LOGINNaging tahimik ang paglalakad namin ni Timothy pabalik sa villa pagkatapos ihatid nina Trevor at Kacely ang isa’t isa sa kwarto nila. Sobrang lamig ng gabi, pero dahil magkahawak ang mga kamay namin, parang nabuhayan ako ng loob—'yung lakas ng loob na kanina ko pa hinahanap. Pagpasok namin sa suite, hindi muna kami natulog. Diretso kami sa balkonahe na nakaharap sa madilim pero kalmadong dagat. Umupo ako sa dalawahang couch doon, at tumabi naman agad siya sa akin tapos inakbayan ako para hindi ako lamigin. "You've been quiet since we left the beach bar" malambing na puna ni Timothy, habang dahan-dahang hinahaplos ng thumb niya ang braso ko. "May iniisip ka ba? Tungkol pa rin ba sa nangyari kay Hans?" Huminga ako nang malalim. Tumingin ako sa charm bracelet na ibinigay niya sa akin kanina—'yung maliliit na alon at dahon na kumikinang sa ilalim ng liwanag ng buwan. Growth and resilience. Kailangan ko nang panindigan ang kahulugan niyon ngayon. "Hindi, Timothy. Hindi tungkol kay Ha
Dumaong ang bangka sa pampang ng main resort nang malalim na ang gabi. Habang inaalalayan ako ni Timothy pababa, napansin ko agad na maliwanag pa rin sa may beach bar. Pero ang mas nakakuha ng pansin ko ay ang pamilyar na boses ng lalaki na may kalakasan ang boses, nagsasalita ng Ingles na may kasamang mayabang na tawa. "Teka... si Hans ba 'yun?" takang tanong ni Kacely, habang inaayos ang kaniyang buhok na medyo gulo pa dahil sa hangin sa dagat. Sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon ng bar. At doon, halos malaglag ang panga ko sa nakita ko. Si Hans, ang matangkad at blonde na afam, ay nakaupo sa high stool habang may nakaakbay na isang babaeng naka-bikini na mukhang turista rin. May hawak silang shot glasses at halatang kanina pa nag-iinuman. Ang mas malala, nang mapansin niya kaming naglalakad pabalik, imbes na mag-alala o magtanong kung nasaan si Kacely, ay nag-smirk pa ito at itinaas ang kaniyang baso. "Hey, Kacely! You're back!" sigaw ni Hans, halatang medyo nakainom
Huminto ang bangka sa isang maliit at halos walang taong isla. "Private island hopping," anunsyo ni Trevor habang tumatalon sa mababaw na tubig. "Dito tayo magluluto ng inihaw na isda at mag-eenjoy!"Habang busy sina Timothy at Trevor sa pag-set up ng portable grill, kaming dalawa ni Kacely ay naglakad-lakad sa shoreline. Ang isla ay napakaganda—parang isang paraiso na kami lang ang nakakaalam."Frenny, ang ganda rito," sabi ni Kacely habang humihinga nang malalim. "Salamat talaga na sinama niyo ako. Mas maganda pala ang view kapag walang afam na always nakabuntot."Natawa ako. "Sabi ko sa'yo, kailangan mo ng break. Walang hiya talaga tong si Trevor. Kanina ka pa sinusundan ng tingin, eh.""Hayaan mo siya," sagot ni Kacely, pero nakita ko ang bahagyang pamumula ng pisngi niya. "Wait, Marianne... si Timothy... he's really a different person now, 'no? Noong nakita ko kayo sa club dati, parang gusto mo siyang lamunin nang buhay kahit na ikaw pa ang nakagawa ng di makakalimutang ganap sa
Magtatakipsilim na kaya nagdesisyon sina Timothy na mag-arkila ng bangka para sa isang mabilis na island hopping. Habang naghihintay kami sa tabi ng dagat, naramdaman ko ang excitement sa simoy ng hangin. Pero habang papalapit kami sa nasabing bangka, napansin ko si Kacely sa di kalayuan,Nakatayo siya sa may dalampasigan, mukhang hindi mapakali at pabalik-balik ang tingin sa paligid. Mukhang may hinahanap... o baka nagtatago?"Teka, si Kacely 'yun ah?" bulong ko kay Timothy."Bakit parang mag-isa siya?" tanong naman ni Timothy habang inaayos ang life vest niya.Hindi ko na hinintay ang sagot ni Timothy. Nang makita kong lumingon si Kacely sa malayo na tila may iniiwasan, biglang sumulpot ang ideya sa utak ko. Itatakas ko siya!"Timothy, mauna na kayo sa bangka!" sabi ko sabay takbo nang mabilis palapit kay Kacely."Huy, Marianne?! Saan ka pupunta?" sigaw ni Timothy, pero hindi ko na siya nilingon.Nang makalapit ako kay Kacely, hinila ko agad ang braso niya. "Marianne?! Anong—""Shhh
