The Runway Bride and the Savior

Ang hangin sa loob ng katedral ay napuno ng bulungan ng mga bisita. Nakatayo si Alexander Valdez sa harap ng altar, tuwid ang tayo, suot ang kanyang mamahaling itim na tuxedo. Ang kanyang mukha na madalas ihambing sa isang perpektong eskultura ay walang kahit anong emosyon, ngunit ang kanyang mga kamao ay nakakuyom sa loob ng kanyang bulsa.

Limampung minuto na ang nakalipas mula nang dapat magsimula ang kasal.

Biglang bumukas ang malaking pinto ng simbahan. Hindi ang kanyang nobya na si Cassandra ang pumasok, kundi ang kanyang sekretarya na hingal na hingal. May hawak itong tablet at nanginginig na lumapit kay Alex.

S-Sir Alex, bulong ng sekretarya, halos maiyak sa takot. "Si Ma'am Cassandra po... may nag-leak na video sa social media. Kasama niya po ang karibal ninyo na si Marco Sy. Papunta na po sila ng airport ngayon.

Ipinakita sa tablet ang video kung saan nakasuot pa ng pangkasal na gown si Cassandra habang humahalik kay Marco, ang mortal na kaaway ni Alex sa mundo ng negosyo. Narinig ng mga unang hanay ng mga bisita ang balita, at mabilis na kumalat ang bulung-bulungan. Ang pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa bansa ay iniwan sa altar. Nabahiran ng kahihiyan ang pangalang Valdez.

"I-Ilabas ang kotse," malamig na utos ni Alex. Ang kanyang boses ay tila yelo na kayang magpalamig ng buong silid. Walang luha sa kanyang mga mata, kundi purong poot.

Sa gitna ng kaguluhan, isang matandang babae ang biglang napahawak sa kanyang dibdib. "Alex, apo..." bulong ni Donya Aurora Valdez bago ito tuluyang natumba sa marmol na sahig ng labas ng simbahan habang papalabas sila.

Lola!" sigaw ni Alex, nawala ang kanyang pagiging kalmado.

Sa labas mismo ng gate ng simbahan, naglalakad si Dr. Clara Monteverde. Suot ang isang simpleng t-shirt, maong, at may dalang backpack, galing siya sa isang sunod-sunod na 36-hour duty bilang Chief Heart Surgeon ng St. Jude Medical Center. Pagod na pagod siya, ngunit ang kanyang mga mata ay nanatiling alerto.

Narinig niya ang kaguluhan at ang hiyawan ng mga tao sa tapat ng katedral. Nang makita ang isang matandang ginang na nakahandusay at isang lalaking mukhang desperado habang tinatapik ang pisngi nito, mabilis na tumakbo si Clara patungo sa kanila.

Umatras kayo, bigyan niyo siya ng hangin!" malakas na utos ni Clara habang lumuluhod sa tabi ng matanda.

Sino ka ba?! Huwag mo siyang hawakan!" galit na asik ni Alex, ang kanyang mga mata ay puno ng babala.

Hindi natakot si Clara sa talas ng tingin ng lalaki. Hinawakan niya ang leeg ng matanda para tingnan ang pulso nito at inilapit ang kanyang tainga sa ilong nito. "Walang pulso, hindi humihinga. Inaatake siya sa puso," deklarasyon ni Clara. "Ako si Dr. Monteverde, isang heart surgeon. Kung gusto mong mabuhay ang lola mo, umalis ka sa harap ko at tumawag ka ng ambulansya!

Napatigil si Alex. Sa buong buhay niya, walang sinumang nangahas na magsalita sa kanya nang ganoon kadiin. Ngunit nang makita ang determinasyon sa mga mata ng doktor, napaatras siya.

Mabilis na pinagpatong ni Clara ang kanyang mga kamay sa gitna ng dibdib ng matanda at nagsimulang mag-CPR. Ang bawat pagdiin niya ay may sapat na lakas at ritmo. "One, two, three, four.. bilang niya sa kanyang isip.

Pawis na pawis si Clara habang patuloy sa pag-revive sa matanda. Alam niya ang bawat segundong lumilipas ay buhay ang katumbas. Matapos ang ilang minutong tila walang katapusan, biglang napa-ubo si Donya Aurora at huminga nang malalim.

Bumalik na ang pulso niya, sabi ni Clara, habang pinapahid ang pawis sa kanyang noo. Lumingon siya kay Alex na nakatitig sa kanya na tila hindi makapaniwala. Suriin niyo ang ospital niyo, kailangang madala agad siya sa ICU.

Eksakto namang dumating ang ambulansya ng pamilya Valdez. Habang isinasakay si Donya Aurora, lumingon si Alex para pasalamatan ang babaeng nagligtas sa kanyang lola, ngunit laking gulat niya nang makitang wala na ito doon at naglalakad na palayo sa karamihan, bitbit ang kanyang lumang backpack.

Ang St. Jude Medical Center ang pinakamalaking pribadong ospital sa lungsod, ngunit sa gabing iyon, tila naging isang giyera ang emergency room. Ang buong pasilyo ay napuno ng mga bodyguards na naka-suit, habang ang mga naglalakihang camera ng mga reporter ay nakatutok na sa labas ng glass doors. Mabilis na kumalat ang balita: ang matriarka ng pamilya Valdez ay isinugod sa ospital matapos ang naudlot na kasal ng nag-iisang tagapagmana ng pamilya.

Sa loob ng VIP Intensive Care Unit (ICU), nakatayo si Alex sa gilid ng kama ng kanyang lola. Ang kanyang mukha ay seryoso, ngunit ang kanyang mga mata ay bakas ng matinding takot. Si Donya Aurora na lang ang natitira niyang pamilya.

Sir Alex," lumapit ang Chief of Hospital na si Dr. Ramos, habang pinapahid ang malamig na pawis sa noo nito. "Stabilized po ang kondisyon ni Donya Aurora dahil sa tamang CPR na ginawa sa kanya sa labas ng simbahan. Kung hindi dahil doon, baka hindi na siya umabot dito. Ngunit... may barado pa ring ugat sa kanyang puso. Kailangan niya ng agarang Coronary Artery Bypass Grafting o open-heart surgery. At may isang doktor lang na may kakayahang gumawa nito nang ligtas sa ganitong katanda na pasyente.

Sino? malamig na tanong ni Alex. Bilhin mo ang oras niya. Magkano man ang ituring niyang bayad, ibibigay ko. Just save my grandmother.

Siya ang aming Chief Heart Surgeon. Kakagaling lang niya sa isang mahabang operasyon, ngunit ipinatawag ko na siya, sagot ng direktor.

Eksakto namang bumukas ang pinto ng ICU. Pumasok ang isang babaeng nakasuot ng maluwag na surgical scrubs, nakatali ang buhok, at may stethoscope na nakasabit sa leeg.

Napatigil si Alex. Ang malamig niyang mga mata ay nanlaki nang bahagya.

Ang babae sa simbahan.

Si Clara naman ay napahinto rin nang makita ang lalaking nasa loob. Ang mamahaling tuxedo nito ay may kaunting dumi na ngayon, ngunit ang tindig nito ay nananatiling makapangyarihan at mayabang. Hindi niya akalaing ang matandang tinulungan niya sa kalsada ay ang mismong pasyenteng pinapabalik sa kanya ng admin.

Ikaw?" sabay nilang bigkas, bagaman mas mahina ang boses ni Clara.