CHAPTER 5

Nagningning ang mga mata ni Madame H azel habang nakatingin sa anak niyang lalaki. Tumigil na siya sa pagsasalita simula nang itanong niya kung hindi ba talaga alam ng anak ang pangalan ng babaeng 'yon.

At parang nabasa ng anak ang iniisip ng ina. Kasalanan niya rin kung bakit hindi niya alam ang pangalan nito, pero ang nanay niya talaga, mas mabilis pa sa 5G—alam agad ang lahat ng bagay!

Pag-akyat ng binata sa itaas, kinuha niya mula sa bulsa ang cellphone at hinanap ang pangalan ng kanyang sekretarya para tawagan ito at itanong kung ano ang pangalan ng kapatid nito. Pero napahinto siya.

Kinabukasan sa opisina...

"Aalis ako para tingnan ang proyekto sa probinsya."

"Opo," sagot ni Kate habang nakatayo at nakikinig sa utos ng kanyang boss.

"Kailangan kong isama ang sekretarya. At sa tingin ko, hindi ka makakasama."

"Ha? Ah...opo." Hindi naman talaga kailanman sinasama ng chairman ang sekretarya sa mga biyahe, kahit sa ibang bansa, dahil meron siyang lalaking assistant.

"Kaya mukhang kailangan nang tumulong ng bagong sekretarya. Sabihan mo ang papalit sa'yo na maghanda na, aalis kami ng tatlong araw."

"Ang ibig niyo po bang sabihin, ang kapatid ko ang isasama mo?"

"E hindi ba't siya ang ipinalit mo sa puwesto mo?"

"Pero boss, si Jacey, halos wala pa siyang alam gawin. Nag-t-training pa lang siya."

"Ah, Jacey pala?" Sa wakas, nalaman din niya ang palayaw ng dalaga. "Pakiabot na lang ng kopya ng ID ng kapatid mo sa akin, gagamitin lang para sa... uh, sa dokumento." Nakalimutan na naman niya kung anong palusot ang dapat sabihin.

"Opo," sagot ni Kate na litong-lito rin, pero dali-daling umalis para asikasuhin ang ipinag-utos ng chairman.

Lumipas ang ilang sandali… Nasa kamay na ngayon ng chairman ang dokumentong kailangan.

"Ano bang klaseng pangalan 'to...Jazemhaire?" Kaya pala sabi ni Mom, mahirap bigkasin ang pangalan ng babaeng 'yon. Galing talaga ni Mama, alam ang lahat.

"Pati spelling, ang hirap basahin!" Napatawa na lang siya.

Sa labas ng opisina...

"Bakit kailangan ko pang sumama sa kanya?" reklamo ni Jacy matapos marinig na isasama siya sa out-of-town work trip kasama ang chairman.

"Ewan ko rin, kasi mula pa noong naging sekretarya ako, ni minsan hindi ako isinama sa ganitong lakad ng boss," sagot ng ate niya.

"Hindi talaga? Kahit minsan?" Unti-unti nang nakakaramdam si Jacey ng kaba.

May mali. Mukhang gusto talaga siyang hilahin sa gulo ng pamilya nito.

"Hindi talaga. Lagi niyang isinasama ang lalaking assistant niya. Pero kung tayo man ang isama, huwag kang gagawa ng eksena, naiintindihan mo?"

Hindi sumagot si Jacey. Wala naman talaga siyang balak sumama.

Hindi pa man natatagalan, dumating na si Madame Hazel sa kumpanya, kasama ang babaeng napili niyang ipareha sa anak niya.

Pagbukas ng pinto, kahit pa hindi natuwa si Lorien sa ginawang pagpasok nang walang paalam, hindi na siya nagsalita. Tahimik na lang siyang nagpatuloy sa trabaho.

"Narinig kong pupunta ka raw sa probinsya para sa trabaho."

"Ano?" Sa halip na sagutin agad, tumingin muna siya sa relo. "Tatlong oras pa lang?" Kakabanggit lang niya nito pero nakaabot na agad sa ina niya?

"Eh dati, hindi ka naman nagsasama ng sekretarya."

"Pero hindi naman tulad ng dati ang trip na 'to, Mom."

"Tama ka, hindi nga tulad ng dati. Kasi ngayon, isasama mo si Georgina."

"Mom, trabaho ito, hindi vacation trip."

"Trabaho nga! Kaya nga maraming sasama para mas mabilis matapos."

"Pero Mom, hindi naman siya empleyado ng kumpanya."

"Kung ‘yon lang ang problema, madaling ayusin ‘yan. Anong posisyon kaya ang babagay sa kanya... Sekretarya rin kaya?"

Napaisip si Lorien. Siguro nagsisimula nang magduda ang ina niya na wala silang relasyon ni Jacey. Kung hindi, hindi siya magdadala ng ibang babae.

Ngayon ang tanong... anong gagawin niya?