Home / Romance / The CEO's Revenge / Chapter 4: Eroplano

Share

Chapter 4: Eroplano

Author: Ngit
last update publish date: 2025-10-24 14:40:00

"paano ka naka sakay dito?" halos sabay na naman naming tanung, kaya pariho kaming tumingin sa iba, napa kurap pa ako dahil sa labis na hiya, tatalikod na sana ako ngunit muli akong bumalik sa harap niya at nag tanung na naman "private eroplano ito ng parents ko, paano ka naka sakay?" naguguluhan kong tanung, gumihit ang pagtataka sa aura niya "ei private eroplano ko ito, paanong naging sayo?" naguguluhan niya ding tanung saakin, halos umawang ang bibig ko dahil sa sinabi niya, labis na nakaka gulat "wait____hah!" pag pipigil ko ng mag sasalita na sana ito, ka kalalaking tao ang daldal ei, tila mas madaldal pa saakin, at mas mataray pa saakin. "sasakyan ito ng parents ko!" mataas na boses kung saad, na halos may panggigigil na, oo crush ko itong lalaki na nasa harap ko, ng makita ko siya tila nakita ko ang mukha ng isang tao na matagal kona din hindi nakita, tila siya ang batang umiiyak sa hospital noon, ang nilapitan at kinausap ko, nong una para siyang allergy sa tao kahit saakin, pero nong tumagal nagtiwala siya at nag kwento saakin, subalit agad akong tinawag nila mom kaya nag paalam na ako sa kaniya, at simula noon hindi na kami nag kita pang dalawa "paanong saiyo ito?, ei saaki__" hindi niya natapus ang sasabihin ng tumunog ang cellphone niya pawari na may tumawag, kaya naman tinignan niya mona ako bago sinagut ang tawag, halos matawa ako dahil sa narinig mo "hello po sir Clae, good day po, ready napo ang eroplano ninyo, anong oras po kayo mag b-byahe, mag hihintay po kami sa inyo, iyon lamang salamat po" tumingin siya saakin na tila nahihiya "w-wait, isunod ninyo nalang sa Philippines ang eroplano ko, dahil nasa byahe na ako" pagka sabi non tumingin na naman siya saakin, sa totoo lang bawat tingin niya nakikita ko talaga ang batang lalaki sa hospital noon, I think mas matanda iyon saakin ng walo, o sampong taon, pero kung itsura ang babasihan napaka gwapo niya halos mas matanda pa akong tignan sa ganda ng katawan nito, lalong lalo na ngayon, ang tangkad niya, mas kumitis ang balat niya, ang mala asul niyang mata, tila alon ng dagat na pilik mata na mas mataray pang tignan kung para saakin, ang napaka ganda niyang kilay na nagsasalubong kapag may hindi siya naiintindihan, at pati boses niya nakaka inlove ngunit nakakainis ang sungit niya, "see?" maikli kung wika tila nang-aasar at pinamumukha ang pagkaka mali niya "sorry ms...akala ko kasi sarili kong sasakyan ito dahil pinahanda kodin ang eroplano ko, diko naman akalain na pariho tayo ng eroplano" mahaba niyang paliwanag, ngunit kahit na ganun napaka taray niya parin, snob lang ang sinagut ko sa kaniya at bumalik nako sa upuan ko, wala naman akong mapapala kung makikipag talo pa ako sa kaniya, at isa pa, nakikita kolang sa kanya ang batang iyon, ang mali kolang kasi, hindi ko natanong ang pangalan ng batang iyon "ms nagkita naba tayo?" siya na mismo ang tumabi sa upuan ko, at nag papansin, nakangiti na ito hindi katulad kanina na tila inaway siya ng mundo dahil sa salubong niyang mga kilay, mas pogi siya kapag nakangiti, lumalabas ang malalim niyang dimple, "dimple?" bigla