Chapter 5

Marahan syang natawa sa nakita nyang reaksyon ng mukha ko. umalis sa harap ko na iiling iling. 

“Brave enough to mean it ha? Sige sabi mo eh.” sabi ko sa aking sarili. Tsaka marahang ngumiti, dahil sa sinabi nito napuno ako ng pagasa. 

Naglakad ako pabalik sa Pwesto namin kanina ng may ngiti at kinang sa mga mata dahil sa Ideyang naisip. 

Pinagligpit na ako ng mga gamit dito sa office ng bago kong Boss. bilin kasi nito na alisin at ilipat na ang mga dating gamit ng Ma’am Pamela, I confrim it at pumayag naman ito.  

Chineck ko ang oras sa aking wrist watch ng mapansing alas-nueve na ng umaga ay wala parin si Percival. 

Kung anu-ano nanamang pumapasok sa isip ko. 

Nagdadalawang isip naman akong tawagan sya dahil baka magalit lang ito sa akin. Sumandig ako sa table ng opisina nito.

Mariin kong ipinikit ang mga mata tsaka pikit matang kinuha ang phone, at dina-ial ang cellphone number nito.

Binigay ni Ma’am Pamela ang number nito sa akin. sa katunayan hindi ko alam kung ikatutuwa ko din ba iyon o hindi. dahil trabaho lang ito at walang personalan, kinuha ko nalang din. 

Pinisil ko ang pagitan ng aking mata at marahas Napabuga ng hangin. hindi nito sinagot ang mga tawag ko.

“Diana, Patawagan nga si Sir Percival anong oras na kasi may meeting pa sya mamayang 11.” ani ko dito na biglang nag-make-face sa akin ng nakakaloko. 

“hmm… Pakipot lang yun–!” biro nito. 

“Diana, seryoso ako. tsaka Imposible yun.” sagot ko dito.

Baka mamaya once pinuntahan ko sya sa bagong bahay nya, Hindi pa ako kumakatok sinipa na ako nito paalis. 

“Baka kasi–” 

“Diana.” seryoso kong turan dito. Tinaas naman nya ang dalawang kamay nito na parang susuko na sa kasungitan ko. 

“Yes Ma’am..” ani nito tsaka tinawagan si Percival. 

Ni-loud speaker nya ang phone nito.

Nagkatinginan kaming dalawa ng isang ring palang ay sinagot na agad ni Kane ang tawag nito.

Tatawa tawa naman si Diana na parang nagaasar. Inirapan ko nalang ang loka. 

After one hour, dumating din si Percyval. Nakasimangot at parang walang tulog dahil sa pamamaga ng mata. 

Sabay kaming bumati ni Embry sa kanya pero wala kaming nakuhang sagot o ngiti man lang dito. dere-deretso lang syang pumasok ng parang walang nakikita. 

Nagkibit balikan nalang kami ni Diana doon. 

Nagitlat ako ng biglang tumunog ang intercom sa aking table kaya sinagot ko kaagad to. 

“Get me coffee now.” malamig na utos nito.

Pasagot palang ako ay binaba na agad nito ang tawag. 

Mabilis na akong kumilos para ikuha ito ng kape. 

“Sarapan mo ah,” Panunukso ni Diana. 

“Shut up!” Ingit ko dito. tatawa-tawa naman ang loka. 

Pagkarating ko sa Cafeteria, kumuha agad ako ng baso at nagtimpla na ng kape.

Napansin ko naman na may pumasok sa loob. nagkangitian kaming dalawa His face is new to my eye, I guess a new Employee. 

“Good Morning Ma’am” bati nito sa akin habang kumukuha ng inumin sa bendo. 

“Good Morning.” sagot ko dito. 

“Jack—Jack Morelli, from Accounting Department.” pagpapakilala nito.

Marahan naman akong tumango, naalala ko na isa sya sa mga bagong hire ni Ma’am Kristin bago nya ipasa ang posisyon nya kay Kane. 

“Celestine, CEO’s Secretary.” pagpapakilala ko din dito. Medyo na gulat pa ito pero kinontrol nya naman.

“Nice to meet you.” he said and drink. para syang kinakabahan. 

