CHAPTER 3

Kiera POV

Napuno ng katahimikan ang buong silid pagkatapos kong bitawan ang mga salitang iyon. Ang tanging maririnig ay ang mahinang ugong ng aircon at ang malakas na tibok ng sarili kong dibdib.

Nanatiling nakatitig sa akin si Stefan. Ang mga mata nitong kasingkulay ng abo ay parang sinusuri ang bawat hibla ng buhok ko, ang bawat galaw ng labi ko, hanggang sa kung may natitira pa bang katinuan sa utak ko. Sa loob ng ilang segundong iyon, inasahan ko nang tatawagin niya ang mga security para palayasin ako gaya ng ginawa ng pamilya ni Marco kanina. Pero hindi niya ginawa. Sa halip, dahan-dahan siyang ngumisi—isang tipid at mapanganib na ngiti na lalong nagpalitaw sa matutulis niyang panga.

"Magpakasal?" ulit niya sa sinabi ko, mababa at seryoso ang boses. "You just walked into my private penthouse looking like a mess, crying your eyes out, and now you're proposing a marriage of convenience to a total stranger? Are you out of your mind, Miss Alcantara?"

Nagulat ako nang konti dahil alam niya ang apelyido ko, pero agad ko ring binawi ang sarili ko. Sigurado akong nalaman niya iyon mula sa ID ko na binigay sa reception kanina o kaya naman ay dahil kilala niya ang mga kalaban niya sa negosyo.

"Wala akong panahon para maging baliw, Stefan," sagot ko habang itinaas ko ang baba ko, pinipilit na huwag manginig ang boses ko. "Nakita mo ang ginawa sa akin ng mga Sandoval. Ninakawan nila ako ng mga disenyo, sinira ang negosyo ko, at pinalabas na parang basura sa mismong araw ng kasal sanang dapat ay sa amin. At ikaw? Pinipilit ka ring ipakasal sa isang pamilyang walang ibang gusto kundi ang lamunin ang Esguerra Holdings."

Huminga ako nang malalim bago nagpatuloy. "Pareho tayong may gustong patunayan. Pareho tayong ginago ng mga taong pinagkatiwalaan natin. Kung magpapakasal tayo, hindi lang natin masisira ang mga plano nila—bibigyan natin sila ng dahilan para matakot sa atin."

Tumahimik ulit siya. Lumakad siya palapit sa malaking salamin ng bintana na nakaharap sa tanawin ng Makati skyline na pinaglalagusan ng mga ilaw ng siyudad. Nag-aalangan akong huminga habang pinapanood ko ang likod niya. Hindi ko alam kung pumapayag ba siya o pinapatay niya lang ako sa kaba.

"Bakit ikaw?" basag niya sa katahimikan habang nakatalikod pa rin sa akin. Lumingon siya nang bahagya para sulyapan ako. "Maraming babae riyan na nagkakandarapa na maging asawa ko para lang sa pangalan at pera ng mga Esguerra. Bakit ikaw na galing lang sa isang bagsak na fashion studio ang pipiliin ko?"

"Dahil hindi ako katulad ng mga babaeng gusto mong itapon sa tabi, Stefan," mabilis kong sagot. "Hindi ako iiyak sa harap ng media para humingi ng atensyon mo. At higit sa lahat, kailangan mo ng asawang may sarili ring galit sa dibdib para lumaban. Ang mga babaeng walang pinagdaanang hirap, madaling tiklupin ng pamilya mo. Ako? Ubos na ako. Wala na akong matatalo pa. Kapag ginawa mo akong asawa mo, bibigyan kita ng kakampi na handang sumabak sa giyera kasama ka."

Isang sandali pa siyang tumingin sa akin bago siya tuluyang humakbang palapit. Ang lapit niya na ngayon, kaya napansin ko ang matangkad at malaking pangangatawan niya. Mas matangkad siya kay Marco, at may aura ng kapangyarihan na hindi mo matututunan—kailangang isilang ka para magkaroon nun.

Inabot niya ang kamay ko. Napatigil ako nang hawakan niya ito nang mahigpit pero marahan. Ang init ng palad niya ay parang nagbigay ng kakaibang kuryente sa nanlalamig kong katawan.

"You have thirty seconds to convince me na hindi ito biro, Kiera," seryosong sabi niya habang nakatitig nang diretso sa mga mata ko. "Kapag pumayag ako sa gusto mo, wala nang atrasan. Papasok ka sa isang pamilyang mas malala pa sa impyerno. Handa ka bang magbago?"

Hindi na ako nagdalawang-isip pa. Naalala ko ang mukha ni Marco habang kayakap ang kabit niya. Naalala ko ang pagtataboy sa akin ng ina nito habang hawak ko ang pinaghirapan kong gown.

"Handa akong magsunog ng tulay para lang masunog din sila," seryosong sagot ko nang walang takot sa boses ko.

Tumango si Stefan. Pinakawalan niya ang kamay ko at kinuha ang telepono sa ibabaw ng mesa. May pinindot siyang ilang numero bago nagsalita nang may malamig at awtoridad na tono.

"Mr. Gomez, cancel my schedule for the rest of the evening. And contact our corporate lawyer. Tell him to draft a marriage contract before midnight. I'm getting married."

Nanlaki ang mga mata ko. Seryoso ba siya? Ganito ba kabilis magdesisyon ang isang bilyonaryo kapag napipika na?

Ibinalik niya ang telepono sa lalagyan at hinarap ako ulit. May maliit na ngisi na sumilip sa labi niya na nagpakabog lalo sa dibdib ko.

"Magbihis ka, Kiera. Simula sa gabing ito, hindi na ikaw ang babaeng umiiyak sa labas ng hotel. Ikaw na ang susunod na Mrs. Esguerra, at sisiguraduhin nating magsisi ang mga nagtulak sa iyo sa lupa."