"Wait... is that... Kacely?"Napatigil ako sa pagsubo nang mahagip ng mata ko ang isang pamilyar na pigura sa lounge area ng restaurant. Nakaupo siya roon, mag-isa habang humihigop ng iced coffee at busy sa pag-scroll sa phone niya. Hindi ako pwedeng magkamali—si Kacely 'yun, ang frenny ko na matagal ko na ring hindi nakakausap."Sino 'yun?" tanong ni Timothy, sinusundan ang tingin ko."Si Kacely! Best friend ko. Tara, lapitan natin," excited kong aya.Kahit si Trevor ay walang reklamo at sumunod lang sa amin. Nang makalapit kami, agad na lumingon si Kacely. Halos malaglag ang panga niya nang makita kaming tatlo—lalo na nang mapansin niyang magkahawak-kamay kami ni Timothy."Frenny! Mr. Laxamana?!" halos mapatayo siya sa gulat. "So... totoo pala talaga ang sesmes girl! akal ko eme eme niyo lang yon" saad pa nito."Gagi, mahabang kwento" natatawa kong sabi. "Ay talagang mahaba yan, dahil gusto kong malaman kung paano naging kayo! like, parang hindi nasapak 'tong si Mr. LaxamanaTining
Habang naglalakad kami pabalik sa main resort, nanatiling nakakabit ang paningin ko sa charm bracelet na ibinigay sa akin ni Timothy. Hinahaplos-haplos ko ang maliliit na detalyeng hugis alon at dahon doon. Para itong may mahiwagang hatid na init na unt-unting nagpapakalma sa mga natitirang kaba sa dibdib ko.Naramdaman ko ang pagpisil ni Timothy sa kamay ko, kaya napatingin ako sa kaniya."Nagustuhan mo ba talaga?" tanong niya, may bahagyang pag-aalala sa mga mata na tila ba natatakot siyang baka napilitan lang akong ngumiti kanina.Huminto ako sa paglalakad at hinarap siya. Huminga ako nang malalim, pinalalakas ang loob ko. Pakiramdam ko, dahil sa labis na pag-unawa na ipinakita niya sa akin ngayong umaga, may karapatan siyang malaman kahit ang maliit na piraso ng nakaraan ko."Timothy..." panimula ko, bahagyang nanginginig ang boses. "Yung... 'yung kagabi. Gusto ko lang humingi ng pasensya ulit. At gusto ko ring malaman mo na... may nangyaring hindi maganda sa akin noong labing-ani
Marianne’s point of view.Nagpahanda agad si Lola Trina ng almusal kahit pa sinabi namin ni mamay na ang almusal na kami…Walang mapag lagyan ang saya ng matanda simula ng sabihin ni Tukmol na dito na muna kami pansamantala. Gustuhin ko mang tumutol kanina ay hindi ko na lang ginawa, dahil bukod sa
Timothy Axel’s Point of View.HABANG nag da drive ako ay hindi ko maiwasang isipin ang reaksyon ni Marianne simula kagabi hanggang ngayong pag gising.Hindi ko alam kung bakit bigla na lang akong nakaramdam ng hiya dahil sa ginawa kong paghalik kay Marianne kagabi. Sanay naman ako mang halik withou
NAPAMULAT ako ng mata ng mapagtanto ko na nakaidlip ako, pero halos mapasigaw ako dahil sa bumungad mismo sa harap ko, as in sobrang lapit ng mukha sakin ni Tukmol!Nagpalunok lunok ako dahil sa lapit niya sakin, nakayakap na rin siya sakin at ganoon rin ako kaya parang gusto kong mag wala ngayon m
Marianne's POVNanatili lang na tahimik si Tukmol since nakaupo kami sa hapag at sabay sabay na kumain kasama si mamay. Hindi ko alam kung bakit naging tahimik na lang siya bigla, e kanina lang ubod siya ng daldal at katatanong sakin. Pero mas ayos na siguro na tahimik na lang muna siya, at least