kung turan ng mapag tanto na ang batang lalaki sa hospital noon ay may dimple din, halos magka hawig sila pati ng ngiti ng lalaking nasa tabi ko ngayon "paano naman tayo magkikita?" mataray kung sagot, ibabalik kolang ang katarayan niya kanina "ikaw ba ang batang nasa hos___ cring cring" hindi niya natapus ang sasabihin ng may tumawag dito, "excuse me" wika niya bago sinagut ang tawag, "ay aba marunong din pala, mag paalam" bulong ko subalit alam ko narinig niya iyon, dahil tumingin pa siya saakin ng bahagya, tila sinasabi na wag akong maigay "pasinsya na ms, marahil nagkamali lang ako ng tao" paghihingi nito ng paumanhin matapus makipag usap sa tumawag sa kaniya "pero parang nag kita na tayo" naguguluhan niyang bulong sapat lang para marinig ko "sa hospi____" diko natapus ang sasabihin ng tila nag shake ang ang eroplano, at dahil sa takot napayakap ako sa lalaking ito, niyakap niya naman ako pabalik tila naramdaman niya ang takot na nararamdaman ko "ma'am pasinsya napo, may kunting problima lang" paghingi ng paumanhin ng piloto, gamit ang mic niya "pero wag po kayong mag alala dahil naayos na namin" pag bawi niya kaya nakahinga ako ng malalim, "ahm" napatikhim ang lalaking kasama kona tila may pinapahiwatig "malaki ba?" agad nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto ang ibig niyang ipahiwatig, naka lagay ang mukha ko mismo sa hinaharap niya, "dikapa ba aalis?" pamang-asar niyang tanung, binalot ako ng labis na hiya dahil sa kina p-pwestohan ko, at idagdag pa ang mga sinasabi ng lalaking ito "kapag yan nabuhay, paninindigan mo talaga" natatawa niyang sambit, kaya mabilis akong bumangon at inilayo ang tingin sa kaniya, pakiramdam ko simampal sampal ako sa labis na hapdi ng mukha ko, marahil kamatis na ang itsura nito dahil sa pagka pula "bastos!", sigaw ko naman at inangat ang kamay para hampasin siya, pinabayaan niya lang akong hampas hampasin siya hanggang sa bigla niyang hinuli ang kamay ko, mapang akit siyang tumingin saakin, tila nang-aasar at iniinis talaga ako "alam mo ms, wala pang nakalapit saakin, tapus ikaw hahampasin lang ako?" may pagtatangka niyang sambit kaya nag tayuan ang mga palahibo ko dahil sa subrang lapit ng mukha niya saakin, isang maling galaw makukuha niya na ang first kiss ko, "isa pang hampas sinasabi ko saiyo, ms may kalalabasan ka" pagbabanta niya at pinakawalan ang mga kamay ko, halos lamunin ko siya sa sama ng tingin ko, marahil kung apoy lang siya ay natupok na dahil sa subrang talim ng mga tingin ko, kung ice lang siya baka kanina pang naging tubig, diko ma explain mahirap ipaliwanag ang mga pinupukol kung tingin sa kaniya, parang gusto ko siyang saksak*n ng harap harapan dahil sa labis na inis, subalit ang an*mal na lalaking ito ngumiti lang, kaya naman diko napigilan ang sarili at bigla ko siyang sinampal, basta hindi ko alam, nakita kona lang ang mga palad kung naka dampi na sa mukha niya "isa pa ms" may pag tatangka niyang utos, kaya naman inangat ko ang kamay ko para sampalin siya ulit, mabait akong bata kaya susundin ko ang utos niya "ngunit hinawakan nito ang dalawa kung kamay "ahhhhhhhh!!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The CEO's Revenge    chapter 16: Ang pagka matay at paghihiwalay

