Chapter 7: Aksidente

"parang may connection kami" maikling sagot ni Clae na tila nag titipid o sa madaling salita ayaw niya ng sumagut sa mga tanung ni assistant Hue "sige bro ako ang bahala" tanging sagot nito dahil napansin niya na ang pag iba ng aura ni Clae, natatakut talaga siya dito kaya iniintindi niya palagi "bakit bigla kang nalungkot?" nag aalala ng tanung ni assistant Hue ng mapansin niyang tumahimik si Clae, nangyayari lang ito sa tuwang naaalala niya ang mga nangyari sa mom and dad niya, alam ni assistant Hue na subrang lapit ng loob ni Clae sa mga magulang nito nasa tuwing magkasama sila ay hindi na sila mapag hiwalay labis ang tuwa sa mga mata ng bawat isa, at lumalabas ang pagka daldal ni Clae kapag kasama niya ang mga magulang niya, naaalala pa ni assistant Hue ang mga plano ng magpamilya para sa birthday party ni Clae, ngunit iyon ding araw na iyon tuluyang namayapa ang mga magulang ni Clae dahil sa isang aksidente ngunit bago pa nangyari ang sakuna ay masaya pa silang nag uusap patungo sa isang sikat na restaurant na sarili nilang pag mamay-ari "mom paglaki kopo, pamamahalaan ko lahat ng itinayo ninyo ni dad, at gagayahin ko si dad" masayang wika ni Clae habang naglalaro "dapat lang, dahil ikaw ang nag iisa naming prensipe, kaya dapat bago maging hari tularan mo ang gwapo at mabait mong ama" masaya namang sagot ng kaniyang ina "mom, gwapo din po ako, at mabait mana po kay dad" pilyong wika ng Clae at ngumiti ng malawak "si dad lang ba talaga nak?" tila nagtatampo pang tanung ng kaniyang ina "sabi po ni lola kamukha kodaw kayo ni dad mom, kaya mas gwapo ako kay dad, kasi po maganda ka mom" pagpapaliwanag naman ng bata "dad payag ka mas gwapo daw sayo ang munti nating prinsipe?" pagbibiro naman ng ina nito at nagsimula na silang mag asaran, naghabulan habang may ngiti sa mga mata, ngunit iyon ding araw natapus ang kasayahan dahil sa malagim na aksidente noong pauwe na sila may isang truck ang biglang sumulpot para harangan ang munti nilang sasakyan, sa kabila ng papalapit na panganib ay nagyakapan ang mag asawa para protektahan ang nag iisa nilang anak. At nong araw din nayon, tila tipid na ang mga salitang lumalabas sa bibig ni Clae, nag bago ang lahat lahat kay Clae, napa iling iling si assistant Hue dahil sa mga alaala na bumalik naaawa niyang pinag masdan si Clae na tahimik parin at may munting luha na ang namumuo sa mata, hindi man mag salita si Clae alam ni assistant Hue na naaalala na naman nito ang mga magulang niya "iniisip mona naman ba ang mga magulang mo?" malungkot na tanung ni Assistant Hue, dahil ramdam naman niya ang sakit na nararamdaman ni Clae, sa tagal nilang magkasama kilalang kilala niya na ito "naiisip kolang, sana kung buhay pa sila ngayun, ede mas masaya sana ako" sagot ni Clae, mas gumihit ang malungkot na aura sa mukha nito, at maging si assistant Hue tila namuo na ang luha sa mga mata "wag monang isipin iyon bro, alam mo marahil ngayun proud sila sayo, kasi kahit papaano nagagawa monang mag travel, maging masaya, makipag salamuha" pagbibigay payo ni assistant Hue, dahil noong nawala ang mga magulang ni Clae, tila patay narin ang puso niya, wala siyang pake sa paligid, naka mukmuk lang siya sa kwarto niya at hindi lumalabas, ayaw niya ng mga tao, ayaw niyang makakita ng taong masaya ang buong pamilya, nakulong siya sa sarili niyang kwarto, sa mansyon niya, at tanging si assistant Hue lang ang umalalay sa pag aasikaso sa kompanya nila, at wala ding sino man ang nakaka pasok sa mansyon maliban kay assistant Hue, tanging si assistant Hue lang ang naging kakampi ni Clae sa mga panahon na iyon, ilang taon din ang ginugul ni Clae sa pagkukulong ng sarili niya, sa loob ng mahigit ilang taon, halos hindi niya na nakita ang labas, wala na siyang alam sa paligid dahil ni minsan hindi niya tinangkang sumilip manlang, at tila nakalimutan narin nitong tumawa kahit ngumiti manlang. Kaya ngayun na paunti unting nagiging okay na si Clae ayaw na ni assistant Hue na bumalik ang dating Clae na takot sa mundo, takot sa mga tao, at sa babaeng nakilala ni Clae, nangako si assistant Hue na hahanapin niya ito, dahil tiyak malaki ang maitutulong nito para tuluyan ng gumaling si Clae, ngunit saan ngaba siya mag sisimula?, nababahala man siya pero ayaw niyang mag aksaya ng panahon na makita ang babaeng nasa larawan na kino-kwento ni Clae "nag dadrama na naman ako bro" pilit ngiting turan ni Clae kahit bahid sa mga mata niya ang labis na lungkot, pasalamat narin si assistant Hue dahil kahit papaano ay nakikita niya na nilalabanan ni Clae ang lungkot at hindi na siya nagpapakulong sa nakaraan "bro umuwe na tayo, pag aya ni assistant Hue, dahil nasa isang bar sila at nagpapalipas ng oras si Clae doon, ewan din hindi matanto ni assistant Hue kung bakit ngayun bigla nalang itong naging interested sa bar, dati naman kung iinom ito ay sa mansyon lang "sige bro, pero wag mong kakalimutan ang pina iimbestigahan ko saiyo, kaylangan malaman mo ang katayuan ng babaeng iyon, ang background niya" sunod sunod na saad ni Clae kaya napapangiti si assistant Hue, "type mo talaga?" mapang-asar na tanung nito, ngunit imbes makakuha ng sagot ngumisi lang si Clae at tuluyan ng umalis, natawa nalang si assistant Hue dahil sa naging action ni Clae, sa loob ng ilang taon, walang pake alam sa kahit na anong bagay si Clae tapus ngayun may babaeng pina iimbestigahan, "inlove naba siya?" tanung nito sa kaniyang sarili habang napapangiti dahil sa naiisip niya at dali dali nitong sinundan si Clae "ang lalim ng iniisip mo ah?, iniisip moba yung babae nayon bro?", nagsimula na namang asarin ni assistant Hue si Clae dahil nakatulala lang ito sa kawalan habang nasa loob na ng kotse, at paminsan minsan ay napapangiti pa ito "hey bro?" iwinagayway niya ang kamay sa harap ni Clae dahil tila hindi siya naririnig nito "w-why?"