“Likewise, so how’s your first day?” pagiiba ko ng usapan and to lighten up the air between us. 

“Okay naman, totoo nga sabi nila hindi talaga ganun kadali mag adjust.” he said and lean his back on the counter top. 

Marahan ko syang nilingon at nginitian. 

“Ganyan talaga masasanay ka din. you would never in that position kung hindi mo kaya.” turan ko dito. marahan naman syang natawa kaya napakunoot ang noo ko sa inasta nito. 

“Nothing, ikaw palang kasi nakapag sabi sakin ng ganyan ngayon araw. I guess, okay na ako through out the day because of your advice.” he said without taking off his eyes on me. 

I felt a bit awkward at marahan nakagat ang ibabang labi. 

“So bukod sa Secretary na ako, advicer mo na ako ngayon?” biro ko dito na ikinatawa naman nito. 

“Wala akong pampasahod sayo, pwede bang–”

“Pwedeng alin?”

Sabay kaming napalingon sa taong nagsalita. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat ng si Percyval pala iyon. 

“Wala ka talagang pinipiling oras Celestine?” Puno ng galit na sabi ni Percival.

Mabilis kong nilingon si Jack na mukhang nagulat din sa inasta nito.

“I’m Sor–” 

“Yeah whatever!” Putol nito sa akin tsaka mabilis na umalis.

Nanghingi naman ako ng pasensya kay Jack sa nangyari at bumalik na sa pwesto na dala dala na ang kapeng pinakuha sa akin ni Percival. 

Sa sobrang bilis maglakad ni Percival, hindi ko na ito nasundan agad. nauna syang pumasok sa opisina nito ilang minuto din ay sumunod ako sa kanya papasok. 

Marahan kong binuksan ang pintuan ng opisina nito at nakita ko syang nakasandal sa bandang unahan ng lamesa habang nakatukod ang dalawang braso sa magkabilang gilid nito habang nakayuko. 

“Sir..” Hindi ko agad naituloy ang sasabihin ko ng iangat nya ang ulo. sumalubong sa akin ang madilim at masamang tingin nito. 

“Y-Yung Coffee nyo–” 

“Itapon mo.” Malamig na utos nito. 

“P-Pero Sir–”

“Ano pabang gusto mo!!” sigaw nito.

Nahigit ko ang ang aking hininga at kamuntikan pang mabitawan ang hawak na tasa sa gulat. 

Halos umalingaw-ngaw sa apat na pader ang boses nito sa lakas ng boses nya.

Ito ang kauna-unang beses na sinagawan nya ako. hindi ko agad napigilan maluha sa takot. 

“Damn it!” Inis na bulong nya sa sarili at lumakad papunta sa ceiling to floor na bintana ng opisina.

Nilagay nya ang dalawang kamay sa bulsa nito, at hindi ko maiwasang mapatingin dito. 

Nakailang ulit syang napabuntong hininga. Para pakalmahin ang sarili. 

Maingat akong lumapit sa lamesa nito tsaka marahang nilagay ang tasa ng kape nito. 

“Akala ko talaga iba ka, I didn’t expect that you’re more wost than anyone else.” out of nowhere he said. mabilis ko naman syang tinapunan ng tingin. 

Alam ko ang ibig sabihin nito. Di ako tanga para hindi ko mahalata iyon. 

“Percy–”

“I SAID CALL ME SIR!!” Muling taas ng boses nito.

“ILAN BESES KO BANG SASABIHIN SAYONG TAWAGIN MO KONG SIR!! TANGA KA BA?!” putol nito sa akin tsaka pumihit paharap sa gawi ko.

I can see clearly how mad he is right now, halos lumabas na ang litid nito sa galit. 

Napaiwas nalang ako ng tingin dito at hindi ko namamalayang may mga luha na pala ang mga mata ko. 

“Dadaanin mo ko sa paiyak iyak mo?!! pero pag dating sa pakiki-pagladian, kahit oras ng trabaho gagawin mo?!!” Habol pa nito. 

Mariin kong naikagat ang ibabang labi ko, halos malasahan ko na ang dugo doon sa sobrang pagkakadiin ng kagat ko.