INICIAR SESIÓN"Oh sh*t, bitin ako" bulalas ko ng tuluyan na akong iwan ng lalaki nayon, inayos kona din ang sarili ko, isinuot ko muli ang br* at pa* ty ko, at mabilis kodin isinunod ang dress at cycling, inayos ko muna ang buhok ko bago tuluyang lumabas.
"Napakunot ang nuo ko ng marealize na nakababa na pala ang eroplano na sinasakyan namin, marahil hindi ko namalayan ang pag landing dahil sa ginagawa namin ng lalaki nayon, inikot ikot ko ang paningin para hanapin ang lalaki pero ni anino niya ay hindi ko nakita, kaya naman nagmadali akong bumababa nagbabaka sakaling makita pa ito, pero wala, hindi kona siya nakita, ewan kung nasaan na siya, tinawagan ko si assistant Fyate, ang pinag kakatiwalaan kung tauhan sa kompanya, halos kapatid nadin ang turing ko sa kaniya, at buo ang tiwala ko kaya lahat ng trabaho na importante o dapat ay sicreto ay siya lang ang inuutusan ko "yes po ma'am?" magiliw na sagot nito mula sa kabilang linya "pake imbestigahan itong lalaki na ito" agad kung utos, saka senend ang picture ng lalaking nakasama ko sa eroplano ano po ang kinalaman niya sayo ma'am?" magalang nitong tanong, kahit kilan talaga hindi mauutusan na hindi nag uusisa itong assistant ko "basta gawin mona lang ang iniuutos ko" saad ko dito dahil baka mapahaba pa ang pag uusap namin kung sasagutin kopa siya, masyado pa naman siyang mapag usisa "ikaw ma'am ah, may pa secret kana?" mapang asar na turan nito, kaya napa iling nalang ako, "basta kahit anong mangyari dapat malaman mo ang personal information ng lalaking iyan" pag papaalala ko bago pinatay ang tawag, dahil sure ako may itatanung na naman ito ulit, kung hindi kopa papatayin ang tawag. Napahinga ako ng malalim at nilasap ang sariwang hangin, napapikit pa ako habang dinadama ang pag dampi nito sa aking balat, "medjo matagal din tayong hindi nagkita Philippines!" wika ko saaking isipan "lalo kana kasumpa-sumpang cebu city!" may diin kung wika na tila puno ng pag babanta "bumalik na ako, para sa hustisya!, at sa pagkakataong ito, sinisiguro kung magbabayad ang mga may sala!", madiin kung turan, bago tuluyang lumakad. Napahinto ako sa pag hakbang ng biglang tumunog ang cellphone ko, hudyat na may tumatawag, cheneck ko ito at nakita si mom Wineisea at dad Geo sa kabilang linya, kaya naman mabilis ko itong sinagut "Hello po mom and dad?" masaya kung pag bati sa kanila at humarap sa screen ng camera para makita nila ako "nasa Philippines kana pala nak?" pagtatanung ni mom kaya napatango ako bilang tugon "upo mom, kararating lang din po namin__" sunod sunod kung saad at agad din akong napatakip ng bibig dahil sa sinabi ko "kami?, sinong kasama mo nak?" nagtatakang tanung ni dad, kaya napangiti nalang ako at nag iisip ng palusot "hm... iyung mga flight attendant po dad, at yung piloto hehe" pag dadahilan ko, ngunit tila hindi sila kumbinsido sa sinabi ko "nak...?" kinabahan ako sa paraan ng pag tawag ni mom saakin, kaya humingi ako ng malalim para sabihin sakanila ang totoo tungkol sa nakasama kung lalaki ngunit magsasalita palang ako ng magsalita ulit si mom "mag ingat ka diyan ah?, kapag nahanap muna ang kapatid mo, at napag higante na ninyo ang namayapa ninyong ina, bumalik kana agad ah" pakikiusap nito na tila puno ng pag-aalala "yes naman po mom and dad, mag-ingat din po kayo diyan, don't worry po pag balik ko, lulutuan ko kayo ng favorite ninyong adobo na recipe ko" masaya kung turan, para mabawasan ang pag aalala nila "talaga nak?" excited na tanung ni dad kaya tinanguan ko siya bilang tugon, at nag paalam na ako "sige po mom and dad nasa hallway palang po kasi ako, tatawag po ako ulit mamaya" pag papaalam ko "o siya nak, mag ingat kalang ah, kapag may kaylangan ka, magsabi kalang samin ng dad mo" sagot naman ni mom "upo-upo bye bye po I love you mom and dad babye napo" saad ko at tuluyan kunang pinatay ang tawag "finally malapit kunang makita ang kapatid ko" bulong kona naman sa aking isipan "excited nakong makita ka mahal kung kapatid Ziekye, magkakasama na tayong muli" saad kona naman ulit at tuluyan ng lumakad. ___________ Habang sa kabilang banda