hindi pa rin kayang tanggapin ni Celestine ang hayagang pakikipag-hangout ni Sebastian sa kaniya kasama ang kaniyang mga kaibigan at kasamahan sa trabaho."Gusto ko lang malaman kung ligtas ang restaurant. Anong gagawin ko sa inyong mga babae?" Wala namang interes si Sebastian na makipag-interact sa ibang babae; mas gusto pa niyang umuwi nang maaga para makasama ang mga anak niya."Ah..." Mali pala ang akala niya. Nahiya si Celestine at nagpaliwanag, "Nag-book ako ng private room, napakatago ng privacy roon. Sasabay ako sa kotse ni Tricia mamaya, at hindi ako magko-commute.""Paano pagkatapos kumain?"Alam niyang gusto siya niton
Tumingala si Celestine sa ward. Nakita niyang puro mga lalaki ang nandoon, kaya naisip niyang hindi yata appropriate na pumasok. Pinili na lang niyang tumabi at maghintay nang tahimik.Maya-maya, narinig niya ang mabilis na yabag ng high heels. Kahit hindi lumingon, alam ni Celestine kung sino ang
Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi."Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti."Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celest
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot
Alas-dos ng madaling araw. Sa gitna ng katahimikan, naging alarm clock ni Celestine ang iyak ng baby niya.Puyat, pagod, at wala sa sarili, kinuha niya ang anak mula sa bisig ni Yaya Belen. Sanay na siyang kumilos kahit nakapikit habang tinatanggal ang top para mag-breastfeed. Akala niya, matatapos







