로그인“Arabella, lagyan muna natin ng gamot para humupa ang pamamaga.”Mabilis na hinalungkat ni Joyce ang kaniyang makeup kit at kumuha ng isang maliit na bote ng pamahid. Kumuha siya ng kaunting gamot gamit ang daliri at maingat na ipinahid iyon sa namamagang pisngi ni Arabella.Ngunit halos hindi pa lamang dumidikit ang daliri niya ay napangiwi na agad ang aktres sa sakit.“Aray! Ang sakit! Ako na nga lang!”Inis na inagaw ni Arabella ang pamahid at siya mismo ang naglagay nito habang nakaharap sa salamin.Agad na umatras si Joyce. Alam niyang kapag masama ang timpla ng kaniyang amo, kahit ang pinakamaliit na pagkakamali ay maaaring maging dahilan ng pagputok ng galit nito.Habang tinitingnan ni Arabella ang namumula at namamagang pisngi sa salamin, nakita niya ang sarili na para bang isang asawang api na walang kakayahang lumaban. Lalong kumulimlim ang kaniyang mukha.Gayunman, bahagya niyang pinalambot ang tinig at sinaway ang assistant.“Bakit parang ang burara mo na ngayon? Sa susuno
Hindi man lamang natinag si Marinella sa mga paratang ni Amara. Sa halip, natawa pa siya na para bang walang anumang bigat ang mga salitang binitiwan ng prinsesa.“So what kung nagsinungaling ako? May nagawa ka ba para aminin sa kaniya ang totoo? Hanggang ngayon, hindi pa rin niya alam ang tunay mong pagkatao!”Lalong nagliyab ang galit ni Amara. Para siyang isang hayop na nasukol at wala nang pakialam kung sino ang masaktan.“Huwag kang magkaila! Hahanapin ko si Prinsipe Gabriel ngayon din! Ilalantad ko ang lahat ng kasinungalingan mo, halimaw ka! Mamamatay-tao!”Patalikod na sana siyang tumakbo palabas ng bulwagan nang biglang sunggaban ni Marinella ang kaniyang braso.Mahina at marupok man ang hitsura ni Marinella, lumaki naman siya sa pamilya ng mga mangingisda. Malakas ang kaniyang mga kamay at hindi basta-basta nakawala si Amara sa pagkakahawak niya.Biglang nagbago ang maamong mukha ni Marinella. Nawala ang kunwaring kahinaan nito at napalitan ng nakapangingilabot na ngiti.“Pa
Napairap si Mara sa pang-aasar ni Rina.“Tigilan mo na nga ang pagiging matchmaker mo. Matulog ka na!”Hindi na nagpatuloy si Rina sa panunukso. Nang mahiga si Mara, alas-onse na ng gabi. Gayunman, maaga pa rin siyang nagising kinabukasan, gaya ng nakagawian niya mula nang magsimula ang shooting.Dalawang eksena lamang ang nakatakda para sa kaniya sa araw na iyon.Ang una ay ang pambungad na eksena ng pelikulang Ang Prinsesa ng Karagatan. Gaganap si Mara bilang si Amara, ang prinsesa ng mga sirena na nakaupo sa isang malaking batong nakausli mula sa gitna ng dagat habang marahang umaawit.Ang ikalawang eksena naman ay ang paghaharap nila ni Arabella Madrigal, na gaganap bilang si Marinella—ang babaeng umagaw sa papel ni Amara bilang tagapagligtas ni Prinsipe Gabriel.Maagang naghanda ang production team sa dalampasigan. Naglagay sila ng malaking bato na wala pang sampung metro ang layo mula sa pampang. Hindi rin ganoon kalalim ang tubig sa bahaging iyon, halos isang metro lamang.Maru
Hindi naging maganda ang tulog ni Mara sa ikalawang gabi niya sa set. Marahil ay dahil sa sobrang pagod niya sa maghapong pag-arte, ngunit kahit nakapikit na siya, hindi pa rin siya dalawin ng antok.Ang totoo, miss na miss na niya si Theo.Ilang araw pa lamang silang hindi nagkikita, pero para bang may malaking bahagi ng puso niya ang naiwan sa anak. Sa bawat sandaling naiisip niya ang munting mukha nito, hindi niya maiwasang makaramdam ng pananabik at pangungulila.Ganito pala ang pakiramdam ng isang ina. Kahit sandali lang kayong magkahiwalay, parang ang tagal-tagal na.Kinuha niya ang cellphone at agad na tinawagan sa video call si Aling Mila.Pagkasagot nito, bumungad sa screen ang matandang yaya na karga-karga si Theo. Halos apat na buwan na ang sanggol. Malusog at malaman ang mga pisngi nito, at higit sa lahat, unti-unti na itong natututo ng mga bagong galaw.Nang makita ni Mara na marunong nang gumulong ang anak, nanlaki ang mga mata niya.“Wow! Marunong nang gumulong si Theo!
"Ah, ganoon ba?” kunwaring mahinahong sabi ni Producer Reyes. “Huwag mong isipin na pinupuna kita, Mara, pero baguhan ka pa lamang sa industriyang ito. Kapag may nakatatanda sa iyo na nagbibigay ng payo, dapat marunong kang makinig at tumanggap nang mapagpakumbaba. Hindi magandang tingnan kung makikipag-away ka agad sa isang beterano. Paano kung kumalat ang balitang iyon? Masisira ang reputasyon mo.”Hindi sumagot si Mara. Bahagya lamang niyang kinagat ang kaniyang labi at nanatiling tahimik.Sa paningin ng lalaki, isa siyang baguhang madaling kontrolin. Ngunit sa likod ng kaniyang pananahimik ay maingat niyang sinusuri ang bawat salita at kilos nito.Nang makita ni Reyes ang tila pagsunod niya, lalo itong naglakas-loob.“Alam kong magkasing-edad kayo ni Elara, pero huwag mong kalimutang mas matagal na siya sa industriyang ito. Malayo pa ang karanasan mo sa kaniya.” Bahagya itong yumuko palapit sa dalaga. “Sa entertainment industry, napakahalaga ng connections. Tingnan mo si Elara. Ku
Bagaman maayos ang naging pagganap ni Mara sa set, halos maubos naman ang kaniyang lakas. Pagbalik niya sa hotel, wala na siyang enerhiyang maligo. Diretso siyang bumagsak sa kama na para bang wala nang buhay ang kaniyang katawan.“Grabe, hindi ko akalaing ganito pala kahirap maging artista,” komento ni Rina habang lumalapit upang imasahe ang pagod na mga balikat ni Mara.Napapikit si Mara sa ginhawang naramdaman. Maging ang pag-angat ng kaniyang kamay ay tila isang malaking pagsubok.“Lahat naman ng trabaho may kapalit na hirap. Akala mo ba, basta na lang mahuhulog mula sa langit ang pera?” mahina niyang sagot.Hindi madaling abutin ang pangarap. Sa likod ng magagandang damit, palakpakan, at mga ilaw ng kamera ay may pagod na hindi nakikita ng mga tao. At ngayon, personal na niyang nararanasan iyon.Habang nagpapahinga siya, biglang tumunog ang doorbell.Napahinto si Rina sa pagmamasahe at nagpunta sa pinto. Isang staff mula sa production team ang naghihintay sa labas.“Si Mara Santo