naman ay pina iimbestigahan din ni Chrixhian Zieh Clae ang babaeng nakasama niya sa eroplano, na tila may malaking connection ito sa kaniya. Siya na malayo sa lahat ng tao dahil may truama na pinag dadaanan, ay tila madali lang nalapitan ng isang babae. "Imbestigahan mo ang babaeng ito" pag uutos niya sa pinag kakatiwalaan niyang assistant, malaki ang tiwala niya sa assistant na iyon, dahil simula ng mamayapa ang dad and mom niya ay ito nalang ang tanging kasama niya, si assistant Hue, hindi siya iniwan o sinukuan kahit na pinag tatabuyan niya na ito, kung ang nag iisang tito niya na nakakatandang kapatid ng kaniyang ama ay sinukuan na siya at pinabayaan nilang na tila walang pake-alam sa kaniya, si assistant Hue iba, dahil sa mga oras na nahihirapan siya ay hindi siya iniwan at mas dinamayan pa siya, kaya ang tiwala niya dito ay hindi masukat at tanging si assistant Hue nalang ang kinikilala niyang pamilya, tinuturing niya na itong nakakatandang kapatid dahil mas maedad ito sa kaniya ng halos sampong taon, pero kung sa panlabas na anyo titignan ay halos magka edad lang sila dahil sa taglay nitong kagwapuhan. "Bro don't tell me type mo itong girl?" mapang asar na sagot nito kaya naman natawa si Clae sa sinabi niya, bro lang ang tawagan nila dahil ayaw ni Clae na tawagin siyang sir, o boss manlang ni assistant Hue, dahil masyado daw iyong professional para sa kanya, ngunit kabaligtaran iyon sa mga tauhan niya sa kompanya, dahil kapag hindi siya tinawag sa pagalang na paraan ay, walang ano ano niyang tinatanggal sa trabaho ang mga tauhan, kaya naman labis ang takot sa kaniya, ni isa nga ay wala pang nakalapit sa kaniya sa mga tauhan nila sa kompanya, dahil ang lahat ng gawain ay pinapadaan lang kay assistant Hue, o kung wala man si assistant Hue ay iiwan lang sa bakanteng office at kukunin nalang ni assistant Hue kapag may oras na ito. "Basta imbestigahan mo ang katauhan ng babaeng ito" pag iiba niya sa usapan, na tila iniiwasan ang mapang asar na tanung ni assistant Hue "bro?" masamang tinignan ni Clae si assistant Hue dahil sa muli nitong pag tawag sa kaniya na tila nais makakuha ng sagot "parang may connection kami""ahhhh, ahhhh, ahhhh!" Hiyaw ni mama ng paghahampasin siya ng kabit ni papa ng latigo, sa bawat lapat ng latigo tila napupunit ang puso ko, gusto kung tulungan si mama, pero may dalawang lalaki na humahawak saakin pinipigilan nila ako, sapilitan din nilang kinuha saakin ang kapatid ko, wala akong laban kumpara sa kanila dahil iisa lang ako at bata pa "tama na please" pagsaway ko, dahil ramdam kong dina kaya ni mama ang mga ginagawa sa kaniyang pagpapahirap, ngunit imbes maawa sila at tigilan ang pananakit kay mama mas natawa pa ang babae, tumingin ako kay papa masaya siya habang pinapanood na sinasaktan si mama " pa please tama na! Itigil niyo napo!" umiiyak kung paki-usap, pero si papa lumakad palapit saakin at malakas akong sinampal "wag!" sigaw ni mama na mas lalong nagpa luha saakin, kahit nahihirapan na siya mas iniisip niya parin kami na anak niya, kahit nasasaktan na siya at durog sa bogbog tila wala iyon at mas nasasaktan siya kapag nakitang sinasaktan kami "wala kang kwent*ng
"Sana ngapo magkita na kami, para sabay na kaming maningil ng utang sa mga taong makasalanan" nanggigigil kung sagut •Flask back•"Maghiwalay na tayo!" napahinto ako sa paglalakad ng marinig ang sinabi ni papa kay mama ,namuo nalang ng kusa ang luha sa mga mata ko, hindi ko mapaliwanag kung dahil sa sakit at awa na nararamdaman ko kay mama, o dahil sa kahihiyan na hatid ng ginawa ni papa, dahil mismong dito pa niya sinabi iyon sa harap ng maliit naming tindahan dito sa davao city. Madalas konang marinig ang pagtatalo nilang dalawa tuwing hating gabi, marahil akala nila tulog na kami ng kapatid ko, pero ang hindi nila alam lagi akong gising sa tuwing nag tatalo sila, nakaka rindi mang pakinggan wala din naman akong magagawa kundi takpan ang taenga ko para walang marinig "ano na namang drama ito Qiz?" kalmang tanung ni mama pero pansin kona sa mga mata niya ang namumuong luha "drama? alam mong hindi kita mahal!" tila ramdam ko ang kutsilyong sumasaksak sa puso ni mama sa mga oras na it
