CHAPTER 4

Kiera POV

Isang oras pagkatapos ng mahabang tawag na iyon sa telepono, nakatayo ako nang mag-isa sa loob ng maluwag na walk-in closet ng penthouse habang tinititigan ang repleksyon ko sa napakalaking salamin. Namumula pa rin ang mga mata ko at halata ang pagod sa mukha ko mula sa mga pangyayari ngayong araw. Maya-maya lang, may kumatok sa labas at dumating ang isang kasambahay dala ang ilang mamahaling paper bags mula sa mga kilalang luxury boutiques sa Glorietta at Greenbelt. Dahil wala akong dalang kahit anong gamit—maliban sa slacks at blouse kong bahagyang mamasa-masa pa rin mula sa ulan sa labas kanina—wala akong nagawa kundi ang pumili ng isang simpleng off-shoulder black dress at ilang basic essentials para sa gabi.

Paglabas ko ng walk-in closet patungo sa malawak na living area, abala si Stefan sa pagpirma ng makakapal na dokumento na nakakalat sa mahabang glass table. Katabi niya ang isang matandang lalaki na nakasalamin at pormal ang suot, halatang isang batikang corporate lawyer na seryosong nag-aabot ng iba pang mga papel para pirmahan nito.

"Mr. Esguerra, sigurado po ba kayo rito? Isang araw pa lang kayong nagkakilala ng binibining ito, at ang kontrata ng kasal na ito ay magbibigay sa kanya ng direktang access sa ilang mahahalagang bahagi ng..." narinig kong sabi ng abogado bago ito natigilan nang mapansin ang paglapit ko mula sa hallway.

Agad na itinaas ni Stefan ang ulo niya. "Wala ka nang dapat ipag-alala sa mga desisyon ko, Atty. Mendoza. Just make sure na airtight ang contract na iyan. Walang pwedeng lumabas na loophole, lalo na pagdating sa mga shares at sa proteksyon ng kumpanya," malamig at may matibay na awtoridad na sagot ni Stefan nang hindi man lang lumingon sa abogado.

Tumango ang matanda at mabilis na inayos ang mga papeles. Nang mapansin ako ni Stefan na nakatayo na malapit sa mesa, iniabot nito ang isang itim na bolpen na may mamahaling gold accent. Tumabi ako at umupo sa tapat niya, saka tiningnan ang makapal na dokumentong inilatag sa harap ko. Binasa ko ang mga pangunahing nakasulat: *Pre-nuptial Agreement, Terms of Contract Marriage, at Mutual Benefits.* Walang kahit anong emosyon o pahiwatig ng pagmamahalan sa mga salitang nakalimbag; purong negosyo, proteksyon sa yaman, at takdang panahon ng aming pansamantalang pagsasama ang nakasaad doon.

"Basahin mo nang maigi kung gusto mo, pero ang bottom line ng kontratang iyan ay simple lang," basag ni Stefan sa katahimikan habang nakapangalumbaba ito at matiyagang pinapanood ang bawat galaw ko. "Magpapakasal tayo sa huwes bukas ng umaga. Magiging legal kang asawa ko sa mata ng batas at ng media. Bibigyan kita ng sapat na pondo at ng buong suporta ng Esguerra Group para maitayo mo ulit ang studio mo, at walang sino man mula sa pamilya Sandoval ang mangangahas na galawin o saktan ka ulit. Ang kapalit? Kailangan mong gampanan ang papel mo bilang Mrs. Esguerra sa mga public events at sa harap ng pamilya ko."

Napatingin ako sa kanya nang direkta. Sobrang bilis ng naging ikot ng mundo ko ngayong araw. Ilang oras lang ang nakalipas, basang-basa ako sa kalsada habang pinalayas ng pamilyang tumapak sa pagkatao ko. Ngayon, nakaupo ako sa tapat ng isa sa pinakamakapangyarihang tao sa bansa habang pinipirmahan ang isang kasunduan na magbibigay sa akin ng kapangyarihang bumawi.

"Walang problema sa akin ang mga kondisyon mo," seryosong sabi ko habang dahan-dahang inilapat ko ang dulo ng bolpen sa papel. "Pero may isa pa akong hihilingin."

Kumunot ang noo niya, bahagyang sumandal sa kanyang upuan habang naghihintay. "Ano 'yun?"

"Hindi ko lang gusto na protektahan mo ako laban sa kanila. Gusto ko, sa araw ng pormal na pagpapakilala mo sa akin sa pamilya mo bilang asawa mo, imbitahin mo rin ang mga Sandoval," diretsong sabi ko habang tinitigan ko siya nang walang kurap sa mga mata. "Gusto ko silang makita at masaksihan nila ang unang araw ng pagbabalik ko."

Isang segundo siyang natahimik, tila tinatantsa ang lalim ng sinabi ko, bago unti-unting lumitaw ang isang makahulugang ngisi sa mga labi niya. Tila natuwa pa siya sa tapang at determinasyong ipinakita ko.

"Consider it done," maikling sagot niya bago ko tuluyang pinirmahan ang huling pahina ng kontrata.

Pagkatapos naming pirmahan ang lahat ng dokumento, nagpaalam na rin ang abogado habang naiwan kami ni Stefan sa tahimik at malawak na sala. Doon ko tuluyang naramdaman ang bigat ng buong araw—ang pagod sa katawan, ang gutom, at ang matinding emosyon na kanina ko pa pinipigilang kumawala. Napatitig ako sa mesa habang unti-unting nanghihina ang mga tuhod ko.

"May jet lag o gutom ka bang tinatago diyan?" tanong ni Stefan na halatang napansin ang pamumutla ng labi ko. "May kusina sa kabilang bahagi ng unit. Pwede kang magluto o kaya ay mag-order na lang sa room service."

"Ayos lang ako," sagot ko habang pinilit kong tumayo para tignan ang kwartong ibinigay niya sa akin para sa gabing ito. Pero bago pa ako tuluyang makalayo sa sala, narinig ko ang boses niya mula sa likod ko.

"Kiera," tawag niya. Lumingon ako. Nakatayo na rin siya at bitbit ang isang baso ng maligamgam na tubig na agad niyang iniabot sa akin. "Bukas ng alas-nuwebe ng umaga, sunduin ka ng driver ko sa boutique ng kaibigan mo para sa civil wedding natin. Huwag kang ma-late. Ayaw ko sa taong pinaghihintay ako."

Kinuha ko ang baso mula sa kamay niya, at nang magdikit ang mga balat namin, naramdaman ko ulit ang init ng palad niya. "Hindi ako nale-late sa mga importanteng appointment, Stefan. Lalo na kung ang kapalit nito ay ang pagbagsak ng mga taong nanakit sa akin."