LOGIN"paano ka naka sakay dito?" halos sabay na naman naming tanung, kaya pariho kaming tumingin sa iba, napa kurap pa ako dahil sa labis na hiya, tatalikod na sana ako ngunit muli akong bumalik sa harap niya at nag tanung na naman "private eroplano ito ng parents ko, paano ka naka sakay?" naguguluhan kong tanung, gumihit ang pagtataka sa aura niya "ei private eroplano ko ito, paanong naging sayo?" naguguluhan niya ding tanung saakin, halos umawang ang bibig ko dahil sa sinabi niya, labis na nakaka gulat "wait____hah!" pag pipigil ko ng mag sasalita na sana ito, ka kalalaking tao ang daldal ei, tila mas madaldal pa saakin, at mas mataray pa saakin. "sasakyan ito ng parents ko!" mataas na boses kung saad, na halos may panggigigil na, oo crush ko itong lalaki na nasa harap ko, ng makita ko siya tila nakita ko ang mukha ng isang tao na matagal kona din hindi nakita, tila siya ang batang umiiyak sa hospital noon, ang nilapitan at kinausap ko, nong una para siyang allergy sa tao kahit saakin, pero nong tumagal nagtiwala siya at nag kwento saakin, subalit agad akong tinawag nila mom kaya nag paalam na ako sa kaniya, at simula noon hindi na kami nag kita pang dalawa "paanong saiyo ito?, ei saaki__" hindi niya natapus ang sasabihin ng tumunog ang cellphone niya pawari na may tumawag, kaya naman tinignan niya mona ako bago sinagut ang tawag, halos matawa ako dahil sa narinig mo "hello po sir Clae, good day po, ready napo ang eroplano ninyo, anong oras po kayo mag b-byahe, mag hihintay po kami sa inyo, iyon lamang salamat po" tumingin siya saakin na tila nahihiya "w-wait, isunod ninyo nalang sa Philippines ang eroplano ko, dahil nasa byahe na ako" pagka sabi non tumingin na naman siya saakin, sa totoo lang bawat tingin niya nakikita ko talaga ang batang lalaki sa hospital noon, I think mas matanda iyon saakin ng walo, o sampong taon, pero kung itsura ang babasihan napaka gwapo niya halos mas matanda pa akong tignan sa ganda ng katawan nito, lalong lalo na ngayon, ang tangkad niya, mas kumitis ang balat niya, ang mala asul niyang mata, tila alon ng dagat na pilik mata na mas mataray pang tignan kung para saakin, ang napaka ganda niyang kilay na nagsasalubong kapag may hindi siya naiintindihan, at pati boses niya nakaka inlove ngunit nakakainis ang sungit niya, "see?" maikli kung wika tila nang-aasar at pinamumukha ang pagkaka mali niya "sorry ms...akala ko kasi sarili kong sasakyan ito dahil pinahanda kodin ang eroplano ko, diko naman akalain na pariho tayo ng eroplano" mahaba niyang paliwanag, ngunit kahit na ganun napaka taray niya parin, snob lang ang sinagut ko sa kaniya at bumalik nako sa upuan ko, wala naman akong mapapala kung makikipag talo pa ako sa kaniya, at isa pa, nakikita kolang sa kanya ang batang iyon, ang mali kolang kasi, hindi ko natanong ang pangalan ng batang iyon "ms nagkita naba tayo?" siya na mismo ang tumabi sa upuan ko, at nag papansin, nakangiti na ito hindi katulad kanina na tila inaway siya ng mundo dahil sa salubong niyang mga kilay, mas pogi siya kapag nakangiti, lumalabas ang malalim niyang dimple, "dimple?" bigla kung turan ng mapag tanto na ang batang lalaki sa hospital noon ay may dimple din, halos magka hawig sila pati ng ngiti ng lalaking nasa tabi ko ngayon "paano naman tayo magkikita?" mataray kung sagot, ibabalik kolang ang katarayan niya kanina "ikaw ba ang batang nasa hos___ cring cring" hindi niya natapus ang sasabihin ng may tumawag dito, "excuse me" wika niya bago sinagut ang tawag, "ay aba marunong din pala, mag paalam" bulong ko subalit alam ko narinig niya iyon, dahil tumingin pa siya saakin ng bahagya, tila sinasabi na wag akong maigay "pasinsya na ms, marahil nagkamali lang ako ng tao" paghihingi nito ng paumanhin matapus makipag usap sa tumawag sa kaniya "pero parang nag kita na tayo" naguguluhan niyang bulong sapat lang para marinig ko "sa hospi____" diko natapus ang sasabihin ng tila nag shake ang ang eroplano, at dahil sa takot napayakap ako sa lalaking ito, niyakap niya naman ako pabalik tila naramdaman niya ang takot na nararamdaman ko "ma'am