"Pasensya napo sa kapangahasan ko ma'am, pero may kilala poba kayong Ziekye?"Halos lumaki ang mata ko dahil sa tanung ng babaeng nasa harapan ko, pumasuk sa isip kona siya nanga ba talaga iyon? ang kapatid na matagal ng hinahanap ng anak ko?"Anong kaylangan mo sakaniya, at bakit mo siya kilala?""Ma'am ibig sabihin poba nito, kayo po talaga ang umampon kay Ziekye?" Halos may luha ng lumabas sa mata ng babaeng nasa harapan ko, hindi ko alam kung dahil sa tuwa o ewan "Sino ka? At anong kaylangan mo kay Ziekye namin?""Z-ziekye Qealil Dhal'Pzion poba ang full name niya?" Mas ikinagulat kopa ang sumunod niyang tanung, paanong alam niya ang dating buong pangalan ng anak ko? Halos wala ng nakaka-alam non dahil simula ng makuha namin si Ziekye ay pinalitan din namin ang Apelyedo niya kaya paanong alam ng babaeng ito ang tungkol don||• Xaiqa Qealil Dhal'Pzion POV- •||"I-ikaw sino ka? Bakit mo alam ang tungkol kay Ziekye?" tanung saakin ng doctor kaya ngumiti ako bago sumagot "Btw I'm Xa
"Miss kona kayo memi at dedi" ito ang lumabas sa bibig ko matapus maalala ang lahat."Ate nasaan kana ba, kung alam molang sana kung gaano kita namimiss ngayun, sana nasa maayos kalang pangako hahanapin kita" _____Ilang araw na ang lumipas ngunit wala pang balita tungkol sa kinaroro-unan ng kapatid ko, labis na ang pag-aalala ko sa maaring mangyari ngunit wala rin akong magawa, tila plano ng tadhana na hindi kami ipag kita"Ano ang update tungkol sa lalaki na Pina-iimbestigahan ko sayo?" tanung ko sa aking assistant at mabilis nitong binigay saakin ang buong impormasyon *Chrixhian Zieh Clae**CEO**30 y.o**Maagang naging ulila, at hindi na lumalapit sa mga tao lalo na sa babae*"Ow interesting?" saad ko at nagpatuloy sa pagbasa, ngunit isang mensahe ang natanggap ko mula sa account na kaka-accept ko palang"Kilala kita, at sa tingin ko matutulungan kitang hanapin ang nawawala mong kapatid" sa nabasa ko imbes na galak ang maramdam ko ay takot, hindi ko alam kung bakit, pero sa ting
"Ziekye!!" boses ni ate at halos madapa siya sa paghahabol sa van na sinasakyan ko, patuloy sa paglakad ang van, at si ate patuloy rin itong hinahabol hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak, at iyon na ang huli naming pagkikita______Pinunasan ko ang mga luhang kumawala sa mata ko, dahil sa mga ala-alang bumalik, labis ang kasamaan ni Qizie, at kahit kilan hinding hindi ko siya mapapatawad!, tumayo ako at kumuha ng maiinom na tubig, halos mag umaga na subalit balisa parin ako at hindi maka tulog, hanggang sa may ala-ala na namang bumalik _________"Hanapin niyo ang batang iyon, hindi siya pweding maka wala!" halos manginig ang buong katawan ko dahil sa narinig ko, boses iyon ng tinatawag na boss ng mga sindikato na pinag bintahan saakin ni Qizie, napansin kung wala akong daan para maka takas sa sindikato na ito, at habang patuloy na lumalakad ang van, mas natatakut lang ako sa pweding mangyari, at laking pasalamat ko dahil sa kabila ng takot at walang lakas ng loob, sa kabila din ng
"Zie-kye?, Ziekye, kapatid ko!, ikaw nga!" mabilis akong napalingon dahil sa boses na narinig ko, at binabanggit ang pangalan ko, ngunit naikunot ko ang nuo ko ng wala akong makita na tao"bakit nak?" nag aalalang tanung ni memi sa kabilang linya, dahil napansin niya ang pagka balisa ko"W-wala po memi, wag kayo mag alala" maayos kung tugon, ngunit sa kabilang linya ay napapalingon parin ako sa tabi kung saan ko narinig ang boses na tumatawag sa pangalan ko"O siya nak, anong oras na ito? umuwe kana muna at magpahinga, bukas mona lang ipag patuloy ang paghahanap sa ate mo, at wag ka mag alala dahil mag a-update ako agad kung sakaling nandito na siya ulit sa korea, makikipag ugnayan din ako sa kaibigan ko, dahil tiyak na may alam din sila dito" mahabang turan ni memi, ganun talaga sila saakin ni dedi subra nila akong inaalagaan."Sige po memi, ipag kakatiwala kona lang po sa assistant ko ang pamamahala dito sa bar natin" pag papaalam kona agad namang sinang ayunan ni memi"sige bby Zie