    "ahhhh, ahhhh, ahhhh!" Hiyaw ni mama ng paghahampasin siya ng kabit ni papa ng latigo, sa bawat lapat ng latigo tila napupunit ang puso ko, gusto kung tulungan si mama, pero may dalawang lalaki na humahawak saakin pinipigilan nila ako, sapilitan din nilang kinuha saakin ang kapatid ko, wala akong laban kumpara sa kanila dahil iisa lang ako at bata pa "tama na please" pagsaway ko, dahil ramdam kong dina kaya ni mama ang mga ginagawa sa kaniyang pagpapahirap, ngunit imbes maawa sila at tigilan ang pananakit kay mama mas natawa pa ang babae, tumingin ako kay papa masaya siya habang pinapanood na sinasaktan si mama " pa please tama na! Itigil niyo napo!" umiiyak kung paki-usap, pero si papa lumakad palapit saakin at malakas akong sinampal "wag!" sigaw ni mama na mas lalong nagpa luha saakin, kahit nahihirapan na siya mas iniisip niya parin kami na anak niya, kahit nasasaktan na siya at durog sa bogbog tila wala iyon at mas nasasaktan siya kapag nakitang sinasaktan kami "wala kang kwent*ng

  • The CEO's Revenge    chapter 15: Ang simula ng sumpa

    "Sana ngapo magkita na kami, para sabay na kaming maningil ng utang sa mga taong makasalanan" nanggigigil kung sagut •Flask back•"Maghiwalay na tayo!" napahinto ako sa paglalakad ng marinig ang sinabi ni papa kay mama ,namuo nalang ng kusa ang luha sa mga mata ko, hindi ko mapaliwanag kung dahil sa sakit at awa na nararamdaman ko kay mama, o dahil sa kahihiyan na hatid ng ginawa ni papa, dahil mismong dito pa niya sinabi iyon sa harap ng maliit naming tindahan dito sa davao city. Madalas konang marinig ang pagtatalo nilang dalawa tuwing hating gabi, marahil akala nila tulog na kami ng kapatid ko, pero ang hindi nila alam lagi akong gising sa tuwing nag tatalo sila, nakaka rindi mang pakinggan wala din naman akong magagawa kundi takpan ang taenga ko para walang marinig "ano na namang drama ito Qiz?" kalmang tanung ni mama pero pansin kona sa mga mata niya ang namumuong luha "drama? alam mong hindi kita mahal!" tila ramdam ko ang kutsilyong sumasaksak sa puso ni mama sa mga oras na it

  • The CEO's Revenge    chapter 14: Karanasan

    "Pasensya napo sa kapangahasan ko ma'am, pero may kilala poba kayong Ziekye?"Halos lumaki ang mata ko dahil sa tanung ng babaeng nasa harapan ko, pumasuk sa isip kona siya nanga ba talaga iyon? ang kapatid na matagal ng hinahanap ng anak ko?"Anong kaylangan mo sakaniya, at bakit mo siya kilala?""Ma'am ibig sabihin poba nito, kayo po talaga ang umampon kay Ziekye?" Halos may luha ng lumabas sa mata ng babaeng nasa harapan ko, hindi ko alam kung dahil sa tuwa o ewan "Sino ka? At anong kaylangan mo kay Ziekye namin?""Z-ziekye Qealil Dhal'Pzion poba ang full name niya?" Mas ikinagulat kopa ang sumunod niyang tanung, paanong alam niya ang dating buong pangalan ng anak ko? Halos wala ng nakaka-alam non dahil simula ng makuha namin si Ziekye ay pinalitan din namin ang Apelyedo niya kaya paanong alam ng babaeng ito ang tungkol don||• Xaiqa Qealil Dhal'Pzion POV- •||"I-ikaw sino ka? Bakit mo alam ang tungkol kay Ziekye?" tanung saakin ng doctor kaya ngumiti ako bago sumagot "Btw I'm Xa

  • The CEO's Revenge    Chapter 13: Ang pagkikita ng inang ampon

    "Miss kona kayo memi at dedi" ito ang lumabas sa bibig ko matapus maalala ang lahat."Ate nasaan kana ba, kung alam molang sana kung gaano kita namimiss ngayun, sana nasa maayos kalang pangako hahanapin kita" _____Ilang araw na ang lumipas ngunit wala pang balita tungkol sa kinaroro-unan ng kapatid ko, labis na ang pag-aalala ko sa maaring mangyari ngunit wala rin akong magawa, tila plano ng tadhana na hindi kami ipag kita"Ano ang update tungkol sa lalaki na Pina-iimbestigahan ko sayo?" tanung ko sa aking assistant at mabilis nitong binigay saakin ang buong impormasyon *Chrixhian Zieh Clae**CEO**30 y.o**Maagang naging ulila, at hindi na lumalapit sa mga tao lalo na sa babae*"Ow interesting?" saad ko at nagpatuloy sa pagbasa, ngunit isang mensahe ang natanggap ko mula sa account na kaka-accept ko palang"Kilala kita, at sa tingin ko matutulungan kitang hanapin ang nawawala mong kapatid" sa nabasa ko imbes na galak ang maramdam ko ay takot, hindi ko alam kung bakit, pero sa ting