pasinsya napo, may kunting problima lang" paghingi ng paumanhin ng piloto, gamit ang mic niya "pero wag po kayong mag alala dahil naayos na namin" pag bawi niya kaya nakahinga ako ng malalim, "ahm" napatikhim ang lalaking kasama kona tila may pinapahiwatig "malaki ba?" agad nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto ang ibig niyang ipahiwatig, naka lagay ang mukha ko mismo sa hinaharap niya, "dikapa ba aalis?" pamang-asar niyang tanung, binalot ako ng labis na hiya dahil sa kina p-pwestohan ko, at idagdag pa ang mga sinasabi ng lalaking ito "kapag yan nabuhay, paninindigan mo talaga" natatawa niyang sambit, kaya mabilis akong bumangon at inilayo ang tingin sa kaniya, pakiramdam ko simampal sampal ako sa labis na hapdi ng mukha ko, marahil kamatis na ang itsura nito dahil sa pagka pula "bastos!", sigaw ko naman at inangat ang kamay para hampasin siya, pinabayaan niya lang akong hampas hampasin siya hanggang sa bigla niyang hinuli ang kamay ko, mapang akit siyang tumingin saakin, tila nang-aasar at iniinis talaga ako "alam mo ms, wala pang nakalapit saakin, tapus ikaw hahampasin lang ako?" may pagtatangka niyang sambit kaya nag tayuan ang mga palahibo ko dahil sa subrang lapit ng mukha niya saakin, isang maling galaw makukuha niya na ang first kiss ko, "isa pang hampas sinasabi ko saiyo, ms may kalalabasan ka" pagbabanta niya at pinakawalan ang mga kamay ko, halos lamunin ko siya sa sama ng tingin ko, marahil kung apoy lang siya ay natupok na dahil sa subrang talim ng mga tingin ko, kung ice lang siya baka kanina pang naging tubig, diko ma explain mahirap ipaliwanag ang mga pinupukol kung tingin sa kaniya, parang gusto ko siyang saksak*n ng harap harapan dahil sa labis na inis, subalit ang an*mal na lalaking ito ngumiti lang, kaya naman diko napigilan ang sarili at bigla ko siyang sinampal, basta hindi ko alam, nakita kona lang ang mga palad kung naka dampi na sa mukha niya "isa pa ms" may pag tatangka niyang utos, kaya naman inangat ko ang kamay ko para sampalin siya ulit, mabait akong bata kaya susundin ko ang utos niya "ngunit hinawakan nito ang dalawa kung kamay "ahhhhhhhh!!"
"Ziekye!!" boses ni ate at halos madapa siya sa paghahabol sa van na sinasakyan ko, patuloy sa paglakad ang van, at si ate patuloy rin itong hinahabol hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak, at iyon na ang huli naming pagkikita______Pinunasan ko ang mga luhang kumawala sa mata ko, dahil sa mga ala-alang bumalik, labis ang kasamaan ni Qizie, at kahit kilan hinding hindi ko siya mapapatawad!, tumayo ako at kumuha ng maiinom na tubig, halos mag umaga na subalit balisa parin ako at hindi maka tulog, hanggang sa may ala-ala na namang bumalik _________"Hanapin niyo ang batang iyon, hindi siya pweding maka wala!" halos manginig ang buong katawan ko dahil sa narinig ko, boses iyon ng tinatawag na boss ng mga sindikato na pinag bintahan saakin ni Qizie, napansin kung wala akong daan para maka takas sa sindikato na ito, at habang patuloy na lumalakad ang van, mas natatakut lang ako sa pweding mangyari, at laking pasalamat ko dahil sa kabila ng takot at walang lakas ng loob, sa kabila din ng
"Zie-kye?, Ziekye, kapatid ko!, ikaw nga!" mabilis akong napalingon dahil sa boses na narinig ko, at binabanggit ang pangalan ko, ngunit naikunot ko ang nuo ko ng wala akong makita na tao"bakit nak?" nag aalalang tanung ni memi sa kabilang linya, dahil napansin niya ang pagka balisa ko"W-wala po memi, wag kayo mag alala" maayos kung tugon, ngunit sa kabilang linya ay napapalingon parin ako sa tabi kung saan ko narinig ang boses na tumatawag sa pangalan ko"O siya nak, anong oras na ito? umuwe kana muna at magpahinga, bukas mona lang ipag patuloy ang paghahanap sa ate mo, at wag ka mag alala dahil mag a-update ako agad kung sakaling nandito na siya ulit sa korea, makikipag ugnayan din ako sa kaibigan ko, dahil tiyak na may alam din sila dito" mahabang turan ni memi, ganun talaga sila saakin ni dedi subra nila akong inaalagaan."Sige po memi, ipag kakatiwala kona lang po sa assistant ko ang pamamahala dito sa bar natin" pag papaalam kona agad namang sinang ayunan ni memi"sige bby Zie