  • The CEO's Revenge    Chapter 12: Ang pagtakas

    "Ziekye!!" boses ni ate at halos madapa siya sa paghahabol sa van na sinasakyan ko, patuloy sa paglakad ang van, at si ate patuloy rin itong hinahabol hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak, at iyon na ang huli naming pagkikita______Pinunasan ko ang mga luhang kumawala sa mata ko, dahil sa mga ala-alang bumalik, labis ang kasamaan ni Qizie, at kahit kilan hinding hindi ko siya mapapatawad!, tumayo ako at kumuha ng maiinom na tubig, halos mag umaga na subalit balisa parin ako at hindi maka tulog, hanggang sa may ala-ala na namang bumalik _________"Hanapin niyo ang batang iyon, hindi siya pweding maka wala!" halos manginig ang buong katawan ko dahil sa narinig ko, boses iyon ng tinatawag na boss ng mga sindikato na pinag bintahan saakin ni Qizie, napansin kung wala akong daan para maka takas sa sindikato na ito, at habang patuloy na lumalakad ang van, mas natatakut lang ako sa pweding mangyari, at laking pasalamat ko dahil sa kabila ng takot at walang lakas ng loob, sa kabila din ng

  • The CEO's Revenge    Chapter 11- Ala-ala

    "Zie-kye?, Ziekye, kapatid ko!, ikaw nga!" mabilis akong napalingon dahil sa boses na narinig ko, at binabanggit ang pangalan ko, ngunit naikunot ko ang nuo ko ng wala akong makita na tao"bakit nak?" nag aalalang tanung ni memi sa kabilang linya, dahil napansin niya ang pagka balisa ko"W-wala po memi, wag kayo mag alala" maayos kung tugon, ngunit sa kabilang linya ay napapalingon parin ako sa tabi kung saan ko narinig ang boses na tumatawag sa pangalan ko"O siya nak, anong oras na ito? umuwe kana muna at magpahinga, bukas mona lang ipag patuloy ang paghahanap sa ate mo, at wag ka mag alala dahil mag a-update ako agad kung sakaling nandito na siya ulit sa korea, makikipag ugnayan din ako sa kaibigan ko, dahil tiyak na may alam din sila dito" mahabang turan ni memi, ganun talaga sila saakin ni dedi subra nila akong inaalagaan."Sige po memi, ipag kakatiwala kona lang po sa assistant ko ang pamamahala dito sa bar natin" pag papaalam kona agad namang sinang ayunan ni memi"sige bby Zie

  • The CEO's Revenge    Chapter 10: Ang guni-guni ni Ziekye

    "Xaiqa Qealil Dhal'Pzion ang full name niya, anak ng isang Police lieutenant colonel na si Qizie Mhotoquie Dhal'Pzion, at sa edad niya na 12 years old ay pinatay mismo sa harapan nilang magkapatid ng sarili nilang ama ang kanilang ina, at nong araw din na iyon ay ibininta sa sindikato ang kaniyang

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • The CEO's Revenge    Chapter 8: Clae rpw account

    "w-why?", inosenteng tanung ni Clae ng mapansin ang palad ni assistant Hue na kumakaway sa harapan niya at kunti nalang masasapol na siya "ehm...ganto pala ipekto ng inlove?, ngumingiti mag isa, tapus nabibingi sa paligid?" natatawang turan ni assistant Hue, inaasar niya naman si Clae "ha?", maikli

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • The CEO's Revenge    Chapter 9: Ang pagkakita kay Ziekye.

    "opo opo, kayo din po ni dad, mag ingat kayo palagi jan ah" masaya kung pag papaalam kila mom and dad bago tuluyang patayin ang tawag ilang sandali akong tulala na tila ba napadpad ang isip ko kung saan, makalipas ang ilang sandali ng pagka tulala ko ay bigla nalang pumasuk sa isip ko ang lalaking

    last updateLast Updated : 2026-03-17
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status