"Xaiqa Qealil Dhal'Pzion ang full name niya, anak ng isang Police lieutenant colonel na si Qizie Mhotoquie Dhal'Pzion, at sa edad niya na 12 years old ay pinatay mismo sa harapan nilang magkapatid ng sarili nilang ama ang kanilang ina, at nong araw din na iyon ay ibininta sa sindikato ang kaniyang nakababatang kapatid""sarili nilang ama ang kumitil sa buhay ng kanilang ina?, yon ba ang ibig mong sabihin?" pag sasa-ayos ko ng sinabi ni assistant Hue, para mas maging klaro, napatango naman siya bilang tugon."Ang ama niya rin ang nagbinta sa kapatid niya?, na naging dahilan ng paghihiwalay nilang magkapatid?" mausisa kung tanung"yes bro" maikli lang nitong tugon "gawain ba iyon ng isang lalaki?, at lalong lalo na ng isang asawa, at ama!" may bigat sa tuno ng pananalita ko, hindi kulang lubos akalin na may taong ganito kasama, at sa kamalasan naging ama siya ng isang babae"Imbestigahan mo ang kaso tungkol sa mga pangyayaring ito" pag uutos ko kay assistant Hue, kahit wala kaming gaan
"opo opo, kayo din po ni dad, mag ingat kayo palagi jan ah" masaya kung pag papaalam kila mom and dad bago tuluyang patayin ang tawag ilang sandali akong tulala na tila ba napadpad ang isip ko kung saan, makalipas ang ilang sandali ng pagka tulala ko ay bigla nalang pumasuk sa isip ko ang lalaking kasabay ko sa eroplano, napa iling iling ako habang iniisip ang mga nangyari saamin "Gawain ba iyon ng matinong babae Xaiqa?" naiinis kung tanung saaking sarili ng mapagtanto lahat ng kalukuhan ko, muntik na akong bumigay sa taong minsan ko palang naka sama"Nagmadali akong kinuha ang cellphone ko, balak kung tawagan si assistant Fyate Zxi, baka may update na siya tungkol sa lalaking iyon"Pero ng buksan ko ang cellphone ko, may notif akong na tanggap 'X Hian sent you a friend request' nangunot ang nuo ko dahil sa nabasa ko, ma stalk nga, stalk before accept ganun talaga ako HAHA""Rpw?" bigla kung tanung sa sarili ko, wala pa kasing post kahit isa, at halatang kagagawa lang, ang name hala
"w-why?", inosenteng tanung ni Clae ng mapansin ang palad ni assistant Hue na kumakaway sa harapan niya at kunti nalang masasapol na siya "ehm...ganto pala ipekto ng inlove?, ngumingiti mag isa, tapus nabibingi sa paligid?" natatawang turan ni assistant Hue, inaasar niya naman si Clae "ha?", maikling sagut ni Clae na tila naguguluhan sa sinasabi ni assistant Hue "mag seat belt ka bro, baka tangayin ka ng ngiti mo, dahil sa pagkahumaling haha" saad ni assistant Hue sabay mahina na tumawa sakto lang na marinig nilang dalawa.Nakarating nanga sila sa mansyon, at si Clae agad na pumasuk sa kwarto niya, habang si assistant Hue naman, inaayos pa ang kotse, subrang alaga niya ang kotse na iyon, dahil mahalaga iyon kay Clae, tanging iyon nalang kasi ang natitirang masaya na alaala ni Clae bilang pag alala sa mga namayapa niyang magulang, sa dami nilang sasakyan, mga limited na kotse, pero tanging iyon lang ang favorite ni Clae, madalas niya itong gamitin kahit saan siya pumunta, katuwiran niy
"parang may connection kami" maikling sagot ni Clae na tila nag titipid o sa madaling salita ayaw niya ng sumagut sa mga tanung ni assistant Hue "sige bro ako ang bahala" tanging sagot nito dahil napansin niya na ang pag iba ng aura ni Clae, natatakut talaga siya dito kaya iniintindi niya palagi "bakit bigla kang nalungkot?" nag aalala ng tanung ni assistant Hue ng mapansin niyang tumahimik si Clae, nangyayari lang ito sa tuwang naaalala niya ang mga nangyari sa mom and dad niya, alam ni assistant Hue na subrang lapit ng loob ni Clae sa mga magulang nito nasa tuwing magkasama sila ay hindi na sila mapag hiwalay labis ang tuwa sa mga mata ng bawat isa, at lumalabas ang pagka daldal ni Clae kapag kasama niya ang mga magulang niya, naaalala pa ni assistant Hue ang mga plano ng magpamilya para sa birthday party ni Clae, ngunit iyon ding araw na iyon tuluyang namayapa ang mga magulang ni Clae dahil sa isang aksidente ngunit bago pa nangyari ang sakuna ay masaya pa silang nag uusap patung







